เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 7 อยากจูบมั้ยคะ
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-02 12:53:13ตอนที่ 7 อยากจูบมั้ยคะ
“เอ่อ...แล้วพี่มาทำอะไรที่ระยองเหรอคะ”
“พี่มาออกแบบรีสอร์ตใหม่ให้กับบริษัทของนายทุนครับ”
“โห!....พี่จบวิศวะมาเหรอคะ เก่งจัง”
“ครับ แล้วระตีล่ะ”
“ระตีจบมนุษยศาสตร์ เอกอิ้งค่ะ อันที่จริงคุณพ่ออยากให้ระตีเรียนเศรษฐศาสตร์”
“อืม...แล้วทำไมคุณพ่อถึงยอมระตีละครับ”
“เราทำข้อตกลงกันบางอย่างค่ะ” เขาเห็นเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไปจึงไม่ถามต่อ และชวนเธอคุยเรื่องอื่นแทน เพราะประโยคนั้นเขาสังเกตเห็นเธอ มีใบหน้าที่เศร้าลงไปเล็กน้อย
“อืม..ครับ ระตีทานบางสิครับ พี่แกะกุ้งให้ระตีตั้งหลายตัวแล้ว แต่ระตียังไม่ทานเลยสักตัว”
“ค่ะ..งั้นระตีจะกินแล้วนะคะ แต่ขอบอกไว้ก่อนนะคะว่าระตีน่ะกินจุ!!!” เธอหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะหยิบกุ้งเผาที่เขาแกะให้เรียบร้อยจิ้มน้ำจิ้มซีฟุู๊ดแล้วทานอย่างเอร็ดอร่อย คู่หมั้นเธอก็ยังไม่เคยบริการเธอถึงขนาดนี้ เธอรู้สึกว่าอยู่กับเขาเธอได้เป็นตัวของตัวเองมากที่สุด ถ้าเป็นคู่หมั้นเธอ ป่านนี้ก็คงต้องออกปากห้ามไปแล้วว่ากินเยอะเดี๋ยวจะอ้วนเอา! จนเธอติดนิสัยเวลาไปไหนกับเขา เธอก็จะไม่กล้ากินเยอะ!
“หลังทานอาหารเสร็จ พี่ขอเลี้ยงเหล้าระตีได้มั้ย” เขาเอ่ยขึ้นเพราะยังอยากอยู่ต่อกับเธอ
หญิงสาวไม่ตอบ ทำให้คนถามต้องถามอีกครั้ง เพราะไม่รู้ว่าเธอคิดยังไงกับการที่ จู่ ๆ เขาก็ชวนเธอไปดื่มแบบนี้
“ทำไมครับ ระตีไม่ดื่มเหรอ”
“พี่เห็นระตี เป็นผู้หญิงแบบไหนเหรอคะ ถึงได้ชวนไปดื่ม” หญิงสาวถามเขา
“อืม!..พี่ขอโทษครับ ถ้าหากทำให้ระตีโกรธ อันที่จริงก็ไม่เชิงว่าจะชวนไปดื่มหรอกครับ เพียงแค่พี่อยากอยู่ต่อกับระตีเฉย ๆ ”
“อืม!..ถ้าไม่เกิน 4 ทุ่ม ก็ได้ค่ะ”
“ระตีมีนัดเหรอครับ” น่านนัทธีร์เอ่ยถาม
“ไม่มีหรอกค่ะ เพียงแต่ระตีไม่ชอบนอนดึก เฉย ๆ ”
“งั้นกิจกรรมยามว่างระตีชอบทำอะไรเหรอครับ พี่จะได้ชวนถูก”
“ไม่ตายตัวค่ะ แต่ระตีจะไปดื่มกับพี่ก็ได้”
“อื้ม!..วิเศษเลย...ขอบคุณนะครับ” เขายิ้มกว้างขึ้นมาอย่างอารมณ์ดี เมื่อชวนเธอสำเร็จ รัตติกาลคุยกับเขาอย่างเป็นกันเอง
หลังจากทานอาหารเสร็จ น่านนัทธีร์ก็พารัตติกาลไปนั่งดื่มต่อที่ ฟูบาร์ของโรงแรม เสียงเพลงที่เล่นกันสด ๆ เรียกบรรดานักท่องทั้งไทยและเทศได้เป็นอย่างดี หญิงสาวร่างบางในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวกระโปรงสั้นเหนือเข่าผิวขาวเนียนสะอาดตา เดินเข้ามาในผับกับผู้ชายคนหนึ่งที่เธอก็คุ้นหน้าคุ้นตาเขาเป็นอย่าง หญิงสาวข้างกายของเขาดึงดูดสายตาบรรดาหนุ่ม ๆ ได้เป็นอย่างดี
เขาเป็นคู่หมั้นของเธอและเขาก็มากับผู้หญิงคนนั้น คนที่เขาอ้างว่าเป็นลูกค้า ตอนนี้เธอเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นชัดเจน เธอไม่ใช่ลูกค้าอย่างที่เขาอ้างเลยแม้แต่หน่อย อันที่จริงบอกเธอตรง ๆ ก็ได้ และก่อนที่เขาจะเห็นเธอ รัตติกาลก็รีบดึงใบหน้าอันหล่อเหล่าของน่านนัทธีร์เข้ามาจูบอย่างหน้าตาเฉย เพื่อให้ศีรษะของเขาบังใบหน้าของเธอเอาไว้ ฉับพลันหัวใจที่มันตายด้านไปก็กลับมามีน้ำหล่อเลี้ยงขึ้นมาอีกครั้ง
น่านนัทธีร์ไม่รอช้ารีบประกบริมฝีปากอวบอิ่มนั้นทันที ตั้งแต่เกิดมาเขาก็ไม่เคยถูกชะตากับใครมากขนาดนี้มาก่อน จนได้มาพบกับรัตติกาล พอติณณภพพาผู้หญิงคนนั้นเดินผ่านไป เธอก็รีบผลักเขาออก แต่น่านนัทธีร์นั้นก็ไม่ยอมขยับ เธอทั้งทุบทั้งตี แต่เขากลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย แถมยังบดริมฝีปากอวบอิ่มของเธอแรงขึ้นกว่าเดิม จนพอใจแล้วเขาถึงยอมปล่อย ก่อนจะเอ่ยถามถึงสาเหตุที่เธอกระทำกับเขา
“ระตีมาจูบพี่ก่อน แล้วพอพี่จูบระตีบ้าง ระตีต่อต้านพี่ทำไมครับ”
“ระตีแค่อยากจูบพี่ แต่พี่กับดันลิ้นเข้ามา” เธอต่อว่าเขากลับ
“พี่ขอโทษ!..ก็พี่ไม่รู้นี่น่า”
“งั้นพี่ขอจูบระตีอีกหน่อยได้มั้ย”
“แค่จูบนะคะ ห้ามสอดลิ้น”
“ครับ”
รัตติกาลไม่กล้าลืมตามองได้แต่หลับตาปี๋ กัดฟันไว้แน่น ไม่ให้เขาเอาลิ้นเข้ามา จนเธอแทบหายใจไม่ออกและประท้วงเขาด้วยการทุบไปที่อกแกร่งสองสามที เขาจึงปล่อยเธออีกครั้ง
“หื่อ!!.. เอาจริง ๆ พี่เนี่ยก็หื่นเหมือนกันนะคะ”
“พี่จะหื่นเฉพาะคนสวย ๆ เท่านั้นแหละครับ”
“ถามจริงพี่มีแฟนมั้ยคะ”
“เคยมีครับ แต่เลิกกันนานแล้ว”
“โอเคค่ะ ระตีถามแค่นี้แหละ ไม่อยากมีโจทก์เยอะ” เธอไม่อยากถามถึงเรื่องส่วนตัวของเขามากนัก เพราะกลัวว่าตัวเองก็จะต้องเล่าเรื่องส่วนตัวของเธอให้เขาฟังเช่นกัน
น่านนัทธีร์เลื่อนมือมากอดเอวบางเอาไว้แล้วลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลัง ทำให้รัตติกาลสะดุ้งสุดตัว ก่อนที่น่านนัทธีร์จะล้วงมือเข้าไปในชุดเดรสของเธออย่างถือวิสาสะ
“อย่ารุ่มร่ามกับระตีสิคะ”
รัตติกาลพยายามผลักร่างสูงแต่ก็ไม่สำเร็จมือหนาลูบไล้แผ่นหลังเรียบเนียน ก่อนที่ริมฝีปากจะบดเคล้าคลึงริมฝีปากอวบอิ่มนั้นอีกครั้ง เขาล้วงไปทางด้านหลังก่อนจะปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอออก
น่านนัทธีร์ลูบไล้ไปเรื่อย ๆ ร่างเธอสั่นสะท้านเมื่อมือหนาเลื่อนต่ำลงไปถึงสะโพก แล้วหญิงสาวก็ร้องครางออกมา
“พอเถอะค่ะพี่..เดี๋ยวใครมาเห็น”
“ตรงนี้มุมมืดครับ ไม่มีใครเห็นหรอก”
“ไม่ค่ะ..พี่!!! ระตีให้พี่แค่จูบเองนะ แต่พี่เล่นปลดตะขอเสื้อใน” หญิงสาวต่อว่าเป็นชุด
“พี่ขอโทษครับ พอดีพี่ห้ามใจเอาไว้ไม่อยู่ อย่าโกรธพี่เลยนะ” เขาง้อเธอ และจังหวะนั้นก็มีเพลงช้าบรรเลงพอดี น่านนัทธีร์จึงง้อเธอด้วยการชวนไปเต้นรำ พอมาถึงที่ฟอร์เต้นรำเขาก็โอบเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้ ทั้งคู่เต้นด้วยกันไปสักพัก รัตติกาลก็จำซบที่ไหล่กว้างของชายหนุ่มเพราะกลัวใครบางคนจะเห็น
“พี่รีบพาระตีกลับเถอะค่ะ” เธอใจคอไม่ค่อยดีเมื่อเห็นคู่หมั้นหนุ่ม
“ทำไมเหรอ ระตีเจอใครในนี้งั้นเหรอ ถ้าให้พี่เดานะ พี่ว่าผู้ชายที่นั่งโต๊ะอยู่ฝากนู้น”
“พี่ธีร์รีบพาระตีกลับเถอะค่ะ ระตีไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว”
“งั้นระตีดื่มไวน์ให้แก้วนี้ให้หมดก่อน แล้วก็ไปเต้นรำกับพี่อีกสักเพลงสองเพลง พี่รับรองว่าเค้าไม่เห็นระตีแน่นอน” น่านนัทธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อปล่อยให้หญิงสาวเป็นอิสระแล้ว
บทล่าสุด
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 35 จังหวะรักที่เร่าร้อน NC (ตอนจบ)
ตอนที่ 35 จังหวะรักที่เร่าร้อน NC (ตอนจบ)นิ้วมือแข็งแกร่งเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักที่น่าลิ้มรส น่านนัทธีร์ไม่สามารถต่อความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป ก่อนจะจับเรียวขางามทั้งสองข้างยกขึ้นมาพาดบนบ่า ใบหน้าคมก้มไปลงช่วงชิมความหวานครั้งแล้วครั้งเล่าจนร่างบางสะท้านไหววูบไปหลายหนหลายครั้ง ใบหน้าสวยบิดส่ายไปมาจนผมเผ้ายุ่งเหยิงเต็มหมอนริมฝีปากหยักเผยอขึ้นรับอากาศเข้าปอดก่อนจะก้มลมไปชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ เสียงครางของรัตติกาลดังออกมานอกตัวบ้าน แต่เรือนไม้สักที่เขาสร้างขึ้นนั้นห่างจากบ้านเรือนของคนงานอื่น ๆ จนไม่มีใครได้ยิน และทุกคนจะรู้ดีว่าที่นี่เป็นเขตหวงห้ามของเจ้านาย จึงไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่าม เว้นเสียแต่แม่บ้านมาทำความสะอาดในตอนเช้าเท่านั้น“อื้อ ๆ พี่ธีร์ขา ใส่ถุงยางก่อนสิคะ” เสียงครางดันขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อกายแกร่งสอดเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มที่โอบรัดตัวตนจนเขาแทบทนไม่ไหว ก่อนจะยกเรียวขางามขึ้นพาดบนบ่าอีกครั้ง ความยาวของแท่งรักอันใหญ่โตสามารถเข้าไปได้จนสุดทางรัก เนื้อนุ่มเต้นระริกตอดรัดร่องสวาทจนเขาแทบจะทนไม่ไหวน่านนัทธีร์ขยับร่างกายเข้าออกไปมาหลายครั้งจนเต้านมอวบกระเพื่อมไหวไปมา เขายก
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 34 ทดสอบเรือนหอ NC
ตอนที่ 34 ทดสอบเรือนหอ NC“พี่จะรักระตีคนเดียวนะครับ” น่านนัทธีร์ออดอ้อนภรรยาจนหญิงสาวยอมให้เขากอดอย่างแนบแน่นรัตติกาลหันกลับมาจ้องเขา บรรยากาศรอบตัวที่ดูสงบอย่างเป็นใจ ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันไม่ถึงคืบ“พี่ให้สัญญานะครับ...ระตี ว่าจะรักแค่ระตีคนเดียว แล้วก็จะไม่มองผู้หญิงคนไหนอีกเลย” น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงอย่างไม่มีแววหวั่นไหว ทำให้รัตติกาลยิ้มรับอย่างแช่มชื่น ริมฝีปากอิ่มยื่นไปหอมแก้มสากอย่างแผ่วเบาราวกับให้รางวัล น่านนัทธีร์ยิ้มขึ้นอย่างพออกพอใจลมกรรโชกข้างนอกที่พัดโชยเข้ามาในตัวบ้านจากทางหน้าต่าง ทำให้ร่างอรชรสั่นสะท้านเพราะไม่อาจสู้กับความหนาวเหน็บบนยอดดอยสูงเช่นนี้ อ้อมแขนแข็งแรงยังคงไม่คลายออกเพื่อต้องการให้ความอบอุ่น ก่อนเสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยบอกถึงความรักที่มีต่อเธออย่างมากมาย“อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ เราเข้าข้างในห้องกันมั้ย” แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้..ก่อนจะอิงกายไปแนบซบอย่างแผ่วเบา ใบหน้าหวานเริ่มมีสีแดงระเรื่อ สองมือบางโอบรอบคอชายหนุ่มหล่อเหลา“คิดว่าระตีไม่รู้เหรอคะว่าพี่ชวนเข้าไปทำไม” ใบหน้าคมเข้มฉายความเจ้าเล่ห์ส่งผ่านมาที่หญิงสาวตรงหน้าก่อนที่แขนแกร่งจะช้อนร่
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 33 ง้อเพราะรัก
ตอนที่ 33 ง้อเพราะรัก“ผมมาตามลูกสาวกลับบ้านครับ ต้องขอบคุณมากครับ ที่ให้ยัยเขมพักที่นี่เมื่อคืนนี้ พอดีเห็นบอกว่าจะมาเที่ยวกับเพื่อน ๆ ไม่คิดว่าจะมาถึงไร่ของคุณ”“ไร่ของผมยินดีต้อนรับอยู่แล้วครับ เอ่อ..แล้วมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ”“ไม่มีอะไรหรอกครับเผอิญว่าผมผ่านมาแถวนี้พอดี งั้นผมขอตัวพาลูกสาวกลับก่อนนะครับ ถ้ามีโอกาสจะแวะมาเที่ยวที่ไร่คุณนะครับ” เสี่ยนพดลรีบบอกเมื่อเห็นเขมิกาเดินไปขึ้นรถของตัวเองโดยไม่พูดไม่จากับใครเลย เพรงเธอคงจะยังช็อกอยู่!ระหว่างที่นั่งรถกันมา เขมิกาก็เอ่ยถามผู้เป็นบิดา“พ่อคะ เขมขอดูคลิปอีกทีได้มั้ยคะ”“จะดูให้เจ็บปวดใจอีกทำไม”“พ่อฆ่ามันให้เขมสิคะ มันขืนใจเข็ม แล้วก็ขู่เอาเงิน พอเขมไม่ให้มันก็เอาคลิปมาปล่อย”“พ่อโทรติดต่อมันไปแล้ว ถ้ามันยอมที่จะแต่งงานกันลูก พ่อก็จะไม่เอาเรื่องมัน เพราะคลิปหลุดไปแบบนี้ ถ้าพ่อฆ่ามัน คนจะต้องรู้แน่ว่าเป็นพ่อแน่ ๆ สู้เอาไว้ เราค่อยเก็บมันทีหลังอย่างเงียบ ๆ แล้วก็ให้มันตายช้า ๆ จะดีกว่า”“พ่อถามหน่อย หนูมาทำอะไรที่บ้านของน่านนัทธีร์”“หนูรักเค้าค่ะพ่อ หนูกลับมาหาเขา เรื่องมันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวถ้ายัยนั่นไม่มาที่นี่เสียก่
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 32 เกือบไม่รอด
ตอนที่ 32 เกือบไม่รอดก้องภพสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขามองไปรอบ ๆ ห้อง เพื่อมองหาเพื่อน ปรากฏว่าเตียงข้าง ๆ ก็ว่างเปล่า ก่อนจะมองไปที่นาฬิกา“อะไรวะตีสอง แล้วยังไม่ขึ้นนอนอีก จะดื่มไปถึงไหนกันวะ” เขารีบลงมาดูเพื่อนที่ริมระเบียงของห้องรับแขก แต่ก็ไม่พบน่านนัทธีร์ เหลือไว้แค่แก้วเหล้าที่ยังมีก้อนน้ำแข็งอยู่เท่านั้นเสียงอ้อแอ้ของน่านนัทธีร์ ดังออกมาจากห้องของเขมิกา ก้องภพอ้าปากค้างก่อนจะแนบหูไปที่ประตู แล้วเมื่อเขาได้ยินเสียงเพื่อนพึมพำเรียกชื่อเขา ก้องภพก็เปิดประตูเข้าไปทันที ภาพที่เขาเห็นคือ เพื่อนของเขากำลังจะถูกเขมิกาถอดเสื้อออก ก้องภพวิ่งเข้าไปในห้องนั้นโดยเร็ว“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” เขาเขย่าตัวน่านนัทธีร์ที่นอนพึมพำอย่างไม่ได้สติ“เฮ่ย!..ไอ้ธีร์...ไอ้ธีร์แกตื่นเดี๋ยวนี้ นี่มันไม่ใช่ห้องแกนะ” เสียงของก้องภพดังพอที่จะปลุกให้รัตติกาลกับรวิสาตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ รัตติกาลหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นน่านนัทธีร์นอนอยู่ในห้องของเขมิกา“เขมิกา..คุณทำอย่างนี้หมายความว่ายังไง” ก้องภพถามเสียงแข็ง เพราะเขาเชื่อเหลือเกินว่า คนอย่างน่านนัทธีร์ไม่มีวันทำเรื่องทุเรศแบบนี้อย่างเด็ดขาด
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 31 แผนสูง
ตอนที่ 31 แผนสูงหลังจากได้เที่ยวจนเกือบค่ำมืดแล้ว ทุกคนก็กลับมาที่โฮมสเตย์ของน่านนัทธีร์ เขมิกาก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปที่พักของหล่อน...“ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ” น่านนัทธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนแยกย้ายกลับไปที่ห้องกันหมดแล้ว“เดี๋ยวสิธีร์!! อยู่คุยเป็นเขมก่อนไม่ได้หรือคะ เขมเหงา” น่านนัทธีร์จำต้องนั่งลงตามเดิม เพื่อรักษามารยาทเจ้าของโฮมสเตย์อย่างจำใจ“ธีร์ขา เขมขอพักที่นี่ด้วยคนได้มั้ยคะ” น่านนัทธีร์ขมวดคิ้ว“อ่าว…แล้วเพื่อนๆ คุณล่ะครับ เค้าไม่มารับคุณเหรอ”“โอ้ย!!!...พวกนั้นนั่งกินเหล้ากันดึก ๆ ดื่น ๆ เขมไม่อยากกลับไปเลยค่ะ”“ถ้าอย่างนั้น....เดี๋ยวผมจะให้คนจัดห้องให้นะครับ”“แหม!!!...ธีร์เนี่ย!...ใจดีกับเขมจังเลยค่ะ” เขมิกาแนบแก้มกับต้นแขนของเขาและก็เป็นจังหวะเดียวกันที่รัตติกาลลงมาเห็นเข้าพอดี น่านนัทธีร์จึงรีบกระเถิบออกห่างหล่อน“ขอโทษค่ะ...พอดีลืมของเอาไว้ก็เลยต้องลงมาเอา” รัตติกาลรีบเดินไปหยิบผ้าพันคอที่วางอยู่ตรงโซฟารับแขกแล้ว จากหล่อนก็เดินหายเข้าห้องไปน่านนัทธีร์ถึงกับร้อนๆ หนาวๆ เหมือนคนจะเป็นไข้เสียให้ได้ เมื่อนึกถึงคนรักที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ รัตติกาลคงต้องเข้าใจเ
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 30 นักลงทุน
ตอนที่ 30 นักลงทุน“แกจะขึ้นไปบนดอยหรือเปล่า” ก้องภพถามขึ้น น่านนัทธีร์ทำหน้างง ๆ ก่อนที่ก้องภพจะรีบเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อนเพื่อกระซิบ“ที่ฉันถามแบบนี้น่ะ เพราะฉันว่าคุณเขมิกาเธออาจจะไม่อยากขึ้นไปด้วยก็ได้นะ” ยังไม่ทันไรเสียงแหลมก็มาก่อนตัวอีกเช่นเคย“ธีร์ขา เขมขอขึ้นไปด้วยได้มั้ยคะ” ไม่ทันไรเสียงแหลมก็โผล่มาเป็น กขค..เสียแล้ว รัตติกาลที่ไม่ชอบเขมิกาจึงลงจากรถแล้วเดินไปหาเพื่อนที่กำลังลงรถมาพอดี“ตอนนี้สตรอเบอรี่ของโครงการหลวงกำลังออกผลเลย อยู่ทางด้านโน้นแน่ะ เดี๋ยวเราไปดูกันนะครับระตี” น่านนัทธีร์รีบบอกตามหลังรัตติกาลที่เดินไปหาเพื่อนรัตติกาลหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามา แต่หล่อนก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียว เพราะเขมิกาเกาะเขาไม่ห่างทำท่าเหมือนเป็นคนรักของเขา จนรวิสานึกหมั่นไส้“วิ...จะขึ้นไปข้างบนมั้ย” รัตติกาลเอ่ยถามเพื่อนของเธอ รวิสาไม่ตอบเพื่อนแต่ด่าเขมิกาแทน“ทุเรศ...เอ้ย!!! ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านี้มาก่อนเลย” รวิสาเริ่มไม่พอใจเขมิกา“ไม่เอาน่า..วิอย่าไปยุ่งกับเขาเลย” หล่อนออกเดินไปตามทางเล็กๆเพื่อชมทิวทัศน์อย่างใกล้ชิด“พี่ก้อง รีบเดินเร็ว ๆ สิ ไปกันท่าสองคนนั้นไว้ เร็วสิพี
บางทีคุณอาจจะชอบ
ยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์57.2K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก131.3K viewsโทษทัณฑ์พิพาทใจ
ซูซี90.2K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก53.7K viewsสุดที่รักของนักรบ
เค้กมัฟฟิ่นn250 viewsยังหวงรัก
คันฉ่องส่องจันทร์73 viewsเชลยทรายสีเพลิง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์342 viewsเพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น
ฅนหลังเขา83 views
