มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก

มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก

last update최신 업데이트 : 2025-12-17
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
43챕터
351조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เพื่อนสนิทต้องจูบกันด้วยเหรอวะ เพือนกันเขาไม่หึงไม่หวงกันหรอกนะ เพื่อนต้องนอนกอดกันด้วยเหรอ กฏของการแอบรักเพื่อนสนิท คือเจ็บเสมอ

더 보기

1화

ตอนที่ 1 เจ็บฟรี

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
43 챕터
ตอนที่ 2 ทำงานเป็นทีม
ร้านก๋วยเตี๋ยวข้างหอพักมหาวิทยาลัยเจ้าเก่า ที่ถูกจัดเตรียมไว้รอลูกค้าเรียบร้อยพร้อมเสิร์ฟ ชายวัยกลางคนเจ้าของร้านพร้อมลูกมือคือเด็กชายตัวเล็กวัยสิบสองขวบที่วันนี้หยุดโรงเรียนและขอมาช่วยเพื่อหาค่าขนม กำลังเช็ดทำความสะอาดโต๊ะอยู่อย่างขะมักเขม้น เวลาเปิดปิดของร้านคือ เปิดช่วงบ่ายขายจนถึงเย็น ไม่นานก็หมดหม้อและเก็บล้างให้เสร็จเรียบร้อยถึงจะมีเวลาได้พักผ่อน“ไอ้ธีมึงกับเอวาเดินเข้าไปนั่งโต๊ะริมเลยนะ”“หลอกพ่อไปคุยที่โต๊ะอย่าให้พ่อหันมานะมึง” คือคำสั่งจากจิวากร“แล้วผมล่ะ?” ตะวันถามขึ้น“มึงไม่ต้องทำเหี้ยไรทั้งนั้น นั่งเฉย ๆ สั่งก๋วยเตี๋ยวแดก”“ไปเลยเร็วเข้า”หลังจากรับคำสั่งจากจ่าฝูงก็เริ่มปฏิบัติการ เนื่องจากหากผู้เป็นพ่อเห็นสภาพของจิวารีที่ลงจากเวทีมวยมาพร้อมกับหน้าตาที่ปูดบวมดูไม่จืดแบบที่เป็นอยู่ สองพี่น้องต้องโดนเชือดเป็นแน่แท้ โดยเฉพาะผู้เป็นพี่“พ่อหันหลังแกรีบวิ่งเข้าห้องเลยนะไอ้จิ๋ว”“แต่ฉันหิวมากเลยนะพี่แจ็ค” คนเจ็บที่ยังห่วงกิน“เออ...เดี๋ยวเอาไปให้แดก”“พูดดีๆ” ตาเขียวใส่ผู้เป็นพี่ที่หยาบคายโดยนิสัย“ครับ ๆ เดี๋ยวเอาเข้าไปให้รับทานจ้ะคุณน้องสาว”“พ่อโจสวัสดีครับ”“สวัสดีค่ะพ่อ
더 보기
ตอนที่ 3 คู่อริ
“ขอโทษนะฉันไม่ทันได้มอง” พูดพร้อมกับมือที่เช็ดไปด้วย“ไม่เป็นไรเราก็ไม่ทันได้มองเหมือนกัน”“เราเช็ดเองก็ได้”“ไม่เป็นไรฉันเป็นคนทำเสื้อนายเลอะ” จิวารียิ้มเจื่อน ๆ สีหน้าเป็นกังวลอิทธิพลมองหน้าหญิงสาวที่กำลังเช็ดคราบเลอะที่เสื้อให้ในระยะใกล้ ใบหน้าสวยคมอีกฝ่ายที่ปราศจากเครื่องสำอางใดๆ มีเพียงรอยฟกช้ำตามกรอบหน้า ริมฝีปากที่บ่นงึมงำเบา ๆ คนเดียว ขยับขึ้นลงจนเห็นรอยแตกที่ขอบปากด้านใน ไม่ใช่ว่าเธอโดนแฟนซ้อมมาหรอกนะเอวาเดินมาถึงพอดีพร้อมกับแก้วเครื่องดื่มในมือที่ซื้อมาฝากเพื่อน“ดิน...จิ๋ว”“เอวา”จิวารีเงยหน้าขึ้นมองต้นเสียงยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อ สองหนุ่มสาวผีเน่ากับโลงผุของเธอก็เดินมาถึง พร้อมกับความลอยหน้าลอยตาของเมวิกายืนอยู่ข้างกายเทวฤทธิ์ จิวารีหยุดมือที่เช็ดคราบกาแฟพร้อมกับถอนหายใจทิ้งเบือนหน้าไปทางอื่นทันที“จิ๋วมาดูด้วยเหรอ?” รุ่นพี่เทวฤทธิ์เอ่ยทักหญิงสาว“เปล่าค่ะมานั่งเล่น” พร้อมยักไหล่ เขาไม่ได้สลักสำคัญอะไรที่เธอต้องมานั่งดูนั่งเชียร์หรอกกระมังเทวฤทธิ์หันไปมองอิทธิพลพร้อมส่งยิ้ม สองหนุ่มที่เป็นนักกีฬาของชมรมเดียวกันและรู้จักกันในกลุ่มเพื่อนของเพื่อน เคยแข่งขันฟุตบอลกันหลายแม
더 보기
ตอนที่ 4 โดนทำร้าย
ลานสนามหญ้าข้างบ้านที่ถูกตกแต่งสำหรับงานเลี้ยงเล็ก ๆ ฉลองวันคล้ายวันเกิดของ ดวงยี่หวา เจ้าของบ้าน แขกที่มาในงานล้วนเป็นเครือญาติคุ้นเคยและคนสนิทสนมในกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น“ขอให้สุขภาพแข็งแรงสวยวันสวยคืนนะคะน้ายี่หวา”เอวายื่นกล่องของขวัญสีหวานกล่องเล็กพร้อมคำอวยพรให้เจ้าของวันเกิด วันนี้พิมพ์พรรณ แม่ของเธอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับดวงยี่หวาไม่ได้มาร่วมปาร์ตี้ด้วย เพราะยังติดธุระอยู่ที่ต่างประเทศเธอจึงต้องมาคนเดียวงานเริ่มตั้งแต่หัวค่ำบรรยากาศเป็นกันเองเสียงพูดคุยประสานกับเสียงหัวเราะกับเรื่องราวในอดีตที่ถูกขุดขึ้นมาเล่าในกลุ่มคนสนิทเพื่อเผากันเองอย่างสนุกสนานในวัยที่ล่วงเลยครึ่งชีวิตมาแล้ว“สองบ้านนี้ก็คุ้นเคยกันมานานแล้วเมื่อไหร่จะรวมเป็นทองแผ่นเดียวกันสักทีล่ะ?” คำถามจากญาติที่มาร่วมงาน จากที่เห็นอิทธิพลกับเอวามาตั้งแต่ยังเล็กจนโตเป็นหนุ่มเป็นสาว และยังไปมาหาสู่กันอยู่อย่างสม่ำเสมอ ดวงยี่หวาอยากตอบไปตามความเป็นจริงว่าแล้วแต่ลูก เธอไม่เคยคิดจะบังคับหรือคลุมถุงชนใด ๆ ให้ลูกต้องอึดอัดใจ หากเขาเลือกใครเธอก็รักคนนั้นด้วย ขอเพียงแค่ได้เห็นลูกมีความสุขแค่นั้นก็พอแล้ว แต่เนื่องจากเงาตะคุ่มของใค
더 보기
ตอนที่ 5 มินิคอนเสิร์ต
“มินิคอนเสิร์ตเพื่อระดมทุนมอบให้บ้านเด็กกำพร้าและสนับสนุนชมรมดนตรีในโครงการจากรุ่นพี่ชมรมเขาจัดขึ้น”เอวายื่นกระดาษประชาสัมพันธ์ที่ได้มาให้จิวารีดูรายละเอียดด้านใน“เราไปกันนะจิ๋ว”จิวารีรับแผ่นกระดาษประชาสัมพันธ์จากมือเพื่อนมาอ่านแบบผ่าน ๆ ตา และส่งคืนให้เอวา“ไม่เอาอ่ะ...ฉันไม่ไปหรอก” ถึงแม้ในใจนั้นอยากจะตอบตกลงแต่ราคาหน้าบัตรก็ทำให้คิดหนักอยู่“แต่ฉันซื้อบัตรให้แกเรียบร้อยแล้ว” หยิบบัตรมินิคอนเสิร์ตออกมาจากกระเป๋ายกขึ้นโชว์สะบัดไปมาพร้อมรอยยิ้ม“ยังไงแกก็ต้องไปกับฉัน” ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เพื่อนแบบลอยหน้าลอยตา“แล้วแม่แกอนุญาตให้ไปเหรอ?”“เพิ่งจะเกิดเรื่องแท้ๆ” จิวารีตั้งคำถามอ้างเหตุการณ์ในวันนั้น“แม่อนุญาตอยู่แล้ว...เพราะดินก็ไปด้วย” ตอบอย่างอารมณ์ดี นี่คงจะมัดมือชกอิทธิพลอีกคนกระมังหลังเหตุการณ์ลอบทำร้ายร่างกายในครั้งนั้น พิมพ์พรรณแม่ของเอวาได้ไหว้วานให้อิทธิพลช่วยเป็นหูเป็นตา สอดส่องเรื่องความปลอดภัยให้กับเอวาแทนเธอที่ต้องเดินทางไปต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งในเรื่องธุรกิจ สองหนุ่มสาวที่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กจึงไม่มีปัญหาหรือคิดว่าเป็นภาระใด ๆ คุณหนูเอวาที่ชอบทำอะไรตามความสบายใจของต
더 보기
ตอนที่ 6/1 มินิคอนเสิร์ตสร้างเรื่อง
เนื่องจากเสียงดนตรีที่ดังก้อง กลุ่มชายหนุ่มที่ยืนคุยกันในระยะใกล้ โดยยื่นหน้าเข้าหากันเพื่อให้ได้ยินและหันข้างให้สาว ๆ จึงมองไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ส่วนตะวันและธีธัชนั้นยังคงเมามันส์กับการควงเอวตามจังหวะแดนซ์อย่างไม่ลืมหูลืมตา จนกระทั่งจิวากรเดินกลับมาที่กลุ่ม“ปล่อย” เอวาตะกุยตะกายร่างออกจากการเกาะกุมเพื่อจะเข้าไปซ้ำแก้วกาญให้จงได้เพราะเครื่องติดแล้ว และดูเหมือนจะไม่ยอมดับลงง่าย ๆ เสียด้วยแก้วกาญถูกพยุงให้ลุกขึ้นโดยนุ่นเพื่อนสาวของเธอทันทีที่เอวาถูกลากออก“เป็นไงบ้างแก?” ถามด้วยความเป็นห่วงแต่ไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย มือปัดฝุ่นที่เปรอะเปื้อนตามเสื้อผ้าและร่างกายออกให้ สภาพของหญิงสาวในลุคสุดเซ็กซี่ตอนนี้ไม่เหลือเค้าแล้ว มือกุมใบหน้าที่เพิ่งผ่านสังเวียนมาซึ่งเต็มไปด้วยรอยปื้นแดง และอีกไม่นานก็คงฟกช้ำ ริมฝีปากที่ถูกฉาบด้วย ลิปสติกสีสันสดใสตอนนี้ทั้งเจ่อทั้งบวม ผมยาวดัดลอนเด้งแปรเปลี่ยนเป็นรังนกโดนไฟช็อตเสียอย่างนั้น และเมื่อเห็นว่าเอวาถูกล็อกตัวไว้หล่อนก็ปรี่เข้ามาจะเอาคืน แต่ยังเข้าไม่ถึงตัวก็ถูกขาเรียวของคุณหนูเอวาถีบเข้าที่หน้าท้องหงายหลังตึง นุ่นที่ยืนอยู่ใกล้กันรับร่างหล่อนไว้ได้
더 보기
ตอนที่ 6/2 คนป่วย
ภายในห้องที่เงียบสงัดในคอนโดหรู จิวารีนอนลืมตาในความมืด อาการปวดเกร็งที่หน้าท้องปลุกเธอให้ตื่นขึ้นมากลางดึก และไม่สามารถข่มตาให้หลับต่อลงไปได้อีกเลย ค่อย ๆ ลุกจากเตียงอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวรบกวนคนเมาที่กำลังหลับลึกอยู่ข้าง ๆ และเดินไปเข้าห้องน้ำออกจากห้องน้ำก็เดินเข้าไปที่โซนห้องครัว เพื่อหาน้ำร้อนดื่มบรรเทาอาการปวดท้องจากวันนั้นของเดือนที่มาถึงแล้ว นั่งสังเกตตัวเองอยู่พักใหญ่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะดีขึ้น ตัดสินใจเดินกลับเข้าห้องนอนและปลุกเอวา“เอวา” เรียกเพื่อนสาวที่หลับอยู่โดยยังไม่เปิดไฟในห้อง“เอวา” เพิ่มระดับเสียงขึ้นเมื่อเอวายังคงไม่ขยับคนที่ถูกปลุกงัวเงียตื่นขึ้นมา พลิกตัวลืมตาในความสลัวและปรับสภาพความมึนงงของสมองอยู่พักใหญ่กว่าระบบจะเข้าที่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนเข้านอน“ฉันปวดท้อง...แกมียาแก้ปวดท้องเม็นหรือเปล่า” เมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวขยับตัวแล้ว แสงไฟจากห้องนั่งเล่นที่ส่องเข้ามาด้านในเพราะเธอเปิดประตูห้องนอนไว้เอวาลุกขึ้นนั่งสะลึมสะลือเอื้อมมือไปเปิดสวิตช์โคมไฟที่หัวเตียง“อยู่ในลิ้นชักตรงนั้นน่ะ” หลังจากรวบรวมสติได้ และชี้มือไปที่โต๊ะมุมห้องบอกเพื่อน จิวารีเดินไปเปิดลิ้นชักแล
더 보기
ตอนที่ 7 งานใหม่
วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ไม่มีเรียนและไม่มีคิวเล่นดนตรีที่ร้านอาหาร แต่จิวากรก็ต้องมาร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดเจ้าของร้าน ตั้งแต่เย็นเมื่อวานยันสว่างคาตา ขามานั่งแท็กซี่เพราะเอารถไปซ่อมเปลี่ยนยางรั่วทิ้งไว้ และโทรบอกน้องสาวให้ออกมารับหลังจากแขกคนสนิทที่มาร่วมงานทยอยกลับกันหมดแล้ว เหลือเพียงเจ้าของร้านที่ฟุบหลับอยู่โซฟาด้านในของโซนวีไอพีเท่านั้นร่องรอยของปาร์ตี้เมื่อคืนยังคงทิ้งภาพไว้ให้เห็น ขวดเครื่องดื่มเปล่าที่วางเกลื่อนกลาดอยู่ทุกมุมของห้อง อีกทั้งจานอาหารและของขบเคี้ยวที่วางซ้อนทับกันอยู่บนโต๊ะยังไม่ถูกเก็บกวาดทำความสะอาดเลย เสียงดนตรีจากเพลงคาราโอเกะในจอทีวีแอลอีดีขนาดใหญ่ที่เปิดทิ้งไว้ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง“รอแป็บนึงขอเข้าห้องน้ำก่อนปวดขี้”จิวากรหันไปพูดกับน้องสาวหลังจากโทรให้เข้ามานั่งรอด้านใน วางกระเป๋าสะพายลงบนโซฟาข้างเธอ“นั่งฟังเพลงรอไปก่อนเดี๋ยวมา” และเดินไปเข้าห้องน้ำจิวารีนั่งพิงพนักโซฟาดูมิวสิกวิดีโอคาราโอเกะที่เปิดทิ้งไว้ตรงหน้าพร้อมกับฮัมเพลงตามไปด้วย สายตาเหลือบไปเห็นไมค์ที่วางอยู่บนโต๊ะ ประจวบกับเพลงโปรดที่เปิดขึ้นพอดี ในใจก็นึกสนุกขึ้นมาทันทีลุกไปคว้าไมค์มาเปิดและเ
더 보기
ตอนที่ 8 แฟนพี่
“ไอ้เหี้ยนี่ก็เสน่ห์แรงจริ๊ง” ธีธัชค่อนขอดเพื่อน ไม่นานเพื่อนของสาวสวยหนึ่งในกลุ่มนั้นก็เดินตรงมาหาอิทธิพลที่โต๊ะและหยุดยืนอยู่ข้างชายหนุ่มพร้อมด้วยรอยยิ้ม ทุกสายตาของทุกคนในโต๊ะจับจ้องอยู่ที่เธอ“พี่ชื่ออะไรคะ?” เธอย่อตัวลงต่ำก้มหน้าเข้ามาใกล้ ผู้ถูกถามแค่ส่งยิ้มให้ยังไม่ได้ตอบคำถามใด ๆ“ชื่อพี่ดินค่ะ” จิวารีตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้น้องคนสวย“เพื่อนหนูให้มาขอแลกไลน์กับพี่ดินค่ะ” พลางหันกลับไปมองที่โต๊ะสาวสวยคนเดิมที่ถูกเอ่ยถึงส่งยิ้มหยาดเยิ้มมาให้“คนนั้นค่ะ” บุ้ยปากไปที่เพื่อนสาวของหล่อนที่ส่งสายตาทะลุมาหาชายหนุ่มเหมือนนายพรานที่เห็นลูกกวางตัวน้อยและมโนอยู่ในใจว่าหากได้ชิมเนื้อคงหวานน่าดู นี่พวกหล่อนไม่คิดบ้างเลยเหรอว่า เอวาหรือจิวารีที่นั่งร่วมโต๊ะกับเขา ใครคนใดคนหนึ่งอาจจะเป็นแฟนของชายหนุ่มก็เป็นได้ ใจกล้าไม่เบาจริง ๆ“คงไม่ได้หรอกค่ะคนนี้แฟนพี่” จิวารีปฏิเสธพร้อมกับคล้องแขนที่คอชายหนุ่มแตะไหล่แข็งแรงเคาะเล่นเบา ๆ แกล้งสาวน้อยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บวกกับนึกสนุกแกล้งพ่อหนุ่มเนื้อหอมเสียหน่อย“อ้าว ขอโทษนะคะพี่ หนูไม่ทราบค่ะ” หน้าตาตื่นพร้อมกับยกมือไหว้ขอโทษ“ไม่เป็นไรค่ะแฟนพี่รูปหล่อ ใคร ๆ
더 보기
ตอนที่ 9 บำเพ็ญประโยชน์
สวนสาธารณะในวันหยุดสุดสัปดาห์คลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาออกกำลังกาย ทั้งวิ่งและเดินยืดเส้นยืดสาย รวมทั้งปั่นจักรยานที่มีให้เห็นอยู่จนชินตา บางมุมคือที่นั่งอ่านหนังสือของนักศึกษา อีกทั้งมานั่งพักผ่อนรับอากาศบริสุทธิ์หนีฝุ่นควันจากการจราจร มาพึ่งความเขียวชอุ่มร่มรื่นจากต้นไม้ใหญ่จิวารีสะพายเป้ที่บรรจุถุงดำและถุงมือสำหรับปฏิบัติการของเธอในวันนี้ อิทธิพลถือเสื่อพับผืนเล็กในมือมาด้วย อีกข้างหิ้วเสบียงพะรุงพะรังเต็มมือทั้งอาหารและเครื่องดื่ม ผลไม้ อีกทั้งขนมขบเคี้ยว ประหนึ่งจะไปปิกนิกเสียอย่างนั้น เพราะด้านในไม่อนุญาตให้รถขายอาหารเข้ามาจอด หากจะออกมาซื้อหลังจากทำงานเสร็จก็ไกลโขคงหินจนตาลายเป็นแน่สองหนุ่มสาวเดินพูดคุยกันมาตามทางและมองหาจุดพัก เลือกปูเสื่อใต้ต้นไม้ใหญ่ริมสระน้ำที่มีลมโกรกอยู่เป็นระยะ“ต้องอิ่มก่อนถึงจะเริ่มทำงานได้เพราะกองทัพต้องเดินด้วยท้อง” จิวารีพูดอย่างอารมณ์ดีพร้อมกับค้นเสบียงที่อิทธิพลเพิ่งวางลงเมื่อครู่“นายนี่รอบคอบดีจัง”เปิดและชิมดูทุกเมนูเทสรสชาติทุกอย่างอย่างตั้งอกตั้งใจ เพราะตั้งแต่เช้ายังไม่ไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย รูดลูกชิ้นปิ้งออกจากไม้ลงในถุงเทน้ำจิ้มราด และจิ้มเข
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status