ตอนที่หก เตรียมการแสดง

ตอนที่หก

เตรียมการแสดง

                เมื่อได้ยินว่าตนเองต้องเข้าไปในวังหลวงเพื่อร่วมงานชมจันทร์ด้วย ฟางเจียอีจึงถามย้ำอีกครา

“ลูกต้องเข้าวังไปด้วยหรือเจ้าคะ”

                “ใช่แล้ว งานนี้ฮองเฮาเชิญครอบครัวซึ่งมีบุตรสาวไปร่วมด้วยอย่างเฉพาะเจาะจง นัยแฝงก็คือต้องการให้เหล่าองค์ชายได้คัดเลือกชายาหรืออนุเข้ามาเติมเต็มตำหนักหลัง เจ้าเองก็ได้รับเชิญอีกทั้งต้องทำการแสดงต่อหน้าพระพักตร์ด้วย ‘อีอี’ บิดาของเจ้าหวังเอาไว้มากว่าเจ้าต้องโดดเด่นจากการแสดงครั้งนี้” มารดาของนางบอกออกมา

                “การแสดงหรือเจ้าคะ” ฟางเจียอียิ่งแตกตื่นมากขึ้น นางไม่ใช่ฟางเจียอีคนเดิมจึงไม่มีความสามารถศาสตร์ต่างๆที่บิดาเฝ้าหาครูผู้มีฝีมือมาพร่ำสอน

                “เจ้าเชี่ยวชาญในทุกศาสตร์ เลือกการแสดงที่ดีที่สุดออกมาสักอย่าง แม่มั่นใจว่าลูกแม่ต้องเป็นที่จับตาของเหล่าองค์ชายอย่างแน่นอน” หลิวซื่อเอ่ยอย่างเชื่อมั่นในความสามารถของบุตรสาว

                แต่นางไม่ใช่ฟางเจียอี นางจะนำสิ่งใดไปแสดงได้เล่า

                อิงดาวในร่างฟางเจียอีเคร่งเครียดเมื่อคิดได้ว่านางกำลังพบอุปสรรคอันใหญ่หลวงแล้ว

                “ลูกสามารถแสดงสิ่งใดก็ได้หรือเจ้าคะ”

                “ย่อมได้ทุกอย่าง ขอเพียงไม่เป็นอันตรายต่อผู้ใด ปีที่แล้ว พี่หญิงรองของเจ้าแสดงการร่ายรำอันเย้ายวนจนองค์ชายรองออกปากขอตัวนางไปเป็นชายารอง ยังมีคุณหนูสกุลถัง นางแสดงการวาดภาพอย่างแปลกใหม่จนองค์ชายใหญ่ให้ความสนใจเอ่ยปากขอนางไปเป็นอนุ แล้วยังมีคุณหนูสกุลเฉิง นางแสดงการดีดพิณอย่างไพเราะจนเหล่าองค์ชายต่างเคลิบเคลิ้ม สุดท้ายกลายเป็นองค์ชายสามซึ่งฉวยโอกาสที่ทุกคนยังนั่งอึ้งเอ่ยปากขอนางไปเป็นชายาที่สี่” มารดาของฟางเจียอีพยายามบอกให้บุตรสาวได้เห็นภาพ

                “หากมีองค์ชายเอ่ยปากขอ พวกเราก็ต้องตอบรับหรือเจ้าคะ”

                “ไม่เสมอไป หากเจ้าไม่ชื่นชอบก็อาจปฎิเสธได้ แต่เจ้าต้องส่งสัญญาณบอกท่านพ่อและแม่ด้วยเพื่อหาเหตุผลช่วยเหลือ”

                “แล้วหากองค์ชายชื่นชอบหลายองค์และเอ่ยขอพร้อมๆกันเล่าเจ้าคะ”

                “อย่างคุณหนูสกุลเฉิงก็มีองค์ชายหกเอ่ยขอนางเป็นอนุเช่นกัน แต่นางกลับตอบรับองค์ชายสามด้วยเขาให้ตำแหน่งชายาแก่นาง แม้จะเป็นลำดับที่สี่ก็ตาม”

                “เหล่าองค์ชายชื่นชอบหญิงสาวเพียงแค่เห็นพวกนางทำการแสดงเท่านั้นหรือเจ้าคะ”

                “ไม่เพียงเท่านั้นหรอก อีอี ความจริงพวกเขาย่อมชื่นชอบหน้าตารูปร่างของหญิงสาวเหล่านั้นอยู่ก่อนแล้ว ประกอบกับตำแหน่งของบิดาเป็นส่วนส่งเสริม เมื่อทำการแสดงอันจับตาจับใจย่อมส่งให้ยิ่งอดทนรอไม่ไหว สำหรับลูกซึ่งมีทั้งใบหน้าและเรือนร่างซึ่งงดงามอีกทั้งบิดาก็เป็นขุนนางขั้นสูง เพียงแสดงสิ่งใดก็ล้วนเป็นที่จับตาทั้งสิ้น”

                เมื่อได้คำตอบจนเป็นที่พอใจ ฟางเจียอีจึงต้องครุ่นคิดการแสดงออกมาเพื่อไม่ให้ขายหน้าผู้เป็นบิดามารดา

                สาวน้อยไม่กล้าแสดงสิ่งซึ่งหญิงสาวในยุคนี้เก่งกาจเพราะไม่ว่าอย่างไรก็คงสู้ไม่ได้ นางจึงเลือกการแสดงซึ่งแปลกใหม่และคิดว่าไม่มีผู้ใดเคยทำมาก่อน โดยสอบถามและเตรียมการอยู่หลายวันร่วมกับมารดาและสาวใช้

                หลิวซื่อแม้จะไม่ค่อยเข้าใจในการแสดงซึ่งบุตรสาวบรรยายออกมาแต่เมื่อนางร่ายรำให้ชม ผู้มารดาย่อมต้องสนับสนุนช่วยเหลือบุตรสาวเป็นอย่างดี

                การแสดงที่ฟางเจียอีคิดจะนำออกสู่สายตาของเหล่าองค์ชายก็คือระบำใต้น้ำ นางคิดว่าพวกเขาย่อมไม่เคยเห็นแน่ด้วยหญิงสาวยุคนี้ว่ายน้ำไม่เก่ง แต่อิงดาวว่ายน้ำเก่งมาก

                นางคิดจะใช้มือและเท้ากวัดแกว่งสร้างลวดลายการร่ายรำออกมาเพียงไม่กี่ท่าแล้วจึงขึ้นมาริมสระเป็นการจบการแสดงอย่างงดงาม เท่านี้ก็น่าจะผ่านไปได้โดยไม่เป็นที่ขบขันของเหล่าสตรีชั้นสูง

                สาวน้อยสั่งตัดชุดลงน้ำเอาไว้อย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้หลุดยามอยู่ใต้น้ำ รวมทั้งชุดคลุมยามขึ้นมาถึงริมสระแล้ว เมื่อเตรียมการพร้อมสรรพ จึงรวบรวมอุปกรณ์เพื่อนำเข้าไปในวังหลวงอย่างตื่นเต้น

                นี่เป็นครั้งแรกที่นางจะได้เข้าวังไปทำการแสดงต่อหน้าฮ่องเต้ ฮองเฮาและอีกหลายๆคนสำคัญของที่นี่ จะไม่ให้ตื่นเต้นจนใจระทึกได้อย่างไร