CHAPTER 8 ก้าวขาผิดข้าง

      เช้าวันใหม่

      วันนี้แหละ … เป็นวันดีที่ฉันจะเริ่มแผนการ

      ฉันมีเรียนตอนบ่าย แต่อาจารย์ยกคลาส ส่วนเขาก็มีเรียนบ่าย และช่วงเช้านี้ฉันมีเวลาเตรียมตัว เพื่อไปดักรอเขาก่อนที่เขาจะไปเรียน

      ถ้าถามฉันว่า ... รู้ได้ยังไงเรื่องตารางเรียนของเขา? ก็ฉันเป็นใครกันล่ะ!

      ฉันอิงอิง คนที่ไม่มีคำว่า ‘พลาด’ ในพจนานุกรม ผู้ที่ต้องการอะไร ก็ต้องได้! แค่ตารางเรียน... เรื่องจิ๊บๆ!

      หน้าอาคารเรียนตึก C คณะวิศวะ

      “อือ ... ทำไมยังไม่มาอีก! … นี่ก็เลทมาครึ่งชั่วโมงแล้ว หรือเขาจะไม่มาเรียน!” ฉันเริ่มบน ถึงแม้การรอใครสักคนจะจะเป็นอะไรที่ไม่น่าอภิรมย์ แต่ฉันมาโดยไม่ได้นัดหมาย ฉันจึงต้องทนรอ

      “ให้ตายเถอะ! … นายนี้ชักเอาใหญ่แล้วนะ! กล้าโดดเรียนเชียว!”  ปกติ ฉันเป็นคนที่ใจเย็นสุดๆ แต่พอเป็นเรื่องของพี่ธีร์ฉันจะกลายเป็นคนอารมณ์ร้อนขึ้นมาดื้อๆ

      ฉันรอมาจะเกือบจะชั่วโมงได้ เขาคงไม่มาจริงๆ แล้วล่ะ “ไม่รงไม่รอมันแล้ว! ฮึ เจอตัวเมื่อไหร่ เห็นดีกันแน่!” วันนี้ไม่เป็นไปตามแผนที่วางไว้เลยจริงๆ ไม่รู้ว่าฉันก้าวเท้าไหนออกจากห้องกันแน่

      ระหว่างทางเดินกลับคณะ ฉันเดินผ่านสวนนั่งเล่นของคณะวิศวะ มันคล้ายๆ สวนสาธารณะ แต่เพียงแค่มันขนาดเล็ก ไม่ใหญ่มาก แต่ก็พอให้เหล่านักศึกษา คณาจารย์ใช้เป็นสถานที่พักผ่อน อะไรประมาณนั้น

      แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นมันอยู่ที่ว่าฉันเจอคนที่ฉันรอมาตลอดครึ่งค่อนวัน “ฮึ! มาทำอะไรอยู่นี้ ไม่ยอมเข้าเรียน!” ฉันมองคนที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ริมสระ แต่ “เอ๋~ … อยู่กับใคร!” เขาไม่ได้อยู่คนเดียว

      อารมณ์ฉันเหวี่ยงขั้นสุดในตอนนี้ เพราะคนที่เขานั่งด้วย ดันเป็นผู้หญิง “โดดเรียน เพื่อมานั่งกับสาว!” ฉันมองไปที่คนทั้งสอง “วันนี้ก้าวขาไหนออกจากห้องวะ!” ฉันปรับสีหน้า ให้กลับมาเป็นปกติให้ได้มากที่สุด ก่อนจะเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่ ก่อนที่สีหน้าฉันจะเปลี่ยนไปอีกครั้ง

      “ธีร์ก็ไม่มีใครไม่ใช่เหรอ ... ทำไมถึงปฏิเสธเอมล่ะคะ” เสียงออดอ่อนของยัยผู้หญิงที่นั่งข้างๆ โคตรน่าหมั่นไส้ชิป! ฉันยืนกอดอกฟังอยู่ด้านหลัง

      “ฉันจะมีใครหรือไม่มีใครมันก็เรื่องของฉัน! อีกอย่าง เธออยู่แค่ปี 1 อย่ามาเรียกฉันว่าธีร์เฉยๆ และชื่อนี้ฉันให้เฉพาะคนสนิทเท่านั้นที่เรียกได้ เธอไม่ได้สำคัญขนาดนั้น!” เสียงของผู้ชายสะท้อนกลับ ทำเอาฉันสะใจ

      ปากร้ายๆ ของเขา ฉันชอบจัง เป็นไงล่ะนังชะนีน้อยหงอยเลยอะดิ ฉันแสยะยิ้มอย่างมีความสุข

      “งั้นเอมขอเรียกพี่ธีร์นะคะ พี่ธีร์ก็อย่าใจร้ายกับเอมนักเลยค่ะ เอมชอบพี่จริงๆ นะคะ ... เอมรอพี่ธีร์ได้เสมอ ถึงตอนนี้พี่ธีร์จะยังไม่พร้อมและยังไม่ได้ชอบเอม แต่เอมเชื่อว่าหากพี่ให้โอกาส เอมจะทำให้พี่ธีร์รักเอมได้อย่างแน่นอน” ดูๆ คำพูดคำจาของยัยชะนีน้อยนี่ซิ! คิดหรือว่าธีร์ของฉันจะชอบคนอย่างหล่อน ฮึ! ฝันไปเถอะย่ะ แค่ได้ยินเสียงผู้ชายฉันก็รู้ว่าเขารำคาญเธอจะแย่อยู่แล้ว

      ฮึๆ ... ฉันที่ได้แต่พูดในใจ

      “ฉันไม่ได้ชอบเธอ” เสียงของพี่ธีร์ตอบกลับสั้นๆ แต่ได้ใจความ ทำเอายัยผู้หญิงคนนั้นเงียบไปพักหนึ่ง

      ก่อนที่นางจะได้พูดอะไรต่อ ฉันใจกล้าบ้าบิ่น

      (ฮึ เป็นไงก็เป็นสิวะ! ใจไม่กล้า หน้าไม่ด้าน จะได้เขากลับมาได้ไง อิงอิงสู้เว้ย!) ฉันให้กำลังใจตัวเอง พร้อมเดินไปข้างหน้า

      หมับเข้าให้ ฉันที่เดินไปนั่งบนตักของพี่ธีร์อย่างตั้งใจ กอดเขาอย่างหลวมๆ เงยหน้ามองเขาพร้อมยักคิ้วใส่ยัยเอมอะไรนั่น

      พี่ธีร์ดูตกใจ ใบหน้าอ้ำอึ้ง แต่ไม่พูดอะไร ฉันเห็น แต่แวบเดียวเขาก็ปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติ

      “นี่แกเป็นใคร! กล้าดียังไงมานั่งบนตักพี่ธีร์เขา พี่เขาเป็นแฟนฉันนะ ลงมาเดียวนี้!” เฮ้! กล้าพูดนะหล่อน หล่อนเพิ่งโดนปฏิเสธไปนิ ยังกล้ากุเรื่องเป็นแฟนกับพี่ธีร์อีก ฉันที่คิดในใจ ไม่ได้โต้กลับคนที่กำลังยืนชี้หน้า และฉันก็เล่นซบอกหนุ่มไปเลยจ้า ไม่ใช่ว่าฉันไม่ตื่นเต้นนะที่ทำแบบนี้ แต่มันได้ทำไปแล้วย้อนกลับไม่ได้แล้วด้วย ถึงใจฉันจะเต้นแรงแค่ไหน แต่เมื่อฉันเอาหูแนบไปที่อกซ้ายของเขา ฉันก็ได้ยินเสียงหัวใจเขาแต้นแรงไม่แพ้เสียงหัวใจของฉันเลย

      ฉันอยากอยู่แบบนี้ไปนานๆ จัง ดีที่เขาไม่ผลักฉันออกจากตัก ทำเอาฉันเคลิ้มจริงๆ “พี่ธีร์ขา~ รออิงนานไหมคะ ขอโทษที่มาช้า พี่ธีร์อย่าโกรธอิงเลยนะคะ” เสียงสองของฉันเริ่มทำงาน

      “แก! ลงมาเดี๋ยวนี้นะ! ฉันบอกให้ลงมาจากตักพี่ธีร์ไง!” เสียงอันดังของยัยน้องเอมอะไรนี้ปรี๊ดเข้าหูฉัน ทำเอาฉันต้องหลับตาตาม นางท่าจะปรี๊ดแตกแล้วล่ะ

      แล้วไงอ่ะ? ฉันไม่ลง … ขนาดเจ้าตัวยังไม่ไล่ฉันเลย

      นางเห็นฉันไม่ขยับเล่นคว้าหมับเข้าที่แขนฉัน แล้วก็ ...

      ตุบ! ...

      อ๊ากๆๆๆ ยัยชะนีแรงควาย ลากฉันลงมากองกับพื้น ฉันที่นั่งพับเพียบเรียบร้อยที่สนามหญ้า

      เจ็บก้นชะมัด ขาก็ดันกระแทกอีก

      ฉันกัดฟันเพื่อลดอารมณ์ไม่ให้โกรธไปมากกว่านี้ และลดความเจ็บที่ได้รับจากการกระแทกพื้น

      ฮึ! … ฝากไว้ก่อนเถอะ … ต่อหน้าพี่ธีร์ฉันไม่อยากทำเฉยๆ หรอก อย่าให้มีคราวหน้าละกัน ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่!