บทที่ 4

หงส์หยกเดินเข้าไปข้างใน พร้อมยื่นบัตร VVIP ให้การ์ดที่ยืนเฝ้าประตูอยู่

"เชิญครับคุณหงส์" การ์ดตัวใหญ่พูดและผายมือเชิญให้เธอเดินเข้าไปด้านใน พร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งให้เป็นประจำ

เธอเพียงแต่ยิ้มตอบและพยักหน้าให้ สิ่งนั้นทำให้บรรดาการ์ดที่เฝ้าอยู่ตรงนั้น ต่างมองตามกันตาไม่กะพริบ

"คุณหงส์แม่งสวยมากเลยว่ะ"

"เออ ดูดีไปหมดทุกอย่าง ผู้หญิงอะไรวะ"

เมื่อเข้ามาในโซน VVIP หญิงสาวก็ไปนั่งที่ประจำของเธอ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ก็ยังคงเห็นเหล่าบรรดาหนุ่ม ๆ ทั้งหลายคอยบริการสาวน้อยใหญ่ เป็นภาพที่เธอเห็นจนชินตา

"ทำไมวันนี้มาเร็วยะ" ครีมที่เดินเข้ามาถามคนที่นั่งทอดสายตามองไปข้างล่าง

"พอดีว่าง" ทั้งเธอยังรู้สึกเบื่อ ๆ กับงานหลาย ๆ อย่าง

"จ้ะ สนใจน้องคนไหน นั่นเด็กใหม่เข้าอาทิตย์นี้ พึ่งเริ่มงาน NVIP คนนี้สะอาด" ครีมพูดพร้อมกับส่งสายตาไปที่ผู้ชายที่ยืนอยู่บนเวทีโชว์ตัว

"ก็ดูดีนะ แต่ไม่น่าสนใจ" หญิงสาวพูดเสียงเรียบ พร้อมกับกวาดตาไปรอบ ๆ เพื่อหาใครบางคนที่ทำให้เธอถูกใจ

"เอาเถอะน่าค่อย ๆ ดูไป ต้องมีสักคนที่ถูกใจแก" ครีมจับมือเบา ๆ และพยักหน้าให้

"..." เธอก็หวังเหมือนกันว่าวันนี้จะเจอคนที่เธอถูกใจบ้าง เนื่องจากก็ไม่เจอคนคนนั้นมานานแล้วเหมือนกัน

"แล้วเครื่องดื่มแกจะเอาอะไร"

"เอาไวน์มาแล้วกัน"

"จัดไปจ้ะ เพื่อนรัก" พอพูดจบครีมก็เดินออกไปจากห้อง เพื่อไปสั่งของว่างกับไวน์ราคาแพงมาบริการให้เพื่อนรักของเธอด้วยตัวเอง

"หายไปไหนวะ" เมื่อหลุดจากสองสาวที่ทะเลาะกันเพื่อแย่งเขาได้ ชรัชก็รีบเดินตรงเข้ามาภายในบาร์ เพราะต้องการเจอผู้หญิงคนนั้น...

"อ้าว พี่เฟิส นี่มึงจะมาทำงานจริง ๆ เหรอ" คิวที่กำลังเดินดูงานอยู่ เมื่อเห็นรุ่นพี่คนสนิทมาที่นี่อีกก็คิดว่าคงหลงคารมพี่สาวเขาเข้าอีกคนแล้ว

"ทำงานพ่อมึงสิ ไอ้ห่า ไอ้ฉิบหาย มึงหาแต่เรื่องแต่ราวให้กู" ชายหนุ่มสบถออกมาอย่างหงุดหงิด

"ฮ่า ๆ ๆ ก็งานนี้เหมาะกับคนแบบมึงสุดละ มึงดู มีแต่หญิง นั่นก็หญิง นี่ก็หญิง" คิวพูดพร้อมกับชี้ไปรอบ ๆ ให้เขามองตาม

"กวนตีนนะมึง"

"ไป ห้องทำงานกูอยู่ทางโน้น"

"ไปทำไม"

"ก็กูกำลังจะเข้าไปทำงานไง"

"แล้วเกี่ยวอะไรกับกู"

"อ้าววว ไม่ได้มาหากู?"

"แล้วกูบอกมึงตอนไหนว่ามาหามึง"

"ห่า แล้วคือมึงมาทำไร" คิวถามอย่างไม่เข้าใจ

"มาหาพี่สาวมึง"

"อยู่ข้างบน ห้อง VVIP"

"เออ" พูดจบชรัชกำลังจะเดินไป แต่คิวก็ดึงแขนเขาไว้ก่อน

"เดี๋ยว มึงจะไปไหน"

"ก็ขึ้นไปหาพี่สาวมึงไง"

"ขึ้นพ่อมึงสิ ขึ้นไปไม่ได้ถ้าไม่ใช่โฮสต์กับลูกค้า VVIP"

"เมื่อวานยังขึ้นไปได้"

"ก็กูพาขึ้นไปไงครับ"

"งั้นมึงก็พากูขึ้นไปดิ"

"เมื่อวานมึงก็เห็นพี่สาวกูจะกินหัวกูอยู่แล้ว ถ้ากูพามึงขึ้นไปอีกวันนี้จบกันอนาคตกู" คิวพูดพร้อมกับถอนหายใจออกมา

"เหี้ยไรวะกู!" ชายหนุ่มได้แต่เสยผมลวก ๆ ด้วยท่าทางสุดเท่อย่างเป็นธรรมชาติแบบไม่ได้คิดอะไร

แต่หารู้ไม่ว่าตั้งแต่เขาเดินเข้ามา และไปหยุดคุยกับคิว มีดวงตาสวยคู่หนึ่งจ้องมองอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับปากบางที่ยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกพอใจ...

"เออคิว ว่าแต่มึงเห็นผู้หญิงใส่ชุดเดรสสีแดงเดินเข้ามาไหม"

"เดรสสีแดงมันกว้างไป มึงดูใครไม่ใส่สีแดงบ้าง" คิวพูดพร้อมกับหันมองรอบ ๆ และชรัชก็มองตาม แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ วันนี้ก็ไม่ใช่วันอาทิตย์นี่หว่าทำไมสีแดง

"แล้วคนที่ขาว ๆ สวย ๆ หน้าหมวย ๆ หน่อยล่ะ มึงพอจะเห็นไหม"

"แล้วมาเที่ยวที่แบบนี้ ใครจะแต่งให้ตัวเองไม่สวยมาวะ"

"ห่า! ไม่ได้เรื่องเลยมึง"

"เออ นั่นไงเจ้กู มึงมีไรไปคุยสิ"

"เออ จริงด้วย" ชรัชเกือบลืมไปแล้วว่าเอาเอกสารที่ไม่เซ็นมาคืน เพราะมัวแต่ถามหาผู้หญิงตัวหอมคนนั้น ไม่รู้ไปอยู่โซนไหน อยากเจออีกครั้งจังว่ะ

"อ้าว ว่าไง" ครีมเดินมาหาและถามเสียงเรียบ

"ผมเอาเอกสารมาคืน"

"ไม่ทำ?" หญิงสาวถามพร้อมกับยิ้มมุมปาก

"อ่า…ครับ" ชายหนุ่มยื่นเอกสารซองนั้นคืนให้เธอไป

"เสียดายจัง ไม่งั้นฉันจะให้ขึ้นไปบริการเพื่อนฉันซะหน่อย"

"ไม่ดีกว่าครับ" ชรัชปฏิเสธเสียงเรียบ

"พี่หงส์มาเหรอเจ้" คิวถามขึ้นพร้อมกับตาลุกวาว

"ใช่ ไม่รู้จะเอาใครขึ้นไปบริการดี หงส์ยิ่งถูกใจคนยาก ๆ อยู่ด้วย"

"ไปดิพี่ มึงไปลองดูไหม" คิวพูดพร้อมกับสะกิดชรัชเบา ๆ ด้วยท่าทางตื่นเต้น

"กูมะ..." พูดยังไม่ทันจบสายตาก็พลันเห็นผู้หญิงชุดเดรสสีแดงแวบ ๆ พอดี และเขาก็คิดว่าถ้าเป็นเธอคนนั้นก็คงจะดี ว่าแล้วก็คิดอยากจะเปลี่ยนใจ ทำงานแบบนี้ขึ้นมาเสียแล้วสิ

"ช่างเถอะ เอกสารไม่ได้ไปก๊อบปี้ไว้ที่ไหนนะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับเปิดดูซอง เอกสารที่เขายังไม่ได้เซ็นอะไรลงไป

"ครับ แต่เดี๋ยวก่อนนะ ผมยังไม่ได้อ่านรายละเอียดอะไรมากมายเลย ขออ่านแล้วค่อยเอาให้คุณได้ไหม"

"อือ ถ้างั้นก็รีบอ่านนะ ถ้าโอเคยังไงเอาเอกสารขึ้นไปให้ฉันก็แล้วกัน อะนี่เอกสารนาย"

"แล้วถ้า..."

"ฉันเป็นคนไม่ชอบอะไรที่มากเรื่อง ทำก็ทำ ไม่ทำคือไม่ทำ!" พูดจบครีมก็เดินออกไป ไม่ปล่อยให้เขาได้พูดอะไรต่อ

"คิว พี่สาวมึงนี่แม่ง..." ชายหนุ่มพูดพร้อมกับกัดปากเบา ๆ

"เออน่าพี่ เจ้เขาต้องบริหารบาร์ใหญ่โตขนาดนี้ ทั้งมีลูกน้องผู้ชายอีกหลายร้อย ก็ต้องมีความเป็นผู้นำแบบนี้เป็นธรรมดา"

"หึ! เยอะอย่างมาก" ผู้หญิงที่ดูเป็นผู้นำแบบนี้เขาโคตรไม่ชอบเลย เพราะผู้หญิงทุกคนที่เขารู้จัก ไม่ว่าจะเป็นใครก็ยอมเขาหมด ไม่เคยเลยที่จะเจอใครพยศใส่ได้แบบนี้

"เถอะน่า ว่าแต่ถ้ามึงสนใจก็ลองดู"

"กูยังไม่ตัดสินใจ ขอดูรายละเอียด..." หมายถึงรายละเอียดลูกค้า VVIP คนนั้นนะว่าน่าสนใจมากแค่ไหน

"เรื่องมากฉิบหาย"

"เออ แล้วมึงไม่ต้องบอกใครนะ เรื่องที่กูเป็นใครฐานะเป็นยังไง พี่สาวมึงก็ห้ามบอก" ชายหนุ่มพูดด้วยท่าทางที่จริงจังกว่าครั้งไหน ๆ

"ทำไม รวยจะตายโหงตายห่าแต่มาทำงานเป็นโฮสต์เนี่ยเหรอ กูว่าถ้าเรื่องมึงลงโซเชียลมึงจะดังว่ะพี่ ฮ่า ๆ ๆ" คิวหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

"ไอ้ห่า ทำตามที่กูบอกนะมึง กูจะขึ้นไปรอพี่สาวมึงข้างบน"

"ไปเหอะ กูก็เบื่อมึงจะแย่แล้ว" พูดจบคิวก็เดินออกไปดูงานต่อ

"ไอ้ห่า!"

ติ๊ง!

ชายหนุ่มเดินขึ้นไปห้อง VVIP พร้อมกับเสียงประตูอัตโนมัติที่เปิดออก เผยให้เขาได้เห็นผู้หญิงคนนั้น... ใช่ คือเธอ เธอจริง ๆ คนที่ตัวหอมติดจมูกเขามาถึงตอนนี้ ทำให้เขามองเธอจนตาค้างอยู่แบบนั้น

ด้านหญิงสาวก็ชะงักไปเหมือนกัน เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามา แววตาทั้งคู่สบกันพอดี เพราะเธอก็ไม่นึกว่าเขาจะเป็นโฮสต์ VVIP ทั้ง 2 คนจ้องตากันเหมือนตกอยู่ในภวังค์ แต่พอได้สติขึ้นมา เธอก็นั่งยืดตัวตรงหลังตรง ด้วยท่าทางที่สง่างาม ดุจนางฟ้าแบบที่เธอเป็น

"เอ่อ..." ชรัชเป็นฝ่ายพูดออกมาก่อน

"ฉันก็ว่าฉันยังไม่ได้เรียกใครนะ" เธอพูดพร้อมกับมองไปที่เขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"คือผม..."

ติ๊ง

"อ้าว แล้วทำไมนายขึ้นมาเร็ว" ครีมเดินเข้ามาพร้อมกับพนักงานเสิร์ฟอีก 2 คน ที่ถือเครื่องดื่มและของว่างเข้ามา

"คือ..."

"ไปคุยกันอีกห้อง"

"คะ...ครับ"

"เดี๋ยวฉันมานะหงส์"

หญิงสาวพยักหน้าให้ พร้อมกับหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ แล้วมองไปที่ชายหนุ่มด้วยท่าทางสุดเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ

การกระทำนั้นของเธอ ทำให้คนที่มองเธออยู่ก่อนแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ จนลูกกระเดือกขยับขึ้นลง 'แม่งกูชอบเธอสัส ๆ'