Masuk"ริสไม่ อ๊วก อ้วกกกก อึกกก" พูดยังไม่ขาดคำ เธอก็ต้องรีบวิ่งไปอ้วก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเป็นหนักขนาดนี้ "ไอริส" และเขาก็ต้องรีบวิ่งตามเธอเข้าไปในห้องน้ำ อาการแบบนี้ไม่ปกติแล้ว ยังไงก็ต้องพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ เผื่อเธอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ ณ โรงพยาบาล "หมอขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิงตั้
ณ Zurich Switzerland คู่รักข้าวใหม่ปลามัน ที่เพิ่งผ่านการแต่งงานกันมา และตอนนี้กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างถึงพริกถึงขิง ท่ามกลางบรรยากาศสุดแสนจะโรแมนติก "อืออออ พอแล้วค่ะพี่คีย์ ริสไม่ไหวแล้ว" "ขออีกรอบนะ จ๊วบบบ อื้มมม" เขาพูดพร้อมกับ ปากที่ยังคาบยอดทุมถัน ของเธอไม่ยอมปล่อย ตั้งแต่ได้เธอมาค
เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ออกไปรับแขกด้วยกัน ทั้งเจ้าบ่าวในตอนนี้ ยังดูมีความสุขมาก เขากอดภรรยาไว้แน่น พร้อมกับเดินตามอยู่ไม่ห่าง พาไปแนะนำคนนั้นคนนี้จนทั่วงาน ทำให้คนมาร่วมงานอดแซวไม่ได้ "พวกมึง นี่น้องไอริสเมียกูนะ" "รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว/รู้แล้ว" ทั้ง 4 คนก็พูดขึ้นพร้อมกัน "ก็ให้พวกมึงรู้จักอีกไง ต่
หลายวันต่อมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก "คุณไอริสคะ มีเรื่องใหญ่แล้วค่ะ" พัดชาก็รีบเข้ามาบอกด้วยหน้าตาที่ตื่นเต้น "เกิดอะไรขึ้นคะ" "คุณไอริสออกไปดูเองดีกว่าค่ะ" "..." แล้วเธอก็รีบออกไปดู ด้วยสีหน้าที่ตกใจ กลัวว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอีก เมื่อออกมาก็ต้องตกใจจริงๆ เพราะดอกกุหลาบสีขาว หลายช่อ ถูกจัดเรียงไว้อ
"พี่คีย์ปล่อยริสเถอะค่ะ พนักงานมองกันหมดแล้ว" "มองก็มองสิ แค่กอดเมียไม่เห็นมีอะไรน่าเกลียด" ยิ่งเธอไม่อยากเป็นที่สนใจ เขายิ่งกระชับโอบเอวบางเธอแน่นขึ้น "พี่คีย์" "สวัสดีค่ะคุณคีย์ คุณไอริส" "สวัสดีค่ะคุณทราย นี่ของฝากค่ะ" "ขอบคุณมากค่ะ ห้องประชุมพร้อมแล้วค่ะ อีก 10 นาทีเชิญนะคะ" "โอเค ขอเข้าไ
วันต่อมา แล้วเธอที่นั่งรถมากับเขาก็ทำหน้างอ เนื่องจากคนหน้ามึน ที่ขับรถอยู่กระทำกับร่างกายเธอทั้งคืน แบบไม่รู้จักเน็ดเหนื่อย จนเธอเกือบหมดสติไปเขาถึงได้หยุด "หน้างออะไรขนาดนั้นครับ หืม" เขาพูดพร้อมกับจับมือบางเธอขึ้นมาจูบหลายๆที "ไม่ต้องมาพูดเลย คนหื่น เมื่อคืนริสก็ไม่ได้กลับบ้าน ทั้งไม่ได้โทรบอก
ณ บ้านคีริน และนี่ก็ในรอบหลายเดือนที่คีรินกลับมาที่บ้าน ซึ่งตั้งแต่แต่งงาน เขาก็แทบไม่ได้กลับมาที่บ้านเลย ถ้าอริสาไม่ได้ชวนมากินข้าวกับพ่อแม่เขา "ไงไอ้เสือ" คุณณรงค์ที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ เห็นลูกชายกลับมาบ้านก็รู้สึกแปลกใจ "สวัสดีครับพ่อ" เขาก็ยกมือไหว้ผู้เป็นพ่อ ก่อนจะนั่งลงตรงข้าม "จะกลับมาอย
เมื่อมองอยู่สักพักแล้ว ผู้กองเมฆก็ตัดสินใจเดินเข้าไปหาอริสา ที่กำลังนั่งเหม่อลอยอยู่คนเดียว "สวัสดีครับ" ร่างสูงก็เอ่ยทักทาย "คุณตำรวจ" เมื่อเห็นหน้าเขาอริสาก็ต้องแปลกใจ "ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลย ผมชื่อเมฆ บังเอิญจังเลยนะครับ เจอกันอีกแล้ว" "ค่ะ คุณตำรวจเมฆ ไอริสนะคะ" อริสาก็พูดพร้อมกับยิ้มให้ "
ย้อนกลับไป 20 ปีที่แล้ว "ตื่นแล้วเหรอลูก" "ครับแม่" เด็กชายก็ตอบด้วยอาการที่งัวเงีย เพราะเพิ่งตื่นจากการนอนกลางวัน "สวัสดีคุณน้าราณีสิลูก" คุณเนตรก็บอกกับลูกชายให้ทักทาย เพื่อนสนิทที่รักกันมาก "สวัสดีครับคุณน้าราณี" สายตาของเด็กชาย กลับจดจ้องไปที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ในชุดเจ้าหญิงสุดสวย ที่นั่งอย
"..." "มึงจำได้ไหมที่พวกกูเคยบอกมึง ถ้ารู้สึกรักใครสักคน จะอยากอยู่กับเขาตลอดเวลา จะไม่อยากห่างไปไหน เวลาจะไปไหนก็มีแต่คิดถึง จากนั้นชีวิตก็ไม่ต้องการใครอีกเลย แล้วมึงรู้สึกแบบนั้นหรือยัง" "ตั้งแต่เช้ามาจนถึงตอนนี้ กูคิดถึงไอริสว่ะ พอไม่มีไอริสแล้วกูเคว้งไปหมด มองไปทางไหนก็เห็นแต่ไอริสอยู่ที่บ้าน







