บทที่ 7

ภู เดล ชะเอม ไปเที่ยวภูเก็ตตามคำชวนของแทนไท พ่อของอาชิ

พอมาถึงโรงแรมของอาเดย์ ทุกคนก็แยกย้ายเข้าห้องพักโดยที่ภูกับเดลพักห้องเดียวกัน และติดกับห้องพักของเอวากับเอริน ส่วนอาชิกับชะเอมพักคนละชั้น

ทุกคนตกลงจะไปว่ายน้ำกันที่สระว่ายน้ำของโรงแรม ภูกับเดลนั่งรออาชิกับชะเอมที่สระว่ายน้ำ หลังจากที่ทั้งคู่ออกไปซื้อชุดว่ายน้ำของชะเอม

"เชี่ยภู นี่นมเด็กอายุสิบสี่จริงดิ" เดลพูดขึ้นเมื่อเอวากับเอรินถอดเสื้อคลุมออกเหลือเพียงร่างกายที่ห่อหุ้มด้วยชุดว่ายน้ำทูพีชแบบน่ารักๆ สีหวาน แต่ด้วยหน้าอกที่ดูอวบใหญ่กว่าเด็กในวัยเดียวกัน จึงทำให้เป็นจุดสนใจ

"มึงก็ดูแม่สิ" ภูปรายตาให้เดลหันไปมองพรพระพายที่อยู่ในชุดว่ายน้ำวันพีชสีชมพูลายดอกไม้ ที่กำลังโพสท่าให้แทนไทถ่ายรูปอยู่อีกมุม

"ได้แม่มาเยอะนี่เอง ถ้าโตกว่านี้จะขนาดไหนว่ะเนี่ย" เดลบอก

"พี่ภูกับพี่เดลไม่ลงไปว่ายน้ำหรอครับ" อธิเอ่ยถาม

"พี่รออาชิกับชะเอมก่อนน่ะ" ภูตอบ

"จะว่าไปทำไมยังไม่ลงมากันอีกว่ะ หรือไออาชิมันจัดเอมอีกแล้ว" เดลว่า

ป้าบ!

"เชี่ยชิ ตบซะหัวกูสั่นเลย" เดลลูบหัวตัวเองป่อยๆเมื่อโดนฝ่ามืออาชิเข้าไปอย่างจัง

"จัดพ่องมึงดิ" อาชิว่า

"อธิก็ไม่บอกพี่เดลมั่งเลยว่าอาชิมันกำลังเดินมา"

"บอกไม่ทันครับ เรื่องนี้อธิจะไม่ยุ่ง อธิไปว่ายน้ำดีกว่า" อธิตั้งท่าแล้ววิ่งกระโดดลงสระว่ายน้ำไปทันที

ตู้ม!

"อธิ!" เอวาดุอธิเสียงดังลั่น เพราะกระโดดลงไปตรงที่เอวากับเอรินกำลังเล่นน้ำ จนน้ำกระจายเต็มหน้าเธอ

"แบร่! จ้างให้ก็จับไม่ได้" อธิแลบลิ้นให้เอวาก่อนจะว่ายน้ำหนีไป เอวาก็ว่ายน้ำตาม

"ทะเลาะกันอีกแล้ว น้องไนท์ไม่ลงมาหล่ะ" เอรินตะโกนว่าตามหลัง ก่อนจะหันมาคุยกับไนท์ที่นั่งตีขาในน้ำอยู่ขอบสระ

"มันลึกเกินไปค่ะ"

"งั้นเราไปเล่นที่สระเด็กกันไหม"

"ไปค่ะ"

"แล้วทำไมถึงลงมาช้า" ภูละสายตาจากน้องๆของอาชิ แล้วเงยหน้าขึ้นถาม

"ก็พี่อาชิสิเรื่องมาก ให้เอมเปลี่ยนชุดว่ายน้ำอยู่นั้นแหละ ชุดว่ายน้ำก็เลือกมาเองทุกชุด แต่กลับบอกว่าเอมใส่ไม่สวยมั่งหล่ะ ใส่ไม่เหมาะมั่งหล่ะ เอาใจยากจริงๆ" ชะเอมบ่นกระเง้ากระงอดให้ภูฟัง

"เอมไม่ต้องว่ายน้ำหรอก นั่งอยู่กับพี่ตรงนี้เถอะนะ" อาชิบอกเสียงอ้อน

"ไม่เอา เอมจะว่ายน้ำ อุตส่าห์ไปซื้อชุดว่ายน้ำมา แล้วนี้ก็มาทะเลนะ จะไม่ให้เอมเล่นน้ำเลยหรอ"

"งั้นเราไปซื้อชุดว่ายน้ำกันใหม่นะ เอาชุดที่เอมเลือกชุดแรก แล้วค่อยกลับมาเล่นนะ"

"แต่เมื่อกี้ก็ซื้อมาเป็นสิบชุดแล้วนะ จะไปซื้อทำไมอีก แล้วเอมก็ถามพี่อาชิแต่แรกแล้วว่าแน่ใจนะว่าจะให้เอมใส่ชุดที่พี่อาชิเลือก"

"ก็ตอนนั่นพี่ลืมนึกไปว่าเราต้องมาว่ายน้ำสระรวม พี่แค่อยากให้เอมใส่ให้พี่ดูคนเดียว"

"ไม่รู้แหละเอมจะใส่ชุดนี้เล่นน้ำ"

"เอม" น้ำเสียงของเขาเริ่มดุเมื่อชะเอมไม่ยอมทำตามที่เขาต้องการ

"อย่ามาเสียงดุใส่เอมนะ เอมไม่ได้ทำอะไรผิด พี่อาชิเป็นคนเลือกให้เอมเอง จะมาโทษเอมไม่ได้"

"เออ...จะทะเลาะกันอีกนานไหม" เดลพูดขึ้นหลังจากที่ฟังอาชิกับชะเอมเถียงกันมาสักพัก

"มันอะไรกันว่ะ กับอีแค่ชุดว่ายน้ำ แม่พายมึงก็ใส่ น้องมึงก็ใส่ แล้วมึงก็อยู่กับชะเอม ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับชะเอมหรอก" ภูว่า

"คนอื่นก็ได้แต่มองเปล่าว่ะ มึงนี้นับวันยิ่งขี้หวง เป็นเอามากนะมึง อาชิผู้เย็นชาของกูไปไหนแล้วว่ะ มีแต่อาชิชาเย็น หวานซ่ะกูกับไอภูเบาหวานแดกล่ะ"

"ใช่ ภูกับเดลพูดถูก พี่อาชิจะหวงอะไรนักหนา คนอื่นก็ได้แค่มอง"

"โอเค พี่ยอมแพ้แล้ว" อาชิยกมืออย่างยอมแพ้

"เชิญว่าที่คุณหมอชะเอมลงเล่นน้ำได้แล้วครับ ไอชาเย็นมันอนุญาตแล้ว" เดลว่าพร้อมทั้งผายมือไปทางสระว่ายน้ำ

"มึงนี่สงสัยอยากถูกถีบตกน้ำ" ภูว่า

"พี่ถอดให้" อาชิแกะเชือกชุดคลุมให้ชะเอม

"นี่ชะเอมใส่แขนยาวมึงยังกลัวชะเอมโป๊อีกหรอว่ะ" เดลว่าเมื่ออาชิถอดเสื้อคลุมลงมาพ้นไหล่มน

"เรื่องของกู" อาชิพูดอย่างไม่สบอารมณ์นัก ก่อนจะถอดให้เสื้อคลุมออกพ้นตัวชะเอม ทำเอาเดลกับภูมองตาค้างนิ่งอึ้งไปเมื่อเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของชะเอม โดยเฉพาะกลางกายที่อวบอูมจนขึ้นรูป

อาชิกอดเอวคอดของชะเอมเดินไปที่สระว่ายน้ำ โดยที่เขาลงไปก่อน ชะเอมหย่อนตัวลงนั่งขอบสระ เขาก็ยื่นมือมารับเธอให้ลงไปในสระว่ายน้ำ

"ชะเอมแม่งซ่อนรูปว่ะ ถึงว่าไอชาเย็นถึงได้หน้าเป็นตูดเลย" เดลว่า

"หึ เป็นกู กูก็ห่วง" ภูบอกก่อนจะเดินไปทางสระเด็กไปหาร่างเล็กของเขาที่เขาไม่เคยละสายตาไปจากเธอ ตั้งแต่ที่เธอถอดเสื้อคลุมลงสระว่ายน้ำ

"ไอภู รอกูด้วย" เดลรีบวิ่งตามภูไป

ภูกับเดลลงว่ายน้ำในสระตรงที่ติดกับสระเด็กที่เอรินกับไนท์เล่นกันอยู่ แต่ก็คอยมองร่างเล็กของเขาตลอด ส่วนเดลก็เจอเป้าหมายเป็นสาวสวยที่มาเที่ยวพักผ่อนที่กำลังว่ายน้ำอยู่ใกล้กัน

"มากันแค่สองคนหรอครับ" เดลถาม

"แล้วเห็นกี่คนหล่ะคะ" ผู้หญิงคนหนึ่งพูด

"เห็นคนสวยสองคนครับ เดลนะครับ แล้วคนสวยชื่ออะไร"

"แพรวค่ะ"

"ดิวค่ะ"

"ชื่อดิว แล้วเราจะดิวกันได้ไหมครับ" เดลพูดพลางขยิบตาให้

"มันจะไม่เร็วไปหรอคะ" ดิวพูดด้วยท่าทางเขินอาย

"ไม่มีคำว่าเร็วไปหรอกครับ ถ้าใจเราตรงกัน" เดลบอกพลางส่งสายตากระลิ้มกระเหลี่ย

"แล้วจะไม่แนะนำเพื่อนให้เราสองคนรู้จักบ้างหรอคะ" แพรวพูดพลางมองภูด้วยความสนใจ

"ไอภู สาวๆอยากรู้จัก" เดลเรียกภู ภูก็ว่ายน้ำเข้ามาหา

"ชื่อภูหรอคะ เราแพรวนะ ยินดีที่ได้รู้จัก"

"ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" ภูตอบไปตามมารยาท สายตามองไปทางเอริน ที่กำลังมองเขาด้วยความไม่พอใจ

"เอวา ดูน้องไนท์ด้วยะ เอรินไปเข้าห้องน้ำก่อน" เอรินตะโกนบอกเอวา ก่อนจะขึ้นจากสระว่ายน้ำ ใส่เสื้อคลุมแล้วเดินออกไป

"ได้ๆ น้องไนท์มาหาพี่เอวาค่ะ"

"ไอเดล กูไปเข้าห้องน้ำก่อน" พูดจบภูก็ว่ายน้ำขึ้นจากสระทันที

"อ้าวเห้ย! ไอภู" เดลร้องเรียก แล้วก็หันไปคุยกับสาวๆต่อ

"พี่ภู ปล่อยหนูนะ เดี๋ยวคนอื่นก็มาเห็นหรอก" ภูกระชากแขนของเอรินจนปะทะกับแผงอกแกร่ง ยังไม่ทันที่เธอจะได้เดินเข้าห้องน้ำ

"เราต้องคุยกันให้รู้เรื่อง"

"แล้วพี่ภูไม่คุยกับผู้หญิงคนนั้นแล้วหรอ" เอรินถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

"หึง?...เห็นไหมว่าเอรินก็หึงเวลาที่พี่ภูอยู่ใกล้ผู้หญิงคนอื่น พี่ภูก็หึงเวลาที่เอรินอยู่ใกล้ผู้ชายคนอื่นเหมือนกัน" ภูพูด ทำให้เอรินรู้และเข้าใจความรู้สึกของภู เพราะเธอก็หึง ก็หวงเขาเหมือนกันที่เขาอยู่ใกล้ผู้หญิงคนนั้น

"หนูเข้าใจแล้ว" เอรินก้มหน้าตอบเสียงแผ่วเบา

"พี่ภูจะไปไหน" เอรินร้องถามเมื่อภูจับมือดึงเธอให้เดินตามเขาไป

"พี่ภูพาหนูเข้ามาทำไม" เอรินถามเมื่อภูพาเธอเข้ามาในห้องพักของเขา

"อื้อออ...อื้อออ" ภูประกบริมฝีปากของเขาลงที่ริมฝีปากของเธอทันทีโดยที่เอรินไม่ทันได้ตั้งตัว เขาจูบเธอด้วยความโหยหาริมฝีปากนี้ จูบของเขาเต็มไปด้วยความคิดถึงและอ่อนโยน จนคนตัวเล็กครางออกมาอย่างเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของเขา

เธอก็ไม่ต่างจากเขาเลย ร่างกายของเธอตอบสนองจูบของเขาอย่างอัตโนมัติ รสจูบที่โหยหามาตลอดหลายวัน

ภูดูดดึงริมฝีปากอันแสนหวานอย่างไม่หยุดหย่อน จนคนตัวเล็กเริ่มจะหายใจไม่ทัน ทำให้เขารู้ตัวและดึงสติกลับมา ต่างฝ่ายต่างจ้องมองดวงตาของคนตรงหน้า

"คิดถึงมากรู้ไหม" ภูเป็นฝ่ายเริ่มบอกความรู้สึกของตัวเอง ตลอดหลายวันนับตั้งแต่ที่ไปกินข้าวบ้านเธอ เขาและเธอก็ไม่ได้คุยกันอีก เจอหน้ากันก็ทำเป็นเมินเฉย ก็เพราะด้วยความไม่เข้าใจกัน

"หนูก็คิดถึงพี่ภู" ภูก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มเล็กๆของเธออย่างดูดดื่มอีกครั้ง ค่อยๆแทรกลิ้นเข้าไปสัมผัสในโพรงปากของเธออย่างอ่อนโยน มือซ้ายค่อยๆเลื่อนไปประคองท้ายทอยของคนตัวเล็กอย่างทะนุถนอม สัมผัสคลอเคลียไปมา

เขาดื่มดำรสจูบอันแสนหวานอย่างยาวนาน จนทำให้คนตัวเล็กเริ่มหมดแรง เสียงหายใจหอบถี่ขึ้นๆ เขาจึงถอนจูบออกมา

"ขอได้ไหม" หน้าผากของทั้งสองชนกัน ภูเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ก่อนจะบรรจงจูบหน้าผากเธออย่างทะนุถนอมและลุ่มหลงในเวลาเดียวกัน

"ขอ?" เอรินมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาด้วยความไม่เข้าใจในคำพูดของเขา

ภูเลื่อนมือมาปลดสายเสื้อคลุมออก แล้วค่อยๆถอดออกจากตัวเธอ จนเสื้อคลุมร่วงหล่นลงไปกองกับพื้นห้อง แล้วช้อนร่างเล็กขึ้นอุ้มไปวางลงบนเตียงหนานุ่มอย่างเบามือ

"พี่ภูจะขออะไรจากหนู"

"ขอแสดงความเป็นเจ้าของ ทำให้เอรินรู้ว่าเอรินเป็นของพี่ภู"

"แต่..."

"พี่ภูสัญญาว่าจะไม่ทำให้เอรินเจ็บ"

ภูถอดชุดว่ายน้ำส่วนบนออกพ้นตัวของเอริน แล้วโยนทิ้งลงข้างเตียง เผยให้เห็นหน้าอกอวบขาวเนียนที่ดูใหญ่เกินวัย สายตาจ้องมองเรือนร่างขาวโพลนตรงหน้า

ร่างสูงขึ้นคร่อมร่างเล็กที่เกือบเปลือย แล้วก้มลงซุกไซร้ซอกคอหอม พร้อมกับวางมือบนเต้าอวบแล้วนวดคลึงหนักเบาสลับกัน ก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้าไปเชยชมและชิมปลายยอดถันสีชมพูระเรื่อ

จ๊วบ!! จ๊วบ!! จ๊วบ!!

"อื้อออ...พี่ภูขาาาา"

เด็กสาวเริ่มหายใจหนักๆ รู้สึกร้อนวูบวาบในช่องท้อง

ภูละริมฝีปากออกจากยอดปทุมถัน เลื่อนตัวขึ้นจ้องมองหน้าหวาน แล้วจูบปากบางสอดแทรกลิ้นร้อนเข้าไปไล่ต้อนลิ้นเล็ก พร้อมทั้งเลื่อนมือไปลูบคลำตรงกลางกายของเธอ

ร่างสูงเลื่อนตัวต่ำลง จูบไล้ตั้งแต่ปลายคางของร่างเล็กลงมาเรื่อยๆ จนมาถึงส่วนโหนกนูนกลางกาย มือหนาจับกางเกงว่ายน้ำสีหวานออกจากเรียวขาเล็ก แล้วซุกหน้าลงตรงกลางหว่างขาเรียว ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกเมื่อปลายลิ้นร้อนแตะลงบนเกสรดอกไม้งาม

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาละเลงลิ้นเลียกลีบอวบทั้งสองข้างพร้อมทั้งขบเม้มติ่งเสียว พลางสอดนิ้วเข้าไปยังร่องสาวชักเข้าชักออกตื้นๆ ไม่กล้ากดลงเข้าไปลึกกลัวว่าเธอจะเจ็บ

"อื้อออ...อ๊าส์" ร่างเล็กบิดเร่าๆ พลางเปล่งเสียงครางออกมา

"อะ...พี่ภูขา...อ๊าส์...อ๊ายยยยย"

ภูละเลงลิ้น และนิ้วปรนเปรอให้แก่ร่างเล็ก จนส่งเธอให้ถึงฝั่งฝัน สุขสมเป็นครั้งแรกในชีวิตได้สำเร็จ

ร่างเล็กเกร็งกระตุกปลดปล่อยน้ำหวานสีใสออกมา นอนตาลอย ตัวเบาหวิวเหมือนล่องลองอยู่บนอากาศ

ภูดูดเลียความหอมหวานจากดอกไม้งามกลางกายอย่างหิวโหย ก่อนจะละริมฝีปากออก เลื่อนตัวขึ้นไปมองใบหน้าหวาน กดสะโพกให้ความเป็นชายที่ขยายตัวแข็งขึงอยู่ในกางเกงของตนนาบลงไปกับดอกไม้งามของเธอ หมุนควงบดเบียดเสียดสีเพื่อคลายความกระสันลงไปบ้าง จนร่างเล็กสั่นสะท้านเมื่อถูกเสื้อคลุมของเขาครูดขึ้นครูดลงกับติ่งเสียวของเธอ

"หนูเป็นของพี่ภูแล้วใช่ไหม" เอรินเอ่ยถามตามความเข้าใจของเธอ

"ใช่ เอรินเป็นของพี่ภูแล้ว" ภูบอก ปล่อยให้เธอเข้าใจไปแบบนั้น ทั้งๆที่รู้สึกปวดหนึบที่กลางกาย แต่ก็ต้องข่มความรู้สึกของตัวเองไว้

"ถ้าหนูเป็นของพี่ภูแล้ว พี่ภูอย่าทิ้งหนูไปไหนนะ ต้องอยู่เป็นของหนูตลอดไป"

"หัวใจของพี่ภูอยู่ตรงนี้ พี่ภูจะทิ้งไปได้ยังไง พี่ภูรักเอรินนะครับ ดวงใจของพี่ภู" ภูวางมือลงบนอกข้างซ้ายของเธอ

"หนูก็รักพี่ภู พี่ภูก็เป็นดวงใจของหนู ถ้าไม่มีพี่ภูหนูต้องตายแน่ๆเลย"

"อย่าพูดแบบนี้ เอรินห้ามตายไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามตายก่อนพี่ภู รู้ไหม" เขาเอ่ยบอก เพราะเขาคงทนไม่ได้ถ้าไม่มีเธออยู่ในชีวิต

"รู้ค่ะ"

"ถ้างั้นก็ลุกแต่งตัว เราหายกันมานานแล้ว เดี๋ยวคนอื่นจะถามหา"

"จูบหนูก่อน" เอรินบอกเสียงอ้อน

"อย่าอ้อนเยอะ แค่นี้พี่ภูก็รักจนไม่รู้จะรักยังไงแล้ว" พูดจบก็ประทับจูบไปที่ริมฝีปากบาง