ราคีร้าย 15

“น้องตาเข้าใจฉัน เพราะเราแต่งงานกันเพราะผู้ใหญ่ อีกอย่างตอนนี้ฉันก็ยังไม่แต่งงานอาจจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่ฉันอดทนไม่ไหวแล้วนะขวัญ ฉันพยายามแล้วที่จะไม่เข้าหาเธอแบบนี้ แต่ฉันก็ทำไม่ได้ ความอดทนของฉันมันขาดแล้วขวัญ ให้ฉันเถอะนะ เธอก็ท้องแล้วด้วย ไม่เห็นต้องสนใจอะไรเลย เราก็แค่ให้ความสุขร่างกายของเราเท่านั้นเอง”

          “สำหรับคุณอชิความสุขทางร่างกายเพียงเท่านั้นเหรอคะ” เธอถามเขา เพราะตอนนี้หัวใจของพาขวัญเจ็บเหลือเกินเมื่อรู้ว่าเขาต้องการเธอเพื่อดับความใคร่กระหายในกายเท่านั้น

          “ก็ใช่น่ะสิ แล้วจะเป็นอะไรไปได้อีกล่ะ นะขวัญ ให้ฉันเถอะนะ ไม่ไหวแล้ว” แล้วเขาก็เคลื่อนตัวรวดเร็วขึ้นไปคร่อมทับคนท้องโต แม้ว่าท้องของเธอจะใหญ่จนเขาไม่สามารถทาบทับบดเบียดลงไปหาสองเต้าของเธอได้ก็ตาม

          “ไม่นะคุณอชิ อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ ถ้าคุณต้องการมาก คุณก็ไปหาผู้หญิงของคุณข้างนอก ไม่ใช่มาทำแบบนี้กับขะ...อะ...อื้อ” แล้วคำพูดของพาขวัญก็กลืนหายเข้าไปในลำคอ เมื่อปากหนาของคนเหนือร่างบดกระแทกจูบลงมาพร้อมกับเรียวลิ้นสากของเขาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธอ

          “อ่า...อื้อ”

          เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดกระแทกจูบกัน แม้ว่าพาขวัญจะต่อต้านไม่โอนอ่อนไปกับตน แต่อชิระไม่มีทางล้มเลิกความพยายามของตัวเอง สองมือใหญ่กดไหล่มนของเธอไว้ไม่ให้ขยับเคลื่อนหนีตัวเอง เรียวลิ้นสากก็สอดแทรกในโพรงปากเล็กไล่ต้อนเรียวลิ้นน้อยของเธอที่ถดถอยหนีเรียวลิ้นของเขาอยู่ แต่ก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถของอชิระ เมื่อต้อนลิ้นน้อยของเธอจนจนมุม เขาก็ตวัดเกี่ยวกอดรัดคลึงเรียวลิ้นหวานของหล่อนทันที

          “อะ...อื้อ”

          เสียงครางดังลอดออกมาจากริมฝีปากของทั้งสองที่บดจูบขยี้กัน สองมือใหญ่กอบกุมสองเต้าอูมอวบ ตอนนี้อชิระแทบทนไม่ไหว อยากจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกให้พ้นทาง เขาร้อนรุ่มไปทั่วเรือนกายใหญ่โต เหงื่อไคลไหลอาบซึมออกมาเต็มใบหน้าหล่อ

          “อ่า...ไม่ไหวแล้วขวัญ เป็นของฉันนะ ฉันต้องการเธอ” เขาผละออกมาเอ่ยด้วยเสียงพร่าพร้อมกับเคลื่อนตัวถอยห่างไปปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเอง เพื่อให้เหลือกายเปลือยเปล่าทาบทับคนใต้ร่าง

          “มะ...ไม่ได้นะคะ คุณอชิจะทำแบบนี้ไม่ได้”

หล่อนคัดค้านพร้อมกับบิดตัวดิ้นถอยหนี แต่ด้วยร่างกายไม่ได้คล่องแคล่วเหมือนแต่ก่อนจึงทำให้การดิ้นถอยหนีเหมือนเป็นการยั่วยวน แม้จะอยู่ในความมืด แต่ก็ยังพอมองเห็นสลัวๆ ทำให้อชิระคำรามในลำคอด้วยความคึกคะนองสวาท

          “อืม...เธอจะใจร้ายกับฉันไปไหนขวัญ ฉันต้องการเธอแค่ไหนเธอก็รู้”

เพียงแค่เวลาไม่ถึงสองนาที อชิระก็เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่า และเขาก็ไม่อาจจะปล่อยให้เวลาเดินไปช้าๆ ได้ ตอนนี้เขาร้อนรุ่มพร้อมที่จะแทรกกายความเป็นบุรุษเข้าหาความเป็นสาวของพาขวัญเหลือเกิน ตลอดระยะเวลาตั้งแต่ที่พาขวัญย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ ตั้งแต่หญิงสาวกลับมา เขาก็ไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนไหนอีกเลย พอจะถึงกิจกรรมเข้าจังหวะกับผู้หญิงที่ควงก็มีดวงหน้าสวยหวานของหล่อนลอยเข้ามารบกวนทุกทีจนเขาต้องหมดอารมณ์ไป

“แต่มันไม่ควรเกิดขึ้น อะ...อ่า” หล่อนครางซ่านเมื่อมือใหญ่ของเขาวางทาบทับหน้าอกบีบเคล้นขยำอีกครั้ง

“ชูว์...ใจร้ายเกินไปแล้วนะ เธอไม่ต้องการฉันบ้างเหรอขวัญ ให้ฉันเถอะนะ”

น้ำเสียงพร่าเอ่ยขอร้องและก็โน้มโค้งตัวโถมลงไปซุกปลายจมูกโด่งกับซอกคอระหงของพาขวัญ สองมือก็บีบเคล้นสองเต้าที่ยังมีเสื้อของหล่อนปกปิดอยู่ แล้วเขาก็จัดการถลกดึงรั้งชุดนอนตัวยาวของหล่อนขึ้นมากองไว้ที่หน้าท้องกลมโตของหญิงสาว จากที่คร่อมทับก็เปลี่ยนมาแทรกตัวคุกเข่ากลางระหว่างขาเรียวของเจ้าหล่อน

“อือ...มะ...ไม่ได้นะคะ คุณทำแบบนี้ไม่ได้คุณอชิ คุณอย่าเห็นแก่ตัวได้ไหม อะ...อ่า”

หล่อนพยายามปัดมือใหญ่ออกจากสองเต้าของตัวเองแต่ก็ไม่เป็นผล ยิ่งปัดเขายิ่งบีบเคล้นหน้าอกเธอแรงกว่าเดิม พาขวัญทั้งเจ็บและเสียวซ่านวาบหวามไปกับสัมผัสของเขา ตอนนี้หล่อนรู้สึกร้อนรุ่มในช่องท้อง และยิ่งตอนนี้เขาถลกดึงเสื้อของเธอขึ้นมา แม้พยายามดิ้นขัดขืนไม่ยอม แต่เขาก็ดึงออกทางหัวเธอจนได้ จนตอนนี้เธอเปลือยเปล่าและก็รู้สึกหนาวร้อนวูบวาบในความมืดสลัว

“ฉันรู้ว่าฉันเห็นแก่ตัว แต่ฉันห้ามความต้องการตัวเองไม่ได้ เธอเย้ายวนจนฉันอยากได้ทุกๆ วันเลยขวัญ” น้ำเสียงพร่าเอ่ยกระซิบข้างหูของเธอพร้อมกับกัดเม้มติ่งหูเล็กแล้วก็ลากปลายลิ้นสากถูไถไปมาตามซอกคอและซอกโคนหูเล็กของเธอ ก่อนจะเคลื่อนมาปิดปากน้อยอวบอิ่มที่ครางพร่า

“อะ...อ่า”

เรียวลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อดูดกลืนกินความหวานของปากน้อยอีกครั้ง เขาดูดเร่าคลอเคลียเรียวลิ้นร้ายกาจของตัวเองไปมากับลิ้นน้อยไร้เดียงสา มือใหญ่ก็คว้ามือทั้งสองข้างของพาขวัญที่ทุบตีดันไหล่กว้างของตัวเองให้ออกห่างไปกดข้างหัวของเธอแทน

“อ่า...หวานเหลือเกิน ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาตินะขวัญ ให้ฉันเถอะคนดี”

น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งคำหวานซ่านออกมาเพื่อให้พาขวัญโอนอ่อนคล้อยตามไปกับสัมผัสของตนเอง แล้วก็ต้องกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อปากน้อยที่เขากำลังบดจูบคลอเคลียอยู่ตอนนี้กำลังเผลอจูบตอบสนองเขากลับ แม้จะอ่อนเดียงสา แต่มันก็ซ่านเสียวเหลือเกินสำหรับอชิระ

“อ่า...ขวัญ...เธอต้องการฉันแล้วใช่ไหม อือ...”

อชิระผละจูบออกมาเอ่ยรดใบหน้าสวยของพาขวัญที่ตอนนี้สติของหล่อนได้หลุดลอยไปแล้วเมื่อถูกบดจูบหนักหน่วงสองครั้งติดกันแบบนี้ ทั้งๆ ที่ครั้งแรกไม่ได้เคลิ้ม แต่ตอนนี้หล่อนอ่อนระทวยไปกับคนเหนือร่างโน้มตัวทาบทับลงมาหา และยิ่งไปกว่านั้นเธอรู้สึกร้อนรุ่มและต้องการเขาเช่นกัน ไม่อยากให้เขาถอยห่าง

“อือ...ไม่รู้ ขวัญร้อน คุณทำอะไรขวัญกันแน่คะ อือ...” หล่อนครางพร่าตาลอยในความมืด ตอนนี้เขาเคลื่อนถูไถคางสากจากต้นคอระหงมายังเนินอกอวบอูมและบีบเคล้นสองเต้าของเธออัดหน้าของเขาที่ซุกซบอยู่กลางระหว่างอกทั้งสองข้างของเธอ