บทที่ 9

ชายหนุ่มเข้ามาในห้องพัก VIP ของโรงแรมหรูที่คนตัวบางให้เขามารอ ซึ่งห้องนี้ถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงาม และมีข้าวของเครื่องใช้หลายอย่างครบครัน

ชั้นวางรองเท้ามีรองเท้าส้นสูงหลายคู่ถูกจัดเรียงไว้อย่างสวยงาม และส่วนมากจะเป็นสีแดงกับสีขาว เมื่อฉุกคิดได้ว่าเขาเจอเธอทั้ง 2 ครั้ง เธอแต่งตัวสวยและเซ็กซี่มาก สีแดงกับสีขาวเข้ากับผิวเธอที่สุด

เมื่อเจ้าของห้องยังไม่มา เขาจึงเสียมารยาทเดินดูภายในห้อง ก่อนจะถือวิสาสะเดินเข้าไปเปิดดูตู้เสื้อผ้า ที่เห็นชายผ้าหย่อนลงมา ก็พบกับชุดของเธอหลายชุด และก็มีแต่เสื้อผ้าน้อยชิ้นที่ล้วนแต่เซ็กซี่ทั้งนั้น

แล้วเขายังถือวิสาสะเปิดลิ้นชัก และก็ต้องเบิกตากว้างกับสิ่งที่ได้เห็น แต่เมื่อคิดอะไรได้เขาก็ยิ้มออกมา ผู้หญิงนิ่ง ๆ อย่างเธอก็แซ่บใช่เล่น เขาได้แต่ส่ายหัวและยิ้มออกมาด้วยความพอใจ

จากนั้นก็มองไปรอบ ๆ ห้อง ทำให้เขาได้รู้อีกว่าห้องนี้ของโรงแรม น่าจะเป็นห้องประจำของเธอ เพราะดู ๆ ไปแล้วมันเหมือนที่ปักหลักของเธอมากกว่า จะมาแค่ครั้งคราว

เมื่อคุยธุระและเคลียร์งานที่ฉัตรให้เธอดูจนเสร็จ นาฬิกาที่ข้อมือเรียวของเธอก็บ่งบอกว่าเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้ว

"เอาไว้ค่อยทำต่อดีไหมคะคุณหงส์" ดวงตากลมฉายแววอ่อนใจ เมื่อเห็นเจ้านายสาวหน้าตาเริ่มเคร่งเครียด

"อือ กลับไปพักผ่อนเถอะ หยุด 2 วัน ก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก" แล้วของใช้ของเธอที่อยู่บริเวณนั้นก็ถูกเก็บลงกระเป๋า

"ค่ะ คุณหงส์จะกลับคอนโดฯ เลยไหมคะ"

"วันนี้ฉันค้างโรงแรมนะ" ซึ่งโรงแรมนั้นก็เป็นโรงแรมของญาติเธอที่เธอเป็นหุ้นส่วน

"ค่ะ"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เขาที่นั่งรออยู่ในห้องอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูก็รีบเดินไปเปิด

"ผมคิดถึงคุณจะแย่ จุ๊บ" เมื่อเธอมาถึงเขาก็แสดงความดีใจออกมา

"อะไรของนาย" เธอพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

"ก็ผมคิดถึงคุณจริง ๆ นี่ผมเตรียมเครื่องดื่มไว้ให้คุณเยอะเลยนะ" เขาพูดพร้อมกับบุ้ยปากไปที่โต๊ะตรงโซฟา

"นั่นไวน์เอามาจากไหน" เธอถามอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะไวน์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะนั้นมีราคาค่อนข้างแพง

"ผมซื้อมา" เขาเอามาจากเพื่อนรักอย่างขุนเขา

"..." ดวงตากลมของเธอหันไปมองหน้าเขา ไวน์ขวดนี้เกือบแสน เขาลงทุนซื้อมาขนาดนี้เลยเหรอ

"ผมเลือกมาเข้ากับรสนิยมคุณเลยนะ ผมรู้นะว่าคุณชอบดื่มไวน์" แล้วเขาก็ยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ อย่างน้อยก็ทำให้เธอได้รู้ว่าเขาใส่ใจรายละเอียดของเธอ

"โอเค ไว้ฉันจ่ายให้ในค่าตัวแล้วกัน"

"ค่าตัวผมแพงนะ"

"ที่ฉันจ่ายไปคือไม่พอ?"

"ผมไม่อยากได้เงินหรอก แต่ผมอยากได้อย่างอื่น" แล้วคนตัวโตก็พูดพร้อมกับโน้มตัวลงมาสูดดมกลิ่นหอมในกายเธอ ตัวเธอหอมมาก และเป็นกลิ่นที่ติดจมูกเขาอยู่ตลอดเวลา

"ฉันจะไปอาบน้ำ"

"ให้ผมช่วยอาบไหม"

"นายนั่งดื่มไปเถอะ"

"ผม..."

"ดื่มให้กรึ่ม ๆ" เธอบอกกับเขาพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนชวนหลงใหลไปให้ ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

ผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมง เมื่อเสียงไดร์เป่าผมหยุดลง เธอก็เดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมกับชุดชั้นในสีแดงสุดเซ็กซี่ และคลุมด้วยชุดคลุมซีทรูสีขาวบาง ๆ ซึ่งไม่ช่วยปกปิดอะไรในร่างกายเลย

"สวยมาก" สายตาคมของเขาจ้องเธอราวกับคนละเมอ เธอสวยมาก กลิ่นตัวก็หอม ร่างกายก็สุดจะเซ็กซี่ ทำให้เขาตอนนี้อดใจแทบไม่ไหวแล้ว

"มานี่สิ" หญิงสาวเดินไปนั่งที่ขอบเตียงนอน แล้วเรียกชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟาให้เข้ามาหา

เขารีบเดินเข้าไปหาเธอในทันที และกำลังจะทิ้งตัวลงไปนั่งข้าง ๆ ราวกับต้องมนตร์สะกด

"คลานลงไป แล้วมาตรงนี้" หญิงสาวบอกเขาอย่างชัดเจน ว่าเธอต้องการให้เขาลงไปนั่งข้างล่าง

"คือ?" ชายหนุ่มถามย้ำอย่างไม่เข้าใจ

"ทำตามที่ฉันสั่ง"

"..." เขาก็โน้มตัวลงไปและคลานเข้าไปหาอย่างที่เธอบอก ถึงแม้จะยังไม่เข้าใจแต่วินาทีนี้ร่างกายช่วงล่างของเขามันพองโต จนปวดหนึบไปทั้งลำแล้ว เขาต้องการเธอมาก

แล้วก็นั่งคุกเข่าอยู่ต่อหน้าหญิงสาวที่นั่งสูงกว่าตน ถ้าเขาไม่คิดไปเองตอนนี้สถานะเธอกับเขา มันให้ความรู้สึกเหมือนเธอเป็นนาย แล้วเขาเป็นทาสอย่างไรอย่างนั้น

"ฉันมีกฎของการมีอะไรกัน"

"..." ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ปกติเขาเป็นคนซื้อบริการผู้หญิงมาตลอด แล้ววันนี้เขาต้องเป็นฝ่ายขาย ความรู้สึกมันต่างกันลิบลับแบบนี้นี่เอง

"นายต้องสวมถุงยางอนามัยที่ฉันเตรียมมาให้"

"..."

"ห้ามจูบหรือทำรอยบนตัวฉัน"

"ห้ามผมไม่ให้ทำรอยได้ แต่จะห้ามไม่ให้ผมจูบผมคงทำไม่ได้"

"มันเป็นกฎของฉัน ถ้าจะมีอะไรกับฉันก็ต้องทำตามกฎ"

"ผมจะพยายาม" เขาบอกเธอพร้อมกับไล้จมูกไปที่ขาขาวสุดเซ็กซี่ตรงหน้า

นั่นทำให้เธอพอใจมาก เขาเป็นงาน และรู้ด้วยว่าทำอย่างไรเธอถึงจะรู้สึกดี

"แล้วถ้าเสร็จแล้วก็กลับออกไปภายใน 30 นาที จะไม่มีการนอนค้างอ้างแรมกัน"

"ไม่เอาน่า ผมจะค้างกับคุณด้วย" เขาเงยหน้าขึ้นมาพูด พร้อมมองเธอด้วยสายตาตัดพ้อ

"จะไม่มีการนอนค้างอ้างแรมกัน" หญิงสาวย้ำกับเขาอีกครั้ง

"แล้วถ้าเสร็จนี่ให้กี่รอบ กี่ชั่วโมง" คนเจ้าเล่ห์อย่างเขาหรี่ตาถามด้วยท่าทางที่กวน ๆ

"แล้วโลกนี้มันมีใครมีอะไรกัน 24 ชั่วโมงไหมล่ะ"

"อย่าท้าผม อย่าท้าทายระบบ" ชายหนุ่มจ้องหญิงสาวตรงหน้าเขม็งด้วยแววตาที่จริงจัง

"ก็เท่าที่ลิมิตที่จะไหว แต่ถ้าสุดแล้ว ภายใน 30 นาที ต้องออกจากห้องนี้ไป"

"พูดเองนะ แล้วมีอะไรอีกไหม" อยากให้เธอรีบพูดให้จบ ๆ เพราะเขาจะไม่ไหวแล้ว

"มี"

"..." ชายหนุ่มกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เมื่อเห็นสายตาที่จริงจังยิ่งกว่าอะไรของเธอ

"ฉันไม่ชอบมีอะไรกับใครซ้ำ จบตรงนี้แล้วต้องแยกย้าย ห้ามเรียกร้องหรือคาดหวังอะไรอีก" ชีวิตเธอเป็นคนไม่ชอบความวุ่นวาย แล้วยิ่งเธอเป็นนักธุรกิจด้วย การจะผูกมัดใครไว้กับตัว มีแต่จะส่งผลเสียมากกว่าผลดี

"ไม่เอา ให้ผมได้ดูแลคุณไปเรื่อย ๆ เถอะนะ" ชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจ ก็โผงผางออกไปด้วยความไม่พอใจ เขามาถึงจุดจุดนี้แล้ว เขาจะไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ

"ตามนั้น เพราะมันเป็นกฎของของฉัน" ถึงแม้ในใจจะรู้สึกดีกับเขามาก แต่ด้วยที่บริบทของเธอในตอนนี้ สนิทกับใครก็มีแต่จะส่งผลเสียกับตัวเอง เธอใช้กำแพงของกฎกั้นทุกอย่างไว้เป็นดีที่สุด

"ผมจะทำทุกอย่างให้คุณเปลี่ยนใจ แล้วผมก็อยากให้คุณรู้เอาไว้ ว่าคนอย่างผมไม่ยอมแพ้อะไรง่าย ๆ เริ่มตั้งแต่คืนนี้ ผมจะทำให้คุณรู้สึกดีจนลืมผมไม่ลงเลย" พูดจบเขาก็ก้มหน้าลงไปจูบขาเรียวสวยของเธอ

หญิงสาวก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ ก่อนจะยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ตลอดชีวิตของเธอไม่เคยเจอผู้ชายแบบนี้เลย เขาทั้งกวนประสาทและน่าเอ็นดูในเวลาเดียวกัน ด้วยคนที่อายุน้อยกว่าเธอแบบนี้ ส่วนมากจะเกร็งเสียส่วนใหญ่ ไม่มีใครเลยที่จะกล้าเข้าหาเธอแบบที่เขากำลังทำอยู่

จากนั้นชายหนุ่มก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีครีมของตัวเองออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็นลอนสวย หุ่นเขาดีมาก อย่างคนที่ดูแลสุขภาพด้วยการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง

แต่แล้วเธอก็อ้าปากค้างในสิ่งที่ได้เห็น เมื่อเขาถอดเสื้อออกหมด ก็เผยให้เห็นรอยสักตรงแขน เธอจะไม่ตกใจอะไรเลย ถ้าลายสักนั้นจะไม่เป็นรูปมังกร มังกรที่เกรี้ยวกราดตัวนั้นเป็นลายสักที่สวยมาก

"มังกร..." แล้วเธอก็พูดขึ้นราวกับละเมอ

"ชอบไหม มันเหมาะกับหงส์แบบคุณนะ" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่ง แต่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์

"..."