LOGINShare
55 เมาหรือเปล่า
publish date:
2026-10-15 21:32:20
Latest chapter
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 68 เมีย
“ให้ผมช่วยนะครับ” อันดารีบเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกำลังยืนตัวสั่นและมีสีหน้าเจ็บปวด เขาขยับเท้าเข้าไปหาโดยสัญชาตญาณ พร้อมกับยื่นมือออกไปหมายจะช่วยประคอง “ไม่ต้อง! ฉันเดินเองได้!” มินตรารีบปฏิเสธทันทีก่อนจะถอยหลังหนีเขาอย่างลืมตัว ทว่าด้วยความที่เธอยังเจ็บระบมอยู่ การขยับตัวด้วยความเร็วจึงทำให้เสียการทรงตัวได้ง่ายกว่าปกติ ขาเรียวถอยไปชนเข้ากับขอบเตียงโดยไม่ทันระวัง ซ้ำร้ายฝ่าเท้าข้างหนึ่งยังเหยียบลงบนชายผ้าห่มที่พันรอบตัวเอาไว้ ทำให้ร่างเล็กเสียหลักหงายหลังลงบนที่นอนอย่างแรง พรึ่บ! “วะ... ว้าย!!” ปึก! “คุณหมอ!” อันดาร้องเรียกด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบก้าวเข้าไปหา แต่เมื่อเห็นหญิงสาวสะดุ้งและยกมือขึ้นป้องกันตัวเองเขาก็ชะงักฝีเท้าทันที “อย่าเข้ามานะ!” มินตราตะโกนออกมาทั้งน้ำตา มือเล็กรีบกระชับผ้าห่มที่เกือบหลุดออกจากร่างกายเอาไว้แน่น “แต่คุณกำลังล้มนะ จะดื้อไปถึงไหน” "ออกไปไอ้คนบ้า!!" "โอเคร ๆ" ชายหนุ่มรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นเล็กน้อยเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาจะไม่แตะต้องตัวเธอ ก่อนจะค่อย ๆ ถอยหลังออกไป “แต่คุณเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ เมื่อกี้ล้ม
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 67 คนอันตราย
“คุณหมอ...” อันดาเอ่ยเรียกหญิงสาวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาคมเข้มมองใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาอย่างรู้สึกผิด เขาอยากจะขยับเข้าไปใกล้ แต่ก็ต้องห้ามตัวเองเอาไว้เมื่อเห็นสายตาที่เธอมองมา “ต่อจากนี้คุณไม่ต้องมายุ่งกับฉัน” มินตราเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แม้จะพยายามทำตัวให้เข้มแข็งมากแค่ไหน แต่หยาดน้ำตากลับยังคงไหลรินลงมาอาบแก้มทั้งสองข้างอย่างไม่ขาดสาย “แต่คุณจะไม่ปลอดภัยนะคุณหมอ ถ้าผมปล่อยให้คุณออกไปใช้ชีวิตคนเดียว พวกนั้นมันจะตามหาคุณจนเจอ” อันดารีบอธิบายด้วยความเป็นห่วง เพราะเขารู้ดีว่าศัตรูของตัวเองอันตรายมากเพียงใด และเมื่อพวกมันรู้ว่ามินตราเป็นคนช่วยชีวิตเขาเอาไว้ เธอก็อาจกลายเป็นเป้าหมายของพวกมันได้ทุกเมื่อ “มันไม่มีอะไรทั้งนั้น! เรื่องทั้งหมดคุณแค่โกหก ไม่มีใครมาทำร้ายอะไรฉันได้ทั้งนั้น ฮึก... ฮึก...” มินตราส่ายศีรษะไปมาทั้งน้ำตา เธอไม่อยากเชื่อคำพูดของผู้ชายตรงหน้าอีกแล้ว ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรออกมาก็ตาม เพราะความเชื่อใจที่เคยมีให้เขาได้พังทลายลงไปจนหมดสิ้น “คุณหมอ... พวกนั้นมันจะทำร้ายคุณจริง ๆ นะ” น้ำเสียงของอันดาเต็มไปด้วยความกังวล เขาขมวดคิ้วเข้
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 66 เลิกขอโทษสักที
“ผมขอโทษนะคุณหมอ ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายจิตใจคุณ แต่ว่าผม... ผมต้องการคุณจริง ๆ” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่ดวงตาคมเข้มมองใบหน้าหวานด้วยความรู้สึกผิด มินตราค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตากลมโตสั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่ริมฝีปากบางจะขยับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “คุณทำแบบนี้ทำไม” คำถามสั้น ๆ นั้นกลับทำให้อันดานิ่งไปทันที เพราะเมื่อได้เห็นแววตาของหญิงสาวตรงหน้า เขาก็เริ่มคิดได้ว่าคำว่าต้องการของตัวเอง ไม่อาจใช้เป็นข้ออ้างให้กับสิ่งที่เขาทำลงไปได้เลย “ผม... ผมผิดเองครับ วันนี้ผมห้ามใจตัวเองไม่ได้ ผมขอโทษครับคุณหมอ” อันดาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาภายในจิตใจทันทีที่ความต้องการของเขาสิ้นสุดลง ราวกับว่าเพิ่งจะได้สติกลับคืนมา หลังจากปล่อยให้อารมณ์และความต้องการของตัวเองเข้าครอบงำจนหลงลืมความรู้สึกของหญิงสาวไปซะสนิท ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานที่กำลังซีดเผือดด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวเข้าไปใกล้คนตัวเล็ก พร้อมกับยื่นมือออกไปหมายจะโอบกอดและปลอบโยนเธอ “ออกไปค่ะ! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน!” มินตราตวาดออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะปัดมือหนาของอันดาออก
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 65 เลือด
"อื้อ... คุณอันดา... ฉันอื้อ... พอแล้วววว" ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! คนตัวเล็กเผลอครางออกมาตามคำสั่งของคนตัวโต ในขณะที่รูร่องของเธอก็ถูกคนตัวโตกระแทกเข้าใส่อย่างเอาแต่ใจ "คุณหมอ... ทำไมผมถึงต้องการคุณหมอขนาดนี้ อ่าาาาส์" ยิ่งนึกถึงภาพที่ผู้ชายคนอื่นเอาอกเอาใจคนตัวเล็ก เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจ โดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น พรึบ... พรึบ... พรึบ... "คุณอันดา... อ๊ะ... คุณต้องเมาแน่ ๆ คุณอันดาคุณตั้งสติหน่อยสิคะ อึก... อื้อ..." คนตัวเล็กทั้งเตือนสติเขาทั้งครางเบา ๆ ในลำคอไปด้วยความเสียวซ่าน "โอ้ว... แน่นจังคุณหมอ อื้ออออ" ตับ! ตับ! ตับ! "อ๊ะ... พอแล้วคุณอันดา ไอ้บ้า... โอ้ย... อื้ออออ" "จะเสร็จแล้วคุณหมอ อึก... อื้ออออ ซี๊ดดดด อ่าาาาส์" พรวด... เสียงครางแผ่วต่ำดังลอดออกมาจากลำคอของคนตัวโต ขณะที่ร่างกายของเขาเกร็งขึ้นชั่วขณะ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนคลายลง เมื่อน้ำสีขาวขุ่นของเขาพุ่งเข้าไปในรูร่องของคนตัวเล็ก ก่อนที่เขาจะสะบัดตัวเบา ๆ เมื่อรู้สึกโล่งและสบายตัวจนทำให้ขนลุกไปทั้งตัว ส่วนมินตราก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น เธอรับรู้ได้ถึ
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 64 เก่งมาก
"แยกชาออกสิมินตรา... ซี๊ด..." เสียงทุ้มต่ำของอันดาเอ่ยคำสั่งออกมา ทำให้มินตราที่กำลังตื่นกลัวกับการกระทำของมาเฟียหนุ่มได้สติกลับคืนมา ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะชะโงกหน้าขึ้นมองเรียวขาสวยของตัวเองที่ถูกยกขึ้น ทั้งที่เธอยังไม่ทันได้ทำตามคำสั่งของเขาเลยด้วยซ้ำ เมื่อรับรู้ได้ถึงความอุ่นชื่นที่กำลังคุกคามเข้ามาในรูร่องคับแคบของเธอ หญิงสาวก็รีบถลาตัวลุกขึ้นด้วยความตกใจทันที "ดะ... เดี๋ยวสิคะคุณอันดา..." พรวด... อ๊ะ! กรี๊ด... อ๊ะ!" หญิงสาวถึงกับชะงักกึก ก่อนจะเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด เมื่ออันดาขยับเข้ามาอย่างรวดเร็วจนเธอไม่ทันตั้งตัว ความเจ็บแปลบแล่นผ่านร่างกายอย่างรุนแรง ตามมาด้วยความรู้สึกจุกแน่นจนแทบหายใจไม่ออก มินตรากัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงร้องเอาไว้ ทั้งที่ความเจ็บแสบกำลังทำให้เธอแทบอยากกรีดร้องออกมาดัง ๆ เพียงไม่นาน ใบหน้าคมของอันดาก็ค่อย ๆ โน้มต่ำลงมา ก่อนที่เขาจะขยับริมฝีปากเข้ามาประกบจูบลงบนริมฝีปากของเธอ จ๊วบ... จ๊วบ... จ๊วบ... "อื้อ... อึก... อื้ออออ" มินตราขมวดคิ้วแน่นด้วยความเจ็บปวดบริเวณช่วงล่าง ความรู้สึกจุกแน่นที่เกิดจากการส่งสะโพกกระแทกอย่างเอาแต่ใจข
รักษาหัวใจนายมาเฟีย 63 ฉันเจ็บนะ
แจะ... แจะ... แจะ... เสียงเจ๊าะแจ๊ะแผ่วเบายังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องท่ามกลางความเงียบภายในห้อง ขณะที่มือหนาอีกข้างของอันดาเลื่อนขึ้นมาสัมผัสเต้านมคู่สวยของหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ ส่วนดวงตาคมเข้มก็กวาดมองไปตามเรือนร่างของหมอสาวด้วยความหลงใหล จนแทบไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้เลย “สวยไปหมด... คุณหมอเป็นของผมเถอะนะครับ ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณหมอเป็นอย่างดี” อันดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมเข้มจับจ้องใบหน้าหวานของหญิงสาวอย่างไม่ยอมละสายตา “ไม่นะ... เราไม่ได้ตกลงกันเรื่องนี้ คุณอันดาปล่อยหมอไปเถอะนะคะ” มินตรารีบปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอมองชายหนุ่มอย่างอ้อนวอน เพราะข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาตั้งแต่แรกมีเพียงเรื่องการทำงานเท่านั้น ไม่ใช่ความสัมพันธ์อย่างที่เขากำลังเรียกร้อง “คุณหมอคิดว่าเงินเดือนที่ผมให้คุณหมอเยอะขนาดนั้น มันจะเป็นเฉพาะค่าเงินเดือนจริงเหรอครับ” คำพูดของอันดาทำให้มินตราชะงักไปทันที ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนที่คิ้วเรียวสวยจะค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน “อะไรนะ หมายความว่ายังไงคะ” หญิงสาวเอ่ยถามอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความสับสน
