หน้าหลัก / มาเฟีย / รักเลือดมาเฟีย / ตอนที่6 จัดการเรื่องยุ่งยาก

แชร์

ตอนที่6 จัดการเรื่องยุ่งยาก

ผู้เขียน: จิรัฐติกาล
last update วันที่เผยแพร่: 2025-11-29 12:53:02

หลังจากเมื่อคืนเขาก็บินไปอิตาลีทันทีแล้วต่อสายหามาร์กัส      เพื่อเจรจาร่วมมือ

“ลูเฟีย” มาร์กัสรับสายหลังจากออกมาจากบ้านพักของนายพล อาร์มาร์โด้ ก่อนจะขึ้นเรือเพื่อไปยังจุดหมายต่อไป สถานที่นัดหมายของ พวกเราคือ ร้านอาหารพื้นเมืองในเมืองมิลานท่ามกลางความเงียบสงบ    ราวกับไร้ผู้คน

ห้องอาหารด้านในสุดมีทายาทมาเฟียสองคนกำลังนั่งอยู่ด้านใน   จึงชวนให้บรรยากาศดูเงียบยิ่งกว่าเดิม คิดว่าลมหายใจก็แทบจะไม่กล้าหายใจ

สองหนุ่มหันมองไปยังอีกคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า ฟาเบียนที่นั่งเหงื่อตกก็ขยับเคลื่อนตัวให้มีเสียงขึ้นมา หันมองด้านนอกก็มีคนคุ้มกันแน่นร้านอาหาร

“หลักฐานถูกบันทึกที่หน้ากล้องของจารมีน ตอนนั้นเขาเอาไป  แต่เอาไปเก็บที่ไหน ผมเองก็ไม่แน่ใจ”

ลูเฟียฟังฟาเบียนพูดเป็นครั้งที่สิบ ถึงจารมีนจะเป็นลุงเขา และเลี้ยงเขามากับมือ ฝึกและทำให้เขากลายเป็นคนเลือดเย็นอย่างที่เขาต้องการ หากแต่เขาก็ไม่เชื่อสนิทใจเท่าไร

“ลุงพูดแบบนี้ลอย ๆ แล้วจะให้ผมเชื่อสนิทใจได้ยังไง”

สายตาฟาเบียนดูกังวล “ใช่ ๆ ตอนเกิดเรื่องมีอีกคนหนึ่งอยู่ด้วย”

สองหนุ่มเอนไปยังด้านหน้าโต๊ะ เพื่อรอฟังรายชื่อที่เขาบอก “ลูแบร์”

ลูเฟียถึงกับขมวดคิ้ว “ลุงพูดถึงอะไรกับคนตาย”

ใช่ลูแบร์ตายไปเมื่อห้าปีก่อน แต่เขากลับได้ยินเสียงหัวเราะของ  ฟาเบียน “หึ ใครบอก”

หมายความว่าอย่างไร “หากเขาไม่แกล้งตาย ก็คงได้ตายจริง ๆ เพราะเมื่อห้าปีก่อน ตอนที่เขาบอกความจริงเรื่องฐานะคุณชายแล้ว เขาก็คิดที่จะทวงตำแหน่งให้คุณชาย คิดจะขโมยหลักฐานออกมาได้แต่ถูกจับได้เสียก่อน ตอนนั้นเขาถูกตามล่าพร้อมกับหลักฐานอย่างหนัก สุดท้ายก็ตกหน้าผาไปแต่โชคดีที่ไม่ตาย ลูแบร์จึงสร้างศพปลอมขึ้นมาเพื่อให้ตัวเองหายไปจากโลกนี้ แบบนั้นแล้วถึงจะหนีรอดจากมือของจารมีนได้ ถ้าหลักฐานไม่ถูกทำลายใต้หน้าผานั้น ก็แสดงว่าตอนนี้ยังอยู่ที่ลูแบร์”

“แล้วจะหาเขาได้ที่ไหน” มาร์กัสเป็นคนพูดแทรกขึ้นมา

ฟาเบียนเหมือนลังเล แต่ก็ยอมบอก “ชายแดนฝรั่งเศส เวียลาเต (Via Lattea)”

ดูเหมือนงานนี้เราจะต้องเตรียมเสื้อกันหนาวเยอะหน่อยแล้ว     มาร์กัสหันมองลูเฟีย ก่อนที่พวกเราทั้งหมดจะเริ่มออกเดินทาง

วันนี้เป็นวันดีที่เธอได้ออกจากอะพาร์ตเมนต์ห้องนั้นหลังจากที่เขาใช้เธอจนเกินราคาที่เรียกร้องเสียอีก ในใจเมญ่าบ่นอุบรู้แบบนี้เรียกให้แพงกว่านั้นดีกว่า

เสียงรถจอดเทียบริมถนน เธอหันมองป้ายร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง    ที่อยู่ตรงหน้า ไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูให้เธอลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในร้านแห่งนั้น

วันนี้เธออารมณ์ดีมากที่เขาไม่อยู่ ได้ยินที่คุยโทรศัพท์เหมือนจะออกไปชายแดนฝรั่งเศสอิตาลี ซึ่งแน่นอนว่าเขาจะไปไหนก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ ตอนนี้ร่างกายเธอแทบจะหมดแบตเตอรี่คิดว่าหลังจากชอปปิงเสร็จจะเข้าร้านให้นวดสักสองสามชั่วโมง

พนักงานร้านเปิดประตูให้เธอเข้าไป เมื่อเข้าไปก็มีพนักงานผมสีทองยืนยิ้มอยู่พร้อมกับพูดว่า “คุณลูเฟียโทรมาแล้วค่ะ เชิญคุณเมญ่าเลือกได้ตามสบายเลย”

เธอเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเชิดหน้าขึ้นสูงอีกนิดจากนั้นก็เริ่มกวาดตั้งแต่ราวแรก เสียงพนักงานที่อยู่ด้านหลังก็พูดขึ้น “อันนี้ไซซ์คุณเมญ่า น่าจะใส่ไม่ได้นะคะ”

“ใส่ไม่ได้ก็เอาให้ขอทานแทน” ในเมื่อใช้ร่างกายเธอจนแทบเดิน  ไม่ไหวเธอก็ต้องใช้เงินเขาให้คุ้มหน่อย พนักงานได้ยินก็ยิ้มอย่างยินดีรีบเข้าไปรับเสื้อผ้าทีละราว พอเห็นว่าเยอะก็ขอตัว

“ดิฉันขอตัวไปตามพนักงานคนอื่นก่อนนะคะ เชิญคุณเมญ่าเลือกต่อเลยค่ะ” เมญ่าหันมองไปยังพนักงานที่รีบวิ่งไปด้านในอย่างดีใจ เธอจึงหันกลับมามองเสื้อผ้าราวที่สองสายตามองเห็นเสื้อโค้ตสีขาวที่อยากได้มานาน  ก็หยิบขึ้นมามองแล้วใช้มือลูบจับขนนุ่มอุ่น

“เป็นขนแกะจากอิตาลี ดีไซน์โดยนักออกแบบชื่อดังซึ่งแน่นอน  เธอคงไม่รู้จัก” คนพูดเดินมาแล้วก็ถือวิสาสะดึงเสื้อที่เธอถือไปมองจากนั้นก็หยิบดูป้ายราคา

“มีปัญญาจ่ายหรือยังไง” มุมปากอีกฝ่ายเหยียดชัดเจน จนเมญ่ารู้สึกคันยิบแต่ก็อยากทำให้อีกฝ่ายสำนึกก็เลยพูดกลับ

“ฉันจะมีปัญญาจ่ายหรือไม่มีปัญญาจ่ายแล้วเกี่ยวอะไรกับเธอนีน่า”

เจ้าของชื่อหัวเราะขำจากนั้นก็ขว้างเสื้อใส่หน้าเธอ “อย่างเธอคงต้องไปขายตัวสักร้อยครั้งถึงจะซื้อมันได้ อ้อไม่สิฉันว่าชาตินี้คงไม่มีปัญญาเพราะคนที่จ่ายเงินให้เธอไม่มีแล้วใช่ไหม”

เมญ่ามองคนตรงหน้า เรื่องที่เธอกับแฟนหนุ่ม ราฟาเอลเลิกกันนั้นไม่มีใครได้รู้เลยยกเว้นแต่ว่าคนคนนั้นจะเป็นคนที่ทำให้พวกเราสองคน    เลิกกันและตอนนี้เธอก็รู้สาเหตุแล้ว

ที่ผ่านมานีน่าพยายามแซะเธอทุกเรื่อง ทั้งเรื่องการเรียน ตลอดจนการคบเพื่อนในห้อง กีดกันและคอยแกล้งเธอสารพัดแต่ทุกครั้งก็จะมี   ราฟาเอลคอยช่วยเหลือเธอเสมอ

ทำให้เธอยอมคบหากับราฟาเอล แต่เพียงเพราะว่าเหตุผลบางอย่างเลยทำให้อีกฝ่ายเปลี่ยนไป จนถึงตอนนี้เธอก็ทราบสาเหตุ

นีน่าดูจะสะใจที่ทำให้เธอเงียบและดูเหมือนตัวแข็งจึงเดินเข้าไป แล้วใช้ “เท้า” เหยียบที่เสื้อโค้ตชุดนั้นจนเสื้อสีขาวเปื้อนดินเป็นสีดำ

“ว่ายังไงตกลงมีปัญญาจ่ายใช่ไหม อันที่จริงแล้วมันก็แค่เศษเงินเท่านั้น” นีน่าเปิดกระเป๋าแล้วหยิบบัตรขึ้นมาจากนั้นก็โบก

เมญ่าจำบัตรใบนั้นได้ดี นึกเสียดายที่ตอนนั้นเธอปฏิเสธราฟาเอลไปเลยทำให้ไม่ได้ถลุงเงินเขาจนหมดเนื้อหมดตัว

“เดี๋ยวฉันจ่ายให้เองเธอไม่ต้องกลัวหรอกนะเพื่อนรัก” คำว่าเพื่อนรักดูแล้วจะทิ่มแทงใจเธอเข้าไปอีก

เมญ่ามองอีกฝ่ายที่เดินไปยังหุ่นที่ยืนอยู่กลางร้าน มีพนักงานอีกคนที่ออกมาจากด้านหลังซึ่งไม่ใช่คนที่ต้อนรับเธอเข้ามาทักทายนีน่าก่อนจะหยิบเสื้อคลุมสีน้ำตาลนั้นมาสวมใส่ “เธอว่าสวยไหม” คนกวนประสาทยังคงหันมายิ้มแล้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

ไม่นานพนักงานที่ต้อนรับเธอก็ออกมาสีหน้าอีกฝ่ายตกใจเมื่อเห็นเสื้อโค้ตบนพื้นพร้อมกับรอยเปื้อน เมญ่าหันมองไปทางนีน่าแล้วพูด

“ฉันเหมาเสื้อผ้าทั้งหมดในร้าน และเสื้อตัวนั้นที่เธอใส่ด้วย อ้อ    อีกอย่างถ้าคุณเอามาไม่ได้ฉันก็จะยกเลิกเสื้อทั้งหมดที่สั่งไป”

นีน่าอ้าปากกว้างหันมองสีหน้าพนักงานจากนั้นก็....

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 73 เจ้าพ่อแดเนียล

    เจ้าพ่อแดเนียลแดเนียลยังคงตั้งตัวไม่ติดเมื่อพ่อของเขาอองเดรเรียกพบแล้วบอกว่า ตอนนี้ตระกูลคาร์ลอสของเราต้องการทายาทด่วน ซึ่งสาเหตุสำคัญทั้งหมด ก็เนื่องจาก พี่ชายตนที่ยังไม่แต่งงาน น้องสาวของตนที่ได้ใส่ชุดเจ้าสาวเรียบร้อยแล้วแต่ก็ไม่ได้เข้าพิธีแต่งงานเพราะเจ้าบ่าวดันมีเมียและลูกอยู่แล้วสุดท้ายเรื่องทุกอย่างก็ตกมาอยู่ที่เขาคนเดียว “ผมไม่แต่ง”“แกอย่าเรื่องมากนักเลย ถึงยังไงทุกวันนี้แกก็เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แค่มีเมียมีลูกให้ฉันมันยากตรงไหน”“ยากตรงที่ผมไม่รู้ว่าเธอคือใคร มาจากไหน ไม่รู้จักไม่ได้รักหรือชอบเลยด้วยซ้ำ”คนเป็นพ่อหัวเราะใส่ “คนอย่างแกสนความรักด้วย ที่ฉันเห็นที่ผ่านมาแกก็เอาแต่ลอยไปลอยมาหาคนจริงจังไม่ได้สักคน ทำอย่างที่ฉันบอกแต่งกับตระกูลกาบิเรีย ยังไงเสียอีกฝ่ายก็เป็นใหญ่ในโปรตุเกสอยู่ตอนนี้ ถ้าแกแต่งด้วยเรื่องการส่งของข้ามชายแดนก็จะกลายเป็นเรื่องง่ายขึ้น”ตระกูลกาบิเรีย ในสมองเขาตอนนี้กำลังนึกถึงเด็กสาวอ้วนกลม ที่เหมือนลูกบอลแดเนียลนึกจบก็ส่ายหน้า “ผมไม่แต่งกับหมูอ้วนนั่นเด็ดขาด”“เรื่องนี้แกไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ อีกอย่างถ้าแกยอมแต่โดยดีฉันจะยกเมืองแถบชายแดนโปรตุเกสใ

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 72 เมื่อบรรดาเมียรวมตัวกัน

    แอนนา เจด้า ปอฝ้าย ลอร่า และสะใภ้มาเฟียคนล่าสุด เมญ่า ห้าสาวกำลังนั่งล้อมวงอยู่บนดาดฟ้าบนเรือสำราญที่กำลังล่องเรือ ออกเดินทางไปอีกสามประเทศ ด้านล่างของดาดฟ้านั้นมีสระว่ายน้ำอยู่ ซึ่งตอนนี้ก็มีภาพงามให้มองเมื่อบรรดาสามีกำลังกระโดดเล่นน้ำอยู่อืม ซิกซ์แพ็กนั้นไม่มีใครแพ้ใคร แอนนาหยิบแก้วแชมเปญขึ้นมาจิบมองภาพด้านล่างเพียงครู่ก่อนจะหันมาที่เมญ่าที่ดูจะสนใจหลานเธอมาก โนร่า อลิซที่กำลังเล่นกันอยู่ ได้ยินมาว่าเพราะคลอดก่อนกำหนดก็เลยทำให้ต้องตัดมดลูกทิ้ง“ว่าง ๆ ก็ไปเที่ยวที่เชียงใหม่บ้างสิหนูเมญ่า”เมญ่าหันมองแอนนาแล้วยิ้มขอบคุณ “ค่ะ ลูเฟียตอนนี้พึ่งจะกลับมารับช่วงต่อคุณพ่อจารมีนก็เลยยุ่ง ๆ หน่อยค่ะ แต่ถ้าจัดสรรลงตัวแล้วก็คิดว่าจะกลับไปหาพ่อกับแม่ และอาจจะแวะขึ้นเชียงใหม่ด้วย ปีนี้หน้าหนาว ถ้าได้พักที่เชียงใหม่คงน่าจะสบาย”“ดีเหมือนกัน องุ่นรอบนี้ผลผลิตมาก ไว้พวกเรามาทำแยมด้วยกันอีกนะ” ปอฝ้ายจับมือเพื่อนสนิท หลายปีมานี้เธอพยายามตามหาอีกฝ่าย แต่ก็ไม่พบ มารู้ก็ตอนที่มาร์กัสเล่าให้ฟังว่าเจออีกฝ่ายที่ไหนและยังให้เงิน บินกลับเมืองไทยอีกพอมาถึงเมืองไทยเธอก็ติดต่อกลับทันที แต่

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 71 มันอยู่ในสายเลือด

    “แต่สามปีที่ผ่านมา”“แน่นอนมันอยู่ในสายเลือด” แต่ตอนนี้สายเลือดมาเฟียก็กำลังจับเธอนอนคว่ำบนตักจากนั้นก็ฟาดก้นกลับ “โอ๊ย!! กลับไปฉันจะให้คุณล้างจานทั้งเดือน” ทำเธอเจ็บไม่พอยังหัวเราะใส่อีก“ผมล้างให้ปีหนึ่งเลย” พอพูดจบก็ฟาดแรงยิ่งกว่าเดิมจนเห็นรอยมือแดง เมญ่าขยับคิดจะลุกเขาก็จับเธอขึ้นมานั่งบนตัก เขาถกเดรสสีขาว ที่อยู่ระดับเข่าขึ้นมาจนถึงสะโพกจากนั้นก็ใช้มืออุ่นร้อนนั้นขยับท่อนเอ็นแล้วถูตรงร่องรักผ่านกางเกงในเสียดสีจนได้ยินเสียงครางต่ำของคนถูกกระทำเมญ่าเอนหน้ามองเขาก่อนจะรับจูบจากเขา ชายหนุ่มส่งลิ้นสาก เข้ามาสัมผัสลิ้นเธอแลกดูดกลืนราวกับดูดน้ำหวาน เสียงดังของน้ำลาย สร้างความปรารถนาในกายเธอให้จุดขึ้นเร็วกว่าเดิม “อืม แบบนั้นแหละ” เสียงเธอบอกเขาเมื่อหัวท่อนเอ็นกำลังขยับขยี้กลีบร่องรักไปมาเสียดสีขยับไปมาจนทำให้น้ำของเขาที่ออกมาผสมกับน้ำของเธอเปียกแฉะซึมออกมา คนกระทำยังคงยั่วยวนคนที่แกล้งเขาก่อน ใช้มือนั้นเกี่ยวกางเกงในออกแล้วขยับยกสะโพกเธอขึ้นช่วงจังหวะที่สะโพกตั้งตรงนั้นแล้วกดลงมา ท่อนเอ็นที่กำลังชูช่อ ก็กดเข้าไปด้านในพอดี “อ๊า” เสียงเมญ่าร้องเหมือนความปรารถนาในกายได้รับการตอบร

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 70 ล่องเรือสำราญปารีส

    การได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันคือความสุขอย่างหนึ่ง ในสามปีนี้ ลูเฟียผ่านด่านเคราะห์ของเมียมามากมายชนิดที่ว่าเขาคิดว่ายากกว่ายกปืนยิงคนตายเสียอีกพวกเรากลับมายังปารีสอีกครั้ง และกำลังจะไปล่องเรือสำราญ แต่ครั้นจะไปเพียงครอบครัวเดียวไม่สนุกก็เลยชวนครอบครัวของตระกูล มาร์เรนและตระกูลคาร์ลอสลูเฟียที่กำลังย่างบาร์บีคิวอยู่ เห็นเด็ก ๆ กำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานใครจะคิดว่าเชื้อสายมาเฟียและเจ้าพ่อจะขยับขยายเยอะมากถึงขนาดนี้ตอนนี้พวกเรากำลังอยู่บนเรือสำราญขนาดใหญ่ กำลังล่องแม่น้ำ ในแม่น้ำแซนดูบรรยากาศยามค่ำคืนที่สวยงามพร้อมกับแสงจากไฟหอไอเฟลเขาหยิบอาหารมาวางให้เทวิน เด็กชายติดนิสัยคนไทยจึงยกมือไหว้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หยิบจานไปให้ปู่ต่อซึ่งแน่นอนปู่ก็ชมหลานไม่ใช่คนเป็นพ่อที่ย่างอยู่นานกว่าจะได้กินเขาขยับนั่งลงข้างเมีย มองเมญ่าที่กำลังเห็นเด็ก ๆ วิ่งไปมา “อยากได้เด็กผู้หญิงไหม” เธอมองเห็นโนร่า อลิซ และแดเนียล ชื่อเด็กน้อยที่เหมือนกับเจ้าพ่อแดเนียล คงเพราะว่าชื่อเหมือนกันเด็กน้อยเลยติดแดเนียลแจ“ได้ยินมาว่าแดเนียลจะแต่งงาน” เมญ่าก็เริ่มสนใจเรื่องคนอื่น ลูเฟียหันมองแล้วถามกลับ “คุณรู้

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 69 ความเข้าใจผิด

    ที่จริงแล้วเรื่องขัดแย้งและความเข้าใจผิดทั้งหมดที่เธอมีนั้นเทเลอร์พูดกับเธอในรถก่อนหน้าแล้ว ตอนฟังคราวแรกเธอก็ยังไม่ใจอ่อน ตอนเขาช่วยแม่ก็เริ่มอ่อนนิดหนึ่งแต่ก็ยังไม่ให้อภัยอยู่ดี แต่คำพูดลูกต่างหากที่ทำให้เธอคิดได้เมื่อมาถึงบ้านเธอก็เลือกที่จะขอคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว “ข้อห้ามวันนี้คือคุณอย่าแตะต้องตัวฉันเด็ดขาดไม่อย่างนั้นฉันจะไม่คุยเรื่องนี้อีก”เขาเป็นเสือที่ไว้ใจไม่ได้รู้จุดอ่อนของเธอทุกอย่าง อดีตเสือที่กลายเป็นแมวตอนนี้ยกมือแล้วพูด “แน่นอน”เมญ่ามองมือเขา ก่อนจะหันมองประตูที่ยังเปิดเอาไว้ พอแน่ใจแล้วว่ามีทางหนีและไม่มีใครด้านนอกเธอก็พูดสิ่งที่คิด“ฉันให้เวลาคุณสามเดือนสำหรับการทำหน้าที่พ่อ”สามเดือนเป็นอะไรที่สั้นมาก “หากว่าสามเดือนนี้คุณสามารถทำให้เทวินยอมรับว่าคุณเป็นพ่อจริง ๆ ได้ ฉันจะยอมให้คุณอยู่ดูแลลูกต่อ”“ตกลง” เขารีบตกลงอย่างไม่คิดเมญ่ามองแววตาที่ฉาบความดีใจจนปิดไม่มิดของเขาจึงบอกเงื่อนไขต่อไป “แล้วเรื่องของเรานั้น”สีหน้าแววตาลูเฟียดูมีความหวังมาก “ฉันตกลง”“ฉันยังไม่บอกเลยทำไมคุณรีบตกลง”“เพราะไม่ว่าอะไรก็ตามที่เธอไม่ไล่ฉันไป ให้ฉันได้อยู่ใกล้ได้ทำหน้าที่พ่อและสามี

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 68 ให้เวลาพิสูจน์

    เมญ่าอยู่ในโรงพยาบาลมองหมอที่กำลังทำแผลให้คนเจ็บ โชคดี ที่แม่เธอไม่ได้รับบาดเจ็บแต่อย่างใด ตอนนี้กำลังไปแจ้งความเพื่อเอาผิดพ่อเลี้ยงคนที่ก่อเรื่องในวันนี้ส่วนเธอกำลังดูแลคนป่วยที่กำลังร้องเจ็บอยู่เหมือนจะเป็นจะตายก่อนจะเอามือที่ไม่เจ็บมาดึงมือเธอไปจับ เมญ่ามองแล้วยิ่งสงสัยความมือไวกว่าก็ยกขึ้นตีมือเขาออกไปแล้วขยับออกไปอีกนิดรอหมอทำแผลจนเสร็จได้เห็นสีหน้าเหมือนหมาหงอยอยู่พักหนึ่ง “แผลแค่เฉียดต้นแขนครับไม่ได้เข้าเส้นเลือดหรือโดนจุดสำคัญ หมอทำการเย็บแผลห้าเข็มแล้ว เดี๋ยวจะนัดวันมาทำแผลครับ”แผลไม่ได้โดนจุดสำคัญแต่ร้องจะเป็นจะตาย เมญ่าหันมองคนหน้าตายก็รู้แหละว่ากำลังสำออย จึงคิดจะลุกขึ้น“เมญ่าฉันขอโทษเรื่องที่ผ่านมา เธอพอจะให้อภัยฉันได้ไหม ให้พวกเราได้สร้างครอบครัวกันจริง ๆ ชดเชยวันเวลาที่เสียไปถึงสามปี” ลูเฟียก้มลงมองลูกชายที่จับมือเมญ่าอยู่ราวกับหวาดกลัวเขา สายตานั้นไม่มีความวางใจสักนิด“เทวินพ่อจะเป็นพ่อที่ดีให้ได้นะลูก พวกเรามาสร้างครอบครัว ที่อบอุ่นกันเถอะ” ยิ่งพูดเทวินก็ยิ่งขยับกอดเมญ่าจนแน่น เลยทำให้เขาคิดว่าคงไม่ง่ายอย่างที่คิด อีกอย่างนิสัยของเขาไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายดาย

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่51 ก็เขาเป็นคู่นอนเธอ

    “ที่คุยกันไว้เห็นว่าคงอีกประมาณหนึ่งเดือนหรือสองเดือน ฉันคิดว่าได้บ้านช่วงนั้นก็ดีเพราะต้องหาเครื่องเรือนไปตกแต่งเพิ่มอีก” และเพราะว่าเธอต้องเก็บตัวอยู่ในบ้านจนคลอด ดังนั้นแล้วเธอคงต้องเพิ่มห้องเก็บอาหารเพิ่มอีก ทุกอย่างวางแผนไว้หมดแล้วเหลือแค่รอเวลาเท่านั้นราโมนามองคนที่กำลังคิดและเงียบไป สีหน้าแ

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่46

    สมกับเป็นพี่ยี่หวาเมญ่าปิดบังไม่ได้เลย “ค่ะ” มือของยี่หวายกมือขึ้นป้องปากตัวเองไม่ให้ส่งเสียงออก “ตายแล้วเรื่องเป็นมายังไงเล่ามาสิ”เธอจับจูงมือเมญ่าไปนั่งที่โซฟาจากนั้นก็ฟังสิ่งที่เมญ่าเจอมาตลอดเกือบสี่เดือน “คำว่ามาเฟียพอได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวแล้วก็ไม่ใช่เรื่องดีเลย แล้วเราจะทำยังไงปิดบังเขาเรื่องท้

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่42 เมื่อไรฉันจะได้หลุดพ้นจากเขา

    เมญ่าถอนใจอีกรอบ หันมองห้องที่สะดวกสบายแต่กลับเหมือนตกอยู่ในนรกมากกว่า“เมื่อไรฉันจะได้หลุดพ้นจากเขา” เสียงเธอเอ่ยออกมาอย่างเหนื่อยใจก่อนจะหลับตาลงเอนนอนเหมือนเหนื่อยจนไม่อาจพยุงตัวอีกต่อไปได้อะเดลีมองร่างที่สะอื้นโยกขยับพร้อมกับเสียงร้องตามมาก็พลอยให้นึกสงสาร “อิฉันขอตัวไปเตรียมอาหารมื้อเย็นก่อนน

  • รักเลือดมาเฟีย   ตอนที่ 41 ในแววตา

    ในแววตานั้นตั้งแต่เขาเติบโตมากับเจ้านายนั้นแทบไม่เคยเห็น มาก่อน สายตาเขาถอนใจแล้วรีบเข้าไปปลอบเจ้านาย“เธอและลูกจะต้องปลอดภัยครับเจ้านายอย่ากังวลไปเลย”ลูเฟียหันมองเทเลอร์ที่ให้กำลังใจ “คนอย่างฉันมันไร้หัวใจ” ไม่แปลกอะไรที่จะทำให้คนคนหนึ่งเกลียดจนไม่แม้แต่มองหน้าหากแต่คนฟังกลับตอบว่า หั

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status