ANMELDEN#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.24พิมพ์ใจฉันตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง...เสื้อผ้าถูกเปลี่ยนไปแล้ว ฉันลืมตามองเพดานน้ำตาไหลร่วงหล่นความรู้สึกมันยังไม่จางหาย ฉันยังคงเจ็บปวดกับมัน"ตื่นแล้วหรอ..." ฉันหันหน้าหนีไปอีกทาง เค้าเดินอ้อมมาและนั่งลงบนเตียง"คุณมีไข้...ลุกมาทานข้าวต้มหน่อย ผมทำเองเลยนะ" ฉันหลับต
"อย่ามาพูดบ้าๆ !!" เธอหัวเราะก่อนจะสะบัดแขนตัวเองออกและเอามือมาคล้องคอผม"ลิว่า...คุณน่ะเปลี่ยนไปแล้ว คุณกำลังตกหลุมรักเธอ" เธอเอ่ยและหัวเราะเยาะผม"ไร้สาระ!!" ผมกระแทกแก้วน้ำดื่มลงบนโต๊ะและเดินออกจากร้านมาและกดโทรศัพท์มือถือหาพิมพ์'หมายเลขที่ท่านเรียนไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...' ผมกดวางโทรศัพท์ล
#รักแลกร้ายเลว_EP.23พิมพ์ใจเค้าพาฉันออกมาช็อปปิ้งตามที่รับปากไว้...แต่ฉันต้องใส่เสื้อคอเต่าเหมือนอยู่ขั่วโลกเหนือซึ่งอากาศร้อนตับแทบแตก! วันนี้ไม่มีคนติดตามเค้าและเค้าก็ขับรถเองด้วย เค้าพาฉันมาห้างในตัวเมืองก็พามาทานข้าว ช็อปปิ้งตามที่เค้าบอกเค้าไม่บ่นสักคำไม่ว่าฉันจะเดินเข้าเดินออกร้านไหน"พิมพ์ช
"ครางสิพิมพ์ ซี้ด~~~" ฉันหันหน้าหนีและหลับตาลง...เค้าใช้มือเบ้บเค้นและดึงหน้าอกฉันอย่างหื่นกระหาย ซอยเอวเข้ามาอย่างเร่งๆ"ลืมตา!" ฉันไม่อยากจะมองเห็นหน้าเค้าๆ บีบหน้าฉันจนปวดกรามไปหมดจนฉันต้องลืมตามองเค้าสายตาเราสบกันฉันร้องไห้ออกมา...เค้าก้มลงมาจูบซับน้ำตาเบาๆ และกอดรัดร่างกายฉันไว้"อ่าาา~~" เค้า







