มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก

มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-17
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
43Bab
188Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เพื่อนสนิทต้องจูบกันด้วยเหรอวะ เพือนกันเขาไม่หึงไม่หวงกันหรอกนะ เพื่อนต้องนอนกอดกันด้วยเหรอ กฏของการแอบรักเพื่อนสนิท คือเจ็บเสมอ

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เจ็บฟรี

Dewi bergidik, melihat patung kuda berwarna coklat keemasan yang tampak berdiri gagah di halaman rumah mertuanya. Dewi merasa, mata patung kuda itu seperti sedang melihat ke arahnya dan memperhatikan setiap gerak geriknya. Patung kuda itu seperti bentuk ucapan selamat datang, bagi siapapun yang datang ke rumah mertuanya.

Dewi takut, tapi merasa takjub dengan keindahan patung kuda itu. Patung itu berdiri dengan gagah. Bak ksatria yang sedang berada di medan perang. Dewi terus saja memperhatikan setiap detail patung kuda itu. Tak ada cela, sungguh piawai orang yang membuat patung kuda ini, bathin Dewi.

"Ayo Yang, kita sudah ditunggu Bapak dan Ibu." Panggilan mas Roni, membuat Dewi kaget. Dialihkan pandangannya pada Roni, suaminya. Senyum manis yang terpaksa harus dia ditunjukkan pada suaminya, menghiasi bibirnya yang tipis. Sesungguhnya masih ada keraguan di hatinya. Akankah mertuanya, sudah bisa menerima kenyataan, kalau sekarang dia sudah menjadi istri Roni.

Dewi yang masih memperhatikan patung kuda itu dari dalam mobil, langsung beranjak keluar. Ini pertama kalinya, dia menginjakkan kaki di rumah mertuanya. Langkahnya tampak ragu, hatinya terus saja berdebaran tak karuan. Berulangkali dia menarik nafas dengan dalam lalu menghembuskan perlahan, untuk menenangkan dirinya sendiri. 

Dewi dan Roni sudah menikah selama setengah tahun, tapi baru hari ini Roni membawa Dewi menemui orangtuanya. Kedua orangtua Roni tak menyetujui hubungan mereka. Hanya karena Dewi seorang yatim piatu yang tinggal di panti asuhan. 

Dewi tak mengetahui siapa orangtuanya. Kata Ibu Yanti, pemilik panti. Dulu Dewi ditemukan hanyut di sungai, sewaktu masih bayi merah. Sejak Dewi mengetahui kebenaran tentang dirinya. Tak sedikit pun terlintas di benak Dewi, untuk mencari dimana keberadaan orang tuanya. Toh … mereka sudah membuangnya. Tandanya mereka tak menginginkan kehadiran Dewi. Buat apalagi Dewi mencari mereka. Itulah yang ada di benak Dewi.

Turun dari mobil, Dewi dapat melihat patung itu lebih jelas lagi. Patung itu sangat besar, bahkan ukurannya lebih besar dari kuda sungguhan. Berdiri dengan kedua kaki depan terangkat seolah sedang mengambil ancang-ancang untuk berlari. Warnanya coklat keemasan, tampak gagah dan juga … seram. 

Dewi terus melihat dari atas ke bawah setiap detail patung itu. Sempurna. Sungguh pandai, seniman yang membuat patung kuda itu. Dewi semakin berdecak kagum, manakala melihat patung kuda itu lebih dekat lagi. Meski kagum, rasa takut tetap menggelayut di hatinya. Dewi mengusap bulu tengkuknya yang terasa meremang.  

"Ya ampun Sayang. Dari tadi merhatiin kuda aja, Mas lebih perkasa dari kuda itu," bisik Roni menggoda Dewi. Pipi Dewi langsung bersemu merah. 

"Patungnya kayak baru dibuat ya Mas," kata Dewi. Tak salah Dewi berpikiran seperti itu. Patung itu memang tampak sempurna, belum ada cacat sama sekali. Orang yang membuatnya benar-benar teliti sekali. 

"Udah lama kok. Dari Mas kecil udah ada. Mungkin baru di cat sama Bapak. Dulu, letaknya disana." Roni menunjuk ke satu sudut dekat pintu gerbang masuk ke rumah. Dewi mengarahkan pandangannya mengikuti telunjuk Roni. 

Telunjuk Roni mengarah ke sebuah taman bunga yang tertata rapi di samping rumah mertua Dewi.

"Dulu, gerbangnya masih belum seperti ini, masih dari bambu hias." Roni melanjutkan kata-katanya. Dewi mengedarkan pandangan ke seluruh penjuru halaman rumah mertuanya. Rumah mertuanya begitu tertata rapi. 

"Yuk, kita masuk. Dari tadi ngeliatin patung terus. Mulai besok, setiap hari kamu akan lihat patung itu." 

"Serem patungnya Mas." 

"Serem, tapi kok dipandangi terus?"

"Gak tau juga, kayaknya … um …."

"Kayaknya apa?

"Kayaknya patung itu bisa menghipnotis siapa aja yang melihatnya, deh Mas."

"Ah, itu perasaan kamu aja, Yang. Karena baru pertama kali melihatnya." 

"Iya, kali ya." 

"Kita apa mau di sini aja? Ngeliatin patung kuda itu, sampai bisa gerak."

"Ih amit-amit, gak lah Mas," kata Dewi seraya mengedikkan bahunya seolah merasa ngeri. Roni tertawa melihat ekspresi istrinya.

Roni menggamit sebelah tangan Dewi, membawanya masuk ke rumah orangtuanya. Sementara sebelah tangannya lagi membawa tas, berisi baju-baju Dewi dan dirinya. 

Jantung Dewi berdebar semakin kencang, kala kakinya mulai menginjak teras rumah yang megah itu. Dewi tetap saja merasa khawatir, orangtua Roni belum bisa menerimanya. Walaupun sebelum mereka datang ke sini, Roni sudah memastikan, bahwa Bapaknya yang meminta mereka untuk pulang.

Dewi masih memandang takjub rumah mertuanya. Selain megah, desainnya begitu elegan. Biasanya Dewi hanya melihat di sinetron rumah semegah ini. Padahal dia masih lagi ada di teras rumah mertuanya. 

Mulai dari pintu gerbang yang besar terbuat dari besi-besi yang berjajar rapi, dengan aksen kuda terbang di sisi kanan kirinya. Ada air mancur berikut kolam ikan kecil di halaman rumahnya. Sebuah ayunan di tengah taman bunga yang berjajar rapi. Rumput-rumput taman yang tampak seperti permadani terhampar di halaman rumah mertuanya. Terlihat sekali, kalau mertuanya orang yang menyukai seni dan keindahan.

Rumah ini sangat besar bagi Dewi, yang biasa hidup di panti. Dengan desain yang bagus membuat rumah terkesan mewah dan megah. Selama menikah dengan Roni, mereka masih mengontrak di rumah petakan. Wajar saja kalau Dewi merasa takjub melihat rumah mertuanya. Dalam mimpi pun tak pernah terlintas, bisa menginjakan kaki di rumah semegah itu. 

Ting tong.

Suara bel pintu yang dipencet Roni. Dewi dan Roni saling melempar senyum untuk mengurangi kegugupan. Tak lama seorang wanita paruh baya, membukakan pintu.

"Mas Roni?" Wanita itu seakan merasa tak percaya melihat Roni di hadapannya. Diperhatikannya Roni dari atas hingga ke bawah. 

"Iya bik, ini saya," kata Roni seraya memeluk perempuan itu. Sepertinya Roni menyayanginya dan begitu dekat dengannya.

"Kenalkan bik, ini istri saya. Namanya Dewi. Sayang, ini bik Jum. Bik Jum ini, sudah lama kerja disini. Dari Mas masih bayi. Bik Jum ini yang ngerawat Mas. Kalau Bapak sama Ibuk kerja." 

Roni memperkenalkan Dewi pada wanita itu, yang ternyata asisten rumah tangga di rumah orangtuanya. Dewi tersenyum kepada perempuan itu, dia membalas senyum Dewi. 

"Cantik sekali istri mas Roni." Bik Jum memuji Dewi, membuat Dewi tersipu malu. 

"Pilihan Roni gak salah kan, Bik? Selain cantik, Dewi juga pinter masak. Yang utama, Dewi ini istri solehah Bik." Roni memuji Dewi di hadapan pengasuhnya itu. Membuat semburat merah di pipi Dewi semakin kentara. Dia menunduk berusaha menutupi rasa groginya. 

"Kalau Mas Roni yang pilih, gak mungkin salah. Gak mungkin Mas Roni asal-asalan pilih istri. Ibu pasti seneng punya mantu kayak Mbak Dewi." Bik Jum justru semakin membuat Dewi tersipu malu. 

"Bapak sama Ibu, ada Bik?" tanya Roni. Keadaan rumah memang sangat sepi. Itu sebabnya Roni bertanya. Diedarkannya pandangan ke sekeliling rumahnya, mencari sosok Bapak dan Ibunya. 

★★★KARTIKA DEKA★★★

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
43 Bab
ตอนที่ 2 ทำงานเป็นทีม
ร้านก๋วยเตี๋ยวข้างหอพักมหาวิทยาลัยเจ้าเก่า ที่ถูกจัดเตรียมไว้รอลูกค้าเรียบร้อยพร้อมเสิร์ฟ ชายวัยกลางคนเจ้าของร้านพร้อมลูกมือคือเด็กชายตัวเล็กวัยสิบสองขวบที่วันนี้หยุดโรงเรียนและขอมาช่วยเพื่อหาค่าขนม กำลังเช็ดทำความสะอาดโต๊ะอยู่อย่างขะมักเขม้น เวลาเปิดปิดของร้านคือ เปิดช่วงบ่ายขายจนถึงเย็น ไม่นานก็หมดหม้อและเก็บล้างให้เสร็จเรียบร้อยถึงจะมีเวลาได้พักผ่อน“ไอ้ธีมึงกับเอวาเดินเข้าไปนั่งโต๊ะริมเลยนะ”“หลอกพ่อไปคุยที่โต๊ะอย่าให้พ่อหันมานะมึง” คือคำสั่งจากจิวากร“แล้วผมล่ะ?” ตะวันถามขึ้น“มึงไม่ต้องทำเหี้ยไรทั้งนั้น นั่งเฉย ๆ สั่งก๋วยเตี๋ยวแดก”“ไปเลยเร็วเข้า”หลังจากรับคำสั่งจากจ่าฝูงก็เริ่มปฏิบัติการ เนื่องจากหากผู้เป็นพ่อเห็นสภาพของจิวารีที่ลงจากเวทีมวยมาพร้อมกับหน้าตาที่ปูดบวมดูไม่จืดแบบที่เป็นอยู่ สองพี่น้องต้องโดนเชือดเป็นแน่แท้ โดยเฉพาะผู้เป็นพี่“พ่อหันหลังแกรีบวิ่งเข้าห้องเลยนะไอ้จิ๋ว”“แต่ฉันหิวมากเลยนะพี่แจ็ค” คนเจ็บที่ยังห่วงกิน“เออ...เดี๋ยวเอาไปให้แดก”“พูดดีๆ” ตาเขียวใส่ผู้เป็นพี่ที่หยาบคายโดยนิสัย“ครับ ๆ เดี๋ยวเอาเข้าไปให้รับทานจ้ะคุณน้องสาว”“พ่อโจสวัสดีครับ”“สวัสดีค่ะพ่อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 คู่อริ
“ขอโทษนะฉันไม่ทันได้มอง” พูดพร้อมกับมือที่เช็ดไปด้วย“ไม่เป็นไรเราก็ไม่ทันได้มองเหมือนกัน”“เราเช็ดเองก็ได้”“ไม่เป็นไรฉันเป็นคนทำเสื้อนายเลอะ” จิวารียิ้มเจื่อน ๆ สีหน้าเป็นกังวลอิทธิพลมองหน้าหญิงสาวที่กำลังเช็ดคราบเลอะที่เสื้อให้ในระยะใกล้ ใบหน้าสวยคมอีกฝ่ายที่ปราศจากเครื่องสำอางใดๆ มีเพียงรอยฟกช้ำตามกรอบหน้า ริมฝีปากที่บ่นงึมงำเบา ๆ คนเดียว ขยับขึ้นลงจนเห็นรอยแตกที่ขอบปากด้านใน ไม่ใช่ว่าเธอโดนแฟนซ้อมมาหรอกนะเอวาเดินมาถึงพอดีพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มในมือที่ซื้อมาฝากเพื่อน“ดิน...จิ๋ว”“เอวา”จิวารีเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ สองหนุ่มสาวผีเน่ากับโลงผุของเธอก็เดินมาถึง พร้อมกับความลอยหน้าลอยตาของเมวิกายืนอยู่ข้างกายเทวฤทธิ์ จิวารีหยุดมือที่เช็ดคราบกาแฟพร้อมกับถอนหายใจทิ้งเบือนหน้าไปทางอื่นทันที“จิ๋วมาดูด้วยเหรอ?” รุ่นพี่เทวฤทธิ์เอ่ยทักหญิงสาว“เปล่าค่ะมานั่งเล่น” พร้อมยักไหล่ เขาไม่ได้สลักสำคัญอะไรที่เธอต้องมานั่งดูนั่งเชียร์หรอกกระมังเทวฤทธิ์หันไปมองอิทธิพลพร้อมส่งยิ้ม สองหนุ่มที่เป็นนักกีฬาของชมรมเดียวกันและรู้จักกันในกลุ่มเพื่อนของเพื่อน เคยแข่งขันฟุตบอลกันหลายแม
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-11
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 โดนทำร้าย
ลานสนามหญ้าข้างบ้านที่ถูกตกแต่งสำหรับงานเลี้ยงเล็ก ๆ ฉลองวันคล้ายวันเกิดของ ดวงยี่หวา เจ้าของบ้าน แขกที่มาในงานล้วนเป็นเครือญาติคุ้นเคยและคนสนิทสนมในกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น“ขอให้สุขภาพแข็งแรงสวยวันสวยคืนนะคะน้ายี่หวา”เอวายื่นกล่องของขวัญสีหวานกล่องเล็กพร้อมคำอวยพรให้เจ้าของวันเกิด วันนี้พิมพ์พรรณ แม่ของเธอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับดวงยี่หวาไม่ได้มาร่วมปาร์ตี้ด้วย เพราะยังติดธุระอยู่ที่ต่างประเทศเธอจึงต้องมาคนเดียวงานเริ่มตั้งแต่หัวค่ำบรรยากาศเป็นกันเองเสียงพูดคุยประสานกับเสียงหัวเราะกับเรื่องราวในอดีตที่ถูกขุดขึ้นมาเล่าในกลุ่มคนสนิทเพื่อเผากันเองอย่างสนุกสนานในวัยที่ล่วงเลยครึ่งชีวิตมาแล้ว“สองบ้านนี้ก็คุ้นเคยกันมานานแล้วเมื่อไหร่จะรวมเป็นทองแผ่นเดียวกันสักทีล่ะ?” คำถามจากญาติที่มาร่วมงาน จากที่เห็นอิทธิพลกับเอวามาตั้งแต่ยังเล็กจนโตเป็นหนุ่มเป็นสาว และยังไปมาหาสู่กันอยู่อย่างสม่ำเสมอ ดวงยี่หวาอยากตอบไปตามความเป็นจริงว่าแล้วแต่ลูก เธอไม่เคยคิดจะบังคับหรือคลุมถุงชนใด ๆ ให้ลูกต้องอึดอัดใจ หากเขาเลือกใครเธอก็รักคนนั้นด้วย ขอเพียงแค่ได้เห็นลูกมีความสุขแค่นั้นก็พอแล้ว แต่เนื่องจากเงาตะคุ่มของใค
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-13
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 มินิคอนเสิร์ต
“มินิคอนเสิร์ตเพื่อระดมทุนมอบให้บ้านเด็กกำพร้าและสนับสนุนชมรมดนตรีในโครงการจากรุ่นพี่ชมรมเขาจัดขึ้น”เอวายื่นกระดาษประชาสัมพันธ์ที่ได้มาให้จิวารีดูรายละเอียดด้านใน“เราไปกันนะจิ๋ว”จิวารีรับแผ่นกระดาษประชาสัมพันธ์จากมือเพื่อนมาอ่านแบบผ่าน ๆ ตา และส่งคืนให้เอวา“ไม่เอาอ่ะ...ฉันไม่ไปหรอก” ถึงแม้ในใจนั้นอยากจะตอบตกลงแต่ราคาหน้าบัตรก็ทำให้คิดหนักอยู่“แต่ฉันซื้อบัตรให้แกเรียบร้อยแล้ว” หยิบบัตรมินิคอนเสิร์ตออกมาจากกระเป๋ายกขึ้นโชว์สะบัดไปมาพร้อมรอยยิ้ม“ยังไงแกก็ต้องไปกับฉัน” ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนแบบลอยหน้าลอยตา“แล้วแม่แกอนุญาตให้ไปเหรอ?”“เพิ่งจะเกิดเรื่องแท้ๆ” จิวารีตั้งคำถามอ้างเหตุการณ์ในวันนั้น“แม่อนุญาตอยู่แล้ว...เพราะดินก็ไปด้วย” ตอบอย่างอารมณ์ดี นี่คงจะมัดมือชกอิทธิพลอีกคนกระมังหลังเหตุการณ์ลอบทำร้ายร่างกายในครั้งนั้น พิมพ์พรรณแม่ของเอวาได้ไหว้วานให้อิทธิพลช่วยเป็นหูเป็นตา สอดส่องเรื่องความปลอดภัยให้กับเอวาแทนเธอที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งในเรื่องธุรกิจ สองหนุ่มสาวที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กจึงไม่มีปัญหาหรือคิดว่าเป็นภาระใด ๆ คุณหนูเอวาที่ชอบทำอะไรตามความสบายใจของต
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-13
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6/1 มินิคอนเสิร์ตสร้างเรื่อง
เนื่องจากเสียงดนตรีที่ดังก้อง กลุ่มชายหนุ่มที่ยืนคุยกันในระยะใกล้ โดยยื่นหน้าเข้าหากันเพื่อให้ได้ยินและหันข้างให้สาว ๆ จึงมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนตะวันและธีธัชนั้นยังคงเมามันส์กับการควงเอวตามจังหวะแดนซ์อย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งจิวากรเดินกลับมาที่กลุ่ม“ปล่อย” เอวาตะกุยตะกายร่างออกจากการเกาะกุมเพื่อจะเข้าไปซ้ำแก้วกาญให้จงได้เพราะเครื่องติดแล้ว และดูเหมือนจะไม่ยอมดับลงง่าย ๆ เสียด้วยแก้วกาญถูกพยุงให้ลุกขึ้นโดยนุ่นเพื่อนสาวของเธอทันทีที่เอวาถูกลากออก“เป็นไงบ้างแก?” ถามด้วยความเป็นห่วงแต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย มือปัดฝุ่นที่เปรอะเปื้อนตามเสื้อผ้าและร่างกายออกให้ สภาพของหญิงสาวในลุคสุดเซ็กซี่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าแล้ว มือกุมใบหน้าที่เพิ่งผ่านสังเวียนมาซึ่งเต็มไปด้วยรอยปื้นแดง และอีกไม่นานก็คงฟกช้ำ ริมฝีปากที่ถูกฉาบด้วย ลิปสติกสีสันสดใสตอนนี้ทั้งเจ่อทั้งบวม ผมยาวดัดลอนเด้งแปรเปลี่ยนเป็นรังนกโดนไฟช็อตเสียอย่างนั้น และเมื่อเห็นว่าเอวาถูกล็อกตัวไว้หล่อนก็ปรี่เข้ามาจะเอาคืน แต่ยังเข้าไม่ถึงตัวก็ถูกขาเรียวของคุณหนูเอวาถีบเข้าที่หน้าท้องหงายหลังตึง นุ่นที่ยืนอยู่ใกล้กันรับร่างหล่อนไว้ได้
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6/2 คนป่วย
ภายในห้องที่เงียบสงัดในคอนโดหรู จิวารีนอนลืมตาในความมืด อาการปวดเกร็งที่หน้าท้องปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมากลางดึก และไม่สามารถข่มตาให้หลับต่อลงไปได้อีกเลย ค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวรบกวนคนเมาที่กำลังหลับลึกอยู่ข้าง ๆ และเดินไปเข้าห้องน้ำออกจากห้องน้ำก็เดินเข้าไปที่โซนห้องครัว เพื่อหาน้ำร้อนดื่มบรรเทาอาการปวดท้องจากวันนั้นของเดือนที่มาถึงแล้ว นั่งสังเกตตัวเองอยู่พักใหญ่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น ตัดสินใจเดินกลับเข้าห้องนอนและปลุกเอวา“เอวา” เรียกเพื่อนสาวที่หลับอยู่โดยยังไม่เปิดไฟในห้อง“เอวา” เพิ่มระดับเสียงขึ้นเมื่อเอวายังคงไม่ขยับคนที่ถูกปลุกงัวเงียตื่นขึ้นมา พลิกตัวลืมตาในความสลัวและปรับสภาพความมึนงงของสมองอยู่พักใหญ่กว่าระบบจะเข้าที่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนเข้านอน“ฉันปวดท้อง...แกมียาแก้ปวดท้องเม็นหรือเปล่า” เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวขยับตัวแล้ว แสงไฟจากห้องนั่งเล่นที่ส่องเข้ามาด้านในเพราะเธอเปิดประตูห้องนอนไว้เอวาลุกขึ้นนั่งสะลึมสะลือเอื้อมมือไปเปิดสวิตช์โคมไฟที่หัวเตียง“อยู่ในลิ้นชักตรงนั้นน่ะ” หลังจากรวบรวมสติได้ และชี้มือไปที่โต๊ะมุมห้องบอกเพื่อน จิวารีเดินไปเปิดลิ้นชักแล
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-14
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 งานใหม่
วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ไม่มีเรียนและไม่มีคิวเล่นดนตรีที่ร้านอาหาร แต่จิวากรก็ต้องมาร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดเจ้าของร้าน ตั้งแต่เย็นเมื่อวานยันสว่างคาตา ขามานั่งแท็กซี่เพราะเอารถไปซ่อมเปลี่ยนยางรั่วทิ้งไว้ และโทรบอกน้องสาวให้ออกมารับหลังจากแขกคนสนิทที่มาร่วมงานทยอยกลับกันหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าของร้านที่ฟุบหลับอยู่โซฟาด้านในของโซนวีไอพีเท่านั้นร่องรอยของปาร์ตี้เมื่อคืนยังคงทิ้งภาพไว้ให้เห็น ขวดเครื่องดื่มเปล่าที่วางเกลื่อนกลาดอยู่ทุกมุมของห้อง อีกทั้งจานอาหารและของขบเคี้ยวที่วางซ้อนทับกันอยู่บนโต๊ะยังไม่ถูกเก็บกวาดทำความสะอาดเลย เสียงดนตรีจากเพลงคาราโอเกะในจอทีวีแอลอีดีขนาดใหญ่ที่เปิดทิ้งไว้ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง“รอแป็บนึงขอเข้าห้องน้ำก่อนปวดขี้”จิวากรหันไปพูดกับน้องสาวหลังจากโทรให้เข้ามานั่งรอด้านใน วางกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาข้างเธอ“นั่งฟังเพลงรอไปก่อนเดี๋ยวมา” และเดินไปเข้าห้องน้ำจิวารีนั่งพิงพนักโซฟาดูมิวสิกวิดีโอคาราโอเกะที่เปิดทิ้งไว้ตรงหน้าพร้อมกับฮัมเพลงตามไปด้วย สายตาเหลือบไปเห็นไมค์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ประจวบกับเพลงโปรดที่เปิดขึ้นพอดี ในใจก็นึกสนุกขึ้นมาทันทีลุกไปคว้าไมค์มาเปิดและเ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 แฟนพี่
“ไอ้เหี้ยนี่ก็เสน่ห์แรงจริ๊ง” ธีธัชค่อนขอดเพื่อน ไม่นานเพื่อนของสาวสวยหนึ่งในกลุ่มนั้นก็เดินตรงมาหาอิทธิพลที่โต๊ะและหยุดยืนอยู่ข้างชายหนุ่มพร้อมด้วยรอยยิ้ม ทุกสายตาของทุกคนในโต๊ะจับจ้องอยู่ที่เธอ“พี่ชื่ออะไรคะ?” เธอย่อตัวลงต่ำก้มหน้าเข้ามาใกล้ ผู้ถูกถามแค่ส่งยิ้มให้ยังไม่ได้ตอบคำถามใด ๆ“ชื่อพี่ดินค่ะ” จิวารีตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้น้องคนสวย“เพื่อนหนูให้มาขอแลกไลน์กับพี่ดินค่ะ” พลางหันกลับไปมองที่โต๊ะสาวสวยคนเดิมที่ถูกเอ่ยถึงส่งยิ้มหยาดเยิ้มมาให้“คนนั้นค่ะ” บุ้ยปากไปที่เพื่อนสาวของหล่อนที่ส่งสายตาทะลุมาหาชายหนุ่มเหมือนนายพรานที่เห็นลูกกวางตัวน้อยและมโนอยู่ในใจว่าหากได้ชิมเนื้อคงหวานน่าดู นี่พวกหล่อนไม่คิดบ้างเลยเหรอว่า เอวาหรือจิวารีที่นั่งร่วมโต๊ะกับเขา ใครคนใดคนหนึ่งอาจจะเป็นแฟนของชายหนุ่มก็เป็นได้ ใจกล้าไม่เบาจริง ๆ“คงไม่ได้หรอกค่ะคนนี้แฟนพี่” จิวารีปฏิเสธพร้อมกับคล้องแขนที่คอชายหนุ่มแตะไหล่แข็งแรงเคาะเล่นเบา ๆ แกล้งสาวน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บวกกับนึกสนุกแกล้งพ่อหนุ่มเนื้อหอมเสียหน่อย“อ้าว ขอโทษนะคะพี่ หนูไม่ทราบค่ะ” หน้าตาตื่นพร้อมกับยกมือไหว้ขอโทษ“ไม่เป็นไรค่ะแฟนพี่รูปหล่อ ใคร ๆ
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-15
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 บำเพ็ญประโยชน์
สวนสาธารณะในวันหยุดสุดสัปดาห์คลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาออกกำลังกาย ทั้งวิ่งและเดินยืดเส้นยืดสาย รวมทั้งปั่นจักรยานที่มีให้เห็นอยู่จนชินตา บางมุมคือที่นั่งอ่านหนังสือของนักศึกษา อีกทั้งมานั่งพักผ่อนรับอากาศบริสุทธิ์หนีฝุ่นควันจากการจราจร มาพึ่งความเขียวชอุ่มร่มรื่นจากต้นไม้ใหญ่จิวารีสะพายเป้ที่บรรจุถุงดำและถุงมือสำหรับปฏิบัติการของเธอในวันนี้ อิทธิพลถือเสื่อพับผืนเล็กในมือมาด้วย อีกข้างหิ้วเสบียงพะรุงพะรังเต็มมือทั้งอาหารและเครื่องดื่ม ผลไม้ อีกทั้งขนมขบเคี้ยว ประหนึ่งจะไปปิกนิกเสียอย่างนั้น เพราะด้านในไม่อนุญาตให้รถขายอาหารเข้ามาจอด หากจะออกมาซื้อหลังจากทำงานเสร็จก็ไกลโขคงหินจนตาลายเป็นแน่สองหนุ่มสาวเดินพูดคุยกันมาตามทางและมองหาจุดพัก เลือกปูเสื่อใต้ต้นไม้ใหญ่ริมสระน้ำที่มีลมโกรกอยู่เป็นระยะ“ต้องอิ่มก่อนถึงจะเริ่มทำงานได้เพราะกองทัพต้องเดินด้วยท้อง” จิวารีพูดอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับค้นเสบียงที่อิทธิพลเพิ่งวางลงเมื่อครู่“นายนี่รอบคอบดีจัง”เปิดและชิมดูทุกเมนูเทสรสชาติทุกอย่างอย่างตั้งอกตั้งใจ เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย รูดลูกชิ้นปิ้งออกจากไม้ลงในถุงเทน้ำจิ้มราด และจิ้มเข
last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-16
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status