ตอนที่10

พีทวางสายจากเดียร์ก็ยิ้มกับมือถือ นี่เขาเป็นอะไร แค่ได้ยินเสียงเธอก็ทำให้ยิ้มได้อย่างนั้นเหรอ พรุ่งนี้เธอจะกลับตอน11โมง เขาคิดว่าจะลองขับรถตามเธอไปอย่างไม่ให้รู้ตัว อยากจะรู้ว่าเธอยังมีอะไรให้เขาแปลกใจได้อีกมั้ย

ตอนสายของวันรุ่งขึ้น เดียร์กำลังเตรียมตัวจะกลับคอนโด

"นี่ลูกจะมาบ้านอีกเมื่อไหร่ล่ะ"พ่อถาม

"น่าจะอีก2อาทิตย์ค่ะ..เพราะอาทิตย์หน้าต้องทำรายงาน..คงกลับไม่ได้"เดียร์บอก

"กลับมาบ้านบ่อยๆนะ..พ่อกับทุกคนคิดถึง"พ่อเอามือลูบผมของเธอ

"จะพยายามค่ะ..ใกล้จบแล้ว..งานเลยมากน่ะค่ะ..ปีหน้ายังต้องฝึกงานอีกด้วย"เดียร์บอก

"ที่ฝึกงาน..เดี๋ยวพ่อช่วยหาให้นะ..ไม่ต้องกังวล"พ่อบอก

"ค่ะ..ขอบคุณนะคะ"เดียร์ยิ้ม

"จะกลับแล้วเหรอ..ยายเดียร์"

ษาที่เดินลงบันไดมาถามเดียร์

"ค่ะ..พี่ษา"เดียร์พูด

"คราวหน้าถ้าจะมาบ้านล่ะก็...ขับรถมานะ..ทำตัวให้เหมือนผู้หญิงบ้าง..เรื่องแต่งตัวก็เหมือนกัน..เป็นถึงลูกสาวเจ้าของบริษัทออกแบบตกแต่งแต่แต่งตัวเหมือนเด็กข้างถนนไปได้"ษาว่า

"ก็เดียร์ชอบแต่งแบบนี้นี่คะ..ถ้าพี่ษาไม่ชอบก็ไม่ต้องสนใจสิ"เดียร์ว่า

"ชั้นอายคนอื่นนะ..ที่มีน้องสาวแต่งตัวแย่ๆแบบแกเนี่ย"ษาว่า

"พี่ษาจะอายทำไมคะ..เดียร์ไม่เคยไปไหนกับพี่ษาด้วยซ้ำ..แล้วอีกอย่างเดียร์แต่งแล้วก็มาบ้านเราเลย...ใครจะรู้ว่าเดียร์เป็นใคร"เดียร์พูด

"ก็อย่างเวลามีใครมาที่บ้าน..เช่นเมื่อวานที่พี่พีทมา..ชั้นก็อายแทบแย่ที่แกเอาแต่ไปคลุกกับคนใช้..ทำอะไรไร้สาระ..ไม่รู้ว่าพี่พีทจะคิดยังไง"ษาว่า

"ยายษา..จะว่าน้องทำไม..พ่อไม่เห็นว่าจะน่าอายตรงไหน..น้องทำในสิ่งที่ชอบ..ทำแล้วมีความสุขไม่ได้ทำร้ายใคร..แล้วเราจะอายทำไม"พ่อบอก

"พ่อก็ชอบเข้าข้างอยู่เรื่อยเลย..ตามใจกันเข้าไป..ถ้าเสียคนวันไหน..ไม่ต้องมาบ่นเลยนะคะ"ษาว่าแล้วเอาเท้ากระแทกพื้นเดินออกไป

"อย่าไปสนใจคำพูดพี่เขาเลยนะ..พ่อผิดเองที่ตามใจจนเคยตัวน่ะ"พ่อลูบผมของเดียร์

"เดียร์ชินแล้วล่ะค่ะพ่อ..เดียร์ไม่เป็นอะไรหรอก..พ่อไม่ต้องคิดมากนะคะ"เดียร์ยิ้ม เธอไม่อยากให้พ่อต้องทุกข์ใจ

"แล้วนี่หนูจะกลับเลยเหรอ"พ่อถาม

"ค่ะพ่อ..เดี๋ยวเย็นต้องไปทำงานด้วย..หนีงานมาวันหนึ่งแล้ว..เดี๋ยวโดนพี่ชัยบ่นแย่"เดียร์บอก

"ไม่รู้จะไปทำทำไมให้ลำบาก"พ่อบ่น

"ไม่ลำบากหรอกค่ะ..สนุกดีออกค่ะ..งั้นเดียร์กลับเลยนะคะ..สวัสดีค่ะพ่อ..ทานข้าวมากๆพักผ่อนเยอะๆนะคะ..เดียร์รักพ่อนะ"เดียร์ยกมือไหว้แล้วเข้าไปกอดเอวของพ่อ

"ลูกก็เหมือนกันนะ..พ่อรักเดียร์นะ"พ่อกอดเดียร์

"เดียร์ไปก่อนนะคะ..ป้านิ่ม พี่นุ่น พี่น้อย ลุงสม เอาไว้เดียร์จะมาใหม่..สวัสดีนะคะทุกคน"เดียร์ยกมือไหว้ทุกคน

"ค่ะ..ขี่รถดีๆนะคะ"ป้านิ่มบอก

เดียร์สวมหมวกกันน็อคติดเครื่องรถบิ๊กไบค์แล้วขี่ออกไปจากบ้าน เธอขี่รถตรงกลับคอนโดโดยตั้งใจว่าจะแวะซื้อขนมไปฝากยามเหมือนเคย

พีทขับรถมาจอดรอเดียร์อยู่ที่ข้างรั้วหน้าบ้านของเธอ พอเขาเห็นเธอขี่รถออกมาจากบ้านจึงค่อยๆขับตามเธอไปโดยเว้นระยะห่างพอสมควร

เดียร์ขี่รถไปเรื่อยๆ เธอมองกระจกด้านข้างแล้วสังเกตุว่ามีรถเก่งสีดำติดฟิล์มทึบจนมองไม่เห็นคนขับข้างในขับตามเธอมาตั้งแต่ในหมู่บ้าน ไม่ว่าเธอจะเลี้ยวไปทางไหนก็ตามมาห่างๆตลอด เธอจึงตัดสินใจเลี้ยวซ้ายเข้าซอยข้างหน้าที่เธอรู้ว่ามันเป็นทางตัน อยากจะรู้ว่าจะเป็นอย่างที่เธอคิดไว้หรือป่าว

เดียร์เลี้ยวรถเข้าไปอย่างเร็วและขี่เข้าไปจนถึงทางตันแล้วจอดรถลงไปยืนแอบอยู่ที่ข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

พีทที่ขับรถตามเดียร์มาเห็นเธอเลี้ยวเข้าซอยจึงขับตามเข้าไปเพราะไม่รู้ว่าเป็นทางตัน เขาขับเข้าไปจนสุดทางจึงเห็นรถของเธอจอดอยู่แต่ไม่เห็นคนขี่ เขาจอดรถแล้วมองหาเธอ

ก็อกๆมีเสียงเคาะกระจกด้านข้างที่พีทนั่งอยู่ เขาหันไปมองก็เห็นว่าเป็นเดียร์จึงลดกระจกลง

"อ้าว!พี่พีทเองหรือคะ..เดียร์ก็นึกว่าใครที่ขับรถตามมา"เดียร์ทำหน้าแปลกใจ

"เดียร์รู้เหรอ..ว่าพี่ขับรถตามมาน่ะ"พีทแปลกใจเช่นกันที่เธอรู้

"รู้ว่ามีรถขับตามมาค่ะ..แต่ไม่คิดว่าเป็นพี่พีท..นึกว่าเป็นพวกคนไม่ดีน่ะค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ

"เดียร์เก่งนะ..ที่รู้ได้..พี่ว่า..พี่ขับตามมาห่างๆแล้วนะ"พีทยิ้ม

"เดียร์ระวังตัวอยู่ตลอดแหละค่ะ..ผู้หญิงนี่คะ..ถ้าไม่ระวังตัวจะออกมาอยู่คนเดียวได้ยังไง..ว่าแต่พี่พีทตามเดียร์มาทำไมล่ะคะ..ทำไมไม่ไปหาพี่ษาที่บ้านล่ะ"เดียร์ถาม

"ตอนแรกพี่ตั้งใจจะไปที่บ้านเดียร์นั่นแหละ..แต่พี่เห็นเดียร์ขี่รถออกมาก่อน..ก็เลยขับตามมา..แล้วนี่ถ้าคนที่ตามมาไม่ใช่พี่..แต่เป็นคนร้าย..เดียร์จะไม่เป็นอันตรายเหรอ..ที่ลงมายืนอยู่อย่างนี้"พีทถาม

"อ้อ!..เดียร์มีนี่ค่ะ.."

เดียร์เปิดเสื้อคลุมออกจึงเห็นปืนที่เหน็บอยู่ข้างใน

"นี่..เดียร์พกปืนติดตัวตลอดเลยเหรอ"พีทถาม เขามองเธออย่างอึ้งๆ

"ส่วนใหญ่ก็ตอนขี่มอเตอร์ไซค์ค่ะ...เอาไว้ป้องกันตัวน่ะ.."เดียร์บอก

"แสดงว่าเดียร์ยิงปืนเป็นใช่มั้ย..แล้วไม่กลัวถูกจับเหรอ"พีทถาม

"ยิงเป็นค่ะ..เดียร์มีใบอนุญาตพกกับใช้ปืนค่ะ..แล้วปืนก็มีทะเบียนด้วย"เดียร์ยิ้ม

"รอบคอบจังเลยนะ"พีทยิ้ม เธอทำเขาทึ่งจริงๆ

"ว่าแต่..พี่พีทตามเดียร์มาทำไมคะ"เดียร์ถาม

"พี่อยากจะขอเลี้ยงข้าวเดียร์สักมื้อ..เพื่อตอบแทนเรื่องขนมกับอาหารเมื่อวานน่ะ..จะได้มั้ย"พีทถาม

เดียร์มองหน้าพีทตรงๆ เธอไม่อยากเข้าใกล้เขาอย่างที่ษาบอก เพราะไม่อยากจะมีเรื่องทะเลาะกับษาอีก ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้คิดอะไรกับเขาก็ตาม