مشاركة

EP42 รวยน้ำยา

last update تاريخ النشر: 2026-11-03 00:08:04

เช้าวันต่อมา

ครืน~ ครืน~

เสียงโทรศัพท์สั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง น้ำขยับมือควานหาเครื่องทั
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP47 น้องสาวและ ความหวัง

    “__"เพลิงนิ่งไปชั่วขณะ กรามหนาขบเข้าหากันจนเห็นแนวสันกรามชัดเจน “ถ้าไม่อยากให้การทดลองครั้งนี้สูญเปล่า ก็ต้องรอครับ” "__"รออีกแล้ว...คำว่ารอเป็นสิ่งที่เขาได้ยินมาตลอดหลายปี จนถึงตอนนี้สิ่งที่ต้องการก็ยังไม่เกิดขึ้น ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนปล่อยออกมาอย่างแรง ความหงุดหงิดสะสมอยู่ในอกจนแทบระเบิด “พวกมึงให้แต่กูรอ แล้วเมื่อไหร่ยาที่พวกมึงทำจะเห็นผลวะ!!!”พูดจบเขาก็หันหลังให้ผู้ช่วย ก่อนก้าวขายาวตรงไปยังตู้กระจกดิจิทัลขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง ภายในนั้นมีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งนอนนิ่งอยู่ ม่านฟ้า...น้องสาวเพียงคนเดียวของเขา ร่างบางถูกเชื่อมต่อเข้ากับเครื่องมือทางการแพทย์หลายชนิด สายวัดความดันและเครื่องติดตามอัตราการเต้นของหัวใจแสดงค่าต่างๆอยู่บนหน้าจอ ส่วนเครื่องช่วยหายใจยังคงทำงานต่อเนื่องเพื่อประคองชีวิตของเธอเอาไว้ เพลิงหยุดยืนตรงหน้าตู้ มือใหญ่ยกขึ้นวางแนบกับกระจกเขาจ้องมองใบหน้าซีดเซียวของน้องสาวอยู่นาน เขาไม่เคยชอบภาพนี้เลยม่านฟ้าที่เคยสดใสพูดเก่ง ชอบวิ่งตามเขาไปทุกที่ กลับต้องมานอนนิ่งอยู่ในตู้กระจก มีเพียงเครื่องมือเหล่านี้ที่ช่วยให้เธอยังมีลมหายใจ แต่ทว่าไม่นานนักเ

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP46 เปลี่ยนผู้นำแก๊ง

    @คฤหาสน์ฮิโรชิ ภายในห้องโถงขนาดใหญ่ ชายสูงวัยนั่งเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ตัวโปรด มือหนึ่งถือแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นจิบอย่างไม่รีบร้อน ราวกับว่าคนที่ถูกเรียกมาพบในเวลานี้ไม่ได้มีธุระสำคัญอะไรต้องทำ ไม่นานนักประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าที่เบื่อหน่าย “เรียกผมมามีอะไรสำคัญหรือเปล่า? ถ้ามีก็ขอแบบเนื้อๆไม่เอาน้ำผมขี้เกียจนั่งฟัง” วายุพูดดักไว้ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม เขาเห็นสีหน้าของท่านตาตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องก็พอจะเดาได้คงไม่ใช่เรื่องเล็กแน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่อยากเสียเวลาฟังคำเกริ่นยืดยาวอยู่ดี “เอาแต่เนื้อใช่ไหม? ได้!”ชายสูงวัยตอบเสียงหนักก่อนยกแก้วไวน์ขึ้นจิบต่ออย่างใจเย็นจนเวลาผ่านไปสามนาที จนวายุเลิกคิ้วค้างมองคนตรงหน้าที่เอาแต่ดื่มไวน์โดยไม่ยอมพูดอะไรสักคำ “ผมจะไม่นั่งรอให้ไวน์หมดแก้วก่อนค่อยเข้าเรื่องหรอกนะ” “มิรินสละสิทธิ์ให้แกขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่าแทน” “หัวหน้าแก๊ง?”วายุทวนคำพร้อมเอนหลังพิงพนักโซฟาพร้อมสีหน้าเบื่อหน่ายทันที ให้ตายเถอะ!แค่ได้ยินชื่อตำแหน่งก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาแล้ว เป็นหัวหน้าแก๊งยากูซ่าใช่ว่าจะมีแต

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP45

    @ตัดมาด้านคฤหาสน์ฮิโรชิ “คุณอาคะ วันนี้คุณอาจะพาออมสินไปกินไอศกรีมที่ห้างไหมคะ ออมสินอยากกินไอศกรีมค่ะ” เสียงหวานใสของเด็กหญิงดังขึ้นข้างกาย วายุลดสายตาลงมองหลานสาวตัวน้อยที่กำลังกระตุกมือเขาเบาๆดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนมองขึ้นมาอย่างมีความหวัง ราวกับว่ากำลังรอคำตอบที่ตัวเองต้องการอยู่ “วันนี้อามีธุระต้องไปทำ เอาไว้วันหลังเดี๋ยวอาพาไปนะ” เขาตอบพร้อมรอยยิ้มบาง ก่อนย่อตัวลงเล็กน้อยให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกับเด็กหญิง ออมสินทำแก้มป่องทันทีเมื่อได้ยินคำปฏิเสธ ดวงตากลมที่เคยเป็นประกายหม่นลงอย่างเห็นได้ชัด “วันหลังอีกแล้วเหรอคะ” “หึ ๆ” วายุหัวเราะเบา ๆ กับท่าทางของหลานสาว มือใหญ่ยกขึ้นลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดู “คราวหน้าสัญญาว่าจะพาไปจริง ๆ” แต่รอยยิ้มของเขากลับค่อย ๆ จางลงเมื่อตาคมสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน... ยิ่งออมสินเติบโตขึ้น เค้าโครงใบหน้าและแววตาก็ยิ่งคล้ายกับม่านฟ้า น้องสาวของเขาที่จากไปไม่มีวันกลับมา ความทรงจำบางอย่างผุดขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้เสียงหัวเราะเมื่อครู่หยุดลงกลางคัน วายุมองใบหน้าของหลานสาวอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือไปลูบศีรษะเธออีกครั

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP44

    คำพูดของวายุยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของน้ำ แม้เวลาจะผ่านไปหลายชั่วโมงแล้วก็ตาม ผู้ชายคนนั้นพูดราวกับการตัดสินใจทุกอย่างในชีวิตของเธอเป็นสิ่งที่เขามีสิทธิ์กำหนด แม้กระทั่งเรื่องหย่าที่เธอเป็นคนร้องขอ เขาก็ยังปฏิเสธโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้เลือกด้วยตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้น น้ำก็ไม่ได้คิดจะยอมแพ้ เธอไม่ต้องการใช้ชีวิตอยู่กับความหวาดระแวง ไม่อยากคอยเดาว่าวันไหนความโกรธของเขาจะปะทุขึ้นมาอีก และที่สำคัญ เธอไม่อยากปล่อยให้ตัวเองต้องเจ็บปวดเพียงเพราะความเอาแต่ใจของผู้ชายคนหนึ่ง "เฮ้อ ช่างแม่งเถอะ เอาไว้หาทางหย่ากับไอ้บ้านั้นที่หลังแล้วกัน ตอนนี้รีบไปบริษัทก่อนดีกว่าป่านนี้หลานชายเจ๊ปูคงรอนานแล้ว"พูดจบเธอก็รีบขับรถไปบริษัททันที ถ้าหากว่าเธอไปสายกว่านี้เจ๊ปูคงได้มาทุบหัวเธอที่บ้านแน่ๆ @บริษัท BY ตึก..ตึก..ตึก เสียงรองเท้าส้นสูงสีแดงสดกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะต่อเนื่อง หญิงสาวก้าวฉับ ๆ ผ่านโถงต้อนรับของบริษัท BY ด้วยสีหน้าร้อนรน สายตาคอยมองนาฬิกาข้อมือสลับกับทางเดินตรงหน้าเป็นระยะ “สวัสดีครับคุณน้ำ” พนักงานชายที่เดินสวนมาทักทายตามมารยาท น้ำเพียงพยักหน้ารับสั้น ๆ ก่อนเร่งฝีเท้าไปยัง

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP43 อย่าพูดคำว่าหย่า

    “นี่นายกล้า...”น้ำยังพูดไม่ทันจบก็ยกมือทั้งสองข้างล็อกต้นคอเขาไว้แล้วดึงเข้ามาประกบริมฝีปาก วายุรับจูบนั้นทันที มือใหญ่ประคองปลายคางเธอไว้ ก่อนจะกดจูบกลับอย่างไม่ยอมเสียเปรียบ ลิ้นอุ่นแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกันอยู่ครู่หนึ่ง จนหญิงสาวต้องเป็นฝ่ายถอนริมฝีปากออก “อื้ม...” น้ำหอบหายใจเบาๆขณะที่ใบหน้าของวายุยังอยู่ห่างเพียงนิดเดียว เขามองริมฝีปากของเธอก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นสบตากัน มือใหญ่ประคองแก้มเธออย่างอ่อนโยน ราวกับเป็นคนละคนกับผู้ชายเมื่อคืนที่โกรธจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้ เขาปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผล และใช้ความเอาแต่ใจของตัวเองลงโทษเธอโดยไม่สนว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน “ฉันพูดจริงนะวายุ เรื่องหย่าเมื่อคืน” "__"เพียงได้ยินคำว่าหย่าอีกครั้ง มือที่กำลังลูบแก้มเธอก็หยุดชะงัก รอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้าของชายหนุ่มเลือนหายไปในพริบตา ดวงตาคมที่เคยมองเธออย่างเอ็นดูค่อย ๆ กลับมานิ่งสนิทจนอ่านความคิดไม่ออก “ฉันไม่อยากอยู่กับคนที่พร้อมจะทำร้ายฉันทุกครั้งที่ตัวเองโกรธ...เมื่อคืนนายน่ากลัวมากแค่ไหนนายก็น่าจะรู้ตัวเองนะวายุ” "__" “ฉันไม่รู้ว่าวันไหนฉันเผลอทำให้นายโมโหจนควบคุมตัวเองไม่ได้

  • รักเถื่อนเถื่อนของนายซาตาน   EP42 รวยน้ำยา

    เช้าวันต่อมา ครืน~ ครืน~ เสียงโทรศัพท์สั่นครืดคราดอยู่บนโต๊ะข้างเตียง น้ำขยับมือควานหาเครื่องทั้งที่ยังหลับตา ก่อนจะกดรับแล้วแนบหูอย่างสะลึมสะลือ “อื้มมม~... ฮัลโหล น้ำพูดค่าาา” “นี่!! ยัยน้ำ อย่าบอกนะว่าแกเพิ่งตื่น!” เสียงแหลมจากปลายสายดังขึ้นจนหญิงสาวต้องขมวดคิ้ว เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้างัวเงียและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิง ร่างกายของเธออ่อนเพลียจนแทบไม่อยากขยับ โดยเฉพาะช่วงล่างที่ยังปวดระบมจากเหตุการณ์เมื่อคืน “แล้วเจ๊เป็นไงบ้าง” “ก็ดีที่ฉันไม่ตายคาสันแข้งผัวหล่อน! หลานชายฉันโทรมาบอกว่ามันรอแกอยู่ที่บริษัทตั้งนานแล้ว แล้วหล่อนจะเข้าไปตอนไหนยะ?” “บริษัท?...” น้ำเงียบไปสองวินาที ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วรีบยันตัวลุกขึ้นนั่ง ทว่าความเจ็บที่แล่นขึ้นมาทำให้เธอต้องนิ่วหน้า “เฮ้ย! เจ๊ น้ำลืมไปเลย!” “กูว่าละ” “โอเคเจ๊ เดี๋ยวน้ำขออาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ จะรีบเข้าไปเดี๋ยวนี้เลย บอกหลานเจ๊รออีกสักสิบยี่สิบนาทีนะ!” “เออ ๆ... อ้อ ฉันลืมบอก หลานชายฉันชื่อ ต้นน้ำ” “โอเค งั้นแค่นี้นะ!” ตู๊ด! น้ำวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะทวนชื่อที่เพิ่งได้ยินเบา ๆ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status