ราคีร้าย 11

เมื่อถูกสั่งห้ามไม่ให้ออกไปไหน พาขวัญจึงเก็บตัวอยู่แต่ในห้องนอน หญิงสาวไม่คุ้นเคยกับการอยู่เฉยๆ สุดแสนจะเบื่อหน่าย แต่ก็ต้องจำทน เพราะเจ้าของบ้านสั่งห้ามเสียงแข็งขนาดนั้น คงจะมีแขกสำคัญมาที่บ้านแน่ๆ หญิงสาวคิดพลางลูบท้องของตัวเอง เธอจะทนเพื่ออนาคตที่ดีของลูก

          ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

          เสียงดังหน้าห้องนอนทำให้พาขวัญหลุดออกจากความคิดตัวเองลุกขึ้นไปที่ประตูห้อง ตอนนี้ท้องของเธอโตมากขึ้นทุกวันทำให้ดูอุ้ยอ้ายเดินไม่สะดวก

          “มีอะไรจ๊ะพี่นาง” พอเปิดประตูห้องออกมาเห็นสาวใช้อีกคนยืนอยู่ สาวใช้คนนี้เป็นมิตรกับพาขวัญต่างจากคุณแม่บ้านคนสนิทของเจ้าของบ้าน ที่ไม่ชอบหน้าเธอตามเจ้านายผู้สูงวัย

          “พี่ทำกับข้าวเตรียมไว้เสร็จแล้ว พี่เลยแอบแบ่งอาหารมาให้น้องขวัญจ้ะ” นางส่งยื่นปิ่นโตอาหารที่ตนเองและใจ สาวใช้อีกคนแอบตักแบ่งมาให้หญิงสาว

          “ขอบคุณพี่นางกับพี่ใจมากนะคะที่เมตตาขวัญ แต่ทำแบบนี้พี่ทั้งสองคนอาจจะโดนคุณท่านตำหนิได้นะคะ” พาขวัญรับปิ่นโตในมือหญิงสาวมาถือไว้ด้วยความซาบซึ้งในน้ำใจ

          “กลัว แต่ว่าพี่ก็สงสารขวัญ ตอนนี้ก็ท้องโตแล้ว เดินไม่สะดวกจะให้ไปหุงข้าวหุงปลากินเองได้ยังไง แค่ทุกวันเราช่วยพี่ๆ ในบ้านทำความสะอาดบ้านก็หนักมากพอแล้วนะ ป้าผ่องก็อีกคน ใจร้ายเหลือเกิน คุณท่านก็เหมือนกัน ไม่รู้จะแกล้งน้องขวัญไปถึงไหน” นางอดพูดถึงเจ้านายและป้าผ่องคนสนิทของเจ้านายไม่ได้

          “พี่นางอย่าพูดแบบนั้นค่ะ เดี๋ยวก็มีใครมาได้ยินเข้า อีกอย่างให้ท่านได้ทำเถอะค่ะ ขวัญทนได้ และขวัญก็เป็นแค่คนอาศัย เป็นแค่คนรับใช้ ก็สมควรแล้วที่ท่านจะใช้งาน” เธอบอก เพราะไม่อยากให้นางนินทาเจ้านายแบบนี้ มันดูไม่ดี และไม่อยากให้ใครมาได้ยินด้วย

          “น้องขวัญเป็นคนดีแบบนี้ยังไงล่ะถึงโดนกลั่นแกล้ง ยิ่งท้องใหญ่มากขึ้นทุกวัน อีกอย่างเขาบอกไม่ให้คนท้องเครียด มันส่งผลถึงเด็กในท้องนะจ๊ะ” พาขวัญยิ้มให้นางที่เป็นห่วงตัวเองมาตลอด ก่อนจะยิ้มน้อยๆ ตอบกลับไป

          “ขวัญสบายมากค่ะ เรื่องแค่นี้เอง อีกอย่างขวัญต้องทนให้ได้จนกว่าจะคลอดเจ้าตัวเล็กค่ะ” เธอบอกพร้อมอีกมือที่ว่างลูบหน้าท้องนูนโตของตัวเองไปมา

          “งั้นพี่ไปก่อนนะ จะรีบไปตั้งโต๊ะอาหารให้คุณท่าน วันนี้คุณอชิพาคู่หมั้นมาทานอาหารเย็นด้วย”

นางพูดจบก็เดินจากไปโดยไม่รู้เลยว่าหน้าที่ยิ้มน้อยๆ ก่อนหน้านี้ของพาขวัญมันจืดจางหายไป แต่มีความเศร้าความเจ็บปวดเข้ามาแทนที่ พาขวัญรู้ดีว่าอีกไม่นานอชิระต้องแต่งงานกับแก้วตา เธอเห็นคู่หมั้นของเขาแวะเวียนมาบ้านบ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยได้เห็นหน้าชัดๆ เพราะถูกสั่งให้อยู่แต่ในห้องไม่ให้ออกไปเดินเพ่นพ่านเวลาคุณเขามา

          เธอปิดประตูห้องพร้อมกับถือปิ่นโตไปวางไว้ที่โต๊ะวางของขนาดเล็กที่เพิ่งไปซื้อมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วตอนที่ออกไปหาหมอตามนัด และต้องขอบคุณอชิระที่ให้เงินเดือนเธอไว้ใช้สอย ในบางครั้งเขาก็ทำดีกับเธอ ซื้อข้าวของเครื่องใช้มาให้ แม้แต่เสื้อผ้าที่เธอใส่ ชุดคลุมท้องที่ใส่อยู่ทุกวันนี้เขาก็ซื้อมาให้ทั้งนั้น เหมือนเขาจะใส่ใจและแสนดี แต่บางครั้งดวงตาคู่คมทรงเสน่ห์นั้นก็เย็นชากับเธอเหลือเกิน

          อชิระพาว่าที่เจ้าสาวมาทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยเหมือนที่ทำบ่อยๆ เพราะคุณแม่สั่ง ท่านอยากให้เขาและแก้วตาสนิทกันมากกว่านี้ เพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะแต่งงานกันแล้ว เขามองดูแก้วตาพูดคุยกับแม่ในห้องนั่งเล่น และทั้งสองคงลืมไปแล้วว่ามีเขานั่งอยู่ด้วย เมื่อไม่มีใครสนใจเขาจึงหลบออกไปจากห้องเงียบๆ เพื่อไปหาใครบางคน เพราะก่อนจะไปรับแก้วตา เขาแวะไปซื้อชุดคลุมท้องมาให้พาขวัญด้วย เขาอยากเอาไปให้เธอก่อนจะทานมื้อเย็น

          พอเดินมาถึงหน้าห้องของพาขวัญ อชิระก็ยกมือขึ้นจะเคาะประตูห้อง แต่ก็เปลี่ยนใจลองบิดลูกบิดประตู เพราะพาขวัญชอบลืมล็อกประตูห้องบ่อยๆ และก็จริง เธอไม่ได้ล็อกห้อง เขาจึงยิ้มมุมปากเล็กน้อยแล้วเปิดผลักเข้าไปในห้องของหล่อน พอเปิดเข้าไปก็เห็นร่างอวบอิ่มนอนหลับสนิทบนเตียงขนาดเล็กของเธอ เขาจึงเดินยิ้มเข้าไปหาเธอพร้อมกับในมือมีถุงชุดคลุมท้องที่ซื้อมาด้วย

          อีกมุมหนึ่งของบ้าน แก้วตาขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำตามหลังเขามาติดๆ จากตอนแรกจะเข้าห้องน้ำ พอมองเห็นหลังไวๆ ของคู่หมั้นหนุ่มเดินมาทางตึกคนรับใช้ เธอก็เปลี่ยนทางเดินเดินตามชายหนุ่มมาเงียบๆ และเห็นว่าในมือของเขามีถุงที่อยู่เบาะหลังรถของเขาติดมือมาด้วย พอเดินมาเห็นเขาเดินหายเข้าไปในห้องของคนรับใช้ เธอก็ยิ่งสงสัยและแปลกใจว่าเขาเข้าไปทำอะไร จึงเดินมาแอบดูที่หน้าห้องที่ไม่ได้ผลักปิดประตู เธอเกาะขอบประตูมองอชิระที่นั่งอยู่บนเตียงและบนเตียงขนาดเล็กก็มีผู้หญิงใส่ชุดคลุมท้องนอนอยู่ แก้วตาปิดปากตัวเองและน้ำตาก็เอ่อคลอสองดวงตาสวยจนทนอยู่ไม่ไหวแล้วเดินจากไปเงียบๆ

          ด้านอชิระไม่รู้เลยว่าแก้วตาตามตัวเองมาเห็นภาพในตอนนี้ เขาโน้มลงไปหอมแก้มนวลของคนที่นอนตะแคงหันมาทางตนเอง และวางถุงชุดคลุมท้องไว้กับพื้นข้างๆ ขาตัวเอง มือใหญ่ลูบแก้มนวลเนียนไปมา อชิระไม่รู้เลยว่าทำไมร่างอวบอิ่มของพาขวัญถึงได้ยั่วยวนและดึงดูดเขาขนาดนี้ และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาขโมยหอมแก้มของเธอเวลาหลับ

          “อืม” มือเล็กยกขึ้นมาปัดแก้มตัวเองออกอย่างรำคาญเมื่อถูกรบกวน แต่ก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา

          หึ!

          เขายิ้มขำในลำคอมองมือเล็กที่ลูบถูไถแก้มตัวเองไปมาแล้วก็โน้มลงไปหอมแก้มนุ่มนิ่มของพาขวัญอีกครั้ง ก่อนจะผละออกมาแล้วลุกขึ้นพร้อมกับหยิบถุงชุดคลุมท้องไปวางไว้ที่โต๊ะวางของ

          “ขี้เซาจริงๆ เธอเนี่ย” อชิระพูดแผ่วเบาเกรงว่าจะทำให้หญิงสาวตื่น เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะออกจากห้องไป