เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 6 เดทแรก
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-12-02 12:52:41ตอนที่ 6 เดทแรก
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก
เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น น่านนัทธีร์มาตรงเวลาเป๊ะไม่ขาดไม่เกิน...เขาใส่เสื้อผ้าสบายๆ เป็นเสื้อโปโลสีครีม กับกางเกงสแล็คส์สีดำสะอาดตา ชุดสีเสื้อของเขาก็ยังสีคล้ายกับชุดเดรสของเธออีก ทำไมเวลาอยู่ใกล้ ๆ เขาแล้วความบังเอิญมันเกิดขึ้นมาบ่อยจังเลย หรือว่าเธอจะคิดมากไป!
“พร้อมไปทานข้าวกับผมหรือยังครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี
“พร้อมค่ะ” หล่อนกับเขาเข้ามานั่งในภัตตาคารของโรงแรมชั้นล่าง ไม่นานนักพนักงานก็เอาน้ำมาเสิร์ฟ และให้ทั้งคู่แสกนคิวอาร์โค๊ดบนโต๊ะเพื่อสั่งอาหารได้เลย
“คุณทานอาหารทะเลได้มั้ยครับ”
“ทานได้ค่ะ”
“ดีเลยครับ ไหน ๆ ก็มาทะเลทั้งทีแล้ว ก็ต้องทานอาหารทะเลสักหน่อย” น่านนัทธีร์เป็นคนสั่งรายการอาหารให้เธอด้วยตนเอง ซึ่งบังเอิญเป็นของที่รัตติกาลก็ชอบเช่นกัน
“ที่ผมสั่งไปทั้งหมด มีอันไหนที่คุณไม่ชอบบ้างครับ” เขาเอ่ยถามเผื่อว่าเธออาจไม่ชอบเขาจะได้ลบมันออก
“อืม..ก็ไม่นะคะ ฉันทานได้หมด”
เขาทานอาหารไปก็ชวนเธอคุยไปด้วย ทำให้รัตติกาลลืมเรื่องที่ทำให้เธอต้องมาที่นี่เสียสนิท
“คุยกันมาตั้งนานแล้ว ฉันยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย”
“ผมชื่อน่านนัทธีร์ครับ เรียกผมว่าธีร์ก็ได้ แล้วคุณล่ะครับ”
“ฉันชื่อรัตติกาลค่ะ คุณแม่ตั้งให้เพราะฉันคลอดตอนกลางคืน”
“แล้วคุณมีชื่อเล่นมั้ยครับ”
“ระตี ค่ะ คุณธีร์เรียกฉัน ว่า ระตีก็ได้” เขาพยักหน้ารับรู้
“ฉันอยากรู้เห็นผลว่า ทำไมคุณถึงชวนฉันมาทานข้าวคะ”
“อืม!..ผมคงต้องบอกคุณจริง ๆ สินะ” รัตติกาลรู้สึกตื่นเต้นก่อนจะเอ่ยต่อไป
“อย่าบอกนะคะ ว่าคุณกำลังจีบฉัน”
“ถ้าผมตอบว่าใช่...คุณจะให้โอกาสผมมั้ย” เขายิ้มและหัวเราะ เบา ๆ หญิงสาวผ่อนลมหายใจ แล้วเอ่ยออกมา
“ก็ไม่รู้สิคะ คุณก็ต้องลองดูก่อน” แล้วจู่ ๆ เสียงโทรศัพท์ของรัตติกาลก็ดังขึ้น เธอเห็นว่าเป็นเบอร์ของติณณภพจึงปิดเสียงที่ดังนั้น แล้วโยนลงกระเป๋าตามเดิม
“ไม่คิดจะรับโทรศัพท์หน่อยเหรอครับ”
“ไม่คะ” เธอยิ้มแล้วไม่พูดอะไรต่อ ระหว่างนั้นอาหารก็มาเสิร์ฟพอดี รัตติกาลหยิบกุ้งมาแกะด้วยตัวเองแต่แล้วไม่รู้อีท่าไหนเธอเกิดโดนเศษกุ้งบาดมือ จนเลือดออก น่านนัทธีร์เห็นจึงบอกกับเธอ
“คุณรอผมตรงนี้...แป็บนะ” เขารีบวิ่งไปร้านสะดวกซื้อที่ตรงกันข้ามเพื่อซื้อพาสเตอร์ยามาพันนิ้วให้เธอ
“ช่วยส่งมือคุณมาให้ผมด้วยครับ” เขาโชว์พาสเตอร์ให้เธอดู
“แผลนิดเดียวเอง ฉันไม่รู้ว่าคุณจะลงทุนวิ่งข้ามถนนไปซื้อมา”
“ผมเต็มใจครับ งั้นเดี๋ยวผมแกะกุ้งให้คุณดีกว่านะ” เขาพูดเมื่อพันแผลให้เธอเสร็จเรียบร้อย
“ขอบคุณค่ะ”
“คุณอายุเท่าไหร่แล้วครับ...คุณระตี” เขาดูเธอเหมือนลูกคุณหนู ลักษณะเมื่อสักครู่บ่งบอกเลยว่าเธอแกะกุ้งไม่เป็น
“ไม่บอก ลองทายมาสิคะ” เธอปรายยิ้มแล้วเอ่ยออกมา
“อย่างคุณก็น่าจะ 26 -28 โดยประมาณ”
“คุณอย่าเหมาสิคะ พูดตัวเลขมาเลยดีกว่า”
“26 อะ”
“เก่งคะ!!! คุณทายถูก”
“มีรางวัลให้ผมมั้ยครับ”
“ไม่มีหรอกค่ะ...งั้นฉันขอทายคุณกลับบ้างก็แล้วกัน รูปร่างหน้าตาอย่างคุณเนี่ย..ก็น่าจะสัก! เอ่อ..30ต้น ๆ ”
“อื้ม!!.. คุณมาถูกทางแล้วล่ะ ว่าแต่ต้น ๆ เนี่ยเท่าไหร่ล่ะ” หญิงสาวทำท่าลังเลก่อนจะตอบ
“เดาว่าไม่น่าเกิน 35 ค่ะ”
“ผมดูหน้าแก่ขนาดนั้นเลยเหรอ!!!!”
“คุณจะดูเด็กลงกว่านี้ ถ้ารู้จักโกนหนวดโกนเคราซะบ้าง” เธอว่าเขา
“ทำไม คุณไม่ชอบมันเหรอ”
“เอาไว้ให้ฉันเป็นแฟนคุณก่อนนะคะ แล้วฉันจะบอก ว่าชอบหรือไม่ชอบ”
“แต่เมื่อสักครู่...คุณยังไม่บอกเลยนะว่าผมอายุเท่าไหร่”
“35 ปี บวกลบไม่เกินสอง คุณน่าจะอายุราว ๆ 32 ใช่!..คุณน่าจะอยู่ในเกณฑ์นี้”
“คุณทายว่า 32 ปีเหรอครับ”
“ค่ะ ถูกไหม”
“ถูกต้องนะคร๊าบบบบ!!..ฮ่า ๆ ” เขาหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี
“งั้นคุณก็แก่กว่าระตีหลายปี จะให้ระตีเรียกพี่มั้ยคะ”
“แล้วระตีอยากเรียกพี่มั้ยละ..”
“อืม!..ก็ได้นะคะ ระตีเรียกพี่ก็ได้ พี่อายุมากกว่าระตีตั้ง 6 ปีแน่ะ”
“แต่พี่เปลี่ยนใจแล้ว”
“อ่าว!..ทำไมละคะ”
“อยากให้ระตี..เรียกพี่ว่าที่รักมากกว่า”
“หือ!!!..เร็วไปค่ะเราเพิ่งจะรู้จักกันเอง เรียกพี่น่ะดีแล้ว” เธอหัวเราะต่อท้าย
บทล่าสุด
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 35 จังหวะรักที่เร่าร้อน NC (ตอนจบ)
ตอนที่ 35 จังหวะรักที่เร่าร้อน NC (ตอนจบ)นิ้วมือแข็งแกร่งเปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักที่น่าลิ้มรส น่านนัทธีร์ไม่สามารถต่อความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป ก่อนจะจับเรียวขางามทั้งสองข้างยกขึ้นมาพาดบนบ่า ใบหน้าคมก้มไปลงช่วงชิมความหวานครั้งแล้วครั้งเล่าจนร่างบางสะท้านไหววูบไปหลายหนหลายครั้ง ใบหน้าสวยบิดส่ายไปมาจนผมเผ้ายุ่งเหยิงเต็มหมอนริมฝีปากหยักเผยอขึ้นรับอากาศเข้าปอดก่อนจะก้มลมไปชิมความหวานอย่างไม่รู้เบื่อ เสียงครางของรัตติกาลดังออกมานอกตัวบ้าน แต่เรือนไม้สักที่เขาสร้างขึ้นนั้นห่างจากบ้านเรือนของคนงานอื่น ๆ จนไม่มีใครได้ยิน และทุกคนจะรู้ดีว่าที่นี่เป็นเขตหวงห้ามของเจ้านาย จึงไม่มีใครกล้าเข้ามายุ่มย่าม เว้นเสียแต่แม่บ้านมาทำความสะอาดในตอนเช้าเท่านั้น“อื้อ ๆ พี่ธีร์ขา ใส่ถุงยางก่อนสิคะ” เสียงครางดันขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อกายแกร่งสอดเข้าไปในโพรงเนื้อนุ่มที่โอบรัดตัวตนจนเขาแทบทนไม่ไหว ก่อนจะยกเรียวขางามขึ้นพาดบนบ่าอีกครั้ง ความยาวของแท่งรักอันใหญ่โตสามารถเข้าไปได้จนสุดทางรัก เนื้อนุ่มเต้นระริกตอดรัดร่องสวาทจนเขาแทบจะทนไม่ไหวน่านนัทธีร์ขยับร่างกายเข้าออกไปมาหลายครั้งจนเต้านมอวบกระเพื่อมไหวไปมา เขายก
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 34 ทดสอบเรือนหอ NC
ตอนที่ 34 ทดสอบเรือนหอ NC“พี่จะรักระตีคนเดียวนะครับ” น่านนัทธีร์ออดอ้อนภรรยาจนหญิงสาวยอมให้เขากอดอย่างแนบแน่นรัตติกาลหันกลับมาจ้องเขา บรรยากาศรอบตัวที่ดูสงบอย่างเป็นใจ ใบหน้าของทั้งสองอยู่ใกล้กันไม่ถึงคืบ“พี่ให้สัญญานะครับ...ระตี ว่าจะรักแค่ระตีคนเดียว แล้วก็จะไม่มองผู้หญิงคนไหนอีกเลย” น้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงอย่างไม่มีแววหวั่นไหว ทำให้รัตติกาลยิ้มรับอย่างแช่มชื่น ริมฝีปากอิ่มยื่นไปหอมแก้มสากอย่างแผ่วเบาราวกับให้รางวัล น่านนัทธีร์ยิ้มขึ้นอย่างพออกพอใจลมกรรโชกข้างนอกที่พัดโชยเข้ามาในตัวบ้านจากทางหน้าต่าง ทำให้ร่างอรชรสั่นสะท้านเพราะไม่อาจสู้กับความหนาวเหน็บบนยอดดอยสูงเช่นนี้ อ้อมแขนแข็งแรงยังคงไม่คลายออกเพื่อต้องการให้ความอบอุ่น ก่อนเสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยบอกถึงความรักที่มีต่อเธออย่างมากมาย“อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อย ๆ เราเข้าข้างในห้องกันมั้ย” แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอเขาไว้..ก่อนจะอิงกายไปแนบซบอย่างแผ่วเบา ใบหน้าหวานเริ่มมีสีแดงระเรื่อ สองมือบางโอบรอบคอชายหนุ่มหล่อเหลา“คิดว่าระตีไม่รู้เหรอคะว่าพี่ชวนเข้าไปทำไม” ใบหน้าคมเข้มฉายความเจ้าเล่ห์ส่งผ่านมาที่หญิงสาวตรงหน้าก่อนที่แขนแกร่งจะช้อนร่
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 33 ง้อเพราะรัก
ตอนที่ 33 ง้อเพราะรัก“ผมมาตามลูกสาวกลับบ้านครับ ต้องขอบคุณมากครับ ที่ให้ยัยเขมพักที่นี่เมื่อคืนนี้ พอดีเห็นบอกว่าจะมาเที่ยวกับเพื่อน ๆ ไม่คิดว่าจะมาถึงไร่ของคุณ”“ไร่ของผมยินดีต้อนรับอยู่แล้วครับ เอ่อ..แล้วมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ”“ไม่มีอะไรหรอกครับเผอิญว่าผมผ่านมาแถวนี้พอดี งั้นผมขอตัวพาลูกสาวกลับก่อนนะครับ ถ้ามีโอกาสจะแวะมาเที่ยวที่ไร่คุณนะครับ” เสี่ยนพดลรีบบอกเมื่อเห็นเขมิกาเดินไปขึ้นรถของตัวเองโดยไม่พูดไม่จากับใครเลย เพรงเธอคงจะยังช็อกอยู่!ระหว่างที่นั่งรถกันมา เขมิกาก็เอ่ยถามผู้เป็นบิดา“พ่อคะ เขมขอดูคลิปอีกทีได้มั้ยคะ”“จะดูให้เจ็บปวดใจอีกทำไม”“พ่อฆ่ามันให้เขมสิคะ มันขืนใจเข็ม แล้วก็ขู่เอาเงิน พอเขมไม่ให้มันก็เอาคลิปมาปล่อย”“พ่อโทรติดต่อมันไปแล้ว ถ้ามันยอมที่จะแต่งงานกันลูก พ่อก็จะไม่เอาเรื่องมัน เพราะคลิปหลุดไปแบบนี้ ถ้าพ่อฆ่ามัน คนจะต้องรู้แน่ว่าเป็นพ่อแน่ ๆ สู้เอาไว้ เราค่อยเก็บมันทีหลังอย่างเงียบ ๆ แล้วก็ให้มันตายช้า ๆ จะดีกว่า”“พ่อถามหน่อย หนูมาทำอะไรที่บ้านของน่านนัทธีร์”“หนูรักเค้าค่ะพ่อ หนูกลับมาหาเขา เรื่องมันกำลังจะดีอยู่แล้วเชียวถ้ายัยนั่นไม่มาที่นี่เสียก่
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 32 เกือบไม่รอด
ตอนที่ 32 เกือบไม่รอดก้องภพสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขามองไปรอบ ๆ ห้อง เพื่อมองหาเพื่อน ปรากฏว่าเตียงข้าง ๆ ก็ว่างเปล่า ก่อนจะมองไปที่นาฬิกา“อะไรวะตีสอง แล้วยังไม่ขึ้นนอนอีก จะดื่มไปถึงไหนกันวะ” เขารีบลงมาดูเพื่อนที่ริมระเบียงของห้องรับแขก แต่ก็ไม่พบน่านนัทธีร์ เหลือไว้แค่แก้วเหล้าที่ยังมีก้อนน้ำแข็งอยู่เท่านั้นเสียงอ้อแอ้ของน่านนัทธีร์ ดังออกมาจากห้องของเขมิกา ก้องภพอ้าปากค้างก่อนจะแนบหูไปที่ประตู แล้วเมื่อเขาได้ยินเสียงเพื่อนพึมพำเรียกชื่อเขา ก้องภพก็เปิดประตูเข้าไปทันที ภาพที่เขาเห็นคือ เพื่อนของเขากำลังจะถูกเขมิกาถอดเสื้อออก ก้องภพวิ่งเข้าไปในห้องนั้นโดยเร็ว“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” เขาเขย่าตัวน่านนัทธีร์ที่นอนพึมพำอย่างไม่ได้สติ“เฮ่ย!..ไอ้ธีร์...ไอ้ธีร์แกตื่นเดี๋ยวนี้ นี่มันไม่ใช่ห้องแกนะ” เสียงของก้องภพดังพอที่จะปลุกให้รัตติกาลกับรวิสาตื่นขึ้นมารับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ รัตติกาลหน้าซีดเผือดเมื่อเห็นน่านนัทธีร์นอนอยู่ในห้องของเขมิกา“เขมิกา..คุณทำอย่างนี้หมายความว่ายังไง” ก้องภพถามเสียงแข็ง เพราะเขาเชื่อเหลือเกินว่า คนอย่างน่านนัทธีร์ไม่มีวันทำเรื่องทุเรศแบบนี้อย่างเด็ดขาด
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 31 แผนสูง
ตอนที่ 31 แผนสูงหลังจากได้เที่ยวจนเกือบค่ำมืดแล้ว ทุกคนก็กลับมาที่โฮมสเตย์ของน่านนัทธีร์ เขมิกาก็ไม่มีทีท่าว่าจะกลับไปที่พักของหล่อน...“ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ” น่านนัทธีร์เอ่ยขึ้นเมื่อทุกคนแยกย้ายกลับไปที่ห้องกันหมดแล้ว“เดี๋ยวสิธีร์!! อยู่คุยเป็นเขมก่อนไม่ได้หรือคะ เขมเหงา” น่านนัทธีร์จำต้องนั่งลงตามเดิม เพื่อรักษามารยาทเจ้าของโฮมสเตย์อย่างจำใจ“ธีร์ขา เขมขอพักที่นี่ด้วยคนได้มั้ยคะ” น่านนัทธีร์ขมวดคิ้ว“อ่าว…แล้วเพื่อนๆ คุณล่ะครับ เค้าไม่มารับคุณเหรอ”“โอ้ย!!!...พวกนั้นนั่งกินเหล้ากันดึก ๆ ดื่น ๆ เขมไม่อยากกลับไปเลยค่ะ”“ถ้าอย่างนั้น....เดี๋ยวผมจะให้คนจัดห้องให้นะครับ”“แหม!!!...ธีร์เนี่ย!...ใจดีกับเขมจังเลยค่ะ” เขมิกาแนบแก้มกับต้นแขนของเขาและก็เป็นจังหวะเดียวกันที่รัตติกาลลงมาเห็นเข้าพอดี น่านนัทธีร์จึงรีบกระเถิบออกห่างหล่อน“ขอโทษค่ะ...พอดีลืมของเอาไว้ก็เลยต้องลงมาเอา” รัตติกาลรีบเดินไปหยิบผ้าพันคอที่วางอยู่ตรงโซฟารับแขกแล้ว จากหล่อนก็เดินหายเข้าห้องไปน่านนัทธีร์ถึงกับร้อนๆ หนาวๆ เหมือนคนจะเป็นไข้เสียให้ได้ เมื่อนึกถึงคนรักที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ รัตติกาลคงต้องเข้าใจเ
รัตติกาลซ่านใจ ตอนที่ 30 นักลงทุน
ตอนที่ 30 นักลงทุน“แกจะขึ้นไปบนดอยหรือเปล่า” ก้องภพถามขึ้น น่านนัทธีร์ทำหน้างง ๆ ก่อนที่ก้องภพจะรีบเข้ามาใกล้ ๆ เพื่อนเพื่อกระซิบ“ที่ฉันถามแบบนี้น่ะ เพราะฉันว่าคุณเขมิกาเธออาจจะไม่อยากขึ้นไปด้วยก็ได้นะ” ยังไม่ทันไรเสียงแหลมก็มาก่อนตัวอีกเช่นเคย“ธีร์ขา เขมขอขึ้นไปด้วยได้มั้ยคะ” ไม่ทันไรเสียงแหลมก็โผล่มาเป็น กขค..เสียแล้ว รัตติกาลที่ไม่ชอบเขมิกาจึงลงจากรถแล้วเดินไปหาเพื่อนที่กำลังลงรถมาพอดี“ตอนนี้สตรอเบอรี่ของโครงการหลวงกำลังออกผลเลย อยู่ทางด้านโน้นแน่ะ เดี๋ยวเราไปดูกันนะครับระตี” น่านนัทธีร์รีบบอกตามหลังรัตติกาลที่เดินไปหาเพื่อนรัตติกาลหันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามา แต่หล่อนก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขาแม้แต่คำเดียว เพราะเขมิกาเกาะเขาไม่ห่างทำท่าเหมือนเป็นคนรักของเขา จนรวิสานึกหมั่นไส้“วิ...จะขึ้นไปข้างบนมั้ย” รัตติกาลเอ่ยถามเพื่อนของเธอ รวิสาไม่ตอบเพื่อนแต่ด่าเขมิกาแทน“ทุเรศ...เอ้ย!!! ไม่เคยเห็นใครหน้าด้านเท่านี้มาก่อนเลย” รวิสาเริ่มไม่พอใจเขมิกา“ไม่เอาน่า..วิอย่าไปยุ่งกับเขาเลย” หล่อนออกเดินไปตามทางเล็กๆเพื่อชมทิวทัศน์อย่างใกล้ชิด“พี่ก้อง รีบเดินเร็ว ๆ สิ ไปกันท่าสองคนนั้นไว้ เร็วสิพี
บางทีคุณอาจจะชอบ
เจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด124.9K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี84.2K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี125.0K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก364.8K viewsถึงจะร่านแต่ก็รัก
เฮียกังฟู188 viewsเสี่ยงรักร้ายนายไม่สนิท
Kim Nayeol1.4K viewsคุณสามีไม่เคยรัก
กชภาภัค513 viewsอ้อนรักเมีย
เจ้าหมูน้อย713 views
