น้ำตาลใกล้ไฟ Sugar Near the Fire

กลิ่นบุหรี่ราคาแพงคละคลุ้งอยู่ในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของกาสิโนหรู แสงไฟสลัวเรืองรองจากตึกระฟ้าภายนอกหน้าต่างบานยักษ์สะท้อนเข้ากับใบหน้าคมกริบของชายหนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้ตัวหนา เพลิง หรือที่ใครต่อใครขนานนามว่า เจ้าพ่อ แห่งโลกสีเทา กำลังจ้องมองหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชาจนน่าขนลุก “ฮึก... คุณเพลิงคะ ตาลไม่รู้เรื่องจริงๆ ค่ะ ตาลไม่รู้ว่าพี่ต้นไปทำอะไรไว้” น้ำตาลสะอื้นจนตัวโยน ร่างบางสั่นเทาในชุดนักศึกษาที่หลุดลุ่ยจากการถูกลูกน้องของเขาฉุดกระชากลากถูมาที่นี่ สองมือเล็กที่ถูกมัดด้วยสายรัดเคเบิลไทร์บวมแดงจนเห็นรอยช้ำชัดเจน “ไม่รู้” เพลิงแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นต่ำพร่าแต่ทรงอำนาจจนคนฟังต้องก้มหน้าหนี “ไอ้พี่ชายสารเลวของเธอ มันคาบข้อมูลลูกค้าระดับวีไอพีของฉันไปประเคนให้พวกไอ้เอลิค มันทำให้ฉันเกือบพินาศ แล้วเธอยังกล้าบอกว่าไม่รู้อย่างนั้นเหรอ” เขาลุกขึ้นเดินช้าๆ อ้อมโต๊ะมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นบุหรี่ดุดันแผ่ซ่านจนน้ำตาลรู้สึกอึดอัดราวกับจะขาดใจ มือหนาเชยคางมนขึ้น บีบแน่นจนหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ “ในเมื่อมันหนีไป... เธอก็ต้องเป็นคน

เพลิงยืนกอดอกพิงขอบเตียง จ้องมองร่างเล็กที่กำลังลนลานดีดตัวขึ้นมานั่ง สภาพของเขาตอนนี้มีเพียงกางเกงนอนผ้าแพรขายาวตัวเดียวที่เกาะอยู่หมิ่นเหม่บนสะโพกสอบ ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์มัดกล้ามและรอยสักที่ดูดิบเถื่อนแต่ทรงเสน่ห์จนน้ำตาลต้องรีบก้มหน้ามองมือตัวเอง “ขะ...ขอโทษค่ะ ตาลตื่นสาย” เสียงหวานสั่นเครือ เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง 'อันตราย' ตรงหน้า “ตื่นสาย? นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว รู้ไหมว่าคนอย่างฉันไม่ชอบรอใคร!” เพลิงตีหน้ายักษ์ ทั้งที่จริงๆ เพิ่งจะหกโมงเช้าเศษๆ เท่านั้นเอง “แล้วนั่นจะก้มหน้าหาเศษเหรียญหรือไง เงยหน้าขึ้นมาคุยกับฉัน!” “ตาล... ตาลไม่กล้าค่ะ” น้ำตาลตอบอ้อมแอ้ม หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู “ทำไม! หน้าฉันเหมือนหัวกะโหลกนักหรือไง หรือว่า... เธอแอบคิดลามกอะไรกับหุ่นของฉันอยู่?” เพลิงแกล้งโน้มตัวลงไปใกล้จนน้ำตาลได้กลิ่นสบู่ผสมกลิ่นกายจางๆ จากตัวเขา “เปล่านะคะ! ตาลไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย” หญิงสาวรีบเงยหน้าขึ้นมาประท้วงทันควัน แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมวาวโรจน์ที่จ้องอยู่ก่อนแล้ว แถมสายตาเจ้าเล่ห์นั่นยังกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ไม่ได้คิด... แต่หน้าแดงเป็นลูกตำล

“คุณเพลิงคะ ตาลขอแวะไปเอาของที่ห้องได้มั้ยคะ” “ไม่ได้!นี่เธอคิดจะตุกติกกับฉันเหรอ” “ตาลแค่จะแวะไปเอาของใช้ส่วนตัวนิดหน่อยค่ะ” ”เมื่อเช้าฉันสั่งให้เธอจดให้ไอ้แตมแล้วไม่ใช่เหรอ!“ค่ะใช่ค่ะ..แต่มันของส่วนตัวของผู้หญิงจริงๆ“ เพลิงสั่งแตมออกรถทันที “ไอ้แตม!ออกรถ!” “จะไปไหนครับนาย” “ไอ้นี่!กลับบ้าน!หรือมึงอยากไปนอนเฝ้ารากมะม่วง” “ครับๆกลับบ้านครับ” ในรถน้ำตาลหิวจนตาลายแทบจะเป็นลม ”นี่เธอ! น้ำตาล !“ น้ำตาลที่ใบหน้าเริ่มซีด มือเย็น เหงื่ออชื้น ”นี่เธออย่ามาแกล้งเป็นลมในรถฉันนะ“ ”นายคนเป็นลมต้องปลดกระดุมเสื้อครับนาย“ ”ไอ้บ้าแตม!มึงจะให้กูปลดกระดุมเสื้อผู้หญิงเหรอ“ ไอ้แตมอมยิ้มพึมพำเบา”ฮึ!ทำยังกะไม่เคย“ ”มึงขับรถเร็วๆเข้า เอายาดมส่งมาด้วย จะมาเป็นลมอะไรเวลานี้วะเนี่ย“ เพลิงรีบรับยาดมจากไอ้แตมมาอย่างลนลาน มือหนาประคองศีรษะเล็กของน้ำตาลให้ซบลงบนไหล่กว้าง กลิ่นยาดมผสมกลิ่นน้ำหอมดุดันของเขาคละคลุ้งไปทั่วรถ น้ำตาลที่หลับตาพริ้มเพราะความหน้ามืดเริ่มได้สติขึ้นมาบ้างเมื่อรู้สึกถึงไออุ่นจากร่างสูง "น้ำตาล... ลืมตาขึ้นมามองฉันเดี๋ยวนี้!" เพลิงสั่งเสียงดุแต่แฝงความกังวล "ไอ้แตม! มึงเหยียบ

ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้เข้าหาความลี้ลับนั้นอย่างหลงใหล ลิ้นร้ายเริ่มลากไล้ผ่านกลีบดอกไม้นุ่มชุ่มฉ่ำที่เริ่มผลิตน้ำหวานออกมาเคลือบจนหยาดเยิ้มไปทั่ว “อ๊ะ อ๊า... คุณเพลิง อย่าค่ะ!” “อื้มม... น้ำตาล อย่าห้ามฉัน” “แต่ว่าตรงนั้นมัน... อ๊าาา!” ยิ่งเธอร้องประท้วง เขายิ่งเร่งจังหวะกระดกลิ้นรัวขึ้นลงสลับหนักเบา เรียวนิ้วร้ายแหวกว่ายเข้าหาจุดอ่อนไหวแล้วบดบี้เกสรแสนสวยนั้นอย่างชำนาญ หญิงสาวผู้ไร้ประสบการณ์ไม่อาจต้านทานกระแสความเสียวซ่านที่จู่โจมเข้ามาได้ เธอทำได้เพียงบิดเร่ามือน้อยปัดป่ายไปทั่วก่อนจะเผลอกดท้ายทอยเขาไว้แน่น สะโพกมนกระดกรับจังหวะลิ้นรัวเร็วอย่างลืมอาย จนกระทั่งร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ปลดปล่อยหยาดน้ำรักแสนหวานคาลิ้นร้ายของมาเฟียหนุ่ม “อ้ายยยย... คุณเพลิง!” น้ำตาลกรีดร้องลั่นห้อง ร่างเล็กหอบหายใจรวยรินท่ามกลางสมองที่ขาวโพลนล่องลอยอยู่บนสรวงสวรรค์ที่เขาเป็นคนมอบให้... “อื้มมม...” มาเฟียหนุ่มครางต่ำในลำคออย่างพึงใจ เขาตวัดลิ้นดูดซับความหวานล้ำทุกหยาดหยดราวกับจะจดจำรสชาติความบริสุทธิ์นี้ไว้ในความทรงจำ ก่อนจะขยับกายกำยำขึ้นไปมอบจูบอันดื่มด่ำให้อีกครั้ง น้ำตาลคนนี้... ทั้งหอมแล

ช่วงเช้าเพลิงไป กาสิโนตามปกติ น้ำตาลทำงานบ้านแทนแม่บ้านที่ไอ้แตมยังหาไม่ได้เธอทำความสะอาด บ้าน ห้องนอน จัดการกับเสื้อผ้าของเพลิง ซัก รีด ทำความสะอาดครัว และตั้งใจทำอาหารเที่ยง สำหรับตัวเองง่ายๆ กระเพราทะเล ไข่ดาว ในห้องทำงานของเพลิง “หาตัวมันเจอหรือยัง” “ยังครับนาย สงสัยมันคงเอาข้อมูลนายไปขายแล้วหนีไปชายแดนหรือเปล่า” “ส่งคนไปดูอีกรอบสิ” ไอ้แตมแย้ง “นายถ้าไอ้ต้นไม่ได้ทำล่ะ “แล้วใครทำ!!ข้อมูลของกูหาย! พร้อมมันแถมรถกูอีกคันถ้ามันไม่ได้ทำแล้วใครทำ มึงตอบกูมาสิไอ้แตม!“ เพลิงกระชากคือเสื้อแตมเข้ามา “เอารถออกกูจะกลับไปชำระแค้นที่บ้าน” น้ำตาลยกจานผัดกะเพราทะเลไข่ดาวหอมกรุ่นวางลงบนโต๊ะอาหาร เธอเช็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมเบาๆ หลังจากทำงานบ้านมาทั้งเช้า แม้จะยังเพลียจากเหตุการณ์เมื่อคืน แต่เธอก็ไม่อยากอยู่เฉยๆ ให้ฟุ้งซ่าน ‘กินข้าวเสร็จ เดี๋ยวค่อยไปล้างรถก็แล้วกัน...’ น้ำตาลคิดในใจพลางตักข้าวเข้าปาก เอี๊ยดดดด! เสียงเบรกของรถยนต์ที่ดังสนิทหน้าบ้าน ตามมาด้วยเสียงประตูปิดโครมใหญ่ ทำให้น้ำตาลสะดุ้งจนช้อนแทบหลุดจากมือ ไม่นานนัก ร่างสูงใหญ่ของเพลิงก็ก้าวเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าบ