LOGINCHAPTER 53 ร้ายซ่อนรัก จบ“อ้า…ที่รัก” “อื้อ…”ตั่บ ตั่บ ตั่บ !!!สองร่างชายหญิงในชุดนักศึกษากำลังเข้าบทรักร้อนแรงกันอยู่ในรถยนต์คันหรูที่กำลังจอดสนิทอยู่ในลานจอดรถของคอนโด หลังจากที่ทั้งคู่กลับมาจากมหาวิทยาลัยร่างบางควบอยู่บนแท่งร้อนใหญ่โต หน้าอกใหญ่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกอยู่ยังเบื้องหน้าของใบหน้าคมคาย “อืมมม” ลูคัสขบเม้ม ยอดปทุมถันอย่างเมามัน ขณะที่ร่างบางก็บดขยี้ร่องสวยเข้าใส่แก่นกายยักษ์ด้วยความเร่าร้อน “อ๊า…ตื่นเต้น” เธอกระซิบบอกชายหนุ่มเสียงกระเส่า นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ลองทำกิจกรรมกันบนรถ “พี่ชอบที่เธอใส่ชุดนักศึกษามากกว่า” เขาตอบกลับพลางหลุบมองเรือนร่างของเมียตัวน้อยกำลังเคลื่อนไหวอยู่บนตัวของเขา ด้วยแววตาพึงพอใจ ก๊อก ๆๆๆ “เฮือก!” ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจ เมื่อจู่ ๆ ก็ถูกขัดจังหวะเข้า “ไอ้เหี้ย” ลูคัสสบถด้วยความหัวเสีย เมื่อเห็นร่างสูงของเพื่อนสนิทอย่างคริสเดินมาเคาะฝากระโปรงรถ เหมือนมันรู้ว่าพวกเรากำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันอยู่ มันเลยไม่เดินมาเคาะข้างรถ โชคดีที่ฟิล์มมืด ไม่งั้นมันเห็นนมเมียกูแน่ “พี่คริสมาทำไมคะ” ฉันรีบใส่เสื้อผ้าด้วยความรวดเร็ว “มันมาหาเธอ”
CHAPTER 52 อยากเอาทุกวัน Nc+“จะพาไปไหนเนี่ย…” ร่างบางเอ่ยถามเสียงเบา ขณะที่มือเล็กพยายามจับมือร่างสูงไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองสะดุดล้มในความมืดมิด ดวงตาถูกปิดสนิทด้วยผ้าผูกตา ทำให้เธอทำได้เพียงเดินตามเขาไปด้วยความไว้วางใจ “เดี๋ยวก็รู้ครับ” ลูคัสตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความลึกลับ พร้อมกับยิ้มบาง ๆ ที่เธอมองไม่เห็นหลังจากเหตุการณ์อุบัติเหตุในสนามแข่งผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ ลูคัสก็ไปรักษาตัวตามคำแนะนำของแพทย์ แม้จะดื้อในตอนแรก แต่สุดท้ายเขาก็ยอมตามคำขอของฉัน โชคดีที่ร่างกายของเขาไม่ได้รับบาดเจ็บรุนแรงอย่างที่ใคร ๆ กังวล มีเพียงรอยฟกช้ำเล็กน้อยตามลำตัวเท่านั้น“แล้วจะถึงอีกนานไหมคะ ฉันเดินสะดุดตลอดเลย” เธอบ่นเล็กน้อย แต่ยังคงก้าวเดินตามแรงจูงของเขา“อีกนิดเดียวครับ ไว้ใจพี่ได้เลย” เสียงของเขาชวนให้เธอสงบลง แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความอยากรู้ก็ตามไม่นานนัก ร่างสูงก็หยุดเดิน ก่อนจะเอ่ยเบา ๆ ใกล้ ๆ หูเธอ “พร้อมหรือยัง?”“พร้อมอะไรคะ?” เธอถามกลับด้วยความงุนงง แต่ก็ได้เพียงยืนนิ่ง“ก็พร้อมที่จะเซอร์ไพรส์ไง” เขาตอบ ก่อนจะค่อย ๆ คลายผ้าผูกตาออกทันทีที่แสงไฟสว่างวาบขึ้น ภาพตรงหน้าทำให้เธออ้าปากค
CHAPTER 51 เหตุไม่คาดฝัน“น้องโซ่ใจอ่อนให้เพื่อนพี่บ้างยังเนี่ย” เสียงของพี่นานิเอ่ยถามขึ้นขณะที่พวกเรากำลังนั่งพักกันอยู่ในห้อง VIP ของสนามฉันที่กำลังง่วนอยู่กับการแกะขนมในมือเงยหน้าขึ้นมองพี่นานิเล็กน้อย“ถึงจะใจอ่อนแค่ไหน ก็ต้องเอาคืนให้สาสมใจก่อนค่ะพี่นานิ” เสียงเลอาพูดขึ้น ทำให้นานิกับพลอยถึงกับหลุดหัวเราะ “ก็แสดงว่าใจอ่อนแล้วล่ะสิ” พลอยเอ่ย พลางลอบยิ้ม “ใครว่าใจอ่อนคะ” ฉันรีบตอบพลางหลบตาสายตาแซว ๆ ของทุกคน “ยังไงเขาก็ต้องพิสูจน์ตัวเองอีกเยอะ”พี่นานิหัวเราะเบา ๆ “โหดใช่เล่นเลยนะเรา”เลอาแทรกขึ้นทันที “ก็สมควรแล้วล่ะค่ะพี่นานิ เฮียทำตัวเองทั้งนั้น”“จริงที่สุด” พลอยพยักหน้าเห็นด้วย“สาว ๆ ลงไปดูข้างล่างไหม จะเริ่มซ้อมกันแล้วนะ” เสียงของพี่เวย์ดังขึ้นพร้อมกับการเปิดประตูเข้ามาในห้องอย่างไม่รีบร้อน“ไปกันไหมเด็ก ๆ” พี่นานิหันมาถามฉันกับเลอาด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีเลอาลุกขึ้นทันที “ไปสิพี่นานิ นั่งอยู่บนนี้ก็เบื่อจะแย่แล้ว!”พลอยหัวเราะเบา ๆ พลางลุกตาม “ใช่ ๆ ลงไปดูใกล้ ๆ คงสนุกกว่าเยอะ”ฉันมองพวกเขาสลับกัน ก่อนจะพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก “ก็ได้ค่ะ ลงไปก็ลงไป”พี่เวย์ยืนพิงกรอบประตู
CHAPTER 50 สรรพนามที่เปลี่ยนไปหลังจากทานข้าวเสร็จ ร่างสูงก็ลุกขึ้นเก็บจานโดยไม่พูดอะไรสักคำ เดินเข้าครัวและจัดการล้างจานให้เธออย่างเรียบร้อย เขาเอาใจใส่ทุกอย่างที่เป็นเธออย่างดี แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังคงปั้นหน้าตึงใส่เขาเหมือนเดิม ราวกับไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกำลังรู้สึกดีขึ้นอย่างช้า ๆ แม้หัวใจจะเริ่มอ่อนลงต่อการกระทำของเขา เมื่อเขาเดินกลับมาจากครัวพร้อมเช็ดมือด้วยผ้าขนหนู เขายิ้มเล็กน้อยให้เธอ “เรียบร้อยแล้ว เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น พักผ่อนได้เลย”แม้คำพูดจะอ่อนโยน แต่โซ่ก็ยังทำหน้าเรียบเฉย พลางยกแขนกอดอก “ทำดีแค่นี้ ฉันไม่ใจอ่อนง่าย ๆ หรอกนะ” ลูคัสหัวเราะเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู “หึ…งั้นฉันกลับก่อนนะดึกแล้ว เธอจะได้พักผ่อน” เธอพยักหน้าลงด้วยท่าทีไม่สนใจนัก เขาหันหลังเหมือนกำลังจะเดินออกไป ทว่าก่อนที่คนตัวเล็กจะได้ตั้งตัว จู่ ๆ เขาก็ก้าวเข้ามาใกล้ และ…จุ๊บ!สัมผัสเบา ๆ บนแก้มของเธอทำให้ร่างบางถึงกับชะงัก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“นี่! มาหอมแก้มฉันทำไม!” เธอร้องลั่น เสียงของเธอแฝงไปด้วยความตกใจปนขุ่นเคือง ใบหน้าที่เคยเชิดรั้นตอนนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอยกมือแตะแก้มเบา ๆ อย่างลืมต
CHAPTER 49 ฉวยโอกาส“ถ้าไม่มีธุระอะไรแล้ว พี่ก็กลับไปได้แล้วค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับยืนกอดอก สายตาจ้องเขาอย่างจริงจังลูคัสยิ้มบาง ๆ พลางชี้ไปที่เท้าตัวเอง “แต่ฉันเจ็บเท้าอยู่นะ”ฉันกลอกตาอย่างหงุดหงิด“งั้นเดี๋ยวฉันเรียกรถให้ พี่จะได้กลับเร็ว ๆ”“ไม่ต้องหรอก ฉันยังไม่อยากกลับ” เขาตอบหน้าตาเฉยฉันถอนหายใจเสียงดังด้วยความรำคาญ “อีกอย่าง...ช่วยลบรูปของฉันออกจากไอจีของพี่ด้วย ฉันไม่ชอบ”คำพูดของฉันทำให้พี่ลูคัสนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะมองฉันด้วยแววตาจริงจัง “ไม่ลบได้ไหม?”“ไม่ได้ค่ะ ฉันไม่ได้อนุญาตให้พี่โพสต์รูปพวกนั้น” ฉันตอบเสียงแข็งลูคัสถอนหายใจเบา ๆ แต่ยังคงยืนนิ่ง ดวงตาคมจ้องกลับมาที่ฉัน“ฉันยอมเธอทุกอย่าง ยกเว้นเรื่องนี้ คงทำตามคำขอของเธอไม่ได้” ฉันขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและไม่เหมือนเดิม “ทำไม?”“เพราะมันคือความจริง” เขาตอบเรียบ ๆ แต่หนักแน่น “ฉันอยากให้คนอื่นรู้ว่าเธอคือคนสำคัญของฉัน”คำพูดของเขาทำให้ฉันอึ้งไปชั่วขณะ ใจหนึ่งรู้สึกหวั่นไหวกับคำพูดนั้น แต่ฉันพยายามรักษาท่าที “แต่ฉันไม่ต้องการให้คนอื่นรู้”“แต่ฉันต้องการ” ลูคัสพูดพร้อมก้าวเข้ามาใกล้ ร่างสูงของเขาทำ
CHAPTER 48 กวนประสาทเช้าวันต่อมา…ครืด ครืด ครืด ~~~~“อื้อ…ใครโทรแต่เช้าเนี่ย” ฉันครางเบา ๆ ในลำคอพลางบ่นพึมพำ ขณะมือควานหาโทรศัพท์ที่วางไว้ข้างเตียง ดวงตายังปิดอยู่ครึ่งหนึ่งเมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ฉันหรี่ตามองรายชื่อบนหน้าจอโทรศัพท์เล็กน้อย “เลอา”“ว่าไง โทรมาแต่เช้า” เธอกดรับสายแล้วถามอีกฝ่ายทันที“เปิดดูในไอจีเดี๋ยวนี้” “อะไรอ่ะ” ฉันถามพลางยกโทรศัพท์ออกจากใบหูเล็กน้อย จากนั้นฉันกดเปิดลำโพงก่อนจะกดไปที่แอปอินสตาแกรมตามที่เลอาบอก เมื่อหน้าฟีดโหลดขึ้นมา ภาพแรกที่ปรากฏทำให้ฉันชะงักไปทันที เป็นภาพของฉันกับพี่ลูคัส ทั้งภาพถ่ายคู่กันหลาย ๆ รูป ภาพของฉันตอนเผลอซึ่งเขาแอบถ่ายโดยที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อน ถูกโพสต์ลงบนหน้าโปลไฟล์อิสตราแกรมของเขาและยอดคนไลค์กำลังพุ่งกระฉูด พร้อมแคปชั่นใต้โพสต์ที่ทำให้ฉันพูดไม่ออก“เธออาจลืมช่วงเวลาพวกนี้ไปแล้ว แต่สำหรับฉัน...มันไม่เคยเลือนหายไปจากหัวใจ”มือฉันสั่นเล็กน้อยในขณะที่เลื่อนดูภาพต่อ ๆ ไป ภาพสุดท้ายในโพสต์เป็นภาพที่ฉันนอนหลับอยู่บนตักของเขา แต่เขากลับแท็กฉันไว้ในภาพนั้น “บ้าจริง...” ฉันพึมพำออกมา เสียงหัวใจของฉันเต้นแรงจนแทบจะได้ยิน“มึงจะทำยังไง
CHAPTER 47 ตามง้ออย่างจริงจังณ ตึกคณะบริหาร “กูรักโซ่…” เสียงทุ้มของลูคัสดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในกลุ่มเพื่อนสนิท ทุกคนหันไปมองเขาด้วยความตกตะลึง “ว้าว! ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ป่ะ?” เสียงของพลอยแสร้งร้องตกใจออกมา ดวงตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ “มึงพูดอีกทีดิ” เวย์ที่นั่งอยู่ใกล้พลอยรีบเสริม น้ำเสียงของเ
CHAPTER 33 แรงกว่านี้ NC+++พรึ่บ !นิ้วเรียวทั้งสองชักออกจากช่องคับแคบ ก่อนที่ชายหนุ่มจะยกหญิงสาวออกจากตักแกร่ง แล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นแท่งร้อนแข็งขึงดีดตัวออกมาจากกางเกงชั้นในตัวแพง เส้นเลือดปูดโอบล้อมมันเห็นได้อย่างชัดเจน ปลายหัวมีน้ำสีใสไหลซึมออกมาเล็กน้อย ลูค
CHAPTER 32 ชดใช้ความผิด NC+พรึ่บ !“อ๊ะ ! พี่ลูคัส” คนตัวเล็กร้องเสียงหลง เมื่อถูกร่างสูงคุ้นเคยเดินเข้ามาประชิดโดยไม่ทันตั้งตัว “ถามว่าหนีเที่ยวสนุกมากไหม…” แววตาคมดุดันจ้องมองใบหน้าเรียวสวยเรียบนิ่ง สุ้มเสียงที่เอ่ยถามเต็มไปด้วยการสะกัดกลั้นอารมณ์บางอย่างเอาไว้ “พี่มาได้ยังไง” ฉันถามออกไปด้วยค
CHAPTER 31 สนุกไหม ตอนนี้พวกเราทั้งสามคนเปลี่ยนมานั่งที่ร้านบาร์ชิลล์ ๆ ซึ่งตั้งอยู่ติดชายหาด ตามคำแนะนำของพนักงานร้านอาหารที่เราไปกินก่อนหน้านี้ พวกเขาบอกว่าร้านนี้เป็นร้านที่คนนิยมมานั่งดื่มในช่วงกลางคืน บรรยากาศภายในร้านมีทั้งดนตรีสดและดีเจเปิดเพลงคลอเบา ๆ เพิ่มความสนุกสนานให้กับคนที่มาท่องเที่