LOGIN#รักแลกร้ายเลว_EP.57 THE ENDพิมพ์ใจฉันทอดมองสายตาออกไปจากระเบียงบ้านชั้นสอง ที่มองลงไปเป็นสระว่ายน้ำ มองผู้ชายที่เป็น 'รักแรกและรักเดียว' ของฉันกับผลิตผลตัวเล็กตัวน้อยของฉันและเค้า กำลังนั่งอยู่ในห่วงยาง ลอยตุ๊บป่องๆ อยู่กลางสระว่ายน้ำ ลูกชายคนแรกที่ใกล้จะหนึ่งขวบเต็ม"มาม๊าาา" ฉันหัวเราะและชันตั
"ตกลง" เธอพุ่งตัวกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา ผมกอดเธอแน่นพรมจูบไปทั่วหน้า ผมหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา ก่อนจะดันเธอออก เอานิ้วหยิบแหวนและสวมมันที่นิ้วนางข้างซ้าย มองหน้าเธอและกดจูบลงไป"ขอบคุณนะพิมพ์...ผมรักคุณและรักวิลมาก" เธอเบะปากร้องไห้ผมดึงเธอเข้ามากอดมาจูบซับน้ำตา เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ผมลูบหลังปลอบปร
"ไม่มีหรอก...คนที่เข้าดูกล้องได้ต้องมีรหัส" ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอก"แต่คนที่มีรหัส...มีผมคนเดียว" ฉันมองเค้าค้าง...ก่อนจะถอยตัวเขยิบออกห่างเค้าๆ ตามมาก่อนจะโน้มหน้าเข้ามาใกล้และล็อคตัวฉันไว้ ขยับไปไหนไม่ได้เลย"คุณถอดเสื้ออย่างเดียวเองหรอ..." เค้ากระซิบข้างหู ฉันหันหน้าหนี คนบ้า!"ถะ...ถอย" ฉันดันอก
#รักแลกร้ายเลว_EP.56การ์ฟีลด์ผมขนของลูกกับพิมพ์ขึ้นรถจนครบทั้งหมด 3 คัน เฉพาะของลูกก็เกือบทั้งหมด ผมบอกว่าทิ้งไว้นี่บ้างเธอบอกไม่ได้ ลูกต้องใช้ทุกอัน แม่เธอยังแซวเธออยู่เลยว่าจะไม่กลับมาบ้านนี้แล้วหรอขนไปขนาดนี้ ซึ่งคำตอบที่เธอตอบผมแทบหมดแรง"กลับค่ะ พิมพ์ไม่ได้กะจะอยู่นานอยู่แล้ว แค่บ้านสร้างพออย
"ไม่ครับ ไข้ลดแล้ว แต่ช่วงนี้คงต้องห่างลูกก่อน" แม่เค้าพยักหน้า"ขอข้าวต้มอุ่นๆ สักถ้วยได้ไหมครับ...จะปลุกเธอมารองท้องหน่อย" แม่รีบเรียกเด็กให้มาทำข้าวต้มให้เธอ ก่อนผมจะฝากลูกไว้กับท่านและเดินขึ้นห้องมาดูคนป่วยผมวางถ้วยข้าวต้มไว้หัวเตียง...เรานอนแยกเตียงกับลูกเท่ากับในห้องนี้มีสองเตียงทางเดินแทบไม่
#รักแลกร้ายเลว_EP.55พิมพ์ใจเรากลับมาบ้านได้ประมาณ 3 อาทิตย์ 3 อาทิตย์ที่วิญญาณแทบหลุดจากร่าง นอนน้อย หรือเรียกว่าแทบไม่ได้นอนเลยฉันไม่รับพี่เลี้ยงเพราะอยากเลี้ยงลูกเอง เหนื่อยสายตัวแทบขาด แต่มันก็แลกมาด้วยความสุขใจที่ได้เห็นลูกเติบโตในทุกๆ วันเค้าก็ยังคงแวะเวียนมาทุกวัน บางวันกลับบ้างไม่กลับบ้าง
#รักแลกร้ายเลว_EP.26พิมพ์ใจหลังจากเค้าออกไปฉันร้องไห้อยู่แบบนั้น...เค้าไม่เคยคิดจะแคร์อะไรฉันเลย ฉันไม่เคยได้เป็นอะไร ฉันไม่รู้ว่าพาตัวเองมาอยู่ในที่แบบนี้กับคนแบบนี้ได้อย่างไร ฉันตัดสินใจกดจองตั๋วเครื่องบินกลับไทยไฟล์ด่วนก่อนจะหยิบแค่กระเป๋าถือและเสื้อโค้ทออกมาลูกน้องที่อยู่หน้าประตูไม่ได้กันฉัน
"แกรู้เรื่องลูกชายไอ่คิมมาเปิดคาสิโนใกล้ๆ เรารึยัง" คิมคือคู่แข่งทางธุรกิจของผม"รู้แล้ว" ผมรู้มาได้สักพักแล้วเรื่องนี้แต่ที่ไม่ได้บอกเพราะผมจัดการได้"พ่อไม่ต้องห่วงหรอก...ผมเอาอยู่ มันทำอะไรเราไม่ได้หรอก" ผมเอ่ยบอกอย่างมั่นใจ"อย่าไว้ใจศัตรู...พ่อมันเลวยังไงลูกมันคงไม่ต่างกัน หมาจนตรอกมันทำได้ทุกอ
#รักแลกร้ายเลว_EP.25พิมพ์ใจฉันเดินทางออกมาด้วยร่างที่ไร้วิญญาณลูกน้องคนสนิทเมื่อเห็นฉันก็ได้แต่ยิ้มมุมปากส่วนตัวเค้าน่ะหรอ! ผิวปากเดินอารมณ์ดีไม่สนใจร่างฉันที่เดินกระโพกกระเพกนี่ถ้าตม.เจอจะกักกันหาว่าฉันเจ็บป่วยหรือไม่สบายไหมก็ไม่รู้ ฉันจัดกระเป๋าไป 3 ใบ เค้าบอกให้เอามาแค่ใบเดียวและเป็นใบเล็กที่ไ
"ฉันไม่ได้ต้องการ...ชีวิตแบบนี้ฟิว ฮึกก ฉันไม่ได้อยากจะกินน้ำใต้ศอกใคร""ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ..." ผมบอกอย่างจริงจัง"เหมือนที่คุณก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับฉันนะหรอ?" เธอร้องไห้และมองหน้าผมๆ เอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาเธอ"เลิกฟุ้งซ่านและนอนพักเถอะนะ...รีบๆ หาย อาทิตย์หน้าต้องไปเที่ยวแล้ว""ฉันไม่อยากไป!" ผม







