รักสุดท้ายของเฮีย

รักสุดท้ายของเฮีย

last update最後更新 : 2025-03-13
語言: Thai
goodnovel16goodnovel
評分不足
42章節
2.0K閱讀量
閱讀
加入書架

分享:  

檢舉
作品概覽
目錄
掃碼在 APP 閱讀

故事簡介

ความรักหวาน

รักทรมาน

รักคนเดียว

มาเฟีย

เจ้าชู้

เศรษฐี

คนรักเก่า

แอบรัก

ความรักต้องห้าม

เสี่ยต้น หรือเจ้าสัวตันติวัฒน์ ชื่อนี้ที่สาวๆ การันตีว่าคาสโนว่าที่สุดแห่งภูมิภาค เจ้าพ่อเงินกู้ หนุ่มใหญ่ร้างไร้คนรัก ที่มักจะเอาเรือนร่างของสาวๆ มาขัดดอก เขาไม่เคยมีหัวใจให้ใครง่ายๆ “ซื้อกินสบายใจกว่า” แม้บางคนจะบอกว่าแก่ แต่บอกเลยว่าหล่อ เท่ แซ่บ ทว่าไม่มีใครได้เป็นคุณนายเบอร์ 1 เสียที จนกระทั่งหัวใจของเขาได้เต้นตูมตาม เมื่อเจอสาวสวยลูกสาวกำนันที่การันตีด้วยตำแหน่งนางงาม หนุ่มใหญ่หัวใจว้าวุ่น อยากได้ก็ต้องได้… “ใครมา” “สาวๆ ของคุณ” เธอตอบแบบขอไปที พลางมองยาในกล่อง ไม่ยอมมองหน้าเขา ใบหน้าเธอก็ดูบูดบึ้งชอบกล “เยอะดีนะคะ” “จ้ะ” เขาก็กล้าตอบเช่นกัน เท่านั้นแหละเธอก็ตวัดหางตาขึ้นมองหน้าทันที ยิ่งโกรธมากกว่าเดิมเสียอีกแต่เธอไม่พูด กลับค่อยๆ เอายาทาป้ายไปตามแขนของเขาแรงๆ “ซี้ดโอ๊ย ฟ้า” เขากับถึงร้องออกมาเลยทีเดียว ยัง ยังไม่พอเธอก็ทาไปตามแก้มและรอยช้ำบนใบหน้าของเขาแรงๆ “โอ๊ยๆ ฟ้าจ๋า เบาๆ”

查看更多

第 1 章

1

『輪廻の輪』

 遊び好きの神々が戯れに作った箱庭の様なこの世界に住まう人々は、その箱庭の中で転生を繰り返す運命に囚われている。『囚われている』とは言っても、彼等にはその自覚はなく、広過ぎるとも言える恵豊かな世界の中で生まれ変わりを繰り返している事実を不幸だと感じる事も無かった。たまに前世の記憶を持った子供が生まれ、『転生』というものが確かに存在しているんだなと認識している程度のものだ。

 その輪廻の輪から外れた存在が、一握りいる。

 ごく稀に、箱庭を作りし神が人間を愛し、子をなす事があった。その間に生まれた子供、|神子《みこ》と呼ばれる彼等は輪廻の輪に囚われる事が無く、二十歳程度の外見まで成長してからは歳もとらず、死する事なく、神々の様に永遠に生き続けるらしい。

 その神子のうちが一人。『カイル』と名付けられた男は、内から溢れ出る嬉しさと期待を隠す事なく、整った顔をニヤニヤと崩しながら薄暗いホールの中で床に這いつくばって、手にした白いチョークを使ってガリガリと文字や図形を綴っている。

 父神から譲り受けた羊の様な大きな巻き角に、首にかかる長さのサラッとした黒髪が触れる。黒曜石にも似た瞳は隠しきれない嬉しさに溢れ、目元が少し赤みを帯びているのは、これから起こる事への期待によるものだった。

「……よし、出来た!なかなかの仕上がりなんじゃないか?久しぶりにしては」

 満足気に頷き、一人呟く。 間違えない様にと時間をたっぷりかけて描いた魔法陣を眺めながら、カイルは笑みを浮かべた。

 神々が今よりもこの世界に干渉していた時代に書かれた古代魔術の本に載っていた魔法陣に、二十日かけて組んだオリジナルの術式を織り交ぜた円形のそれは、手描きとは思えない仕上がりで大理石の床を美しく飾っている。

 五十人程度を簡単に受け入れられそうな広さをしたこの部屋の中はとても簡素で、窓が少ない為、昼間でも薄暗い。休憩用にと用意してある二人掛けのソファーと小さなサイドテーブルが隅の方にある以外には何も置いていない。此処はカイルが室内で魔法を使う時の為に用意された部屋なので、装飾や家具の類はかえって邪魔だったからだ。ドーム型をした天井は三階分を吹き抜けてあるのでとても高く、多少失敗したとしても部屋を破壊する事の少ない造りになっている。もちろん部屋全体に防護魔法を掛けてあるので破壊してしまう心配は無いのだが、念には念を、といった所だ。

 鼻歌でも歌い出しそうな雰囲気のまま、カイルは自室から持ってきた魔法具を順番に、間違える事無く術式が描かれた辺りに置いていく。

 手鏡にも似たそれは、魔法陣に重なると、淡い光を放ち始めた。

 一つ、二つと……全部で七つの魔法具を慎重に置いていく。多少置き場に誤差があっても正直問題は無いのだが、カイルはこれからおこなおうとしている儀式が彼にとってとても大事だったので準備自体が楽しみでしょうがない。

「……完成だ」

 感無量といった表情でカイルが頷く。

 チョークを使うせいで消えやすい魔法陣を誤って踏みつけて消してしまうことのない様慎重に避けながら、中から出る。

 六芒星を中心とし、その周囲を囲む円の中には古代文字で複雑な術式が描かれている。しっかりと計算され、精密に組まれた術式にはそれぞれ様々な効果が組み込まれている。その殆どが、これから呼び出す存在が、この世界で困る事の無いようにとの願いを込めたものだ。

 魔法具が置かれた事により、魔法陣は淡く光を帯びてそれ自体が芸術品の様な美しさを誇っていた。

 腰に手を当て、誇らしげな顔のまま無駄に何度も頷く。

 以前この魔法陣と似たものを描いた事がつい最近の出来事の様に思い出せたが、もう九年も前になる。その時には織り交ぜなかった術式が今回はある為、瓜二つだとは言えなかったが、それでも懐かしさを感じた。

 退屈な気持ちを抱え、やりたい事をやり尽くし、生き甲斐も無くなりダラダラと続く長い生に苛立ちを感じ、『癒しが欲しい』とやさぐれた気持ちでこの場に立っていた過去を思い出し、切なさを帯びた笑みがフッと溢れる。

「——さあ、帰っておいで。僕のイレイラ」

 小声で呟き、魔力を魔法陣へ向けて送ると、カイルの髪がフワッと軽く浮いた。

 聴き取り不能な音がカイルの口から紡がれ始める。その美しい音色を持つ音に呼応して、魔法陣は七色に光り出し、小さな光を無数に散らす。すると 魔法具はガタガタと震え始め、今にも割れてしまうのではと心配になる程に鳴った。

 六芒星の中心に周囲以上の光源が現れる。 ソレを目視すると、カイルは抑えきれない喜びを表情に浮かべながら音を紡ぎ続けた。

 両手を伸ばし、強い光源の方へ『ここへおいで』と言うように差し出す。 早く触れたい、抱きしめたい。そんな気持ちが抑えきれない。

「——召喚!」

 カイルが叫んだ瞬間、魔法陣の光は最高潮に達し、弾けて消えた。

 床に描かれていたはずの魔法陣は跡形も無く消え、魔法具は砕けて元の姿を失っている。

霧の様な白いモヤだけが魔法陣のあった場所から発せられ、濃度の濃い中心には大きな塊が一つ。

 カイルはそれを見て思考が止まるのを感じた。

 術は成功した。人では本来操る事の出来ぬ程の有り余る魔力が、己の内側から半分も消えているのが何よりの証拠だ。

 モヤが薄れ、大きな塊が姿を現わす。

「…… え?」

 カイルは呟くと、眉をひそめた。 全ては、彼にとって予想外の事が起きたからだった。

展開
下一章
下載

最新章節

更多章節
暫無評論。
42 章節
1
ภายในงาน ประกวดนางงามประจำจังหวัด ที่จัดอย่างยิ่งใหญ่ มีผู้หลักผู้ใหญ่ทุกภาคส่วนเข้าร่วมงาน และเป็นสปอนเซอร์ ในงานเฟ้นหาสาวงามประจำจังหวัด แน่นอนว่างานแบบนี้ เต็มไปด้วยหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ที่อยากเห็นความงามเต็มๆ ตา โดยเฉพาะพวกตาเฒ่า ตาแก่ตัณหากลับก็ยังไม่เว้น รู้กันดีว่าผู้หลักผู้ใหญ่สนใจงานประเภทนี้ กะไว้ประดับบารมีสักคน พิธีกรเริ่มงาน ด้วยการกล่าวต้อนรับแขกคนสำคัญทั้งหมด จังหวะเดียวกันนั้น กรรมการผู้ร่วมตัดสินผู้มีความรู้หลากหลายแขนง ได้เดินมานั่งด้านหน้า หนึ่งในนั้นก็นางงามอดีตมาร่วมตัดสิน หญิงสาวใบหน้าสวยเฉี่ยว ผมดัดลอน สวมมุงกฎ และมาในชุดราตรีสีครีมปักเลื่อมทั้งตัว เดินสว่างวาบมาพร้อมกับผู้ติดตามขนาบข้าง แสงไฟสปอทไลต์สาดไปหาเธอเป็นหลัก ราวกับต้องมนต์สะกด สปอนเซอร์ใหญ่นั่งที่เก้าอี้วีไอพี หันไปมองคอแทบเคล็ด ตะลึงไปกับความสวยแทบอ้าปากค้าง หนวดกระดิกเลยเชียว “แมงวันบินเข้าปากแล้วครับเสี่ย” นายมิ่งลูกน้องคนสนิทแซวขึ้น ทำเอาเสี่ยต้น หรือเจ้าสัวตันติวัฒน์ถึงกับงับปากเลยทีเดียว แล้วหันมายักคิ้วใส่ลูกน้อง “ใครวะ อั้วะไปอยู่ไหนมาทำไมเพิ่งเห็น” เสี่ยต้นเอ่ยถามขึ้น ตายังคงมองไปสาวสวยคนนั
閱讀更多
2
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณมีธุระอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะ” เธอถามเข้าเรื่องทันที เพราะรู้จักประสงค์หลักของผู้ชายระดับนี้และรู้จักเสี่ยต้น “แหม พูดซะห่างเหินเชียว เรียกเฮียไม่ได้เหรอ” “นั่นสำหรับคนรู้จักกันค่ะ” “เฮียเพิ่งเคยเห็นคุณฟ้านะเนี่ย” “ฉันไม่ค่อยได้ออกงานค่ะ งานแบบนี้ก็ปีล่ะครั้ง แต่ฉันรู้จักคุณค่ะ” “รู้จัก เอ่อ รู้จักแบบไหน” เขาถามและทำสีหน้าแบ่งรับแบ่งสู้“ก็แบบที่คนทั้งจังหวัดรู้จักนั่นแหละค่ะ” “เอ่อคือ ชื่อเสียงของเฮียคงดีมากๆ เชียว” “ค่ะ ดีมากๆ” เธอเน้นและยิ้มแห้ง พูดแบบนี้เธอรู้เกียรติศัพท์เขาชัวร์“เฮีย... คือ จะบอกว่า คุณฟ้าสวยมาก สวยกว่านางงามบนเวทีอีก” “ขอบคุณค่ะ” เธอน้อมรับและยิ้มพอเป็นมารยาท“ดูเหมือนคุณไม่อยากคุยกับเฮียสักเท่าไหร่”“พูดธุระของคุณเถอะค่ะ ฉันมีงานต้องไปต่อ” เธอตัดบท อยากจะไปจากตรงนี้เต็มแก่แล้ว รู้สึกถูกลวนลามทางสายตา ถูกจีบจากคนเจ้าชู้เลื่องชื่อ แต่ไม่แปลกหรอกที่สาวๆ จะติดตรึม เขาเป็นหนุ่มใหญ่ก็จริง แต่ยังคงความหล่อเหลามากมาดขรึม “งั้นเอ่อ ซองค่าเหนื่อย เฮียให้ทุกคน แต่อยากคุยกับคุณฟ้าเป็นพิเศษ” เขาพูดพร้อมกับวางซองให้กับเธอ หญิงสาวก็มองที่ซองแล้วยกมือไ
閱讀更多
3
“ไปตามยัยฟ้าลงมาสิ” กำนันอินทนิลเอ่ยขึ้น เมื่อนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ซึ่งสายมากแล้วแต่ลูกสาวยังไม่ยอมลงมา “ค่ะกำนัน” แม่บ้านรับคำ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาออกไป บ้านฟ้าก็เดินเข้ามาในห้องอาหารพอดี “คุณฟ้ามาพอดีเลยค่ะกำนัน” แม่บ้านบอก จากนั้นจึงถอยออกไป “งั้นมีอะไรทำก็ไปทำเถอะ” กำนันสั่งเสียงเรียบ ขณะที่ม่านฟ้าเดินมานั่งตรงข้ามกับบิดา “ทำไมลงมาสายล่ะลูก พ่อกำลังจะให้แม่บ้านขึ้นไปตาม” “ขอโทษค่ะพ่อ เมื่อคืนฟ้ากลับดึก ทำให้ตื่นสายนิดหน่อยทำไมไม่กินข้าวก่อนฟ้าล่ะ” “พ่อไม่สบายใจ เดี๋ยวรอคุยกับฟ้าก่อน แล้วจะออกไปทำงาน”บิดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล “มีอะไรเหรอคะ” ม่านฟ้าถามกลับและขมวดคิ้ว “เมื่อคืนหนูนั่งคุยกับใครก่อนจะกลับมา” ถามแบบนี้บิดารู้แน่ว่าเธอคุยกับเสี่ยต้น แน่นอนว่าลูกน้องหรือว่าคนในงาน ก็คาบข่าวมาบอกบิดา เพราะเป็นจุดเด่นเสียขนาดนั้น“เอ่อ พ่อมีอะไรหรือเปล่าคะ ดูเหมือนจะไม่สบายใจ” “หนูรู้จักผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า คนที่หนูคุยด้วยน่ะ” “รู้จักค่ะ รู้จักดีด้วย” เธอตอบเสียงเรียบ สีหน้าและแววตาไม่ได้ดูยินดียินร้ายอะไรนัก“พ่ออยากให้หนูอยู่ห่างๆ เขา” “พ่อไม่บอก หนูก็จะทำค่ะ และร
閱讀更多
4
ไม่ใช่ผู้ชายแบบเจ้าสัวตันติวัฒน์อย่างแน่นอน แต่ดูท่าทางแล้วจะรอดยาก เสี่ยต้นล็อกเป้าลูกสาวตน ตั้งแต่วันงานประกวดนางงาม นั่นก็ยิ่งทำให้กำนันอินทนิลก็ไม่สบายใจ ทว่าทำได้แค่เตือนเท่านั้น เนื่องจากเสี่ยต้นยังไม่ได้ทำอะไรบุตรสาวเลย กระทั่ง... “คุณฟ้าคะ มีคนส่งดอกไม้มาให้ค่ะ” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินมาพร้อมกับช่อดอกกุหลาบในมือ “ใครส่งมาให้คะ” ม่านฟ้าถามด้วยความประหลาดใจ “ไม่ได้บอกเอาไว้ค่ะ” เจ้าหน้าที่ตอบ ก่อนจะยื่นช่อดอกไม้ให้กับเธอ ม่านฟ้าจึงพลิกดูทั้งช่อ เผื่อว่าจะมีการ์ดเขียนด้านใน แต่ไม่มีเลย “ของใครอ่ะ แต่... ขอบใจจ้ะ แล้วคนที่เอามาให้คือ” “เป็นเหมือนคนส่งดอกไม้แค่นั้นแหละค่ะ” “อ๋อ จ้ะ ไปทำงานต่อเถอะ” ม่านฟ้าบอก เจ้าหน้าที่จึงได้ปลีกตัวจากไป ตอนนี้เธออยู่กับเลขานุการเท่านั้น“แล้วนี่จะให้ฟ้าเอาไปไว้ในไหนล่ะเนี่ย ฟ้าทำงานอยู่ นักท่องเที่ยวกำลังมาน่ะ แก้วเอาไปใส่แจกันแล้ววางไว้บนโต๊ะฟ้าได้ไหม”“ได้ค่ะ” ขันแก้วเลขานุการรับช่อดอกไม้ไป แล้วกลับห้องทำงานเพื่อจัดดอกไม้ใส่แจกันให้ ขณะที่ม่านฟ้าก็หันมาให้ความสนใจเหล่านักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่เข้ามาชมการแสดงของน้อ
閱讀更多
5
“ว่าไงคะ” เธอจ้องเขม่งก่อนจะเหลือบมองหญิงสาวที่เดินตาม“คือ… เอ่อ” “มีอะไรก็พูดไปสิคะเสี่ย เราจะได้ไปหาอะไรกินกัน กินกันน่ะ” หญิงสาวย้ำคำ และกระชับแขนที่กอดแขนเสี่ยต้น อย่างกับแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เธอคงคิดว่าม่านฟ้าสนใจเสี่ยต้นมากสินะ ในขณะที่เสี่ยต้น ก็ดูจะไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย ทำได้แค่มองม่านฟ้านิ่งๆ แววตาของเขาสื่อออกมาหมด ว่ามีเรื่องจะพูดกับเธอ แต่ติดที่ว่ามีบุคคลที่ 3 อยู่ ส่วนม่านฟ้าก็มองหน้าเขาคล้ายกับรอให้เขาพูด “ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวนะคะ สวัสดีค่ะ” ม่านฟ้ายกมือสวัสดีเสี่ยต้น เพื่อเป็นการกล่าวลา จากนั้นเธอก็เดินจากไป โน่นเข้าออฟฟิศ เสี่ยต้นได้แต่มองตามตาละห้อยและถอนหายใจ จังหวะเดียวกันนั้น ลูกน้องทั้งหมดที่เห็นเหตุการณ์ ก็เดินมาสมทบ สจีที่เกาะแขนเฮียต้นอยู่ก็มองซ้ายมองขวา เพราะเข้าใจว่าเฮียไม่มีลูกน้องติดตาม ที่ไหนได้มาเป็นขบวนเชียว “สรุปแล้วเสี่ยมาที่นี่ทำไมคะเนี่ย” หญิงสาวถาม ราวกับเป็นเจ้าชีวิตของเสี่ยซะอย่างนั้น และระดับเสี่ยต้นไม่จำเป็นต้องบอก เขามองหน้าเธอด้วยแววตาเข้ม และยกมืออีกข้างปัดมือเธอออกไปจาก จากนั้นจึงหมุนตัวเดินไป “อ้าวเสี่ย เสี่ยขา” หญิงสาวถึงกับหน
閱讀更多
6
“ไอ้มิ่ง” เสี่ยต้นถึงกับเค้นเสียง พร้อมกับทำตาขวางใส่ทันที ก่อนจะเอาฝ่ามือฟาดหัวไปที่กากบาลของนายมิ่งอีกที “โอ๊ยเสี่ย พูดความจริงนะเนี่ย” “มึงเก็บความจริงเอาไว้ในใจบ้างก็ได้” “ขอโทษครับ” นายมิ่งรีบยกมือขึ้นไหว้“กูว่าก็หนึ่งในตองอูนะเว้ย แค่มีอายุกว่า” “เสี่ยรู้ไหมครับว่าใครเป็น Number One” “หยุดเลยถ้าจะพูดถึงไอ้แสน และให้ไอ้นี่รู้ไม่ได้ว่าอั้วะกำลังหมายตาหนูม่านฟ้า ไม่อย่างนั้นละก็ เกิดมันอยากลงสนามแข่งคู่กับเฮีย มันจะได้ฆ่ากันเปล่าๆ” “ไม่ต้องห่วงนะครับเสี่ย รายนั้นผมเห็นว่า กำลังติดเด็กอยู่เหมือนกัน เด็กกว่าอีก” เสี่ยต้นหัวเราะลั่นออกมาทันที “เออดี มันจะได้ไม่มาแย่งจีบม่านฟ้า” “คุณม่านฟ้าไม่น่าจะใช่สเปคของพ่อเลี้ยงแสนนะครับ ฝั่งนั้นอายุยังไม่ถึง 20 เลยครับเสี่ย” ว่าแล้วเสี่ยก็หัวเราะลั่นอีก แต่เราก็ต้องมาหุบยิ้มแหละ เพราะนึกถึงม่านฟ้าแล้ว ก็นึกหาวิธีที่จะจีบเธอ ให้เธอมาอยู่ใกล้ตัว และไม่ให้ผู้ชายคนไหนมาลงสนามแข่งจีบกับเขา ไม่ต้องมีสักวิธีสินะ “อย่าหมกมุ่นสิครับเสี่ย อะไรจะทำหน้าเครียด ระดับเสี่ยเนี่ย” “ก็ระดับอั้วะ เคยผิดหวังซะที่ไหนกันแล้ว จะม่านฟ้าไม่เหมือนคนอื่น มันก็เล
閱讀更多
7
“หรือว่าเจ้าสัวคือคนที่คุณฟ้ามีนัดด้วย” ภูชิตถามและมองหน้าม่านฟ้า แต่เธอยังไม่ทันที่จะได้ตอบ เสี่ยต้นก็แทรกตอบขึ้นซะก่อน“ใช่ครับ” เขาตอบแทรก ทำให้ม่านฟ้าถลึงเล็กน้อยด้วยความตกใจ“คนสำคัญ” ภูชิตย้ำคำและมองหน้าม่านฟ้า“ครับคนสำคัญ” เสี่ยต้นก็รีบตอบ แน่นอนล่ะเธอพูดไม่ทันเขาในตอนนี้ “เอ่อ คือ คุณม่านฟ้า” ภูชิตก็ดูจะอึกอัก“เอาไว้พรุ่งนี้ เรามาดื่มกาแฟตอนเช้าด้วยกันก็ได้ค่ะ ฟ้าจะมาแต่เช้า เพื่อจะได้ทันเบรคฟาสต์ของคุณ” ม่านฟ้าตอบเอาใจภูชิต ทำให้ชายหนุ่มยิ่งกว้าง “เอางั้นก็ได้ครับ งั้นพรุ่งนี้เช้าเราเจอกัน ตอนนี้ผมต้องขอตัว ไม่รบกวนเวลามื้อเที่ยงของคุณฟ้าละเจ้าสัวดีกว่า ตามสบายนะครับ” “ค่ะคุณภู” ม่านฟ้าตอบและยิ้มหวาน ภูชิตยกมือไหว้ลาเจ้าสัวตันติวัฒน์และขอตัว ตอนนี้มีแค่เธอและเสี่ยต้นยืนอยู่ด้วยกัน ทำให้เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ หุบยิ้มและปรับสีหน้าให้เรียบ ก่อนจะเอี้ยวตัวหันกลับมาหาเขา มองด้วยสายตาเอาเรื่อง แต่เสี่ยต้นก็ยิ้มสู้จนหนวดกระดิกและเห็นฟันขาวๆ “ใครให้คุณพูดแบบนั้นกับลูกค้าของฉัน” เธอถามเขาอย่างเอาเรื่อง“เฮียพูดอะไร เฮียยังไม่ได้พูดอะไรเลย” เขาแกล้งทำเป็นไขสือ ครั้นเธอจะตอบ ก็ดูจะเ
閱讀更多
8
“นะครับ นั่งรถไปกับผม” เขาขอร้องและทำเสียงหวาน แต่เธอก็ไม่ยอมแน่ เพราะนี่คือการไปด้วยการเป็นครั้งแรก ด้วยความจำเป็น จริงๆแล้วเธอก็ปฏิเสธที่จะมากับเขา แต่ก็ไม่อยากเสียมารยาทยังลองดูเหมือนกัน ว่าเขาจะมาไม้ไหน “ให้คนของคุณขับรถตามนะคะ ฉันจะขับนำไปที่คาเฟ่” เธอไม่ตอบรับคำขอของเขา แต่กลับออกคำสั่งแทน ก่อนจะเดินไปเปิดประตูตัวเอง เสี่ยต้นก็รีบเดินตามไปทันที โดยถือวิสาสะเปิดประตูไปนั่งด้านข้างที่นั่งคนขับ เท่านั้นแหละเธอก็ตกใจ “นี่ เสี่ย อะไรกันคะเนี่ย” “ถ้าคุณฟ้าไม่อยากนั่งไปกับผม ผมนั่งไปกับคุณฟ้าก็ได้ ยอมให้คุณฟ้าเป็นคนขับเลย” เธอจะเถียงอะไรเขาได้ ในเมื่อเขานั่งอยู่บนรถแล้ว แถมยังใส่เข็มขัดนิรภัยเรียบร้อย เธอก็ได้แต่ถอนหายใจสตาร์ทรถแล้วเคลื่อนออกไปจากปาง เธอก็เหลือบมองเขาเป็นระยะ เห็นแต่หนวดกระดิกตอนที่เขายิ้ม“หยุดยิ้มซะทีค่ะ” เขาก็หยุดยิ้มทันทีตามที่เธอต้องการเช่นกัน “มันทำให้คุณหวั่นไหวเหรอ” “มันทำให้หงุดหงิดและโมโหค่ะ” “หึหึ” เขาถึงกับหัวเราะลั่น ก่อนจะเม้มปาก เหลือไว้แต่รอยยิ้ม และเหลือบมองเธอ “เฮียแค่อารมณ์ดี นานๆ ทีจะมีคนขับรถให้นั่ง โดยเฉพาะสาวๆ” คำสุดท้ายเขาหลุดปากพูดออกม
閱讀更多
9
“อ้าวคนจีบกันก็ต้องคุยกันตรงๆ นี่แหละ” เสี่ยต้นสรุปเอาเองซะเลย ขณะที่คนฟัง ทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้แรงๆ พร้อมกับเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร 2-3 อย่าง รวมถึงสั่งกาแฟมาให้ตัวเองด้วย เพราะตอนนี้เธอเริ่มปวดหัวแล้ว ระหว่างที่รออาหาร เธออยากจะคุยเรื่องธุระของเขาให้มันจบๆ “ฉันอยากคุยเรื่องธุระของเสี่ยวันนี้ ตอนนี้” “ขอเสี่ยกินข้าวก่อนนะหิว” “คุยตอนนี้ค่ะ และอีกอย่างอาหารยังไม่มาตอนนี้” “ก็ได้ เรื่องที่ดินที่กำนันเอาไปจำนองกับเฮียน่ะ มันก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร” “อ้าว ไม่ได้มีปัญหาอะไร แล้วเรื่องที่พูดออกไปตอนนั้นคือ” “เฮียแค่อยากคุยกับฟ้านะ ถ้าไม่บอกแบบนี้ฟ้าก็ไม่ออกมา” “แล้วทำไมฉันต้องออกมาด้วยล่ะคะ”“พูดตรงๆก็ได้ เฮียชอบฟ้าน่ะ ขอโอกาสให้เฮียได้ทำความรู้จักกับฟ้าได้ไหม หมายถึงจีบน่ะ” “แต่ฉันรู้จักคุณแล้ว รู้จักดีด้วย” “รู้จักในทางที่ไม่ดี ฟ้าถึงทำท่าจะต่อต้านเฮียอยู่ตลอดเวลาเจอหน้า” “แน่นอนค่ะ รู้สึกเพราะว่าเสี่ยเป็นเจ้าหนี้ด้วย” “แต่กับไอ้หนุ่มที่ชื่ออะไรนะ คุณภู ทำไมฟ้าไม่เห็นทำท่ารังเกียจรังงอนเขา แต่ดูกับเฮียเถอะ” “คุณภูไม่ได้ทำท่าว่ามาจีบฉันค่ะ” “จีบ” เข้าเถียงแล้วเขาก็มองยิ้ม “แล้
閱讀更多
10
เมื่อสจีไปแล้ว พนักงานก็นำอาหารมาเสิร์ฟ แล้วจัดทุกอย่างให้เรียบร้อย ก่อนจะปล่อยให้ทั้งคู่นั่งตามลำพัง บรรยากาศเริ่มมาคุ เสี่ยต้นสัมผัสได้ ที่เสี่ยต้นมีสจีมาเกาะแกะแบบนี้ ตอนนี้เรียกได้ว่าคะแนนติดลบกันไปเลย ลบแล้วลบอีก นี่ขนาดบอกว่าจะมาจีบเธอนะเนี่ย ขณะเดียวกันเสี่ยต้นก็ทำทีเป็นเอาอกเอาใจ ตักอาหารใส่จานข้าวของม่านฟ้า แม้เธอจะไม่พูดไม่ยิ้ม แต่ก็ยอมรับไมตรีที่เขามอบให้ เพื่อรักษามารยาท จะว่าไปเธอเป็นคนที่มีมารยาทสูงพอสมควร รู้ว่าสิ่งใดควรตอบรับสิ่งใดควรวางเฉย และถ้าหากอยู่ในสถานการณ์การทำงาน มารยาทย่อมมาก่อนเสมอ แม้อยากจะพูดจาแนบแนบประชดประชันเขามากแค่ไหนก็ตาม“อาหารอร่อยมากใช่ไหม” เสี่ยต้นชวนคุย เธอจึงตวัดสายตามองเขาเล็กน้อย“อร่อยค่ะ ร้านนี้อร่อย” “แต่ดูเหมือนคุณฟ้า จะไม่ค่อยถูกปากอาหารมื้อนี้”“ก็อาจจะเป็นได้ค่ะอาหารอร่อย แต่บรรยากาศบนโต๊ะไม่ให้ มันก็ทำให้ทุกอย่างกล่อยลงไปหมด” “นี่อย่าบอกนะว่าหึงเฮียอีกแล้ว” เขารู้ว่าเธอกำลังซีเรียส เขาก็แกล้งแหย่เพื่อเพิ่มบรรยากาศไปงั้นเองแหละ ทั้งที่ตอนนี้เขากำลังเครียดตามไปด้วยแล้ว“ไม่มีอะไรต้องให้หึงค่ะ แค่กำลังคิดว่า คนนี้เป็นคุณนายคนที่เท่า
閱讀更多
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status