My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก

My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก

last update最終更新日 : 2026-01-07
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
66チャプター
3.5Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

พระเอกเก่ง

ฉลาด

ดื้อรั้น

ต่างวัย

คุณหนู

สิ่งที่เขามีให้ต่อเธอคือความรับผิดชอบเท่านั้น ปากก็พร่ำบอกว่าไม่รัก ก็ไม่รักหรอกแต่หลงหัวปักหัวปํา! เหตุจากคืนนั้น(โดยมี'น้ำมนต์'เด็กฝึกงานของแม่หมอตัวแสบเข้ามาเอี่ยวด้วย)ทำให้ไฮโซสาวสวอย่าง'ณิชา'ต้องแต่งงานกับของกุนซือนายตำรวจหนุ่มเย็นชา ทั้งนี้เขายังเป็นหลานชายแท้ๆของอิงอรภรรยาใหม่ของผู้เป็นพ่อที่เธอแสนจะเกลียดชังอีก หลังจากนี้จะเกิดอะไร เมื่อคนทั้งสองต้องใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกัน กุนซือ (ธีร์) วีระวงศ์ 32 years old. "อย่าให้ต้องย้ำเธออีก..ณิชา!" "หัดเกรงใจทะเบียนสมรสบ้างก็ดี..ฉันไม่อยากโดนหาว่าเมียกำลังสวมเขาให้" ณิชา วีระวงศ์ 24 years old. "อย่ามาตวาดฉันนะกุนซือ! พูดดีๆไม่เป็น เรอะ!" "งั้นพรุ่งนี้ไปหย่ากันเลยไหม..จะได้ไม่ต้องโดนถูกหาว่าฉันสวมเขาให้"

もっと見る

第1話

01 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก

Jessa

Seven Years Earlier

Growing up as a twin sounds fun, right? Built-in best friend, someone who always has your back, someone who gets you without explanation. That’s what I had—at least for the first ten years of my life.

My twin brother, Jackson, was the center of my world. We were fraternal twins, but opposites in every way. Jackson was tall, lean, athletic, and could make friends with just about anyone. I was short, a little chunky, shy to the point of painful, and usually tripping over my own feet.

But it never mattered to me. I didn’t need a million friends. I had Jackson. He was my best friend, my other half, my person.

It was always just the two of us. Our mom worked constantly to keep food on the table, so most of the time it was just me and him. Maybe that’s why we clung to each other so hard.

“Jax, I wanna go home,” I whined, dragging my feet as he tossed a football from hand to hand.

“Jess, chill. I told the new kid I’d meet him here to throw the ball around,” he said, his brown eyes locked on the field like he was already in the NFL.

“This is boring.” I plopped down on the grass.

He sighed, dug in his pocket, and tossed me a granola bar. “Here. Peanut butter. Your favorite.”

Instant mood boost. “Yes! Thanks, Jax.”

While I was tearing open the wrapper, he straightened up, glancing at the entrance to the field. “That’s him.”

A boy about our age walked toward us, a football tucked under his arm. He had dark, messy brown hair and the greenest eyes I’d ever seen. The kind of eyes you notice right away. And his lashes? Long enough to make me jealous.

“Hey,” he said to Jackson.

“Hey, Noah. This is my twin, Jessa.”

I scrambled up, brushing grass off my jeans. My mouth moved faster than my brain. “Wow… you’ve got really long eyelashes. For a boy.”

Noah’s cheeks turned pink. “Uh, thanks?”

Jackson groaned. “Sorry, she doesn’t have a filter sometimes.”

“I just meant they’re… pretty,” I tried, wishing I could disappear.

“Jess, why don’t you go sit while we toss the ball around,” Jackson muttered.

“She doesn’t play?” Noah asked.

I shook my head before Jackson could answer. “Not really my thing.”

“Nope. If she tried to throw, she’d probably knock herself over,” Jackson joked.

I pretended not to care, sitting back down on the sidelines, but my eyes kept drifting toward Noah as he and Jackson tossed the ball. He wasn’t just cute—he was quiet, too. Almost shy. Something about him made me want him to like me.

After they finished, Jackson clapped him on the back. “You’ve got a good arm.”

“Two older brothers taught me some stuff,” Noah shrugged.

“Oh! So they’re your best friends too, like me and Jackson?” I asked eagerly.

“No. They’re just… brothers. I don’t really have a best friend.”

My heart squeezed. “Then you should get one. Me and Jackson do everything together. He’s the best best friend you could ever have.”

Noah looked at Jackson. Jackson just shrugged. Noah nodded slightly, like he got the message.

At the time, I didn’t realize how wrong I was.

One Month Later

“I don’t wanna go to the movies, Jax!” I whined, arms crossed.

“Too bad. Noah and I wanna see the new Marvel movie. You can’t stay home alone.”

“We always do what you and Noah want. What about me?”

He sighed. “Jess, I love you. But sometimes I wanna do stuff without you. You need to find your own friends.”

That stung more than I wanted to admit.

The doorbell rang, and Noah walked in with his usual smirk.

“Sup.”

“Jess, get your shoes on,” Jackson ordered.

“She’s coming too?” Noah asked.

“Yeah. Mom’s at work. I’m babysitting.”

“Babysitting?” I snapped. “We’re the same age! You’re not babysitting me.”

“I’m twelve minutes older,” Jackson shot back.

Noah snickered. “She’s definitely acting like the baby.”

I stormed off to grab my shoes, but I froze halfway up the stairs when I heard Noah’s voice:

“Man, your sister’s such a brat. Wish she didn’t have to tag along.”

Jackson’s answer was the knife that cut deepest. “Tell me about it.”

At the theater, I tried to forget. “Jax, can we get popcorn? With extra butter?”

Noah raised his brows. “Do you really need the extra butter?”

I clenched my fists. “Yes. I like it that way.”

Jackson slipped me a couple of bills. “Get your own small one.”

I headed for the snack line, and that’s when I heard them again.

“She always has to be eating,” Noah muttered.

“Yeah,” Jackson said with a low laugh. “Sometimes it’s embarrassing to be seen with her.”

The words hit harder than any punch. My own twin—my best friend—was embarrassed of me.

“Hey, it’s your turn,” a girl behind me said gently.

I shook my head. “Changed my mind.”

She frowned. “You okay?”

“No,” I whispered. “I think I lost my best friend.”

She studied me, then said, “I’m Mariah. We’re in the same class, right? You’re Jessa. Jackson’s twin.”

“Yeah.”

“What movie are you supposed to be seeing?”

“Some superhero thing.”

Mariah smirked. “Ditch it. Come with me instead. There’s a new comedy. Way cuter lead actor.”

Before I could decide, Jackson and Noah appeared.

“Jess, what’s taking so long?” Jackson demanded. “Oh, hey, Mariah.”

Mariah smiled sweetly. “Hi. Jessa and I are seeing the comedy instead.”

Jackson shrugged. “Fine. Meet us in the lobby after.”

As he and Noah disappeared, Mariah tugged me toward her theater.

“Come on. You need a laugh.”

I glanced back one last time at my brother’s retreating figure.

He stole my best friend, I thought. And he’s never giving him back.

Three Years Later

Thirteen hit me hard. My body changed in ways I didn’t ask for. I wasn’t the chubby little girl anymore—I had curves. Breasts too big for my age. Hips that didn’t match the other girls at school.

Mom always said, Girls built like us need to cover up. Layers make you look thinner.

So I wore baggy shirts. Oversized hoodies. Clothes that swallowed me whole. It didn’t matter. The teasing still came.

“Jess, you’re wearing that?” Jackson asked one morning, eyeing my loose shirt.

“It’s comfortable.”

“It’s a tent.” He rolled his eyes and left.

Mom kissed my cheek. “Ignore him. He doesn’t understand what it’s like for girls like us.”

At school, the comments started before I even reached the doors.

“The circus is in town!”

“Yeah, they brought the whale exhibit!”

My stomach dropped when I saw where it came from—Jackson and Noah, flanked by their football buddies, all laughing.

“Nice shirt, Jess,” Noah snorted. “They only had tent size left?”

“Shut up, Noah.”

Jackson smirked. “Told you it was too big.”

“Perfect for hiding that fat ass,” Noah added, sending the group into hysterics.

I turned away, pretending I couldn’t hear. But their laughter followed me.

By the time I reached my locker, my hands were shaking. I tugged the handle, but it was jammed. Mariah appeared at my side.

“Need help?”

We pulled together until it finally burst open—and trash bags tumbled out, spilling all over the hallway.

A note taped to one read: Got you a new wardrobe.

The roar of laughter around us was deafening.

“Did you do this?” Mariah snapped at Jackson and Noah, who had pushed through the crowd to watch.

Noah grinned. “She wants to dress like a hobo? Why not just give her options?”

Jackson chuckled. “Relax. It’s just a joke.”

Mariah glared at him. “She’s your sister.”

But Jackson only walked away with Noah.

I stared at the trash bag in my hands. For just one second, I wished I could trade places. To be the one laughing, not the one humiliated.

Present Day

Beep. Beep. Beep.

I groaned, slamming my alarm clock. Senior year. My last year in this hellhole.

I’m Jessa. Nobody special. Just the overweight twin sister of Jackson, starting quarterback and golden boy of our high school. The sister his best friend, Noah Carter, has made it his life’s mission to torment.

Once, when I was ten, I thought Noah was cute. That crush didn’t survive the year. Now at eighteen, he’s tall, broad-shouldered, perfect hair, perfect smile. Every girl wants him.

And I can’t stand him.

But he’s always around—because he’s Jackson’s best friend. The boy who stole my brother from me.

I roll out of bed and tug on my armor: jeans, tank top, oversized button-up. The layers hide the body I’ve been told to be ashamed of.

Time to sneak out before Jackson sees me. Before Noah’s voice finds me.

Another day. Another battle.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Damis Mis
Damis Mis
จะติดตามเรื่องต่อไปน่ะค่ะ.........
2025-11-30 17:34:32
1
0
66 チャプター
01 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
01 (บาดหมาง) ***** "วะ..ว่ายังไงนะคะ..คุณแม่กับคุณพ่อหย่ากันแล้ว!" น้ำเสียงสั่นเครือของณิชาเอ่ยถามลภัสสร เธอไม่น่ากลับเข้ามาในบ้านหลังนี้เลย จะได้ไม่รู้ข่าวร้ายเช่นนี้ "ชะ..ใช่..แม่กับพ่อโอเคลูก..เราตกลงแยกทางกันด้วยดีจ่ะ" ลภัสสรบอกณิชาด้วยรอยยิ้มเจือนนิดๆ เมื่อเห็นแววตาร้อนผ่าวของลูกสาวที่ใกล้จะร้องไห้ออกมาเต็มที "เพราะอะไรคะ?.." "แม่อยากให้ณิชาเข้าใจแม่กับพ่อนะลูก..วันพรุ่งนี้แม่จะขนของออกจากบ้าน" "ณิชาพร้อมเข้าใจค่ะ แต่ณิชาอยากรู้ว่าเพราะอะไร คุณแม่กับคุณพ่อหย่ากันด้วยเหตุผลอะไร" ใบหน้าสวยพยายามกลั้นน้ำตาพลางถามคนเป็นแม่ออกมา "แม่กับพ่อหมดรักกันแล้วลูก" ลภัสสรบอกแค่เหตุผลเพียงสั้นๆ แถมยังหลบแววตาแดงก่ำของลูกสาวตัวเองอีก แสดงว่านี่คงไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริง "ฮึก!..เหตุผลแค่นี้ใช่ไหมคะ?" ณิชาลุกพรวด ไม่อยากฟังอะไรจากปากคนเป็นแม่อีกแล้ว มือเล็กคว้ากระเป๋าที่เก็บเสื้อผ้ามาจากคอนโด หวังกลับบ้านมาอยู่กับพ่อแม่ แต่ตอนนี้เธอจะไม่กลับมาเหยียบบ้านหลังนี้อีกแล้ว "ณิชา นั่นลูกจะเอากระเป๋าไปไหน?" ลภัสสรถามลูก ในสีหน้าตกใจ "ต่อไปนี้ณิชาจะอยู่คอนโดค่ะ" "ณิชาลูกต้องอ
続きを読む
02 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
02 (ลิ้นกับฟัน) ***** Per. “อย่าบอกนะว่านายเป็นลูกยัยเมียน้อยนั่น!” "...." กุนซือมองหน้าณิชานิ่งเงียบ ก่อนจะโพล่งเสียงดุดันออกมาอย่างเริ่มหมดความอดทน “หยุดก้าวร้าว พูดถึงน้าฉันแบบนี้” “อ้อ..ที่แท้ก็เป็นหลานของยัยเมียน้อยสินะ” ริมฝีปากเรียวเล็กแสยะยิ้มใส่ อย่าคิดว่าเธอจะกลัวความดุดันของเขา นอกจากไม่กลัว ยังมองเขาด้วยสายตาเหยียดอีกต่างหาก "...." แววตาคมกริบซ่อนความดุดันมองหน้าหญิงสาว พยายามควบคุมอารมณ์ด้านมืดของตัวเองเอาไว้ คำนึงเอาไว้ว่าคนตรงหน้าคือผู้หญิง “บอกน้าของนายซะ อย่ามายุ่งกับคุณพ่อของฉัน ฉันถือว่าเตือนแล้วนะ” เจ้าของใบหน้าสวยในนัยน์ตาร้ายกาจเงยมองใบหน้าหล่อคม ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม ก่อนหันหลัง กำลังสาวเท้าเดินไปที่พอร์ชคันหรู แกร็ก ประตูรถถูกเปิด ทว่า..เสียงเล็กก็ต้องโพล่งออกมาอย่างตกใจ “เฮ้ย!..” ฟรั่บ!! ปั่ง!! บานประตูรถหรูถูกปิดด้วยความแรง โดยฝีมือของคนที่เดินตามหญิงสาวมา “อะ ทำบ้าอะไร” ข้อมือเรียวถูกกระชากบีบแน่น...แน่นจนริมฝีปากบางเม้มแน่นด้วยความเจ็บ “อย่าได้คิดมาทำร้ายน้าอร..ถ้าเมื่อไหร่ที่เธอทำร้ายน้าฉัน..เธอเจอดีกับฉันแน่น” เขาเตือนเธอเสี
続きを読む
03 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
03 (ปะทะกันอีกครั้ง) ***** “เป็นไง เรื่องของฉันมันน่าสมเพชไหมล่ะ?” ณิชาเหยียดยิ้มเอ่ยถามสองมาเฟียหนุ่ม หลังจากเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในครอบครัวของตัวเอง ให้คนทั้งสองฟัง "...." ภารัณนั่งทำหน้านิ่งขรึม เป็นผู้ฟังที่ดี ต่างจากคิมหันต์ที่ทำสีหน้าไม่สบอารมณ์ “แต่เธอ ก็ไม่สมควรถูกท่านตบ” เสียงไม่พอใจของคิมหันต์เอ่ย ถ้าเป็นคนอื่นมากระทำเช่นนี้กับณิชา เขาคงตัดมือทิ้งไปแล้ว กล้าดียังไง! “ฉันถูกพ่อตบยังไม่เจ็บใจ เท่ากับเอาผู้หญิงคนนั้นมาแทนทีแม่หรอก” เจ้าของมือเล็กกำแน่น ยิ่งนึกถึงหน้าอิงอรเท่าไหร่ ก็ยิ่งตอกย้ำความโกรธเกลียดในใจหมับ!! มือเล็กที่กำแน่นถูกคิมหันต์จับไว้ “อะไรของนาย” ใบหน้าสวยเรียวยกคิ้วขมวดเป็นเชิงถาม “เป็นห่วง” น้ำเสียงนุ่มลึกของคิมหันต์เอ่ย "...." ณิชามองหน้าคิมหันต์นิ่งเรียบไม่ได้เอ่ยอะไรอีก มือเรียวแกะมือคิมหันต์ที่เกาะกุมออกจากมือ พลางกล่าวออกมา “ขอบใจนะคะสามีหลวง” ณิชาแสร้งยิ้มร่าให้คิมหันต์ แล้วลงจากตักแกร่งของมาเฟียหนุ่มมานั่งข้างภารัณแทน “ว่าไงคะ..สามีน้อย” ณิชาเอ่ย มองใบหน้านิ่งขรึมภารัณแทน โดยมีสายตาคมกริบของคิมหันต์มองอย่างนิ่งเงียบ “โชคด
続きを読む
04 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
04(อุบัติเหตุที่กำลังจะเกิด)*****@Kimhan Houseแสงแดดยามเช้าส่องเล็ดลอดม่านสีดำเข้ากระทบใบหน้าเรียวสวยที่เริ่มขยับหน้ายุ่งๆ ดวงตาคมเฉี่ยวเปิดมองไปรอบๆห้อง พลางขยับตัวลุกนั่ง เจ้าของมือเรียวจับศีรษะที่ปวดหนัก"โอ้ย..ทำไมปวดหัวหนักแบบนี้นะ" ณิชาโพล่งออกมาหน้ายุ่ง เมื่อคืนภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือออกไปเต้น แล้วคิมหันต์ก็มาลากกลับโต๊ะไป..ภาพนั้นคือภาพสุดท้ายในหัว นอกนั้นก็จำอะไรไม่ได้แล้วแกร็ก!! บานประตูห้องน้ำถูกผลักเปิด เป็นร่างตัวโตของคิมหันต์ที่เดินออกมา ในสภาพสวมกางเกงเพียงตัวเดียว "คิมหันต์เมื่อคืนฉันน็อคไปหรอ?" เสียงนุ่มของณิชาเอ่ยถามมาเฟียหนุ่มที่กำลังสวมเชิ้ตสีดำ"อืม.." เสียงทุ้มตอบออกมาเพียงสั้นๆ"อือ..ขอบใจนะที่เมื่อคืนคอยดูแลฉัน ฉันกลับคอนโดก่อนดีกว่า" ณิชาเอ่ย ลุกออกจากเตียงสีโทนดาร์ก หมายจะออกจากห้องหมับ!! แขนเรียวเล็กถูกคว้าไว้โดยคิมหันต์"มีอะไรหรอ?" ณิชามองเจ้าของหน้าหล่อ ก็ขมวดคิ้วงงเมื่อคิมหันต์ไม่ยอมพูดจา เอาแต่มองหน้า"....""นี่ถ้าไม่พูด..ฉันจะกลับแล้วนะคิมหันต์" ณิชาเริ่มใบหน้ายุ่ง เมื่อคนตรงหน้าไม่ยอมพูดฟรั่บ!! ใบหน้าสวยถูกประคองดึงไปเม้มปาก และไม่ทันที่คิมห
続きを読む
05 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
05(สิ่งที่กำลังจะเกิด..)*****สวัสดีเพจข่าวมายาเช้านี้ ขอแสดงความยินดีกับเจ้าพ่อนักธุรกิจพันล้าน คุณณัทพลและคุณอิงอร ในเดือนหน้าก็เข้าประตูวิวาห์กันแล้วจ้าาา"ผู้หญิงหน้าด้าน" เจ้าของมือเรียวกำแน่น แล้ววางโทรศัพท์เครื่องหรูลงบนเคาน์เตอร์บาร์ หยิบแก้วเครื่องดื่มฤทธิ์แรงกระดกเข้าปากจนหมดแก้วRrrrr~ ภารัณ เสียงสั่นสายเรียกเข้าดังขึ้น ดวงตากลมโตมองอย่างนิ่งเงียบ เธอไม่มีแม้แต่อารมณ์กดรับ หรือแม้แต่พูดคุยกับใครทั้งนั้นในตอนนี้"ทำตัวเองไม่มีความสุข ระวังอายุสั้นนะ" เสียงเย็นคุ้นหูกล่าวใบหน้าสวยขมวดคิ้วยุ่งหันมองตามต้นเสียง ก็พบกับผู้หญิงสวมชุดโบฮีเมียนสีดำ เจ้าของหน้าเรียวสวยจึงโพล่งขึ้นมา "นี่แม่หมอหายตัวมาหรอ?" "หึๆ..เธอนี่ไม่ต่างกับเพื่อนของเธอเลยนะ" "..." ณิชาไม่เอ่ยคำพูดใดๆต่อ นอกจากหันมาคว้าเครื่องดื่มแก้วใหม่จากบาร์เทนเดอร์มายกดื่ม"ปีนี้ระวังจะได้ลูกนะ" คนด้านหลังเอ่ยพูดขึ้นมาอีก"เหอะ..สามียังไม่มีเรอะ!" ณิชาแสยะยิ้ม บางทีแม่หมอก็ทำให้เธอตลกได้เหมือนกัน ถึงในบางครั้งจะรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ดูน่าพิศวงก็ตามเถอะ"แม่หมอคะ..ฉัน.." คิิ้วสวยขมวดเข้าหากันเป็นปมทันที พอเหลียวหน้าหันกล
続きを読む
06 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก NC20++
06อุบัติเหตุNC20++******10 นาทีก่อน..@ห้องโถงโรงแรม"แม่หมอ..ไอ้ผู้กองมันเป็นอะไรเนี่ย จะแก้ผ้าอย่างเดียวเลย" เสียงของลมวิ่งหน้าตั้งมาบอกอนิกาที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี"ตอนนี้ผู้กองอยู่ที่ไหน?" อนิกาถามพลางมองหน้าจิ้มลิ้มของน้ำมนต์ที่วิ่งเข้ามาด้วยเหมือนกัน"ผมจับมันขังไว้แถวห้องสต๊าฟ" ลมเอ่ยอย่างหัวเสีย ตอนนี้ทุกอย่างเสียแผนไปหมดแล้ว ข้างบนก็ไม่รู้ว่ากุนซือจะทำสำเร็จหรือเปล่า"ไปๆ..รีบไปดูมันก่อน" "โอ้ย..ร้อน..ปล่อยผมนะ!" เสียงร้องของรชตดังอยู่ในห้อง ใบหน้าหล่อคม รวมถึงตัวเปียกชุ่มเต็มไปด้วยเหงื่อ"เนี่ยดูสภาพมันสิ..อย่างกับโดนยาเสียสาว" ใบหน้ายุ่งของลมหันมาเอ่ยบอกอนิกาที่ยืนมองรชตด้วยความเงียบ"น้ำมนต์หยิบยามาจากตรงไหนมา?" ใบหน้าแขกคมสวยตวัดหันมาถามเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม นี่! เจอเรื่องบรรลัยของจริงๆแล้ว งานนี้โดนฐานทัพตำหนิแน่นอน โดนยกเก๊กแน่ๆ"หนูหยิบข้างโหลสีแดงค่ะ" ริมฝีปากเล็กตอบ อย่างเริ่มหน้าซีด หรือเธอจะหยิบมาผิดจริงๆ แต่ที่หยิบมาก็ผงสีฟ้าตามที่อนิกาสั่งหนิ"อ้อ..ที่แท้ ก็เธอหรอยัยเด็กเฉิ่ม!" ลมชี้ใบหน้าจิ้มลิ้ม เกิดมาคนอย่างเขาไม่เคยหมั่นเขี้ยวผู้หญิงได้มากขนาดนี้ นี่เป็
続きを読む
07 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
07(มันก็แค่อุบัติเหตุ?)******ช่วงสายของวันถัดมา ณิชาเริ่มขยับร่างกายปวดระบมที่ผ่านศึกหนักมาจากเมื่อคืน ดวงตากลมโตค่อยๆเปิดลืมตามองก็ต้องเม้มปากแน่น เมื่อเห็นเจ้าของร่างตัวโตนั่งส่งสายตานิ่งเรียบมองมาอยู่ฟรั่บ!! ณิชาลุกนั่ง มือเล็กดึงผ้าห่มมาคลุมร่างโป๊ของตัวเอง และมองหน้ากุนซือด้วยความเกลียดชัง "เรื่องเมื่อคืน..ฉัน.." เพี้ยะ!!! ริมฝีปากหนาไม่ทันได้พูดจบประโยคก็ถูกมือเรียวเล็กตบจนหน้าหัน"ออกไปจากห้องฉัน!" น้ำเสียงโกรธเอ่ยไล่ แผ่นหลังขาวหันให้คนตัวโต เธอไม่ต้องการเห็นหน้าเขา ไม่รู้มันเวรกรรมบ้าอะไร ทำให้เธอต้องมามีอะไรกับคนที่เกลียด!"ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง" เสียงทุ้มเอ่ยออกมา สายตาคมมองแผ่นหลังเนียนขาวที่มีรอยขบเม้มจากฝีมือตนเองเขาจำได้ และจำได้แม่นเช่นกันว่าเป็นคนแรกของเธอ "ไม่ต้องการ!" ณิชาตอบโดยไม่หันมองคนด้านหลัง และเรื่องนี้มันคงมีแค่เขาและเธอที่รู้ คนอื่นไม่รู้ก็พอ เพราะฉะนั้นไม่ต้องมารับผิดชอบเธอ"...."ตี๊ด!! แกร็ก เสียงสแกนคีย์การ์ดแตะผลักประตูเข้ามา"ไอ้ธีร์!""ณิชา!" ขวับ!! ใบหน้าเรียวสวยตวัดหันมองในนัยน์ตาที่ตกใจ เป็นลมและภารัณยืนอยู่ด้วยกัน รวมถึงน้ำมนต์และอนิกา "ภะ
続きを読む
08 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
08(ไม่จบง่ายๆ)*****@บ้านฐานทัพ"ทำไมถึงมียาตัวนี้ด้วย?" เสียงเข้มของฐานทัพถาม หลังจากอนิกาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้น "แหม๋..ช่วยลดเสียงเข้มลงหน่อยสิท่าน..ยาตัวนี้ฉันอยู่ในช่วงทดลองทำ ไม่คิดว่ามันจะฤทธิ์แรงขนาดนี้ค่ะ..จริงๆนะคะผู้กำกับ" อนิกาอธิบาย ยาตัวนี้อยู่ในช่วงทดลอง เธอไม่ได้ตั้งใจเอาออกมาให้ใครต่อใครใช้หรอก แต่หากทดลองสำเร็จก็ไม่แน่ ยิ่งใครให้กำลังเงินเธอเยอะ มีสิทธิ์ได้ยาฤทธิ์แรงนี้ไปแน่ ^~"โอ้ย..อย่าผลิตอีกเลยแนะนำ เมื่อวานไอ้ผู้กองมันวิ่งไล่ปล้ำตำรวจทั้งส.น." เสียงห้าวของลมโพล่งขึ้นมา ขนาดอนิกาเอายาแก้กรอกปากรชตแล้วก็ตาม แต่พอพ้นหนึ่งชั่วโมงไปเท่านั้นแหละ กลับมามีอารมณ์มากเป็นเท่าตัวอีก"...." กุนซือนั่งอยู่ด้วยความเงียบ ไม่ออกปากออกเสียงใดๆ ในหัวก็เอาแต่คิดไปถึงใบหน้าโกรธเกลียดของณิชา"แล้วสารวัตรล่ะ เป็นไง เมื่อวานก็โดนด้วยกับเขาไม่ใช่หรอ?" ฐานทัพเอ่ยถามเจ้าของใบหน้าหล่อที่ในตอนนี้มีรอยฟกช้ำตรงมุมปากกับรอยห้านิ้วมือของณิชาประดับมาด้วย"รายนี้เขาได้เมีย" ใบหน้ากวนของลมเอ่ย "...." กุนซือตวัดดวงตาคมมองหน้าลมด้วยความรำคาญ "เมีย?" คิ้วหนาของฐานทัพขมวดเป็นปม อย่างต้
続きを読む
09 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
09(วิวาห์ฟ้าแลบกำลังมาถึง)****Per."ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันสั่ง แม้แต่ตอนฉันตายก็ไม่ต้องมาเผาผีกัน!" ณัทพลว่าเสียงเด็ดขาด มองใบหน้าร้อนผ่าวของลูกสาวก่อนหันหลังเดินออกมาจากห้องอย่างไม่ใยดีแกร็ก!! พอผลักประตูออกมาก็พบกับคนตัวสูงที่ยืนทำสีหน้าเรียบนิ่งอยู่คีย์การ์ดห้องถูกยื่นให้ชายตรงหน้า"...."ก่อนเดินออกไปจากตรงนี้ ณัทพลจึงกล่าวเสียงสุขุมขึ้นมา "หวังว่าสารวัตรคงรับมือกับณิชาได้" ตนรู้ดีว่าลูกสาวนั้นร้ายกาจมาก ห่วงว่ากุนซือจะรับมือไม่ได้ "...." ดวงตาคมลอบมองเข้าไปในห้องที่แง้มประตูเป็นช่องเล็กๆ วันนี้เขามีเรื่ิองต้องตกลงกับเธอ หวังว่าเธอคงไม่อาละวาดไล่เขาออกมาก่อน "เจ็บมากไหม?" ภารัณหันมามองณิชาที่ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟา เอ่ยถามเพื่อนสาวคนสนิทด้วยความห่วงใย"....." "ฮึก! ภารัณนายรู้ไหม.." เสียงสะอื้นโพล่งอย่างกลั้นไว้ไม่อยู่ เธอไม่เคยรู้สึกเสียใจขนาดนี้มาก่อน มาในวันนี้ผู้เป็นพ่อไม่ได้อยู่ข้างเธออีกต่อไป หมับ!! ภารัณดึงร่างบอบบางมากอดปลอบไว้ อย่างรู้สึกสงสาร โดยคนทั้งสองที่อยู่ในห้องไม่ได้ทันสังเกตเลยว่ามีสายตาคู่คมมองอยู่"ในชีวิตฉันไม่เคยทะเลาะกับคุณพ่อหนักขนาดนี้เลย หรือแม้แต่ถูก
続きを読む
10 My Husband เมื่อคุณสามีบอกไม่รัก
10(พรีเวดดิ้งหวานชื่น?)****[Part.Nicha]"ชุดนี้ก็สวยนะคะ..เหมาะกับคุณณิชา" "...." ฉันนั่งไขว่ห้างมองชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดตา ที่พนักงานถือเดินออกมาโชว์ฉัน "เอาชุดนี้" ฉันตอบในสีหน้าเรียบนิ่ง จะเลือกชุดที่สวยถูกใจไปทำไม ในเมื่อฉันแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก แถมยังโกรธเกลียดมากอีกต่างหาก "อะ..เอ่อ..ชุดนี้หรอคะ?" ช่างตัดชุดถามทำสีหน้างงใส่ฉัน เพราะนี่คือชุดแรกที่พนักงานถือมาให้ฉันเลือกไง "ใช่ค่ะ.." ฉันตอบและพยักหน้ายิ้มมุมปากออกมาให้เธอเพียงนิดๆ "ณิชา แฮ่กๆ ขอโทษน้าที่มาสายนะ..กว่าจะเอาสามแฝดนอนได้ยากมาก" ดาด้าวิ่งหอบหายใจเหนื่อยเข้ามาในร้านเวดดิ้ง ซึ่งฉันจะไปโกรธอะไรกับเรื่องแค่นี้ล่ะ"ไม่เป็นไรหรอก แกเลือกชุดสิ" ฉันส่ายหน้าระบายยิ้มออกมาบางๆให้ดาด้า เป็นคุณแม่ลูกสามแล้ว หุ่นยังแซ่บอยู่เลย"อือๆ..แล้วแกอะเลือกยัง?" ดาด้าพยักหน้าถามฉัน"เลือกแล้ว..เอาชุดนี้" ฉันชี้ไปที่ชุดแต่งงานเกาะอกที่พนักงานแขวนโชว์ไว้ในหุ่น"โห้..ชุดแต่งงานแกแซ่บมากอ่าณิชา" ดาด้านางทำตาลุกวาวว่าออกมา ปกติดาด้านางก็สายแต่งตัวแซ่บไง แต่สามีนางค่อนข้างไม่ชอบให้นางแต่งตัวโชว์เนื้อหนัง ก็เลยไม่ค่อยเห็นดาด้าในโหมด
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status