My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก

02 (ลิ้นกับฟัน) ***** Per. “อย่าบอกนะว่านายเป็นลูกยัยเมียน้อยนั่น!” "...." กุนซือมองหน้าณิชานิ่งเงียบ ก่อนจะโพล่งเสียงดุดันออกมาอย่างเริ่มหมดความอดทน “หยุดก้าวร้าว พูดถึงน้าฉันแบบนี้” “อ้อ..ที่แท้ก็เป็นหลานของยัยเมียน้อยสินะ” ริมฝีปากเรียวเล็กแสยะยิ้มใส่ อย่าคิดว่าเธอจะกลัวความดุดันของเขา นอกจากไม่กลัว ยังมองเขาด้วยสายตาเหยียดอีกต่างหาก "...." แววตาคมกริบซ่อนความดุดันมองหน้าหญิงสาว พยายามควบคุมอารมณ์ด้านมืดของตัวเองเอาไว้ คำนึงเอาไว้ว่าคนตรงหน้าคือผู้หญิง “บอกน้าของนายซะ อย่ามายุ่งกับคุณพ่อของฉัน ฉันถือว่าเตือนแล้วนะ” เจ้าของใบหน้าสวยในนัยน์ตาร้ายกาจเงยมองใบหน้าหล่อคม ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม ก่อนหันหลัง กำลังสาวเท้าเดินไปที่พอร์ชคันหรู แกร็ก ประตูรถถูกเปิด ทว่า..เสียงเล็กก็ต้องโพล่งออกมาอย่างตกใจ “เฮ้ย!..” ฟรั่บ!! ปั่ง!! บานประตูรถหรูถูกปิดด้วยความแรง โดยฝีมือของคนที่เดินตามหญิงสาวมา “อะ ทำบ้าอะไร” ข้อมือเรียวถูกกระชากบีบแน่น...แน่นจนริมฝีปากบางเม้มแน่นด้วยความเจ็บ “อย่าได้คิดมาทำร้ายน้าอร..ถ้าเมื่อไหร่ที่เธอทำร้ายน้าฉัน..เธอเจอดีกับฉันแน่น” เขาเตือนเธอเสี

04(อุบัติเหตุที่กำลังจะเกิด)*****@Kimhan Houseแสงแดดยามเช้าส่องเล็ดลอดม่านสีดำเข้ากระทบใบหน้าเรียวสวยที่เริ่มขยับหน้ายุ่งๆ ดวงตาคมเฉี่ยวเปิดมองไปรอบๆห้อง พลางขยับตัวลุกนั่ง เจ้าของมือเรียวจับศีรษะที่ปวดหนัก"โอ้ย..ทำไมปวดหัวหนักแบบนี้นะ" ณิชาโพล่งออกมาหน้ายุ่ง เมื่อคืนภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือออกไปเต้น แล้วคิมหันต์ก็มาลากกลับโต๊ะไป..ภาพนั้นคือภาพสุดท้ายในหัว นอกนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้วแกร็ก!! บานประตูห้องน้ำถูกผลักเปิด เป็นร่างตัวโตของคิมหันต์ที่เดินออกมา ในสภาพสวมกางเกงเพียงตัวเดียว "คิมหันต์เมื่อคืนฉันน็อคไปหรอ?" เสียงนุ่มของณิชาเอ่ยถามมาเฟียหนุ่มที่กำลังสวมเชิ้ตสีดำ"อืม.." เสียงทุ้มตอบออกมาเพียงสั้นๆ"อือ..ขอบใจนะที่เมื่อคืนคอยดูแลฉัน ฉันกลับคอนโดก่อนดีกว่า" ณิชาเอ่ย ลุกออกจากเตียงสีโทนดาร์ก หมายจะออกจากห้องหมับ!! แขนเรียวเล็กถูกคว้าไว้โดยคิมหันต์"มีอะไรหรอ?" ณิชามองเจ้าของหน้าหล่อ ก็ขมวดคิ้วงงเมื่อคิมหันต์ไม่ยอมพูดจา เอาแต่มองหน้า"....""นี่ถ้าไม่พูด..ฉันจะกลับแล้วนะคิมหันต์" ณิชาเริ่มใบหน้ายุ่ง เมื่อคนตรงหน้าไม่ยอมพูดฟรั่บ!! ใบหน้าสวยถูกประคองดึงไปเม้มปาก และไม่ทันที่คิมห

06อุบัติเหตุNC20++******10 นาทีก่อน..@ห้องโถงโรงแรม"แม่หมอ..ไอ้ผู้กองมันเป็นอะไรเนี่ย จะแก้ผ้าอย่างเดียวเลย" เสียงของลมวิ่งหน้าตั้งมาบอกอนิกาที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี"ตอนนี้ผู้กองอยู่ที่ไหน?" อนิกาถามพลางมองหน้าจิ้มลิ้มของน้ำมนต์ที่วิ่งเข้ามาด้วยเหมือนกัน"ผมจับมันขังไว้แถวห้องสต๊าฟ" ลมเอ่ยอย่างหัวเสีย ตอนนี้ทุกอย่างเสียแผนไปหมดแล้ว ข้างบนก็ไม่รู้ว่ากุนซือจะทำสำเร็จหรือเปล่า"ไปๆ..รีบไปดูมันก่อน" "โอ้ย..ร้อน..ปล่อยผมนะ!" เสียงร้องของรชตดังอยู่ในห้อง ใบหน้าหล่อคม รวมถึงตัวเปียกชุ่มเต็มไปด้วยเหงื่อ"เนี่ยดูสภาพมันสิ..อย่างกับโดนยาเสียสาว" ใบหน้ายุ่งของลมหันมาเอ่ยบอกอนิกาที่ยืนมองรชตด้วยความเงียบ"น้ำมนต์หยิบยามาจากตรงไหนมา?" ใบหน้าแขกคมสวยตวัดหันมาถามเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม นี่! เจอเรื่องบรรลัยของจริงๆแล้ว งานนี้โดนฐานทัพตำหนิแน่นอน โดนยกเก๊กแน่ๆ"หนูหยิบข้างโหลสีแดงค่ะ" ริมฝีปากเล็กตอบ อย่างเริ่มหน้าซีด หรือเธอจะหยิบมาผิดจริงๆ แต่ที่หยิบมาก็ผงสีฟ้าตามที่อนิกาสั่งหนิ"อ้อ..ที่แท้ ก็เธอหรอยัยเด็กเฉิ่ม!" ลมชี้ใบหน้าจิ้มลิ้ม เกิดมาคนอย่างเขาไม่เคยหมั่นเขี้ยวผู้หญิงได้มากขนาดนี้ นี่เป็

08(ไม่จบง่ายๆ)*****@บ้านฐานทัพ"ทำไมถึงมียาตัวนี้ด้วย?" เสียงเข้มของฐานทัพถาม หลังจากอนิกาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น "แหม๋..ช่วยลดเสียงเข้มลงหน่อยสิท่าน..ยาตัวนี้ฉันอยู่ในช่วงทดลองทำ ไม่คิดว่ามันจะฤทธิ์แรงขนาดนี้ค่ะ..จริงๆนะคะผู้กำกับ" อนิกาอธิบาย ยาตัวนี้อยู่ในช่วงทดลอง เธอไม่ได้ตั้งใจเอาออกมาให้ใครต่อใครใช้หรอก แต่หากทดลองสำเร็จก็ไม่แน่ ยิ่งใครให้กำลังเงินเธอเยอะ มีสิทธิ์ได้ยาฤทธิ์แรงนี้ไปแน่ ^~"โอ้ย..อย่าผลิตอีกเลยแนะนำ เมื่อวานไอ้ผู้กองมันวิ่งไล่ปล้ำตำรวจทั้งส.น." เสียงห้าวของลมโพล่งขึ้นมา ขนาดอนิกาเอายาแก้กรอกปากรชตแล้วก็ตาม แต่พอพ้นหนึ่งชั่วโมงไปเท่านั้นแหละ กลับมามีอารมณ์มากเป็นเท่าตัวอีก"...." กุนซือนั่งอยู่ด้วยความเงียบ ไม่ออกปากออกเสียงใดๆ ในหัวก็เอาแต่คิดไปถึงใบหน้าโกรธเกลียดของณิชา"แล้วสารวัตรล่ะ เป็นไง เมื่อวานก็โดนด้วยกับเขาไม่ใช่หรอ?" ฐานทัพเอ่ยถามเจ้าของใบหน้าหล่อที่ในตอนนี้มีรอยฟกช้ำตรงมุมปากกับรอยห้านิ้วมือของณิชาประดับมาด้วย"รายนี้เขาได้เมีย" ใบหน้ากวนของลมเอ่ย "...." กุนซือตวัดดวงตาคมมองหน้าลมด้วยความรำคาญ "เมีย?" คิ้วหนาของฐานทัพขมวดเป็นปม อย่างต้

10(พรีเวดดิ้งหวานชื่น?)****[Part.Nicha]"ชุดนี้ก็สวยนะคะ..เหมาะกับคุณณิชา" "...." ฉันนั่งไขว่ห้างมองชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ที่พนักงานถือเดินออกมาโชว์ฉัน "เอาชุดนี้" ฉันตอบในสีหน้าเรียบนิ่ง จะเลือกชุดที่สวยถูกใจไปทำไม ในเมื่อฉันแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก แถมยังโกรธเกลียดมากอีกต่างหาก "อะ..เอ่อ..ชุดนี้หรอคะ?" ช่างตัดชุดถามทำสีหน้างงใส่ฉัน เพราะนี่คือชุดแรกที่พนักงานถือมาให้ฉันเลือกไง "ใช่ค่ะ.." ฉันตอบและพยักหน้ายิ้มมุมปากออกมาให้เธอเพียงนิดๆ "ณิชา แฮ่กๆ ขอโทษน้าที่มาสายนะ..กว่าจะเอาสามแฝดนอนได้ยากมาก" ดาด้าวิ่งหอบหายใจเหนื่อยเข้ามาในร้านเวดดิ้ง ซึ่งฉันจะไปโกรธอะไรกับเรื่องแค่นี้ล่ะ"ไม่เป็นไรหรอก แกเลือกชุดสิ" ฉันส่ายหน้าระบายยิ้มออกมาบางๆให้ดาด้า เป็นคุณแม่ลูกสามแล้ว หุ่นยังแซ่บอยู่เลย"อือๆ..แล้วแกอะเลือกยัง?" ดาด้าพยักหน้าถามฉัน"เลือกแล้ว..เอาชุดนี้" ฉันชี้ไปที่ชุดแต่งงานเกาะอกที่พนักงานแขวนโชว์ไว้ในหุ่น"โห้..ชุดแต่งงานแกแซ่บมากอ่าณิชา" ดาด้านางทำตาลุกวาวว่าออกมา ปกติดาด้านางก็สายแต่งตัวแซ่บไง แต่สามีนางค่อนข้างไม่ชอบให้นางแต่งตัวโชว์เนื้อหนัง ก็เลยไม่ค่อยเห็นดาด้าในโหมด