เข้าสู่ระบบเขาจำต้องเลือกเจ้าสาวจากลูกสาวของเพื่อนสนิทของพ่อตามคำสัญญา ซึ่งทั้งสองคนมีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนพี่สวยเซ็กซี่ส่วนคนน้องลุยๆใสๆแล้วจะเลือกใครดี
ดูเพิ่มเติม"คุณหนูคับ"
"สวัสดีค่ะ...ลุงสม..มาหาเดียร์ถึงที่นี่มีอะไรหรือป่าวคะ" หญิงสาวสวยในชุดนักศึกษายกมือไหว้ชายวัยกลางคนด้วยท่าทางนอบน้อม "คุณหนู..ลุงบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องไหว้ลุงไงคับ..ถ้าคุณษารู้ก็จะบ่นและโกรธคุณหนูอีก"ลุงสมบอก "ช่างพี่ษาเถอะค่ะ..เดียร์ไม่สนใจหรอก..ก็เดียร์รักและเคารพลุงสมเหมือนลุงแท้ๆ..เดียร์ก็จะไหว้" เดียร์เดินเข้าไปกอดเอวของลุงสม "ดื้อตลอดล่ะคับ..ว่าแต่ทำไมวันนี้คุณหนูถึงไม่กลับบ้าน..ตามที่คุณพ่อบอกล่ะคับ..ท่านบ่นใหญ่เลย"ลุงสมบอก "ก็เดียร์บอกพ่อแล้ว...ว่าวันนี้เดียร์มีสอบนี่คะ..พ่อไม่ฟังเองอ่ะ"เดียร์ทำหน้างอ "งั้น..วันเสาร์นี้คุณหนูกลับบ้านนะคับ..คุณพ่อคิดถึงนะคับ"ลุงสมบอก "ก็ได้ค่ะ..งั้นลุงสมก็ไปบอกพ่อก็แล้วกันค่ะว่าเดียร์จะกลับบ้าน.."เดียร์พูด "คับ..งั้นลุงกลับก่อนนะคับ"ลุงสมบอก "ขับรถกลับดีๆนะคะ..สวัสดีค่ะลุง..ฝากบอกป้านิ่ม พี่นุ่นและทุกคนด้วยว่าเดียร์คิดถึงนะคะ"เดียร์ยกมือไหว้แล้วยิ้มให้ "คับ..คุณหนูก็ระวังตัวและดูแลตัวเองดีๆนะคับ"ลุงสมบอก "ค่ะ..ขอบคุณนะคะ"เดียร์ยิ้ม ห่างจากที่เดียร์กับลุงสมคุยกันไม่ไกลมาก มีรถเก๋งสีดำจอดอยู่ กระจกด้านหลังเปิดลงและมีชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหลังมองมาที่เดียร์กับลุงสมที่คุยกันอยู่โดยตลอด "นี่แหละคับคุณพีท..คุณนาเดียร์น้องสาวของคุณนาริษา..ลูกสาวคนเล็กของคุณนาวินเพื่อนของคุณพ่อคุณพีท..ที่ไม่ได้อยู่ที่บ้านวันนี้"คนขับรถหันมาบอกชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างหลัง ชายหนุ่มคนนี้มีหน้าตาที่คมเข้มและหล่อมากๆ เขามองดูเดียร์ที่คุยกับลุงสมด้วยสายตาที่แปลกใจมากๆ "เท่าที่ผมรู้มา..คุณนาเดียร์จะรักและเคารพรวมถึงสนิทสนมกับคนงานในบ้านทุกคน คนงานในบ้านจึงรักและเอ็นดูเธอมากกว่าคุณนาริษาที่ไม่ค่อยชอบลงไปสนิทสนมกับคนเหล่านั้นเพราะเห็นว่าเป็นแค่คนรับใช้ คุณนาริษาจึงมีเรื่องทะเลาะกับคุณนาเดียร์เป็นประจำเรื่องที่คุณนาเดียร์ชอบไปคลุกคลีกับคนงาน จนคุณนาเดียร์ขอคุณนาวินออกมาพักอยู่ที่หอของมหาลัย แต่คุณนาวินบอกว่าถ้าจะออกมาอยู่ข้างนอกก็ต้องไปอยู่คอนโดที่ซื้อไว้ คุณนาเดียร์ก็เลยย้ายออกมาอยู่คอนโดตั้งแต่เรียนมหาลัยปี1คับ"คนขับรถบอก "คุณนาเดียร์มาเรียนและตอนเย็นจะไปเป็นดีเจเปิดเพลงที่ผับของคุณชาญชัยเพื่อนของคุณพีท ลูกชายของคุณเชิงชายเพื่อนของคุณพ่อคุณพีทกับคุณนาวินนั่นแหละคับ"คนขับรถพูด "เป็นดีเจเหรอ"พีทพูด "คับ..เธอไปเป็นดีเจเปิดเพลงตั้งแต่2ทุ่มจนถึง5ทุ่ม แล้วก็กลับคอนโด เป็นอย่างนี้ทุกวันคับ" พีทมองสาวสวยที่ยืนมองรถที่ลุงสมขับออกไป เธอเป็นคนสวยเหมือนกับนาริษาที่เขาไปเจอมาวันนี้ แต่ฟังจากคนของเขาแล้วนิสัยน่าจะต่างกันอย่างมาก เขาเห็นเธอเดินไปขึ้นรถเก๋งสีขาวและกำลังจะขับออกไปจากมหาลัย "ตามเธอไป.."พีทบอก "คับ" พีทให้คนขับรถตามเดียร์ไป เขาเห็นเธอจอดรถลงไปซื้อขนมมา2-3ถุงแล้วก็กลับมาขึ้นรถขับต่อไปจนถึงคอนโด ก่อนจะเข้าไปในคอนโดจะผ่านตู้ยาม เขาเห็นเธอส่งถุงขนมให้ยามที่อยู่ในนั้น1ถุง แล้วก็ขับเข้าไปข้างใน พีทให้คนขับรถตามเข้าไปข้างในคอนโด จนเธอจอดรถและลงจากรถพร้อมกับถือถุงขนมอีก2ถุงมาด้วย เขาให้คนขับจอดห่างจากที่เธอจอดนิดหนึ่งเพื่อจะดูว่าเธอจะทำอะไรต่อ เดียร์ลงจากรถแล้วถือถุงขนมตรงไปให้ยามที่เฝ้าลานจอดรถ1ถุง "เดียร์ซื้อขนมมาฝากค่ะ" "ขอบคุณคับคุณเดียร์" ยามรับถุงขนมไว้แล้วยิ้มขอบคุณเธอ แล้วเดียร์ก็เดินไปที่ลิฟต์ ที่ลิฟต์ก็มียามอีกหนึ่งคน เธอเดินไปถึงก็ส่งถุงขนมให้เหมือนกัน "เดียร์เอาขนมมาฝากค่ะ" "ขอบคุณคับคุณเดียร์" ยามกดลิฟต์ให้เดียร์แล้วขอบคุณเธอ พีทเห็นที่เดียร์ทำก็อมยิ้ม เขาคิดว่าเธอเป็นคนแปลกๆ "แล้วเธอไปทำงานกี่โมง"พีทถาม "6โมงเย็นคับ..คุณพีทจะรอหรือว่าจะไปไหนต่อคับ"คนขับถาม "รอคับ"พีทพูด พีทรอจนกระทั่งเกือบๆ6โมงเย็น เดียร์ก็ลงลิฟต์มา เขาเห็นเธอสวมชุดหนังสีดำทั้งชุด สวมรองเท้าหุ้มส้น ปล่อยผมที่มีสีน้ำตาลเข้มเป็นลอนใหญ่ ไม่ได้แต่งหน้าตาแค่ทาแป้งกับลิปสติกสีชมพูออ่นๆ มือถือหมวกกันน็อคแบบเต็มใบสีดำมาด้วย เธอเดินตรงไปที่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำที่จอดอยู่ด้านข้างรถเก๋งที่เธอจอดทีแรก เดียร์เดินไปถึงรถก็เอาหมวกกันน็อควางบนเบาะรถแล้วเอามือรวบผมม้วนๆไว้กลางหัวแล้วสวมหมวกกันน็อคคลุมลงมา จากนั้นก็คล่อมรถแล้วสตาร์ทขี่ออกไปจากลานจอดรถ พีทเห็นที่เดียร์ทำก็อึ้ง เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าขี่รถบิ๊กไบค์ เธอตัวเล็กนิดเดียวเท่านั้นถ้ารถล้มจะทำยังไงกัน เขาบอกให้คนขับรถตามเธอไป พีทตามไปจนกระทั่งถึงที่ผับของชาญชัย เดียร์ขี่รถไปจอดทางด้านหลังของผับ แล้วเดินเข้าไปข้างใน "อ้าว!มาถึงแต่วันเลยเดียร์"ชัยทัก "ค่ะ..พี่ชัย..วันนี้เดียร์เลิกเรียนเร็ว..งั้นขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ"เดียร์พูด "ตามสบายเลย"ชัยบอก เดียร์เดินเข้าไปข้างในที่มีห้องเอาไว้สำหรับแต่งตัว พีทเดินเข้าไปในผับ เขาให้คนขับรถกลับไปก่อนแล้วเขาจะขับรถกลับเอง "อ้าว!เฮ้ย..ลมอะไรหอบมึงมาถึงผับกูได้วะ..ไอ้พีท"ชัยทัก "เออ..กูแค่อยากมาดูว่ากิจการของมึงเป็นยังไงบ้าง"พีทพูด เขาเดินเข้าไปหาชัยแล้วจับมือกัน พีทกับชัยเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เรียนประถมจนจบปริญญาตรี มาห่างกันตอนที่พีทไปเรียนต่อโทที่เมืองนอกแต่พอกลับมาก็สนิทกันเหมือนเดิม "กูได้ข่าวว่า..พ่อมึงให้มึงไปเลือกว่าที่เจ้าสาวที่เป็นลูกสาวของลุงนาวินไม่ใช่เหรอวะ"ชัยยิ้ม "เออสิ..พ่อกับแม่กูบอกว่าเคยสัญญากับป้าวิภาวีไว้ก่อนที่ป้าวิจะเสียว่าจะให้กูแต่งงานกับลูกสาวคนใดคนหนึ่งของเขา..ก็เลยต้องทำตามคำพูด"พีทพูด "ดีนะที่มึงยังไม่มีแฟน..ไม่งั้นงานนี้คงวุ่นวายน่าดู"ชัยว่า "เออ..กูก็พอจะรู้อยู่ก่อนแล้ว ถึงได้ไม่คบใครจริงจังไง"พีทบอก "แล้วไปเจอมา..เป็นไงบ้างล่ะมึง...ถูกใจมั้ย..แต่กูว่าสเปคของมึงก็น่าจะถูกใจอยู่นะ..นาริษาทั้งสวยทั้งเปรี้ยว ทันสมัยจัดๆอยู่ การแต่งตัวก็เหมือนสาวๆที่มึงเคยควงอยู่นี่"ชัยพูดยิ้มๆ "ก็สวยอยู่..แต่อีกคนยังไม่เห็น"พีทพูด "นาเดียร์น่ะเหรอ..อ้าว!แล้ววันนี้เดียร์ไม่ได้เข้าไปบ้านหรอกเหรอ"ชัยถาม "ใช่..กูก็เลยยังไม่รู้ว่าจะเลือกใครดี..ต้องให้กูเห็นอีกคนก่อน"พีทพูดทำหน้าเฉยๆ "งั้น..เดี๋ยวมึงก็ได้เห็น..เพราะเดียร์มาเป็นดีเจอยู่ที่ร้านของกูนี่แหละ"ชัยบอก "เหรอวะ"พีทแกล้งทำเหมือนเพิ่งรู้พีทจับมือของเดียร์แล้วมองตาเธอตรงๆ "รู้มั้ย..วันนี้พี่ตกใจมากแค่ไหน..ตอนที่น้าเบิ้มโทรมา..พี่แทบหยุดหายใจ..ถ้าเดียร์เป็นอะไรไป..พี่จะอยู่ต่อไปได้ยังไงกัน"พีทพูดเสียงเศร้าๆ "เดียร์ขอโทษค่ะ..เป็นเพราะเดียร์ขับรถไม่ดีเองแหละค่ะ..เลยทำให้พี่พีทต้องเป็นห่วงและตกใจ"เดียร์พูดเบาๆ "ต่อไปพี่จะไปกับเดียร์ทุกที่..จะไม่ปล่อยให้คลาดสายตาอีกแล้ว..พี่รักเดียร์นะ..รักมาก..พี่คงอยู่ต่อไปไม่ได้..ถ้าไม่มีเดียร์"พีทบอกจริงจัง "พี่พีท!!"เดียร์อึ้งตกใจกับสิ่งที่พีทพูด เธอรู้ว่าเขารักเธอแต่ไม่คิดว่าจะมากอย่างนี้ พีทจ้องตาของเดียร์ก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลงมาเอาปากประกบจูบลงมาบนริมฝีปากของเธอเบาๆ เขาใช้ลิ้นไล้ไปตามริมฝีปากเพื่อให้เธอเผยอริมฝีปากออกยอมให้เขาเอาลิ้นเข้าไปควานหาความหวานภายในปากอย่างมีความสุข เดียร์ปล่อยให้พีทส่งลิ้นเข้าไปพัวพันดูดดึงกับลิ้นเล็กของเธออย่างไม่ขัดขืน เธอรู้สึกมีความสุขเหมือนกันแม้ว่าจะตอบโต้ด้วยท่าทางตะกุกตะกักก็ตาม "อื้ออ..อา"เดียร์ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ พีทกดจูบร้อนแรงมากขึ้นจนเหมือนจะสูบลมหายใจของเดียร์ไปจนหมดเขาถึงได้ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เดียร์ก้มหน้าไม่กล้ามองหน้าของพีทเพร
"เดียร์ไม่เป็นอะไรแล้วใช่มั้ย?..ปวดตรงไหนมั้ย?"ชาช่าถาม "เดียร์ไม่เป็นอะไรค่ะพี่ช่า"เดียร์ยิ้มนิดๆ "แล้วนี่ขับรถภาษาอะไรล่ะ!..ถึงได้ชนเสาไฟฟ้าได้..ขับมาก็ตั้งนานแล้ว..ขยันทำตัวให้คนอื่นต้องลำบาก"ษาว่า "ยายษา!!!"นาวินทำเสียงดุ "ไม่มีใครคิดว่าลำบากหรอกนะ..หรือถ้าจะมี..ก็คงมีแค่เธอคนเดียวนั่นแหละ..และถ้าไม่พอใจก็กลับไปได้เลย..ชั้นกับคนอื่นๆดูแลเดียร์ได้..จะได้ไม่ต้องมาพูดให้รำคาญ"ชาช่าว่าอย่างไม่เกรงใจ "ได้!!..ชั้นกลับก็ได้..พ่อ..อาพิ..อาชาย..หนูกลับก่อนนะคะ"ษาหันไปบอกนาวิน พิศาลกับเชิงชายอย่างไม่พอใจมาก "อืม..กลับไปก่อน..เดี๋ยวพ่อก็จะกลับเหมือนกัน"นาวินก็ไม่พอใจกับคำพูดของษาเหมือนกัน "ค่ะ"ษาพูดแล้วเดินออกไปอย่างไม่พอใจ "อย่าไปสนใจคำพูดพี่เขาเลยนะลูก.."นาวินลูบผมของเดียร์เบาๆ "ที่พี่ษาพูดก็ถูกค่ะ..หนูไม่ระวังเองเลยทำให้รถไปชนเสาไฟฟ้าได้"เดียร์บอก "พี่อยากรู้ว่า..มันเกิดอะไรขึ้น..เดียร์ขับรถไม่เร็ว..ทำไมพอมีรถตัดหน้าถึงเบรคไม่อยู่ล่ะ!?"พีทถาม "เดียร์ก็ไม่แน่ใจค่ะ..เดียร์ขับรถมาตามปกติ..พอเห็นรถกะบะขับพุ่งเข้ามาตัดหน้า..เดียร์ก็พยายามเหยียบเบรค..แต่มันเบรคไม่อยู่มันเหมือนรถไม่มี
"ใจเย็นๆ..เดียร์ไม่เป็นอะไรหรอกมึง"ชัยเดินมาตบบ่าพีทเบาๆ "ใช่คับ..คุณพีท"แอนดิวบอก "แต่กูกลัววะ..กูรู้สึกไม่สบายใจมาตั้งแต่เช้าแล้ว..กูไม่น่าปล่อยเดียร์ไปมหาลัยคนเดียวเลย..ถ้ากูไปส่ง..เดียร์คงไม่เกิดอุบัติเหตุและต้องมาเจ็บตัวแบบนี้"พีทบอกหน้าเศร้ามาก "ไม่ใช่ความผิดของพีทหรอกลูก..อย่าโทษตัวเองเลย"นาวินบอก "ใช่ค่ะพี่พีท..ไม่มีใครจะรู้หรอกค่ะว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง"ชาช่าบอก สักพักหมอก็เดินออกมาจากห้องICU "ลูกสาวผมเป็นอย่างไรบ้างคับหมอ"นาวินถาม "คนไข้กระดูกข้อมือข้างซ้ายร้าว..มีแผลที่ศรีษะแต่ไม่ลึกมากและมีรอยฟกช้ำตามตัวนิดหน่อยแต่พ้นขีดอันตรายแล้ว..คงต้องให้นอนโรงพยาบาลเพื่อรอดูอาการก่อนนะคับ..."หมอบอก "ขอบคุณมากคับหมอ"นาวินพูด ทุกคนพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เดี๋ยวเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นนะคับ"หมอบอก "คับหมอ..ผมขอห้องพิเศษด้วยนะคับ"นาวินบอก "ได้คับ"หมอบอก หลังจากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องพักฟื้นที่เดียร์นอนอยู่ พีทเดินเข้าไปยืนข้างๆเตียงแล้วเอามือลูบผมของเธอเบาๆพลางมองข้อมือที่ใส่เฝือกกับแผลที่หัวของเธอด้วยความเสียใจ นาวินกับคนอื่นๆก็พากันมายืนอยู่รอบๆเตียง "ดีแล้วล่ะ..ที่
1เดือนต่อมาที่บริษัทของพีท "พี่พีทคะ..วันอังคารนี้เดียร์ต้องไปมหาลัยนะคะ"เดียร์บอก "ไปทำอะไรล่ะ!?"พีทถาม "ไปยื่นเรื่องฝึกงานค่ะ.." "งั้น..พี่ไปส่งนะ" "ไม่ต้องค่ะ..เดียร์ไปเองได้..พี่พีทมาบริษัททำงานไปก่อน..ถ้าเสร็จเรื่องที่มหาลัยแล้วเดียร์จะตามมาค่ะ" "แต่พี่เป็นห่วงนะ" "ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ...เดียร์มีน้าเบิ้มตามไปด้วยอยู่แล้ว" "ก็ได้..แต่พี่โทรไปต้องรับนะ" "ค่ะ" เดียร์ยิ้มกับความเป็นห่วงของพีท เขาเสมอต้นเสมอปลายตลอด ตั้งแต่เริ่มรู้จักกันกระทั่งมาเป็นแฟนจนทุกวันนี้ วันอังคารตอนเช้าที่ห้องของเดียร์ "เดียร์ไปมหาลัยกี่โมงล่ะ?"พีทถามขณะกินข้าวเช้าอยู่ "เดี๋ยวก็ออกไปพร้อมกับพี่พีทนี่แหละค่ะ"เดียร์ยิ้มนิดๆ "พี่อยากไปส่งแฟนของพี่จังเลยคับ"พีทบอกออ้นๆ "ไม่ได้ค่ะ..พี่พีทชอบเกงานอยู่เรื่อยเลย..และอีกอย่างวันนี้มีประชุมตอน10โมงเช้าด้วยค่ะ" "เลื่อนไปประชุมตอนบ่ายก็ได้นี่นา!" "ไม่เกเรสิคะ..เดียร์ไปแค่ครึ่งวันเอง..เดี๋ยวตอนบ่ายก็เจอกัน" "ก็ได้คับ...แต่ขอกำลังใจหน่อยนะคับ" ฟอด!..ฟอด!พีทหอมแก้มเดียร์ทั้งสองข้าง "พี่พีทอ่ะ!!..ขี้โกงทุกทีเลยค่ะ" "แก้มแฟนพี่หอมจัง..วันนี้พี่มีกำลังใจทำ





