Mag-log inเธอสนใจในความเจ้าชู้ของเขา ส่วนเขาก็อยากเป็นเด็กเลี้ยงของเธอ เมื่อคนสองคนมีความต้องการเดียวกัน จึงมีความสัมพันธ์ที่ไม่ได้คาดคิดเกิดขึ้น “ไม่ว่าจะสั่งอะไรนายก็ต้องทำ” “ตามบัญชาเลยครับ”
view more"ยินดีด้วยนะฉัตร ชีวิตเธอดีมากๆ มีความสุขกับชีวิตแล้วใช่ไหม" หงส์หยกก็พูดพร้อมกับจ้องตาอดีตลูกน้องคนสนิท ฉัตรตอนนี้มีชีวิตดุจเจ้าหญิงไปแล้ว "ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขนะฉัตร" ชรัชเองก็พูดพร้อมยิ้มออกมา เพราะเขาก็รู้เรื่องราวของฉัตร มาจากแฟนสาวของเขาพอสมควร "ค่ะคุณหงส์พี่เฟิส ฉัตรมีความสุขมากค่ะ คุณช
ณ บ้านป้าเนียม ทั้งสองคนก็มาเก็บของ และก็มาลาป้าเนียม ที่เธอเคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งถึงบ้าน และเล่าเรื่องราว ที่ไม่เข้าใจกันให้ป้าเนียมฟังทุกอย่าง และผู้ใหญ่ใจดีอย่างป้าเนียมก็เข้าใจเหตุผลทุกอย่าง "ฉัตรมาลาจ้ะป้าเนียม" เธอพูดพร้อมกับก้มลงกราบที่ตัก "ขอบคุณ คุณป้านะครับ ที่ดูแลฉัตรอย่างดีต
"..." เธอก็น้ำตาไหลออกมา เขารักลูกเหมือนที่เธอรัก... "ไม่เป็นไรแล้วนะฉัตร" หงส์หยกก็พูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง "ไม่เป็นไรแล้วค่ะคุณหงส์" แล้วเธอก็ผละออกจากอกเขา พร้อมกับสายตาตัดพ้อของเขาที่มองเธอ "เธอชื่อฉัตรใช่ไหม" คุณหญิงมณีรัตน์กับคุณแดทาลล์พ่อและแม่ของชาลล์ ก็ต่างหันไปมองหญิงสาว ที่ลูกชายตัวเอง
"ฉัตร" เขาก็หันไปเรียกเธอเสียงแผ่ว "ค่ะ ฉัตรผิดเอง ฉัตรเป็นคนทำน้ำหกใส่คุณผู้หญิง ฉัตรยอมรับผิดทุกอย่างค่ะ" แล้วเธอก็พูดพร้อมกับกั้นความเสียใจเอาไว้ ความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจก็ปะเดปะดังเข้ามา พร้อมกับสายตาที่ตัดพ้อ "ฉัตร" เสียงเรียบนิ่งของหงส์หยกก็ดังขึ้น "คะ...คุณหงส์" เมื่อเห็นอดีตเจ้านายสาวกับแ
"บ้านหลังนี้แหละคุณ" "อ่อค่ะ" "นังเนียมๆ มีคนมาหาน่ะ" หญิงวัยกลางคนผู้เป็นเพื่อนบ้านก็ตะโกน เรียกเจ้าของบ้านจนสุดเสียง "ข้าได้ยินแล้วโว้ย เอ็งจะเรียกหาสวรรค์วิมานอะไรนักหนานังนิด" "เอ่อ ก็มีคนมาหาเอ็ง นี่น้องผู้หญิงคนนี้มาติดต่อเรื่องเรื่องขนม" แล้วคนพูดก็เดินกลับออกไป ให้ทั้งสองได้คุยกันเอง "ส
"คุณแม่..." หงส์หยกก็โน้มตัวไปกอดยุพิน พร้อมกับสายตาที่สั่นไหว ด้านยุพินก็กอดกระชับเธอ และลูบไปที่หัวเธอเบา ๆ ยุพินรู้ดีว่าปมความเจ็บปวดในใจ ทำอย่างไรก็ไม่มีวันหาย แต่มันจะดีขึ้นด้วยการมีเรื่องดี ๆ เข้ามาแทนเท่านั้น ชรัชกับดิเรกที่มองภาพนั้นอยู่ก็ต่างยิ้มออกมาอย่างอบอุ่นหัวใจ "ข่าวด่วน" "..." "
"นายหักหลังฉันได้ยังไงพจน์!" ความอึดอัดอัดอั้น ตอนนี้ก็ทำเธอระเบิดออกมา "ผม..." พจน์พูดด้วยสายตาที่สั่นไหวพร้อมกับก้มหน้าลง ด้วยที่เขาทำงานมานาน เขาก็อยากมีอะไรในชีวิตมากกว่านี้ และสิ่งที่รตีเสนอ มันก็จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปได้ทั้งชีวิต ถึงแม้จะรู้สึกผิดแต่เขาก็มีความโลภมากกว่า แต่พอได้ย้อนกลับไป ["
"ไอ้เฟิส!" ปริญตกใจตาเบิกกว้าง เมื่อเห็นเพื่อนสนิทของตัวเองเข้ามาด้วยท่าทางที่แปลกๆ "ไอ้ปริ้น..." ชรัชก็ตกใจเช่นกัน ทำไมไอ้เพื่อนสนิทเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ "นายมาทำไม" หงส์หยกถามเสียงเรียบ "ผมมาขอโทษ ผมขอโทษนะ ขอโทษที่ปิดบังคุณ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "รู้จักกันหรอ" หงส์หยกก็ถามปริญด้วยความแ
Rebyu