เด็กเสี่ย...มือหนึ่ง

เด็กเสี่ย...มือหนึ่ง

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-12
Oleh:  ณัฐสุBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
9Bab
7Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ใบปริญญาเกียรตินิยมที่เพิ่งคว้ามาได้ กลับกลายเป็นตั๋วใบเดียวที่พา 'แก้มใส' ก้าวเข้าสู่โลกสีเทาเพื่อชดใช้ 'มรดกหนี้ 8 ล้านบาท' ที่พ่อทิ้งไว้ก่อนจากไป เธอต้องยอมลดศักดิ์ศรีมาเป็นพนักงานเสิร์ฟใน Z-YA Club ภายใต้อาณัติของ 'เสี่ยดิน' มัจจุราชไร้หัวใจวัย 32 ปี ผู้กุมอำนาจเบื้องหลังวงการราตรี ทว่าจากลูกหนี้ที่ต้องก้มหน้าก้มตาทำงานใช้หนี้ กลับถูกดึงตัวขึ้นมาเป็น 'ผู้ช่วยส่วนตัว' เพียงเพราะกฎเหล็กที่เขาตั้งขึ้นมาใหม่..."ผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่พนักงานเสิร์ฟธรรมดา... เธอคือเด็กของกู ใครกล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ เท่ากับเหยียบหน้ากู!" เมื่อความใกล้ชิดเริ่มหลอมละลายกำแพงน้ำแข็ง หนี้สินแปดล้านบาท... ท้ายที่สุดแล้วอาจต้องจ่ายคืนด้วย 'หัวใจ'

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ: จดหมายสีหม่นกับมรดกหนี้

“—¿De verdad piensas dejarme? —me mira sin poder creerlo y asiento lentamente—. Por favor no te vayas, te necesito —parece arrepentido.

—Lo único que me ataba a ti era nuestro matrimonio, Luca, y eso ya se acabó, realmente, nunca existió, así que espero que tú y mi hermana puedan ser felices juntos, finalmente, como lo estuvieron planeando —le doy media sonrisa.

Pues lamento haberme enamorado de ese hombre que no me corresponde, pero sabía que, al firmar el contrato, estaría jugando con fuego.”

Un año atrás...

Muevo mi mano sobre el papel de mi libreta y rediseño mi galería de arte, amo la pintura y la fotografía, mi sueño es montar una galería de arte y pronto iba a cumplirlo, estoy muy feliz y como me gustaría que mi familia se presentara, pero desde que me casé con Felipe, ellos han dejado de hablarme, mi padre nunca aceptó mi noviazgo con Felipe por ser de clase baja, él siempre quiso que me casará con un millonario al que sabía que nunca iba a amar, pero eso a mi padre nunca le importó, el matrimonio es un negocio, repetía él.

Y estaba a punto de creerlo, hasta que conocí a Felipe y me enamoré de él, nos casamos por civil porque era lo que él me podía ofrecer, yo tengo dinero ahorrado, pero sabe que es para mí sueño, intenté pagar nuestra boda y él no me dejó, de hecho, dijo que, si lo hacía, lo iba a hacer sentir mal, porque él quiere darme más de lo que mi padre me podía dar.

Ese es el sueño frustrado de Felipe, darme la vida de lujos a la que siempre estuve acostumbrada, y he tratado de miles de formas hacerle saber que lo amo así con todo lo sencillo que es, pero está inconforme y lo entiendo.

Al menos, hace cuatro años pudimos comprarnos nuestra casa juntos, hubo años difíciles, pero ha valido la pena, no tenemos hijos, aún no, pues pensábamos tener la casa y empleos estables primero, pero si sueño con ser mamá también, claro que durante o después de montar mi galería de arte, podría sustentar a nuestro bebé con mis pinturas y ya tengo unas cuantas vendidas, ya que para mis ahorros he estado vendiendo en un garaje, ahora los vendo en el garaje de nuestra casa.

Mi esposo era obrero, trabajaba en una construcción, un trabajo estable y bien pagado, por lo que reunió para que pudiésemos comprar nuestra casa en un pueblo, cerca de la casa de sus padres, es una posada muy linda.

Pero él ahora es dueño de su propia empresa, dejó su trabajo como obrero y creó su propia constructora, ¿Cómo lo hizo? Él también había estado ahorrando por años, pero su pequeña empresa queda en la ciudad, por lo que regresa muy tarde.

Felipe y yo tenemos tres cuentas en sí, cada uno tiene sus propias cuentas y tenemos una compartida, dónde depositamos dinero para gastos en equipo, como comida, cosas del hogar y también para ahorrar entre nosotros, como futuros hijos y sus gastos.

Las cuentas independientes son como para nuestros sueños individuales como, por ejemplo, mi galería de arte, ese es mi sueño y no pienso que Felipe deba cubrir parte de eso.

Cuando Felipe estaba empezando a gestionar su negocio, se tardó mucho en volver a casa, lo extrañé muchísimo y no sé si exagero, pero a mi familia no le cuesta mucho crear empresas, claro... no debo comparar la situación de mi familia con la de Felipe, con dinero todo es más rápido y Felipe solo fue con lo que sabe que es necesario, así que bueno, me tocó esperarlo, aunque viéndolo desde este lado, si veo que fue injusto.

El timbre del teléfono de la casa me saca de mis pensamientos, haciendo que deje mi libreta en la mesa y me retire de esta, luego camino y salgo de mi salón creativo, desde que compramos la casa, Felipe sabía que ese espacio sería para mí y mis diseños.

La casa es de un solo piso, por lo que fue rápido llegar a la cocina y atender el teléfono.

—Buenas tardes, ¿Con quién hablo?

—Buenas tardes, ¿Se encuentra el señor Reyes? —habla la voz de un hombre.

—En este momento no se encuentra, pero habla su esposa, si quiere dejarle algún mensaje, no hay problema.

—Perfecto, soy Rúben Gómez, del departamento de cobranzas. Lo llamo en relación al préstamo que su esposo, Felipe Reyes, solicitó hace dos años. —me comunica y esa noticia me pega de golpe—. Sin embargo, hemos notado que no se han realizado los pagos correspondientes en los últimos meses...

—¿Disculpe? No tengo conocimiento de esto. —digo extrañada.

—Señora Reyes, lamento informarle que, según nuestros registros, su esposo ha incumplido con los pagos del préstamo. Debido a esto, y según los términos del contrato, la casa que se ofreció como garantía podría ser objeto de ejecución hipotecaria.

—¿Qué? ¿La casa? No puedo creerlo.

—Entiendo su preocupación, señora Reyes. Sin embargo, es importante comunicarnos con ustedes para informarle sobre la situación y las posibles consecuencias.

—¿Cuáles consecuencias?

—Si no se regulariza la situación del préstamo en un plazo determinado, el banco puede iniciar un proceso legal para tomar posesión de la vivienda y venderla para saldar la deuda.

Esto es muy grave, ¿Por qué Felipe no me dijo nada? Necesito saber más.

—¿Cuál es el monto adeudado? ¿Tengo opciones para evitar la ejecución?

—Por favor acérquense a nuestra oficina para proporcionarle la información necesaria.

Me indica la dirección y agradezco.

—Está bien, muchísimas gracias, que tenga buen día.

—Gracias, igualmente.

Corto la llamada y directamente le marco a mi esposo, pero este no responde, insisto, pero nada. Solo me toca esperarlo, en la cena.

Pasa el día y pinta la noche, mi preocupación solo hizo que me pusiera a limpiar la casa, ya tengo la cena lista y comienzo a ver la hora mientras lo espero en el comedor, mi pierna se impacienta y la detengo cuando escucho que el auto ha llegado, respiro hondo y minutos después, se abre la puerta.

—Huele delicioso... ¡Cariño, ya llegué! —anuncia.

—Estoy en la cocina, cariño —le respondo.

—Perfecto, ya te alcanzo, iré a cambiarme y cenamos juntos como siempre —me dice él asomándose por el marco del comedor, lo miro bien y me sonríe—. ¿No te vas a levantar para saludarme como siempre? —insinúa.

Quería esperar, pero ya lo he hecho bastante.

—El banco llamó, mencionó algo sobre unas deudas y que, si no regularizas, nos quitarán la casa —recojo mis brazos y los cruzo.

Escucho que Felipe traga saliva y se desacomoda la corbata.

—¿Podemos hablar sobre eso después de cambiarme? —me pide y niego.

—Estoy preocupada, Felipe.

—Y es por eso que no te dije. —Alza sus manos, exasperado.

—¿Por qué no? Soy tu esposa, si estás en aprietos, puedo ayudarte, como el equipo que somos.

Él suspira y camina hasta mí, desenreda mis brazos y me hace levantarme para rodearme con sus brazos.

—Te he hecho pasar mucho trabajo Lucía y solo no quería que me vieras incapaz de cuidarnos.

—¿Cómo le hiciste con el préstamo?

—Usé tu poder notarial.

—Se supone que se usaría en casos de emergencias Felipe, ¿Qué pasó?

—Fue para crear la empresa, pero más fue pagar los impuestos de esta, que lo que recibo para pagar el préstamo.

Lo alejo con delicadeza y miro a otro lado.

—¿Debes mucho?

—Demasiado —suspira.

—Mañana vamos al banco, veré que puedo resolver, tengo dinero ahorrado y... —me interrumpe.

—No quiero que uses tu dinero ahorrado para tu galería Lucía, no está bien. Desde hace mucho que quieres eso y esto es mi responsabilidad, yo no me administre, me descuide, lo siento, pero no voy a permitir que lo gastes, ¿vale?

—Está bien, de ahí no, pero permíteme ayudarte, por favor, ¿Cuánto debes?

Se queda callado por unos segundos.

—20 mil dólares —confiesa.

Desorbito los ojos, eso es más de lo que tengo reunido y la casa nos costó alrededor de 30 mil... en mi vida anterior eso sería poco para mí, pero adaptándome a la vida que tengo con mi esposo, es demasiado.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
9 Bab
บทนำ: จดหมายสีหม่นกับมรดกหนี้
ช่อดอกไม้แห้งเหี่ยวที่เคยมีสีสันสดใส บัดนี้ถูกวางทิ้งไว้อย่างเดียวดายเคียงข้างใบปริญญาบัตรเกียรตินิยมอันดับหนึ่งบนโต๊ะไม้เก่าๆ ในห้องเช่าสี่เหลี่ยมแคบๆ ความภาคภูมิใจที่ควรจะสว่างไสวและเป็นจุดเริ่มต้นของอนาคตที่สดใสที่สุดในชีวิตของ "แก้มใส" หรือ นารารัตน์ เดชอนันต์ กลับพังทลายลงในชั่วข้ามคืนราวกับปราสาททรายที่ถูกคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำหญิงสาววัยยี่สิบสองปีนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงนอนที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีซีด ดวงตากลมโตที่เคยทอประกายสดใสและเปี่ยมไปด้วยความหวัง บัดนี้แดงช้ำและบวมเป่งจากการร้องไห้อย่างหนักหน่วงตลอดหลายวันที่ผ่านมา ภาพเหตุการณ์ในวันจบการศึกษายังคงฉายชัดในความทรงจำ วันนั้นเธอสวมชุดครุยวิทยฐานะ ยืนรอคอยผู้เป็นพ่อด้วยรอยยิ้มกว้าง หวังจะได้ถ่ายรูปคู่และมอบใบปริญญาที่เป็นดั่งหยาดเหงื่อแรงกายของท่านให้ท่านได้ชื่นชม แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับไม่ใช่รอยยิ้มของพ่อ หากแต่เป็นสายเรียกเข้าจากโรงพยาบาลที่กระชากวิญญาณของเธอให้หลุดลอยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่ฉุนเตะจมูกในทางเดินสีขาวโพลนของโรงพยาบาล ภาพของทีมแพทย์ที่พยายามปั๊มหัวใจอย่างสุดความสามารถ และเสียงเครื่องวัดคลื่นหัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะ กล
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 1: ก้าวแรกสู่ Z-YA Club
ค่ำคืนในกรุงเทพมหานครยังคงพลุกพล่านไปด้วยแสงสีและผู้คน แต่สำหรับแก้มใส คืนนี้คือจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อีกโลกหนึ่งที่เธอไม่เคยรู้จัก เบื้องหน้าของเธอคืออาคารสีดำทมิฬดีไซน์โมเดิร์นล้ำสมัยที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจระดับบนของเมืองหลวง ตัวอาคารตกแต่งด้วยกระจกทึบแสงและเส้นสายของแสงไฟนีออนสีม่วงอมน้ำเงินที่ดูลึกลับ หรูหรา และน่าเกรงขามในคราวเดียวกัน ป้ายตัวอักษรโลหะขนาดใหญ่สลักคำว่า "Z-YA Club" ส่องประกายโดดเด่นท้าทายสายตาผู้คนที่นี่ไม่ใช่สถานบันเทิงธรรมดาไก่กาตามตรอกซอกซอย แต่มันคืออาณาจักรยามราตรี แหล่งรวมชนชั้นสูง ผู้มีอิทธิพล นักการเมืองระดับประเทศ และมหาเศรษฐีที่พร้อมจะโปรยเงินหลักแสนหลักล้านเพื่อซื้อความสุขยามค่ำคืน รถสปอร์ตหรูหราหลากหลายแบรนด์จอดเรียงรายอยู่ด้านหน้า โดยมีพนักงานรับรถและบอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดสูทสีดำสนิทยืนคุมเข้มทุกจุดแก้มใสสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความกล้าหาญทั้งหมดที่มี เธอก้มลงมองตัวเองในชุดสูทกระโปรงสีดำสุภาพที่ดูเรียบง่ายจนแทบจะกลืนหายไปกับความหรูหราของสถานที่แห่งนี้ เธอรวบผมยาวสลวยสีดำขลับไว้เป็นหางม้าเรียบร้อย ใบหน้ารูปไข่ปราศจากเครื่องสำอางหนา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 2: เขตหวงห้ามและเงามืด
ตลอดระยะเวลาสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ชีวิตของแก้มใสพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากบัณฑิตจบใหม่ที่ควรจะได้นั่งทำงานในออฟฟิศเย็นฉ่ำ กลับต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในโลกยามราตรีที่เต็มไปด้วยแสงสี เสียงดนตรีที่ดังจนแก้วหูแทบแตก และกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ เธอต้องวิ่งวุ่นเสิร์ฟเครื่องดื่มตั้งแต่หัวค่ำยันเช้ามืดของอีกวัน เรียวขาที่เคยเรียบเนียนบัดนี้เต็มไปด้วยรอยปวดเมื่อยและรอยช้ำจากการเดินชนโต๊ะในความมืด กลิ่นควันบุหรี่และน้ำหอมราคาแพงตีกันจนเวียนหัว แต่ถึงกระนั้น แก้มใสก็กัดฟันสู้ เธอไม่เคยปริปากบ่นให้ใครได้ยินเธออาศัยทักษะทางภาษาทั้งภาษาอังกฤษและภาษาจีนที่ร่ำเรียนมาอย่างหนักจนได้เกียรตินิยม มาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดในหน้าที่การงาน เมื่อมีลูกค้านักธุรกิจชาวต่างชาติเข้ามาใช้บริการ แก้มใสสามารถเข้าไปรับรอง พูดคุย และแนะนำเครื่องดื่มระดับพรีเมียมได้อย่างคล่องแคล่วและฉะฉาน ความสามารถนี้ทำให้ยอดขายเครื่องดื่มในโซนที่เธอรับผิดชอบพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนพนักงานคนอื่นๆ ต่างพากันอึ้งและยอมรับในความสามารถของเธอแน่นอนว่าการทำงานในสถานที่แบบนี้ ความสวยและหน้าตาที่โดดเด่นของแก้มใสมักจะดึงดูดสายตา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 3: กรงเล็บของเสี่ยชัช
บรรยากาศบนชั้นสาม หรือโซน VVIP แตกต่างจากความบ้าคลั่งของชั้นล่างราวกับอยู่คนละโลก ทันทีที่ก้าวพ้นบันไดขั้นสุดท้าย แก้มใสสัมผัสได้ถึงความเงียบสงัดที่ชวนให้อึดอัด พรมสีแดงเข้มทอด้วยขนสัตว์หนานุ่มดูดซับเสียงฝีเท้าจนหมดสิ้น ผนังทางเดินตกแต่งด้วยวอลเปเปอร์สีดำขลิบทอง แสงไฟสลัวจากแชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายวับแวม ยิ่งขับเน้นให้กลิ่นอายของอำนาจและเงินตราแผ่ซ่านกดทับจนเธอแทบหายใจไม่ออกตลอดทางเดินที่ทอดยาว มีเพียงบอดี้การ์ดร่างยักษ์ยืนประจำจุดในความมืดประหนึ่งรูปปั้นหิน แก้มใสกุมถาดไม้โอ๊กที่บรรจุไวน์แดงนำเข้าราคาหลักแสนแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด หัวใจของเธอเต้นระทึกดังก้องอยู่ในหู ความคิดสารพัดวิ่งวนอยู่ในหัว หากเธอทำพลาด หากเธอทำให้ลูกค้าวีไอพีระดับซูเปอร์ไม่พอใจ หนี้สินแปดล้านบาทของพ่ออาจจะถูกเรียกเก็บทันที หรือไม่เธอก็อาจจะถูกไล่ออกและสูญเสียโอกาสเดียวที่จะชดใช้หนี้ก้อนนี้ไป"ห้องหนึ่งครับ" เสียงทุ้มต่ำของบอดี้การ์ดหน้าห้องรับรองพิเศษหมายเลข 1 ดังขึ้นทำลายภวังค์ความคิดของเธอ เขาปรายตามองเธอเพียงเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าให้กันและผลักเปิดประตูบานหนาหนักที่ทำจากไม้สักแกะสลักออกให้ แก้มใสสูดลมหายใจเข
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 4: เด็กของกู
เงามืดตรงมุมห้องด้านในสุดที่แทบจะมองไม่เห็นหากไม่สังเกตให้ดี ขยับไหวอย่างเชื่องช้า ต้นตอของเสียงแก้วคริสตัลที่แตกกระจายลงบนพื้นมาจากแก้ววิสกี้ที่ถูกบีบจนแหลกคามือของใครบางคน ชายร่างสูงสง่าก้าวออกมาจากโซนเงามืดนั้นอย่างเงียบเชียบแต่กลับแผ่รังสีคุกคามจนทุกคนสัมผัสได้เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทที่ถูกปลดกระดุมคอออกสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่งและสร้อยคอแพลตตินัมเส้นเล็กที่สะท้อนแสงไฟวาววับ แขนเสื้อถูกพับขึ้นมาถึงข้อศอกอย่างลวกๆ เผยให้เห็นรอยสักรูปมังกรสีหมึกจางๆ ที่ท่อนแขนซ้าย ใบหน้าหล่อเหลาคมคายราวกับประติมากรรมชิ้นเอกของพระเจ้า องค์ประกอบทุกอย่างบนใบหน้าดูสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ทว่าสิ่งที่ทำให้ผู้พบเห็นต้องกลั้นหายใจคือแววตาคู่นั้น... ดวงตาคมกริบสีนิลที่ดำสนิทและเย็นเยียบจนห้องทั้งห้องดูเหมือนจะมีอุณหภูมิลดลงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง"เสี่ยดิน..." เสียงครางหวิวหลุดออกจากปากของหนึ่งในเพื่อนร่วมโต๊ะของเสี่ยชัชไอดิน พัชรเมธาอนันต์ หรือที่ทุกคนในวงการกลางคืนและโลกสีเทารู้จักกันในนาม 'เสี่ยดิน' มัจจุราชไร้หัวใจแห่ง Z-YA Club เขายืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น กวาดสายตาเย็นชามองความวุ่นวายที่เกิดขึ้นตรงหน้า
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 5: ภายใต้ปีกของพญามัจจุราช
เพียงข้ามคืนหลังจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญในห้องรับรองวีไอพี ข่าวลือเรื่อง "เด็กของเสี่ยดิน" ก็แพร่กระจายไปทั่วทุกซอกทุกมุมของ Z-YA Club ราวกับไฟลามทุ่ง ไม่มีแขกหน้าไหน ไม่ว่าจะมีเงินล้นฟ้าหรืออิทธิพลล้นมือ กล้าเข้ามาแตะต้องหรือพูดจาลวนลามแก้มใสอีกต่อไป ชื่อของเธอถูกยกระดับขึ้นเป็นบุคคลต้องห้ามที่ใครก็ตามที่รักชีวิตไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวตอนที่แก้มใสเดินเข้ามาในห้องล็อกเกอร์พักพนักงานในเย็นวันถัดมา บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เสียงจอแจคุยเล่นที่เคยดังสนั่นกลับเงียบกริบลงทันทีที่เธอเปิดประตูเข้ามา สายตานับสิบคู่ที่เคยมองเธอเป็นเพียงเด็กใหม่ไร้เดียงสา บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดหวั่น เกรงใจ ผสมปนเปไปกับความริษยาอย่างเห็นได้ชัด บางคนรีบหลบสายตา บางคนกระซิบกระซาบกันเสียงเบาเมื่อเธอเดินผ่าน มีเพียงมะนาวเท่านั้นที่ยังคงปฏิบัติกับเธอเหมือนเดิม"เป็นไงบ้างเรา ขวัญหนีดีฝ่อหมดแล้วมั้ง" มะนาวเดินเข้ามาทักทายพร้อมกับลูบหลังรุ่นน้องเบาๆ ขณะช่วยแก้มใสเก็บของในล็อกเกอร์"แก้มยังตกใจไม่หายเลยค่ะพี่มะนาว ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก" แก้มใสถอนหายใจยาว สีหน้ายังคงมีความกังวลฉายชัด "แล้วทุกคน... ทำ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-06
Baca selengkapnya
บทที่ 6: รอยร้าวในกำแพงน้ำแข็ง
ค่ำคืนในกรุงเทพมหานครยังคงดำเนินต่อไปด้วยจังหวะชีวิตที่เร่งรีบ แต่สำหรับพื้นที่บนชั้นสามของ Z-YA Club เวลาดูเหมือนจะเดินช้ากว่าปกติ เสียงเพลงบีทหนักๆ จากชั้นล่างดังแว่วขึ้นมาเพียงเสียงทุ้มต่ำของเบสที่ถูกดูดซับด้วยผนังเก็บเสียง แก้มใสนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานหน้าห้องของไอดิน เข็มนาฬิกาบนผนังบอกเวลาตีสองกว่าแล้ว แต่ไฟในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มยังคงสว่างไสวหญิงสาวละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์และกองเอกสารบัญชีตรงหน้า นวดคลึงขมับที่เริ่มปวดตุบๆ จากความเหนื่อยล้า ก่อนจะเผลอทอดสายตามองผ่านกระจกใสเข้าไปยังห้องทำงานด้านใน ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเชิ้ตสีดำที่พับแขนขึ้นถึงข้อศอก กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารและขีดเขียนแฟ้มงานอย่างเคร่งเครียดบางครั้งเมื่อเธอได้แอบลอบมองใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเคร่งขรึมและแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นของเขา แก้มใสก็อดไม่ได้ที่จะตระหนักถึง 'ช่องว่าง' อันมหาศาลระหว่างเขากับเธอ'ไอดิน พัชรเมธาอนันต์' ในวัย 32 ปี คือชายหนุ่มที่ผ่านร้อนผ่านหนาวและเผชิญหน้ากับโลกสีเทามาอย่างโชกโชน เขาสร้างอาณาจักรความบันเทิงแห่งนี้ขึ้นมาด้วยมันสมองและสองมือ ยืนหยัดอยู่บนจุดสูงสุดของห่
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-09
Baca selengkapnya
บทที่ 7: ความจริงที่ถูกเปิดเผย
หลังจากค่ำคืนแห่งพายุฝนและอ้อมกอดในความมืดมิด ความสัมพันธ์ระหว่างพญามัจจุราชและลูกหนี้สาวก็แปรเปลี่ยนไปในทิศทางที่อธิบายได้ยาก แม้ภายนอกเมื่ออยู่ต่อหน้าลูกน้องหรือพนักงานคนอื่นๆ ไอดินจะยังคงสวมหน้ากากเจ้านายผู้เย็นชา พูดน้อย และเฉียบขาดเช่นเดิม ทว่าเมื่อประตูห้องทำงานบนชั้นสามปิดลงและเหลือเพียงพวกเขาสองคน บรรยากาศที่เคยกดดันจนหายใจไม่ออกกลับถูกแทนที่ด้วยมวลความอบอุ่นบางเบาที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นสายตาดุดันที่เคยมองแก้มใสราวกับจับผิด บัดนี้มักจะแฝงไปด้วยความอ่อนโยนและห่วงใยอย่างที่เจ้าตัวก็พยายามเก็บซ่อนไว้ เขามักจะใช้สายตาคมกริบนั้นลอบมองหญิงสาวที่กำลังนั่งพิมพ์งานอยู่หน้าแล็ปท็อป ทอดมองริมฝีปากจิ้มลิ้มที่ชอบเม้มเข้าหากันเวลาใช้ความคิด และพวงแก้มขาวเนียนที่ขึ้นสีระเรื่อทุกครั้งที่บังเอิญสบตากันหลายครั้งที่แก้มใสพบว่า บนโต๊ะทำงานของเธอในช่วงบ่าย จะมีกล่องเค้กสตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กจากร้านโปรดที่เธอเคยบ่นกับมะนาวว่าอยากกิน วางตั้งอยู่ข้างแก้วน้ำเสมอ โดยที่พายุ ผู้จัดการหนุ่มหน้าตายจะเป็นคนนำมาวางไว้พร้อมกับประโยคสั้นๆ ว่า "นายใหญ่สั่งให้เอามาให้... กินซะ จะได้มีแรงทำงาน" และไอดินก็ไม่เคยอนุ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-09
Baca selengkapnya
บทที่ 8: รุ่งอรุณแห่งความเปลี่ยนแปลง
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่ที่ลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านทึบแสงสีเข้ม เข้ามาตกกระทบใบหน้าหวานละมุนที่กำลังหลับสนิทบนโซฟาหนังตัวยาวในห้องทำงานของเจ้านายใหญ่ แก้มใสขยับตัวยุกยิกเล็กน้อยด้วยความเกียจคร้าน เปลือกตาบางค่อยๆ ปรือขึ้นรับแสงสว่างของวันใหม่ ความรู้สึกแรกที่โสตประสาทสัมผัสได้คือความอบอุ่นและนุ่มนวลที่โอบล้อมร่างกายของเธอเอาไว้ หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ก่อนจะพบว่าสิ่งที่คลุมทับร่างของเธออยู่ไม่ใช่ผ้าห่ม แต่เป็นเสื้อสูทตัวใหญ่สีดำสนิทที่ตัดเย็บจากผ้าขนสัตว์เนื้อดี กลิ่นหอมบุรุษอันเป็นเอกลักษณ์... กลิ่นของไม้สนซีดาร์ผสมผสานกับมัสก์ที่แสนดุดันและทรงพลัง ยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายจมูกและเนื้อผ้า มันคือกลิ่นประจำตัวของไอดินสัมผัสนั้นกระตุกความทรงจำเมื่อคืนให้หลั่งไหลกลับเข้ามาในหัวราวกับม้วนฟิล์มที่ถูกกรอซ้ำ เหตุการณ์พายุฝนฟ้าคะนอง ไฟดับ ความหวาดกลัวที่เกาะกุมจิตใจ จนกระทั่งอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นในความมืดมิด คำสารภาพความรู้สึกที่หนักแน่น และ... 'จูบแรก' ที่แสนเร่าร้อนและเว้าวอนจนแทบจะหลอมละลายวิญญาณของเธอฉ่า...พวงแก้มขาวเนียนของแก้มใสเห่อร้อนขึ้นมาทันทีจนกลายเป็นสีแดงจัดราวกับลูกตำลึ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-11-12
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status