Share

บทที่ 2

last update Petsa ng paglalathala: 2025-09-10 15:42:32

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองนั่งอยู่มุมนั้นนานแค่ไหนและไม่รู้ว่ามีใครมองบ้าง เวลานี้ฉันไม่อายอะไรทั้งนั้น ฉันเสียครอบครัวของฉันไปแล้ว ไม่มีแล้วคนที่ฉันรักที่สุดในชีวิต

         ‘น้ำ กินข้าวลูก’ ไม่มีแล้วสินะเสียงนี้ ไม่มีอีกแล้วเสียงเรียกอย่างเอ็นดูและรักใคร่ ไม่มีอีกแล้ว

         ฉันใช้มือทุบหน้าอกตัวเอง เพราะแรงสะอื้นทำให้หายใจไม่ทัน ภาพที่ฉันกับยายอยู่ด้วยกันยังฉายชัดในหัวสมองของฉัน

         ‘น้ำเรียนเหนื่อยไหมลูก ไม่ต้องนวดให้ยายก็ได้ เรียนมาเหนื่อย พักบ้างก็ได้ลูก’ แล้วคราวนี้ฉันจะนวดให้ใครอีก

กลับบ้านมาแล้วฉันจะคุยกับใคร

         ‘ยายว่า ไรอันร้องเพราะมากนะ’

         ต่อไปฉันจะดูทีวีกับใคร เสียงเฮของยายเวลานักร้องที่ยายชอบชนะการแข่งขันคงไม่ได้ยินอีกแล้ว เสียงนั้นฉันจะไม่ได้ยินอีกแล้วใช่ไหม ไม่มีแล้วใช่ไหม

         ‘ชุดผ้าฝ้ายนี่ยายจะเอาไว้ใส่วันรับปริญญาของน้ำ’

         ‘พอน้ำเรียนจบ ยายไม่ต้องขายของแล้วนะ น้ำจะเลี้ยงยายเอง’

         “ยายจ๋า” ฉันเรียกยายเสียงเบาหวิว รู้ว่าไม่อยากให้ยายเป็นห่วง แต่ฉันห้ามน้ำตาของตัวเองไม่ได้จริง‍ ‍ๆ  ในอกมันทั้งจุกทั้งเจ็บ ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยเป็นน้ำตาออกมา ฉันคงขาดใจ

         “ฮือ ฮือ ฮึก ฮึก” หลังจากปล่อยโฮมาเป็นเวลานาน ฉันพยายามหยุดร้องไห้ เพราะร้องไห้นานทำให้ฉันสะอึกหลายต่อหลายครั้ง

         “ดื่มน้ำหน่อยไหม” น้ำดื่มถูกยื่นมาตรงหน้า พร้อมกับผ้าเช็ดหน้าสีกรมท่า จากหมอเจ้าของไข้ของยาย

         “ขอบคุณค่ะ คุณหมอธาร์” ฉันรับขวดน้ำและผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นพร้อมทั้งไหว้ขอบคุณ ฉันจำชื่อคุณหมอได้ตั้งแต่เมื่อวาน

         “คุณไม่มีญาติเลยเหรอ” คำถามที่ทำฉันปวดใจ ฉันสั่นศีรษะออกไป ไม่มีญาติ ไม่มีพี่น้อง ไม่มีแม่ มีพ่อก็เหมือนไม่มี

         เขาเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เขาคงเกิดมาในครอบครัวสมบูรณ์ที่มีทั้งพ่อแม่สินะ คนอีกโลกหนึ่งที่ตรงข้ามกับฉัน

ทุกอย่าง

         “แม่ตายนานแล้ว พ่อมีครอบครัวใหม่แล้วค่ะ”

         “กินข้าวหรือยัง” คำถามที่ไม่ต่อจากประโยคของฉันเลยสักนิด ทำให้ฉันขมวดคิ้วอย่างสงสัยและสั่นศีรษะอีกครั้ง ฉันดูเวลาบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ตอนนี้เกือบเที่ยงแล้ว

         “ผมก็ยังไม่ได้กิน ไปกินข้าวไหม”

         “เอ่อ”

         “เมื่อคืนผมเข้าเวรต่อ เพิ่งจะได้พักตอนนี้แหละ ตอนเดินชนคุณก็ตั้งใจจะไปหาอะไรกิน แต่ก็โดนตามเสียก่อน”

         ไม่เข้าใจว่าเขาจะอธิบายอะไรยืดยาวขนาดนั้น ดีเหมือนกัน อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องนั่งกินข้าวคนเดียว

         “ค่ะ ไปก็ไป”

         “เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ ผมจะพาไปแจ้งเรื่องยายที่อำเภอ”

         “ค่ะ ขอบคุณ” ฉันขอบคุณแบบงง‍ ‍ๆ  ว่าทำไมเขาต้องพาฉันไปด้วย แต่ก็นั่นแหละ เวลานี้ฉันไม่อยากคิดอะไรมาก หมอเขาก็ท่าทางเป็นคนดี คงไม่ได้มาหลอกอะไรฉันหรอก

         ร้านที่คุณหมอเลือกเป็นร้านซึ่งอยู่ใกล้ที่ว่าการอำเภอ

         “คุณชื่ออะไร”

ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวกับเขาเลยนี่นา

         “ชื่อน้ำค่ะ สายน้ำ”

         “ผมชื่อธาร์ ชื่อเล่นก็ชื่อธาร์”

         “ชื่อแปลกดีนะคะ” เท่าที่จำได้ ในชีวิตฉันยังไม่เคย

ได้ยินหรือรู้จักคนชื่อนี้

         “อืม แปลเหมือนชื่อเธอ ‘น้ำ’ ”

อ๋อ ธาร์ คงมาจากคำว่า ธาร หรือ ธารา สินะ พ่อแม่เขาเข้าใจตั้งชื่อจัง ชื่อเพราะ หน้าตาก็ดี

         “คุณหมอเป็นคนที่ไหนคะ” เขาไม่ได้พูดภาษาเหนือ

คิดว่าคงไม่ใช่คนที่นี่ แบบเดียวกับฉันนั่นแหละ ฉันกับยายแค่มาอยู่ที่นี่ ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่ไหน ฉันก็ไม่แน่ใจ เราย้ายที่อยู่บ่อยมากช่วงที่ฉันยังเด็ก

         “ผมเป็นคนกรุงเทพฯ” น้ำเสียงเขาเพราะดีจัง

         “ขอบคุณนะคะที่ช่วย”

         ฉันยกมือไหว้อีกครั้ง ฉันเป็นผู้หญิงที่ไม่ได้สวยอะไรเลย ตัวผอม‍ ‍ๆ  ผิวออกคล้ำกว่าคนเหนือทั่วไป ทั้งใบหน้ายังเป็นสิวเพราะไม่มีเงินดูแลตัวเอง ถ้าจะคิดว่าหมอเขาสนใจฉันเพราะหน้าตา เลิกคิดไปเลย ผู้ชายมาจีบสักคนยังไม่มี

         “ไม่เป็นไร ผมเต็มใจ” 

         “ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”

         “น้ำขอบคุณผมหลายครั้งแล้ว”

นั่นสิ ฉันก็ไม่รู้จะพูดคำไหนดีนอกจากคำนี้ ฉันยิ้มแห้ง‍ ‍ๆ  ตักข้าวราดแกงตรงหน้าเข้าปาก รสชาติของมันไม่เลวร้ายอะไร แต่คงเพราะฉันไม่หิว ทำให้กินได้แค่ครึ่งจาน

         “อิ่มแล้วเหรอ”

         “ไม่ค่อยหิวค่ะคุณหมอ”

         “งั้นไปกันเถอะ ไม่รู้ต้องใช้เวลานานไหม”

         ทันทีที่เราสองคนเดินเข้ามาในที่ว่าการอำเภอ ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่คุณหมอธาร์สุดหล่อ ความออร่าของเขาเป็นที่สนใจของผู้คน แต่การเป็นคุณหมอที่คนรู้จักช่วยให้การแจ้งตายของยายผ่านไปอย่างรวดเร็ว

         ‘มรณบัตร’ เอกสารตรงหน้าคือเครื่องย้ำเตือนว่าตอนนี้ยายไม่อยู่กับฉันแล้ว ฉันไม่มียายแล้ว ไม่มีครอบครัว ไม่มีผู้ปกครอง

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 6

    แต่เป็นหลานชายก็ดี เรื่องการสืบสกุลก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป หวังว่าหลานคนที่สองจะเป็นผู้หญิงน่ารักตะมุตะมิ “น้องเอื้อไปโรงเรียนก็ดีแล้วนะครับ ใบจะได้ไม่เหนื่อย” อินน์ว่าทั้งยังกุมมือเมียรัก ผู้เป็นป้ารีบสนับสนุน คนท้องต้องพักผ่อนเยอะ ๆ “ต่อไปต้องให้น้องเอื้อมานอนห้องย่าตลอดเลยนะเดี๋ยวทับท้องหนูใบ” อินน์ฟังเจ้าป้าแล้วได้แต่แอบเบะปากน้อย ๆ เพราะก่อนหน้านี้ลูกชายของเขาก็นอนกับเจ้าคุณย่าตั้งแต่ได้สองขวบแล้ว เรียกได้ว่าหลงหลานเอื้อหนักมาก เพราะอย่างนั้นอินน์กับใบบุญญาจึงมีเวลาทำลูกได้ทุกคืน พ่อคนน้ำยาดีในท้องแรกเริ่มไม่มั่นใจเมื่อคนที่สองไม่มาสักที ทั้งสามมาถึงคุ้มอินทฐานนท์เพียงแค่นั่งรถจากโรงเรียนนานาชาติ ‘ฐานนท์’ เพียงสามนาที เจ้าประกายแก้วรัตนาเทกโอเวอร์โรงเรียนนานาชาติที่อยู่ใกล้บ้านทันทีที่อินน์แต่งงาน ต้องเรียกว่าวางแผนไว้เนิ่น ๆ ปากบอกว่าไม่เคยเห่อหลานแต่การกระทำของเจ้าประกายแก้วรัตนานั้นสวนทางกับคำพูดทุกอย่าง เพราะอย่างนี้อินน์มักจะกระซิบใบบุญญาว่าอย่าเชื่อเจ้าป้าการละคร เมื่อถึงบ้านเจ้าป้าการละครต้องรีบกดโทรศัพท์ต่อสาย

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 5

    “ครั้งหน้าไม่มีแล้วนะคะ ใบไม่อยากให้คุณอินน์เล่นอีก” ใบบุญญาว่าเธอไม่ชอบเลย ตีกอล์ฟก็ตีกอล์ฟสิทำไมต้องมีติดปลายไม้อะไรนั่น “พี่ไม่อยากเล่นหรอก กลัวแต่พ่อ ๆ ของใบนั่นแหละจะไม่ยอมรามือ” อินน์แค่กังวลใจว่าเดี๋ยวเหล่าพ่อ ๆ ของใบบุญญาจะนัดกันมาหลายคนกว่าเดิม จากที่ตีกันแค่สี่ห้าคน ไม่รู้จะใหญ่ขึ้นกว่าเดิมหรือเปล่า เขาแกล้งแพ้ เหล่าพ่อ ๆ ก็ได้ใจ พอเขาเอาจริงก็อยากจะเอาคืนอยากแก้มืออีก “จริงด้วยค่ะ ข้อเสียของโชติภิวรรธคือชอบเอาชนะ รู้ไหมว่าลุงรองพ่อหมอธาร์อะ แกล้งเป็นเกย์เพื่ออยู่ใกล้ป้าศิตาตั้งสามปี คิดดูแล้วกันว่าน่ากลัวขนาดไหน” ใบบุญญานินทาผู้เป็นลุง หารู้ไม่ว่าพ่อของตัวเองก็เคยเสนอตัวเป็นคนเลี้ยงดูแม่เบลตั้งแต่เป็นนางร้าย “น่ากลัว ดีแล้วที่ใบเปลี่ยนมาใช้ ‘อินทฐานนท์’” เจ้าของนามสกุลยิ้มแฉ่ง ดีใจที่เมียรักยอมมาใช้นามสกุลของเขา ทั้งยังตั้งท้องลูกชายให้เขาอีกด้วย “แน่นอนสิ ใบรักคุณอินน์ แค่เปลี่ยนนามสกุลเรื่องเล็กมากเลย ใบเคยมีเพื่อนที่เขายอมเปลี่ยนศาสนาตามแฟน เพื่อนใบบอกว่ากว่าจะได้เจอคนที่รักเราและเรารักเขามันยากมากเลย แค่เปลี่ยนศาสนาเป็นเรื่องเล็กม

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 4

    “คราวที่แล้วอินน์ตีได้ดีกว่านี้นะ กูนี่โคตรอายแพ้แบบหมดรูป ปล่อยให้มันยืนดูแล้วยืนดูอีก พอยิ่งกดดันกูยิ่งตีไม่ลง Over par ตลอด” “มึงอ่อนไงภาส มันไม่ได้เก่งหรอก” เป็นรามที่พูดขึ้น “ไอ้ต้นมึงอย่าว่ามัน มึงได้ที่สอง เรื่องทับถมไอ้ภาสปล่อยเป็นหน้าที่กูเอง” เป็นลักษณ์หรือรองผู้ได้อันดับหนึ่งของวันนี้ รับหน้าที่ทับถมคนอื่น “เก่งตายแหละมึง เล่นสนามที่ตัวเองตีทุกอาทิตย์ไม่ได้ที่หนึ่งจะเรียกว่าอะไร อ่อนด้อยเหรอวะเล็ก” รามว่าลักษณ์ทั้งยังหันไปถามความเห็นจากน้องชายคนเล็กของบ้านอย่างวิศรุต “พอ ๆ พวกมึง หรือว่าอินน์มันแกล้งแพ้หรือเปล่าวะ ฝีมือไม่น่าเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้นะ” ภาสยังไม่ค่อยเชื่อใจลูกเขยคราวที่แล้วเล่นอย่างเทพ แต่รอบนี้นึกว่าเพิ่งหัดเล่น “มันจะแกล้งอะไรเนียนขนาดนั้น” ลักษณ์ว่า “ใช่ พวกเราเล่นดีจนมันเกร็งแหละ ว่าไหม” รามออกความเห็น คนที่เหลือขี้เกียจคิดมาก ก็เลยพยักหน้าเห็นด้วย ดีแล้วที่ชนะ ปกติไปเล่นกับใครก็แพ้ทุกที เห็นทีพวกเขาต้องบินมาตีกอล์ฟกับอินน์บ่อย ๆ “ครั้งหน้าเราเล่นพนันด้วยไหม กินเงินลูกเขยเฮียให้เรียบเลย” วิศรุตเ

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 3

    “โห ชมใบขนาดนี้ใบจะลอยแล้วคุณอินน์” “ดีใจ ที่โลกนี้มีใบของพี่” อินน์พึมพำก่อนจะหลับไป ใบบุญญาหัวเราะกับเจ้าบ่าวที่บอกว่าเตรียมคืนเข้าหอมาอย่างดี จุดจบของสายหื่นคือแพ้ท้องแทนเมีย หลังจากงานแต่งงาน เพียงแค่สัปดาห์เดียวก็ถึงเวลาการเปิด ‘ฐานนท์พาร์ค’ ศูนย์การค้ากึ่งสวน เมื่อคุณมาเที่ยวที่นี่จะได้บรรยากาศนั่งกินข้าวหรือช็อปปิงอยู่ในทุ่งดอกไม้ ความงดงามของที่นี่ทำให้มีที่ถ่ายรูปลงโซเชียลหลายร้อยมุม นอกจากนี้ฐานนท์พาร์คยังมีการจัดสวนใหม่ทุก ๆ สามเดือน ทำให้มุมการถ่ายรูปถูกปรับเปลี่ยนไปทุกสามเดือน สายอินฟลูเอนเซอร์จึงมาได้บ่อยเท่าที่ต้องการ คลินิกของอยากพักใจถูกดูแลโดยตระการเป็นหลัก เพราะคุณหมอใบบุญญาช่วงนี้ไม่ค่อยว่างเพราะต้องดูแลคนแพ้ท้องอย่างคุณอินน์ “แพ้ท้องอะไรวะ ได้กลิ่นเมียแล้วหาย” ตระการบ่นกับมนทนา โดยที่มีใบบุญญาฟังอยู่ไม่ไกล “ติดเมียแหละดูออก วันหลังไม่ต้องอ้างแพ้ท้องนะ บอกว่าติดเมียก็ไม่มีใครว่าหรอก” มนทนาหันไปบอกคนผัวติด ใบบุญญานั่งยิ้มกริ่มกับคำแดกดันของเพื่อน “อิจฉาเหรอ ไม่ดีนะ ความอิจฉาจะทำให้เราจิตใจไม่สงบ เห็นใคร

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 2

    “บาปกรรม มีแต่คนเขามาบริจาคให้โรงพยาบาล นี่ตัวเองมาโกง จิตใจทำด้วยอะไร” เมื่อมีคนหนึ่งจุดไฟ คนที่เหลือก็เริ่มกระพือไฟให้โหมมากกว่าเดิม เมื่อถึงช่วงเวลาโยนช่อดอกไม้ ผู้คนหน้าเวทีมากมายทั้งชายหญิง งานแต่งของใบบุญญากับอินน์รวมคนทุกสายงานอาชีพไว้ที่นี่จริง ๆ คนไข้ตั้งแต่รุ่นแรกของคลินิกอยากพักใจที่ปัจจุบันผันตัวเองมาเป็นเจ้าหน้าที่ด้านจิตวิทยาหรือบางท่านก็รับทำฮอตไลน์สายด่วนถ้าไม่สะดวกเดินทางมาที่คลินิก เป็นงานการกุศลจากคนที่เคยได้รับความช่วยเหลือ ‘ลองเป็นผู้ให้ดูค่ะ แล้วคุณจะรู้ว่าความสุขที่ใจเป็นอย่างไร ล้านคำพูดก็ไม่อาจอธิบายความรู้สึกอิ่มใจนั้นได้’ นั่นเป็นคำพูดของใบบุญญาที่เคยพูดไว้เมื่อครั้งที่เธอขึ้นไปพูดในงานแถลงข่าวของโชติภิวรรธ เมื่อครั้งเปิดคลินิกอยากพักใจที่สาขากรุงเทพ “พร้อมกันหรือยังครับ เรากำลังจะโยนช่อดอกไม้” เสียงพิธีกรถามขึ้น ทุกคนในงานต่างตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าพร้อม “แต่ทุกท่านไม่ต้องลุกจากที่นั่งครับ” เสียงของพิธีกรทำทุกคนในงานต่างตื่นเต้นกับการโยนช่อดอกไม้แสนพิเศษของวันนี้ “ดอกทิวลิปที่อยู่ในมือของทุกคนคือคำตอ

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    อยากเป็นแฟนหมอ ตอนพเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1 งานแต่งงานยิ่งใหญ่ ธีมงานแต่งสีชมพูซึ่งเป็นสีโปรดของว่าที่เจ้าสาว โชติภิวรรธต่างออกแบบและแต่งกายด้วยชุดสีชมพูกันทั้งตระกูลไม่เว้นแม้แต่ผู้ชาย “กูรู้สึกแปลก ๆ ไงก็ไม่รู้” ไธม์บ่นกับชุดสูทสีชมพูของผู้ชายทั้งตระกูล ไอ้วัย ๆ อย่างพวกเขามันก็ไม่เท่าไหร่ แต่รุ่นพ่อนี่สิใส่กันทุกคน “ทำไมวะ” ธาร์ถามน้องชายฝาแฝดอย่างสงสัย “พ่อเรากับลุงต้นยังพอได้นะสูทสีชมพู แต่อาเล็ก[1]นี่สิหน้าอย่างโหดใส่สูทสีชมพู” ธาร์มองตามไธม์ที่พูดถึงผู้เป็นอาได้แต่ยิ้ม “มึงก็ว่าอาเล็กเค้า ออกจะหล่อเข้ม เวลามีปัญหาเรื่องโดนฟ้องก็ได้อาเล็กแหละช่วย” ธาร์ว่าน้องชายฝาแฝด เรื่องปากดีต้องยกให้มัน “เออ ไม่ว่าอาเล็กก็ได้ เปลี่ยนไปนินทาเมียดีกว่า ดีใจกว่าเจ้าสาวก็คงเมีย ๆ พวกเรานี่แหละ” ไธม์ทำปากยื่นไปทางศรีภรรยาที่กำลังเม้ามอยกันอย่างสนุกสนาน ทิ้งลูกทิ้งผัวกันเลยทีเดียว “แกก็ชอบว่าป้ากล้วยนาน ๆ เขาจะได้เจอกัน” อย่างที่รู้กันว่า ‘ป้ากล้วย’ ของเหนือคือเมียของอาไธม์ในปัจจุบัน วันนี้ทั้งสายน้ำ กล้วยและอิงเพื่อนของสายน้ำก็ได้มาร่วมงานแต่งของใบบุญญากับอินน์เช่น

  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    ตอนพิเศษ 4

    ฝีมือเขาแน่“เราทำไมซุ่มซ่าม” พี่เหนือว่าและพยุงให้ฉันยืนได้ด้วยตัวเอง“ขอบคุณค่ะ หนูกลับก่อนนะคะ” ฉันรีบยกมือไหว้ขอบคุณและเดินเร็วไปยังหน้าประตูโรงเรียน ซึ่งวันนี้เฮียมังกรจะแวะมารับฉันกลับบ้าน“เป็นอะไรหน้าแดง” ทันทีที่ฉันขึ้นนั่งบนรถเฮียมังกรก็ถามทันที ฉันใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างจับแก้มตัวเองและแน่น

    last updateHuling Na-update : 2026-04-05
  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    ตอนพิเศษ 5

    “เออเราผ่านรอบพอร์ตใช่ไหม” รอบพอร์ตที่พ่อหมายความถึงคือ “โควต้ารอบหนึ่ง” หรือ “รอบ Portfolio” คือรอบการรับสมัครนักเรียนเข้ามหาวิทยาลัยในระบบ TCAS ที่เน้นการพิจารณาจาก แฟ้มสะสมผลงาน (Portfolio) และคุณสมบัติเฉพาะตัวของผู้สมัครเป็นหลัก เช่น ผลการเรียน ความสามารถพิเศษ หรือประสบการณ์ โดยเกณฑ์การพิจารณาจ

    last updateHuling Na-update : 2026-04-05
  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    ตอนพิเศษ 1

    บทที่ 1 เหนือ ศิรา โชติภิวรรธเดือนพฤศจิกายนของทุกปีอากาศจะเริ่มเย็น ลมหนาวจะพัดพาอากาศที่แห้งแล้ง ฝนจะหยุดตก ฝุ่นละอองจะเพิ่มขึ้นพร้อมกับภาคเรียนที่สองของปีการศึกษาที่เริ่มขึ้นเสียงเตะบอลของนักเรียนชายกำลังโห่ร้องแสดงถึงความดีใจเมื่อมีใครคนหนึ่งเตะลูกบอลเข้าประตู“พี่เหนืออีกแล้ว” เสียงหนึ่งดังเข

    last updateHuling Na-update : 2026-04-04
  • รักเราไม่เคยเท่ากัน ( NC 18+ ) - หมอธาร์ สายน้ำ    ตอนพิเศษ 2

    บทที่ 2 กีฬาสีแดง“น้องที่ไม่มีหน้าที่อะไรต้องมาซ้อมเชียร์ทุกเย็นวัน อังคาร พุธ พฤหัสฯ นะ” พี่ประธานเชียร์สีแดงอย่างพี่ฟ้าเน้นย้ำกับรุ่นน้องที่ไม่มีหน้าที่อย่างเช่นฉันกับลิลินถ้าจะว่าฉันกับพี่เหนืออยู่กันคนละโลกก็คงไม่แปลก เขาโดดเด่นในทุกเรื่องหากแต่ฉันกลับไม่เด่นแม้แต่เรื่องเดียว ฉันกับลิลินเป็นค

    last updateHuling Na-update : 2026-04-04
Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status