登入เสี่ยต้น หรือเจ้าสัวตันติวัฒน์ ชื่อนี้ที่สาวๆ การันตีว่าคาสโนว่าที่สุดแห่งภูมิภาค เจ้าพ่อเงินกู้ หนุ่มใหญ่ร้างไร้คนรัก ที่มักจะเอาเรือนร่างของสาวๆ มาขัดดอก เขาไม่เคยมีหัวใจให้ใครง่ายๆ “ซื้อกินสบายใจกว่า” แม้บางคนจะบอกว่าแก่ แต่บอกเลยว่าหล่อ เท่ แซ่บ ทว่าไม่มีใครได้เป็นคุณนายเบอร์ 1 เสียที จนกระทั่งหัวใจของเขาได้เต้นตูมตาม เมื่อเจอสาวสวยลูกสาวกำนันที่การันตีด้วยตำแหน่งนางงาม หนุ่มใหญ่หัวใจว้าวุ่น อยากได้ก็ต้องได้… “ใครมา” “สาวๆ ของคุณ” เธอตอบแบบขอไปที พลางมองยาในกล่อง ไม่ยอมมองหน้าเขา ใบหน้าเธอก็ดูบูดบึ้งชอบกล “เยอะดีนะคะ” “จ้ะ” เขาก็กล้าตอบเช่นกัน เท่านั้นแหละเธอก็ตวัดหางตาขึ้นมองหน้าทันที ยิ่งโกรธมากกว่าเดิมเสียอีกแต่เธอไม่พูด กลับค่อยๆ เอายาทาป้ายไปตามแขนของเขาแรงๆ “ซี้ดโอ๊ย ฟ้า” เขากับถึงร้องออกมาเลยทีเดียว ยัง ยังไม่พอเธอก็ทาไปตามแก้มและรอยช้ำบนใบหน้าของเขาแรงๆ “โอ๊ยๆ ฟ้าจ๋า เบาๆ”
查看更多『輪廻の輪』
遊び好きの神々が戯れに作った箱庭の様なこの世界に住まう人々は、その箱庭の中で転生を繰り返す運命に囚われている。『囚われている』とは言っても、彼等にはその自覚はなく、広過ぎるとも言える恵豊かな世界の中で生まれ変わりを繰り返している事実を不幸だと感じる事も無かった。たまに前世の記憶を持った子供が生まれ、『転生』というものが確かに存在しているんだなと認識している程度のものだ。
その輪廻の輪から外れた存在が、一握りいる。
ごく稀に、箱庭を作りし神が人間を愛し、子をなす事があった。その間に生まれた子供、|神子《みこ》と呼ばれる彼等は輪廻の輪に囚われる事が無く、二十歳程度の外見まで成長してからは歳もとらず、死する事なく、神々の様に永遠に生き続けるらしい。
その神子のうちが一人。『カイル』と名付けられた男は、内から溢れ出る嬉しさと期待を隠す事なく、整った顔をニヤニヤと崩しながら薄暗いホールの中で床に這いつくばって、手にした白いチョークを使ってガリガリと文字や図形を綴っている。
父神から譲り受けた羊の様な大きな巻き角に、首にかかる長さのサラッとした黒髪が触れる。黒曜石にも似た瞳は隠しきれない嬉しさに溢れ、目元が少し赤みを帯びているのは、これから起こる事への期待によるものだった。
「……よし、出来た!なかなかの仕上がりなんじゃないか?久しぶりにしては」
満足気に頷き、一人呟く。 間違えない様にと時間をたっぷりかけて描いた魔法陣を眺めながら、カイルは笑みを浮かべた。
神々が今よりもこの世界に干渉していた時代に書かれた古代魔術の本に載っていた魔法陣に、二十日かけて組んだオリジナルの術式を織り交ぜた円形のそれは、手描きとは思えない仕上がりで大理石の床を美しく飾っている。
五十人程度を簡単に受け入れられそうな広さをしたこの部屋の中はとても簡素で、窓が少ない為、昼間でも薄暗い。休憩用にと用意してある二人掛けのソファーと小さなサイドテーブルが隅の方にある以外には何も置いていない。此処はカイルが室内で魔法を使う時の為に用意された部屋なので、装飾や家具の類はかえって邪魔だったからだ。ドーム型をした天井は三階分を吹き抜けてあるのでとても高く、多少失敗したとしても部屋を破壊する事の少ない造りになっている。もちろん部屋全体に防護魔法を掛けてあるので破壊してしまう心配は無いのだが、念には念を、といった所だ。
鼻歌でも歌い出しそうな雰囲気のまま、カイルは自室から持ってきた魔法具を順番に、間違える事無く術式が描かれた辺りに置いていく。
手鏡にも似たそれは、魔法陣に重なると、淡い光を放ち始めた。
一つ、二つと……全部で七つの魔法具を慎重に置いていく。多少置き場に誤差があっても正直問題は無いのだが、カイルはこれからおこなおうとしている儀式が彼にとってとても大事だったので準備自体が楽しみでしょうがない。
「……完成だ」
感無量といった表情でカイルが頷く。
チョークを使うせいで消えやすい魔法陣を誤って踏みつけて消してしまうことのない様慎重に避けながら、中から出る。
六芒星を中心とし、その周囲を囲む円の中には古代文字で複雑な術式が描かれている。しっかりと計算され、精密に組まれた術式にはそれぞれ様々な効果が組み込まれている。その殆どが、これから呼び出す存在が、この世界で困る事の無いようにとの願いを込めたものだ。
魔法具が置かれた事により、魔法陣は淡く光を帯びてそれ自体が芸術品の様な美しさを誇っていた。
腰に手を当て、誇らしげな顔のまま無駄に何度も頷く。
以前この魔法陣と似たものを描いた事がつい最近の出来事の様に思い出せたが、もう九年も前になる。その時には織り交ぜなかった術式が今回はある為、瓜二つだとは言えなかったが、それでも懐かしさを感じた。
退屈な気持ちを抱え、やりたい事をやり尽くし、生き甲斐も無くなりダラダラと続く長い生に苛立ちを感じ、『癒しが欲しい』とやさぐれた気持ちでこの場に立っていた過去を思い出し、切なさを帯びた笑みがフッと溢れる。
「——さあ、帰っておいで。僕のイレイラ」
小声で呟き、魔力を魔法陣へ向けて送ると、カイルの髪がフワッと軽く浮いた。
聴き取り不能な音がカイルの口から紡がれ始める。その美しい音色を持つ音に呼応して、魔法陣は七色に光り出し、小さな光を無数に散らす。すると 魔法具はガタガタと震え始め、今にも割れてしまうのではと心配になる程に鳴った。
六芒星の中心に周囲以上の光源が現れる。 ソレを目視すると、カイルは抑えきれない喜びを表情に浮かべながら音を紡ぎ続けた。
両手を伸ばし、強い光源の方へ『ここへおいで』と言うように差し出す。 早く触れたい、抱きしめたい。そんな気持ちが抑えきれない。
「——召喚!」
カイルが叫んだ瞬間、魔法陣の光は最高潮に達し、弾けて消えた。
床に描かれていたはずの魔法陣は跡形も無く消え、魔法具は砕けて元の姿を失っている。
霧の様な白いモヤだけが魔法陣のあった場所から発せられ、濃度の濃い中心には大きな塊が一つ。
カイルはそれを見て思考が止まるのを感じた。
術は成功した。人では本来操る事の出来ぬ程の有り余る魔力が、己の内側から半分も消えているのが何よりの証拠だ。
モヤが薄れ、大きな塊が姿を現わす。
「…… え?」
カイルは呟くと、眉をひそめた。 全ては、彼にとって予想外の事が起きたからだった。
“ต้องขอบคุณเฮียเขา ที่ได้แขกจากโรงแรมของพ่อเลี้ยง” “นานๆ ทีคุณฟ้าจะเอ่ยแบบนี้นะคะ” ขันแก้วยื่นหน้าเข้าไปแซวและยิ้มกล่าว“พูดอย่างกับว่าฟ้าเป็นคนใจแข็งมากอย่างนั้นแหละ” ถ้าตอบกลับแล้วก้มหน้าลงเล็กหน่อย “ใจแข็งมากค่ะ” “อยู่ในเกมของคนเจ้าชู้ จะให้ฟ้าโอนอ่อน ไปกับคารมของคนที่แก่ประสบการณ์ได้ยังไงคะ” “แสดงว่าคุณฟ้าเอาตัวเองลงไปเล่นเกมตั้งแต่แรก” “คงใช่ไหมคะ เพราะไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นแบบนี้หรอก” “เป็นแบบนี้คือ แบบไหนคะ แบบเป็นคุณนายเบอร์ 1 ใช่ไหมคะ” ขันแก้วแซวอีกครั้ง“ฟ้าไม่ได้อยากเป็นคุณนายเบอร์ 1” ตำแหน่งนี้เธอแทบจะถอนหายใจ “งั้นเป็นรักสุดท้ายของเฮียนะ” เสี่ยงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ม่านฟ้ายืนนิ่งมองไปข้างหน้า แต่ขันแก้วกลับหันมามองเสี่ยต้นที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋า มืออีกข้างถือดอกกุหลาบสีขาวมา 1 ดอก ขันแก้วเห็นทั้งนั้น แล้วก็นึกเขินแทนเจ้านาย จึงก้มหน้าลงเล็กน้อยแล้วรีบเดินหนีทันที ทิ้งให้ม่านฟ้ากับเสี่ยต้นยืนอยู่เพียงลำพัง ขณะเดียวกันนั้นลูกน้องของเสี่ยต้นก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม ด้วยการดูอยู่ห่างๆ เพื่อไม่ให้ใครเข้ามารบกวน “ไม่ต้องมีเบอร์ 1 หรือว่าล่าสุด แต่เป็นรัก
“นี่เหรอคะกำลังทำ ยังทิ้งสายตาหวานให้กันอยู่เลย ฟ้าขอตัวนะคะ จะไปดูคนงานต่อที่ปาง” “ฟ้าจ๋า” เขาเรียกน้ำเสียงอ้อน ทว่าไม่น่าจะได้ผล เพราะเธอเดินออกไปจากบ้าน ขึ้นรถแล้วขับไปแล้วนายมิ่งก็ไม่ได้ตามไป เธอดูแลเขาดีทุกอย่าง เท่าที่ผู้ช่วยคนหนึ่งจะทำได้ เธอใจอ่อนเพราะดูเหมือนอยากจะทำตามใจเขา ในขณะที่ดูเหมือนจะรัก แต่ก็ไม่แคร์ เป็นผู้หญิงแกร่งที่อ่านใจยากมาก หรือนี่จะเป็นจุดจบขอเสี่ยต้น “งานยากแล้วนะครับเสี่ย” นายมิ่งเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง “คงเป็นเวรกรรมของฉัน มีแต่ผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด แต่ไม่เลือกใครสักคน แต่พอจะจริงจังกับใครสักคน เป็นยังไงล่ะเหมือนกรรมตามสนอง เหมือนจะได้เขาแล้ว แต่เขาก็ไม่แคร์ผู้หญิงอะไรวะเนี่ย ฟ้าเขาได้อั้วะแล้วจะทิ้งไหมวะเนี่ย”“เจอแต่คนเคยเรียกร้องใช่ไหมครับ จะอ้อน จะเอา จะขอมีสิทธิ์ในชีวิต พอเจอคุณฟ้าเข้าหน่อย ไปไม่เป็นเลย” “เสียระบบเลยว่ะ ระบบรวนไปหมด” “สาวๆ ของเสี่ย เมื่อได้เป็นอีหนูของเสี่ยแล้ว เรียกร้อง อยากได้นั่นนี่เต็มไปหมด อยากเป็นตัวจริง อยากอยู่ในบ้านเป็นเบอร์หนึ่ง แทบจะแยกเขี้ยวเมื่อเห็นหน้ากัน คุณฟ้านี่มาเหนือเลยนะครับ ผมชอบจริงๆ” “ไอ้มิ่ง
“คือ ก้อนเก่าค่ะอาจจะผ่อนผันออกไปอีกสักระยะ ถ้าเสี่ยไม่ว่าอะไร พราวก็อาจจะคุยกับเสี่ยตามลำพังได้ค่ะ” หญิงสาวพูด พร้อมกับทำตาเยิ้มหวานใส่เสี่ยต้น “เสี่ยไม่คุยกับใครตามลำพัง ม่านฟ้าฟังเรื่องของเสียได้ทุกเรื่องเพราะเป็นผู้ช่วย ดูแลเรื่องการเงิน และเป็นคนรักที่เสี่ยต้องให้เกียรติ คุยกับผู้หญิงสองต่อสองคงจะไม่เหมาะ” เสี่ยตัดบทอย่างหนักแน่น“แต่เราคุยเรื่องงานไงคะ” หญิงสาวเถียง “เอาละเฮียให้ผ่อนผันได้อีก 1 อาทิตย์ ไม่เกินนี้ ถ้าไม่ได้ ที่ดินที่นำมาจำนองก็ตกเป็นของเสี่ยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย” “เสี่ย!” ความคิดของพราวคืออยากใช้เสน่ห์เข้ามาต่อรองด้วยการผ่อนผันเงินที่กู้ แต่ติดที่ว่าคนอื่นรับฟังด้วย เสี่ยไม่รับขัดดอกเป็นร่างกายของผู้หญิงแล้วอย่างนั้นหรือ ไม่จริงหรอก พราวคิด“แล้วคนอื่นๆ ล่ะ มีปัญหาเรื่องผ่อนผันเงินที่กู้ยืมเสี่ยไปไหมคะ”ม่านฟ้าเอ่ยถามแทรกขึ้น ทุกคนก็ได้แต่ก้มหน้าหลบสายตา แน่นอนว่าคำตอบมันอยู่ในกิริยาอาการที่แสดงออกมาทั้งหมดแล้ว หากเป็นเสี่ยต้นคนเมื่อก่อน เขาอาจจะเรียกสาวๆ ขึ้นห้องไปพร้อมกัน 2 คนเลยก็ได้ รับจ่ายหนี้เป็นร่างกาย ตอนนี้เมียคนสุดท้อง รักสุดท้ายของชีวิต นั่งอยู่ตรงนี
ในช่วงเวลาเดียวกัน ทั้งห้องรับแขก สาวๆ ทั้งห้า เป็นตัวแทนมาเยี่ยมเสี่ยต้น แต่พวกเธอก็มีสัมพันธ์สวาทกับเสี่ยต้นด้วย และคนเจ้าเสน่ห์แถมรวยโสดขนาดนี้ มีหรือสาวๆ จะพลาดให้หลุดมือ และสาวๆ ก็ไม่ได้เป็นมิตรกันด้วย เพราะต่างก็รู้ว่าเป็นอีหนูของเสี่ยทั้งนั้น “คุณฟ้าครับ เสี่ยจะลงมาในอีกสิบนาที” นายมิ่งเดินเข้าไปบอกม่านฟ้า ซึ่งเธอกำลังเตรียมเครื่องดื่มและมื้อเช้าตรงเคาน์เตอร์เครื่องดื่ม โดยที่เบื้องหน้าคือห้องรับแขกนั่นแหละ เห็นว่ามีแขกห้าคน “สองวันติดเชียว เสน่ห์แรงซะจริงนะเจ้านายมิ่งเนี่ย” เธออดประชดไม่ได้ เขาได้เธอเป็นเมียแล้วอยากดูน้ำหน้านักว่าจะจัดการแม่พวกสาวๆ พวกนี้ให้หลุดพ้นยังไง เพราะถ้าเขาทำไม่ได้อย่างที่ปากพูด เธอก็จะไม่สนไม่แคร์เหมือนกัน “แหม น้ำเสียงเหมือนงอนเลยครับ” “ไม่ต้องแหมค่ะ” เธอสวนกลับ พลางมองไปที่สาวๆ บางคนเธอก็รู้จัก เป็นนางงามเหมือนกัน เสี่ยนี่ก็สอยแต่นางงามจริงๆ เธอคิด พลางส่ายหน้า “แม่นั่นเป็นนางงามเก่านี่น่า ใช่ไหม” หญิงสาวคนหนึ่งกระซิบถามขึ้นโน้มตัวเข้าหาคนข้างๆ แต่สายตามองมาที่ม่านฟ้า “ใช่ เคยเห็นออกงานประกวดล่าสุด” อีกคนตอบ “ของใหม่ล่ะสิท่า วันนั้นเห็นท
จังหวะเดียวกันนั้น รถเก๋งสีดำคันหรูเบรกกะทันหัน และมอเตอร์ไซค์ขนาดนั้นขับรถมาพอดี เสี่ยต้นเปิดประตูซ้ายออกไปแรงๆ แรงกระแทกนั้นทำให้รถมอเตอร์ไซค์และคนขับล้มอย่างแรง จนได้รับบาดเจ็บ เสี่ยต้นที่ยังคงสวมสูทอยู่ วิ่งไปกระชากชายคนนั้นเอาไว้ เพื่อไม่ให้หลบหนี เกิดการชกต่อยกันเกิดขึ้น ชายคนนั้นพยายามเอาตัว
“ทุกคนก็ไม่ต่างกัน” เสี่ยต้นตอบ พลางแกะมือเธอออก “กินข้าวต้มได้แล้วค่ะเฮีย จะได้ดื่มยาบำรุง และจะได้พักผ่อน วันนี้ทำงานหนักมาทั้งวันแล้ว” ม่านฟ้าเป็นคนตัดบท พลางจ้องหน้าสจีอย่างไม่ลดละเช่นกัน “ไว้เจอกันนะจี๊ด” ถือว่าเขาเอ่ยปากไล่ ตอนนี้หญิงสาวดูเหมือนเป็นส่วนเกิน เธอไม่ยอมแพ้และมันไม่หยุดอยู่เท่
ขณะเดียวกัน ก็เพื่อเป็นการกันไว้ดีกว่าแก้ เสี่ยต้นให้นายมิ่งดูแลม่านฟ้าอย่างใกล้ คอยเป็นบอร์ดี้การ์ด ป้องกันการถูกรุมทำร้ายซ้ำอีก จากเหตุการณ์ครั้งก่อนที่สจีลงมือ ทำให้เสี่ยต้นไม่ไว้ใจหญิงสาวอีกเลย หรือไม่ไว้ใจใคร เสี่ยต้นมอบหมายหน้าที่ให้ม่านฟ้าดูแลการเงินของบริษัท ส่วนการเงินของธุรกิจสีเทานั้น ใ
“ใช่ค่ะ แล้วนับประสาอะไรกับสัตว์ประเสริฐ มันจะไว้ใจได้” ม่านฟ้าเอ่ยขึ้นและเน้นย้ำคำว่าสัตว์ใส่หน้าของสจี ทำให้หญิงสาวหน้าตึงเลยทีเดียว เพราะรู้สึกเหมือนโดนด่าตรงๆ นี่แหละ “แล้วนี่ อยากโดนช้างเหยียบอีกคนนึง หรือว่าวันนั้นยังไม่เข็ด” ม่านฟ้าว่า “นี่ ถ้าไม่ติดว่าพานักท่องเที่ยวมาที่นี่ล่ะก็ ฉันไม่มา