Mag-log inShare
EP43 อย่าพูดคำว่าหย่า
Petsa ng paglalathala:
2026-11-03 00:08:09
Pinakabagong kabanata
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP47 น้องสาวและ ความหวัง
“__"เพลิงนิ่งไปชั่วขณะ กรามหนาขบเข้าหากันจนเห็นแนวสันกรามชัดเจน “ถ้าไม่อยากให้การทดลองครั้งนี้สูญเปล่า ก็ต้องรอครับ” "__"รออีกแล้ว...คำว่ารอเป็นสิ่งที่เขาได้ยินมาตลอดหลายปี จนถึงตอนนี้สิ่งที่ต้องการก็ยังไม่เกิดขึ้น ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนปล่อยออกมาอย่างแรง ความหงุดหงิดสะสมอยู่ในอกจนแทบระเบิด “พวกมึงให้แต่กูรอ แล้วเมื่อไหร่ยาที่พวกมึงทำจะเห็นผลวะ!!!”พูดจบเขาก็หันหลังให้ผู้ช่วย ก่อนก้าวขายาวตรงไปยังตู้กระจกดิจิทัลขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ภายในนั้นมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งนอนนิ่งอยู่ ม่านฟ้า...น้องสาวเพียงคนเดียวของเขา ร่างบางถูกเชื่อมต่อเข้ากับเครื่องมือทางการแพทย์หลายชนิด สายวัดความดันและเครื่องติดตามอัตราการเต้นของหัวใจแสดงค่าต่างๆอยู่บนหน้าจอ ส่วนเครื่องช่วยหายใจยังคงทำงานต่อเนื่องเพื่อประคองชีวิตของเธอเอาไว้ เพลิงหยุดยืนตรงหน้าตู้ มือใหญ่ยกขึ้นวางแนบกับกระจกเขาจ้องมองใบหน้าซีดเซียวของน้องสาวอยู่นาน เขาไม่เคยชอบภาพนี้เลยม่านฟ้าที่เคยสดใสพูดเก่ง ชอบวิ่งตามเขาไปทุกที่ กลับต้องมานอนนิ่งอยู่ในตู้กระจก มีเพียงเครื่องมือเหล่านี้ที่ช่วยให้เธอยังมีลมหายใจ แต่ทว่าไม่นานนักเ
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP46 เปลี่ยนผู้นำแก๊ง
@คฤหาสน์ฮิโรชิ ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ ชายสูงวัยนั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรด มือหนึ่งถือแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นจิบอย่างไม่รีบร้อน ราวกับว่าคนที่ถูกเรียกมาพบในเวลานี้ไม่ได้มีธุระสำคัญอะไรต้องทำ ไม่นานนักประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย “เรียกผมมามีอะไรสำคัญหรือเปล่า? ถ้ามีก็ขอแบบเนื้อๆไม่เอาน้ำผมขี้เกียจนั่งฟัง” วายุพูดดักไว้ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม เขาเห็นสีหน้าของท่านตาตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องก็พอจะเดาได้คงไม่ใช่เรื่องเล็กแน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากเสียเวลาฟังคำเกริ่นยืดยาวอยู่ดี “เอาแต่เนื้อใช่ไหม? ได้!”ชายสูงวัยตอบเสียงหนักก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นจิบต่ออย่างใจเย็นจนเวลาผ่านไปสามนาที จนวายุเลิกคิ้วค้างมองคนตรงหน้าที่เอาแต่ดื่มไวน์โดยไม่ยอมพูดอะไรสักคำ “ผมจะไม่นั่งรอให้ไวน์หมดแก้วก่อนค่อยเข้าเรื่องหรอกนะ” “มิรินสละสิทธิ์ให้แกขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่าแทน” “หัวหน้าแก๊ง?”วายุทวนคำพร้อมเอนหลังพิงพนักโซฟาพร้อมสีหน้าเบื่อหน่ายทันที ให้ตายเถอะ!แค่ได้ยินชื่อตำแหน่งก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาแล้ว เป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่าใช่ว่าจะมีแต
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP45
@ตัดมาด้านคฤหาสน์ฮิโรชิ “คุณอาคะ วันนี้คุณอาจะพาออมสินไปกินไอศกรีมที่ห้างไหมคะ ออมสินอยากกินไอศกรีมค่ะ” เสียงหวานใสของเด็กหญิงดังขึ้นข้างกาย วายุลดสายตาลงมองหลานสาวตัวน้อยที่กำลังกระตุกมือเขาเบาๆดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนมองขึ้นมาอย่างมีความหวัง ราวกับว่ากำลังรอคำตอบที่ตัวเองต้องการอยู่ “วันนี้อามีธุระต้องไปทำ เอาไว้วันหลังเดี๋ยวอาพาไปนะ” เขาตอบพร้อมรอยยิ้มบาง ก่อนย่อตัวลงเล็กน้อยให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับเด็กหญิง ออมสินทำแก้มป่องทันทีเมื่อได้ยินคำปฏิเสธ ดวงตากลมที่เคยเป็นประกายหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด “วันหลังอีกแล้วเหรอคะ” “หึ ๆ” วายุหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางของหลานสาว มือใหญ่ยกขึ้นลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู “คราวหน้าสัญญาว่าจะพาไปจริง ๆ” แต่รอยยิ้มของเขากลับค่อย ๆ จางลงเมื่อตาคมสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน... ยิ่งออมสินเติบโตขึ้น เค้าโครงใบหน้าและแววตาก็ยิ่งคล้ายกับม่านฟ้า น้องสาวของเขาที่จากไปไม่มีวันกลับมา ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้เสียงหัวเราะเมื่อครู่หยุดลงกลางคัน วายุมองใบหน้าของหลานสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือไปลูบศีรษะเธออีกครั
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP44
คำพูดของวายุยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของน้ำ แม้เวลาจะผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม ผู้ชายคนนั้นพูดราวกับการตัดสินใจทุกอย่างในชีวิตของเธอเป็นสิ่งที่เขามีสิทธิ์กำหนด แม้กระทั่งเรื่องหย่าที่เธอเป็นคนร้องขอ เขาก็ยังปฏิเสธโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เลือกด้วยตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้น น้ำก็ไม่ได้คิดจะยอมแพ้ เธอไม่ต้องการใช้ชีวิตอยู่กับความหวาดระแวง ไม่อยากคอยเดาว่าวันไหนความโกรธของเขาจะปะทุขึ้นมาอีก และที่สำคัญ เธอไม่อยากปล่อยให้ตัวเองต้องเจ็บปวดเพียงเพราะความเอาแต่ใจของผู้ชายคนหนึ่ง "เฮ้อ ช่างแม่งเถอะ เอาไว้หาทางหย่ากับไอ้บ้านั้นที่หลังแล้วกัน ตอนนี้รีบไปบริษัทก่อนดีกว่าป่านนี้หลานชายเจ๊ปูคงรอนานแล้ว"พูดจบเธอก็รีบขับรถไปบริษัททันที ถ้าหากว่าเธอไปสายกว่านี้เจ๊ปูคงได้มาทุบหัวเธอที่บ้านแน่ๆ @บริษัท BY ตึก..ตึก..ตึก เสียงรองเท้าส้นสูงสีแดงสดกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะต่อเนื่อง หญิงสาวก้าวฉับ ๆ ผ่านโถงต้อนรับของบริษัท BY ด้วยสีหน้าร้อนรน สายตาคอยมองนาฬิกาข้อมือสลับกับทางเดินตรงหน้าเป็นระยะ “สวัสดีครับคุณน้ำ” พนักงานชายที่เดินสวนมาทักทายตามมารยาท น้ำเพียงพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนเร่งฝีเท้าไปยัง
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP43 อย่าพูดคำว่าหย่า
“นี่นายกล้า...”น้ำยังพูดไม่ทันจบก็ยกมือทั้งสองข้างล็อกต้นคอเขาไว้แล้วดึงเข้ามาประกบริมฝีปาก วายุรับจูบนั้นทันที มือใหญ่ประคองปลายคางเธอไว้ ก่อนจะกดจูบกลับอย่างไม่ยอมเสียเปรียบ ลิ้นอุ่นแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกันอยู่ครู่หนึ่ง จนหญิงสาวต้องเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออก “อื้ม...” น้ำหอบหายใจเบาๆขณะที่ใบหน้าของวายุยังอยู่ห่างเพียงนิดเดียว เขามองริมฝีปากของเธอก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นสบตากัน มือใหญ่ประคองแก้มเธออย่างอ่อนโยน ราวกับเป็นคนละคนกับผู้ชายเมื่อคืนที่โกรธจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล และใช้ความเอาแต่ใจของตัวเองลงโทษเธอโดยไม่สนว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน “ฉันพูดจริงนะวายุ เรื่องหย่าเมื่อคืน” "__"เพียงได้ยินคำว่าหย่าอีกครั้ง มือที่กำลังลูบแก้มเธอก็หยุดชะงัก รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของชายหนุ่มเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาคมที่เคยมองเธออย่างเอ็นดูค่อย ๆ กลับมานิ่งสนิทจนอ่านความคิดไม่ออก “ฉันไม่อยากอยู่กับคนที่พร้อมจะทำร้ายฉันทุกครั้งที่ตัวเองโกรธ...เมื่อคืนนายน่ากลัวมากแค่ไหนนายก็น่าจะรู้ตัวเองนะวายุ” "__" “ฉันไม่รู้ว่าวันไหนฉันเผลอทำให้นายโมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้
รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน EP42 รวยน้ำยา
เช้าวันต่อมา ครืน~ ครืน~ เสียงโทรศัพท์สั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง น้ำขยับมือควานหาเครื่องทั้งที่ยังหลับตา ก่อนจะกดรับแล้วแนบหูอย่างสะลึมสะลือ “อื้มมม~... ฮัลโหล น้ำพูดค่าาา” “นี่!! ยัยน้ำ อย่าบอกนะว่าแกเพิ่งตื่น!” เสียงแหลมจากปลายสายดังขึ้นจนหญิงสาวต้องขมวดคิ้ว เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้างัวเงียและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง ร่างกายของเธออ่อนเพลียจนแทบไม่อยากขยับ โดยเฉพาะช่วงล่างที่ยังปวดระบมจากเหตุการณ์เมื่อคืน “แล้วเจ๊เป็นไงบ้าง” “ก็ดีที่ฉันไม่ตายคาสันแข้งผัวหล่อน! หลานชายฉันโทรมาบอกว่ามันรอแกอยู่ที่บริษัทตั้งนานแล้ว แล้วหล่อนจะเข้าไปตอนไหนยะ?” “บริษัท?...” น้ำเงียบไปสองวินาที ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าความเจ็บที่แล่นขึ้นมาทำให้เธอต้องนิ่วหน้า “เฮ้ย! เจ๊ น้ำลืมไปเลย!” “กูว่าละ” “โอเคเจ๊ เดี๋ยวน้ำขออาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ จะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้เลย บอกหลานเจ๊รออีกสักสิบยี่สิบนาทีนะ!” “เออ ๆ... อ้อ ฉันลืมบอก หลานชายฉันชื่อ ต้นน้ำ” “โอเค งั้นแค่นี้นะ!” ตู๊ด! น้ำวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะทวนชื่อที่เพิ่งได้ยินเบา ๆ
Maaari mong magustuhan
พยัคฆราช
ชะนีติดมันส์19.2K viewsกรง | กาม
ลำเจียก9.3K viewsเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก22.3K viewsBad Love ของหวงคาสโนว่า (Set ทายาทมาเฟีย)
ณดารินทร์36.1K viewsขอเป็นพี่เลี้ยงของคุณหมอพ่อลูกติด
มะที560 viewsLUV My Sweet Heart รักหมดใจยัยสวีทฮาร์ต
Phat_sara685 viewsลงทัณฑ์รักซาตานเถื่อน
มนสิกานต์392 viewsYou Smile, I Melt #ระบบแฝด
นัวร์เนีย487 views
