บทที่ 7

Line

(ครีม : วันนี้เข้ามาไหมจ๊ะ) 20:30

(HY : ส่งสติกเกอร์ (โอเค) ) 20:40

(ครีม : ส่งสติกเกอร์ (ดีใจ) ) 20:42

หงส์หยกได้แต่มองโทรศัพท์และยิ้มออกมา ไม่รู้ว่าถ้าไปวันนี้ ผู้ชายคนนั้นยังอยากจะบริการเธออยู่ไหม...

"จะกลับเลยเหรอลูก"

"ค่ะ" เธอก็ยังคงตอบแบบไม่มีเยื่อใยเช่นเดิม

"หงส์แม่ขอ..."

"สวัสดีค่ะ" หงส์หยกตอบเพียงเท่านี้ พร้อมกับยกมือไหว้ แล้วเดินออกจากบ้านแม่เธอไปในทันที เพราะไม่อยากได้ยินอะไรที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดีอีกแล้ว

"พร ฮึก ๆ ๆ ลูกฉันกลับไปแล้วใช่ไหม"

"ค่ะคุณวิภา คุณหงส์เธอกลับไปแล้วค่ะ"

"ถ้าหงส์มาอีก เธอต้องรีบไปตามฉันเลยนะ ไปตามตั้งแต่หงส์ขับรถเข้ามาเลยนะ ฮึก ๆ"

"คะ...ค่ะ ๆ คุณวิภา"

วิภาได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ลูกสาวเธอจะไม่เป็นแบบนี้เลย ถ้าทุกเรื่องมันไม่เกิดมาจากเธอ เธอรู้สึกผิดและเสียใจ กับสิ่งที่ตัวเองทำมาจนถึงทุกวันนี้ แค่ลูกเธอให้อภัยและแวะมาหาบ้าง แค่นี้เธอก็รู้สึกสุขใจมากแล้ว

ชรัชขับรถมาจอดไว้ที่เดิมและรีบตรงเข้าไปที่บาร์ เพราะเขาพึ่งได้รับข้อความจาก เจ้านายสาวสุดสวยอย่างครีมไลน์ไปตามให้มาทำงาน

"เหี้ยพี่เฟิส วันนี้มึงมา?"

"เออ ก็กูมาทำงานไง" ชายหนุ่มไหวไหล่ด้วยท่าทางสบาย ๆ

"กูเบื่อคนรวยไม่มีห่าไรทำแบบมึงจังว่ะ" รวยจะตายห่ามาแอ๊บแอ้เป็นโฮสต์ แถมยังลงทุนมาบริการผู้หญิงที่อยู่ ๆ ก็มาสนใจเอาตอนนี้

"เหี้ยพูดมากนะมึง แล้วมึงก็ห้ามบอกพี่สาวมึงด้วย"

"เออ รู้แล้ว รีบ ๆ เล่นรีบ ๆ เลิกเถอะมึงอะ"

"เออ ไม่นานหรอก แค่ตอนนี้มันบังเอิญเจอคนถูกใจว่ะ"

"เออ ให้แน่เถอะมึง พี่ครีมรู้บ่นกูหูชาแน่ เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง"

"อ้าวเฟิส ทำไมนายมาเร็วขนาดนี้ล่ะ ฉันพึ่งไลน์บอกไม่ถึงชั่วโมงเองนะ"

"พอดีผมอยู่แถวนี้ และช่วงนี้ก็กระปรี้กระเปร่าด้วยสิ"

"หึ งานแรกก็ดี ๆ หน่อยละกัน อย่ารุ่มร่ามให้มาก หงส์เขาไม่ชอบอะไรแบบนี้ แล้วกิริยามารยาทก็สำคัญนะ หงส์เขาชอบคนพูดน้อย ไม่อะไรมากมาย"

"เดี๋ยวผมไปบริการก็รู้" ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างพอใจ และจากที่ครีมพูดมาเขาก็พอจะรู้อะไรอยู่บ้าง

"ฉันเบื่อจะพูดกับนายแล้ว" ครีมพูดจบก็ตั้งท่าจะเดินออกไป

"ดะ...เดี๋ยวก่อนครับ ผมสนใจจะเซ็นสัญญา NVIP"

"นายว่าอะไรนะ"

"ก็ผมสนใจ เผื่อเพื่อนคุณจะใช้บริการผมออกไปข้างนอกด้วย ผมจะได้ออกไปทันที ไม่ต้องรอเซ็นสัญญาให้มากเรื่อง"

"นายเนี่ยนะ"

"นะครับ จัดการให้ผมเลย ผมเต็มใจมากถ้าเพื่อนคุณใช้บริการผมออกไปข้างนอก ผมไม่เกี่ยงเลยจริง ๆ นะ"

"..."

หญิงสาวเดินเข้ามาในบาร์เหมือนทุกครั้ง และก็ยังคงมีสายตาที่ให้ความสนใจเธอส่งมาเหมือนทุกครั้งเช่นกัน เธอเพียงแต่ยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ช่วงนี้เธอไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยว เนื่องจากงานยุ่งและปัญหาส่วนตัวอีกหลายอย่าง และก็ไม่ค่อยเจอคนที่ถูกใจ เลยไม่อยากมาให้เสียเวลา

"แกเป็นไงบ้าง หายไปเป็นอาทิตย์เลยนะ ถ้าฉันไม่ไลน์ตามแกจะมาไหมเนี่ย" เมื่อเจอเพื่อนรัก ครีมก็รีบเข้ามาหาทันที เพราะนอกจากเธอจะเป็นเพื่อนสนิทของครีมแล้ว เธอยังเป็นลูกค้า VVIP ที่บาร์อีกด้วย

"ฉันไม่ค่อยว่าง ช่วงนี้ปัญหาเยอะ"

"มานั่งก่อน ค่อยเม้าท์กัน แกจะดื่มอะไรวันนี้" ครีมพยักหน้าให้พนักงานที่เดินตามเข้ามา และพนักงานคนนั้นก็ยื่นกระดาษให้เธอ เขียนในสิ่งที่เพื่อนรักต้องการลงไป

"ขอเป็นไวน์แล้วกัน"

"โอเค แล้วก็ของกินเล่นด้วยละกัน เดี๋ยวฉันสั่งให้เลย"

"โอเค"

และครีมก็จดในสิ่งที่ต้องการส่งให้พนักงานไป พนักงานโค้งตัวให้ทั้งสองคนอย่างนอบน้อมและเตรียมออกจากห้องไป

"ไปตามออกัสกับเฟิสมาด้วยนะ"

"..." หญิงสาวใบหน้าเรียบเฉย แต่ใจเธอกลับเต้นแรงขึ้น เพียงแค่ได้ยินชื่อผู้ชายคนนั้น ความรู้สึกเธอก็แปลกขึ้นมาทันที

"ครับคุณครีม"

"เฟิส ออกัส คุณครีมให้มาตาม ขึ้นไปที่ห้อง VVIP เดี๋ยวนี้นะ"

"คะ...ครับ" ชายหนุ่มที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้างเขาทำท่าทางดีอกดีใจออกมา ไอ้หมอนี่ก็หล่อไม่น้อย ทั้งยังน่าจะเด็กกว่าเขามาก อายุมันน่าจะสัก 20 กลาง ๆ แต่ก็รู้ว่าพึ่งเข้ามาทำงานพร้อมกันกับเขา

"ไปกันเร็วพี่" ออกัสเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า และหันมาดึงแขนเขาให้ลุกขึ้น

"ไอ้ห่ามึงจะดีใจอะไรขนาดนั้น" และเขาก็ดึงออกัสให้นั่งลงที่เดิม

"ก็นี่งานแรกของผมเลยนะพี่ ผมมาจากต่างจังหวัดนะเว้ย ต้องกินต้องใช้ ต้องจ่ายค่าที่ซุกหัวนอนด้วย ไหนจะต้องส่งที่บ้านอีก ภาระเยอะมากมายฉิบหาย"

"เออ...แล้วทำไมมึงมาทำงานนี้วะ" ชายหนุ่มหรี่ตาถาม เขาไม่เคยอยู่ในวงการนี้ และก็ไม่รู้ว่าคนที่มาทำอาชีพนี้เขาคิดอะไรกันอยู่

"ก็งานนี้มันเป็นงานสบาย และได้เงินเยอะที่สุดแล้วพี่ ล่าสุดผมก็เซ็นสัญญา NVIP ไปแล้วด้วย" ออกัสบอกอย่างไม่ปิดบัง เพราะปัญหาหลัก ๆ ของเขาก็คือเรื่องเงิน

"แล้วงานอื่นล่ะ" ชายหนุ่มถามต่ออย่างไม่เข้าใจ งานแบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับขายตัว เพราะอย่างไรก็ต้องออกไปนอนกับลูกค้าถ้าลูกค้าต้องการ

"งานอื่นมันไม่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้อง ผมต้องส่งที่บ้านอีกนะ พ่อก็ไม่สบาย ส่วนแม่ไม่ได้ทำงานอะไร โชคดีที่ผมเกิดมาหน้าตาดี การหาเงินทางนี้ก็เลยเป็นเรื่องง่าย แล้วพี่ล่ะ" ออกัสพูดด้วยเสียงสั่นหน่อย ๆ

เขามีความอัดอั้นอยู่ในใจ ถ้าถามความรู้สึกจริง ๆ เขาก็ไม่อยากทำหรอก เขาก็อยากเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง แต่ทำอย่างไรได้ล่ะ อาจเป็นเพราะโชคชะตา ที่ทำให้เขาได้มาอยู่ตรงนี้ และอาชีพของเขาในตอนนี้ ก็คือผู้ชายขายตัวดี ๆ นี่เอง

"กูไม่ได้คิดอะไรอะ กูไม่ได้เดือดร้อน แล้วกูก็มาทำเพราะชอบ" เขารู้สึกถึงความอ่อนไหวในตัวผู้ชายคนนั้น ไอ้หมอนี่ต้องรู้สึกอะไรอยู่แน่ ๆ มันคงไม่ได้เป็นความชอบแบบเขาหรอก ทีแรกเขาก็ไม่เคยคิดอยากทำ แต่พอมาเจอเธอเท่านั้นแหละเขากลับอยากได้เธอเป็นลูกค้า และให้เธอเป็นลูกค้าแค่คนเดียวเท่านั้น

"เออ ต่างกรรมต่างวาระ ไปกันเถอะพี่ รีบ ๆ ทำงานรีบ ๆ จบ"

"สวัสดีครับ ออกัสนะครับ วันนี้จะให้ออกัสบริการใครดี" ออกัสเดินเข้ามาและทักทายอย่างสุภาพ หญิงสาวทั้ง 2 คน ซึ่งคนหนึ่งก็คือเจ้าของบาร์ ส่วนอีกคนก็คงเป็นลูกค้า VVIP

"ออกัสมานั่งกับฉัน วันนี้งานแรกบริการฉันละกัน จะได้รู้ด้วยว่ามีทักษะอะไรบ้าง" ครีมพูดพร้อมกับมองไปที่ออกัส และไล่สำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอเป็นคนรับเขามาเอง แต่ดูก็รู้ว่าไม่เป็นงานทั้งไม่ประสาด้วย

"สวัสดีครับ" ชรัชพูดพร้อมกับมองไปที่หญิงสาวสุดสวย ที่ทำให้เขาละเมอหาได้เป็นอาทิตย์ และวันนี้ก็ได้เจอเธอจนได้

"บริการคุณหงส์นะ" ครีมพูดพร้อมกับส่งสายตาให้ไปนั่งข้าง ๆ เพื่อนรักของเธอ

"วันนี้ให้ผมดูแลคุณนะ"

"..." หงส์หยกมองเขาด้วยสายตาเรียบนิ่ง และไม่ได้พูดอะไรออกมา

และด้วยท่าทางหยิ่ง ๆ นี้ ทำให้เธอยิ่งถูกใจเขาเอามาก ๆ ในชีวิตเขามีแต่ผู้หญิงวิ่งเข้าหา ไม่ว่าเขาจะคุยกับใคร คน ๆ นั้นต้องมาติดพันเขา เว้นแต่เธอคนนี้ ในชีวิตเขาก็พึ่งจะเคยเจอเธอเนี่ยแหละ นอกจากไม่สนใจเขาแล้ว เธอยังเมินเขาได้อีก แต่ยิ่งเธอเป็นแบบนี้ เขาก็ยิ่งอยากจับเธอกดให้จมเตียงเร็ว ๆ

"ผมเซ็นสัญญา NVIP แล้วนะ คืนนี้ถ้าพี่พร้อมผมก็พร้อม" ชรัชขยับเข้าไปใกล้ ๆ และกระซิบข้างหูขาวเบา ๆ ให้รับรู้กันแค่ 2 คน

"..." เธอก็ยังไม่ได้พูดอะไรกับเขา เพียงแต่ยกยิ้มมุมปากออกมาอย่างพอใจ และหันไปหาชรัชที่ส่งสายตาเจ้าเล่ห์มาให้เธออยู่

ก็เป็นอันว่าทั้งสองรับรู้ร่วมกัน ในความต้องการระหว่างเธอและเขา...