Masuk"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
วันต่อมา ภาคินขยับตัวลืมตาตื่นขึ้นในเช้าวันใหม่ เพราะเสียงของกิ่งที่เรียกปลุกเขาแต่เช้า เขาไม่รู้ว่าเธอจะตามมาจิกเขาถึงที่สวนทำไมแต่เช้า ร่างหนาลุกขึ้นนั่งพร้อมกับขยี้หัวตัวเองแรงๆ เพราะปวดหัวอย่างหนักจากการดื่มเมื่อคืน "รีบไปอาบน้ำสิคะ จะได้ไปดูการจัดเตรียมงานที่โรงแรมด้วยกัน" กิ่งจับดึงท่อนแขนแก
"พี่ต้นอิ่มแล้วใช่ไหมคะ ไปกันเถอะ" มินลุกขึ้นเดินออกไปทันที "ครับ" หมอต้นเดินตามมินออกไปติดๆ "แม่ขอตัวก่อนนะ" อัมพรลุกขึ้นแล้วเดินออกไปอีกคน "ตามสบายนะ" สุวัตรเดินตามหลังภรรยาออกไป "ทำไมทุกคนดูเหมือนไม่ค่อยชอบกิ่งกันเลยล่ะคะ กิ่งจะแต่งงานกับพี่แล้วนะ" แสร้งถามถึงใครไม่ชอบหรือไม่พอใจเธอ เธอก็ไม่ส
"ทำไมดื่มแต่หัววันเลยล่ะคะ" "พี่แค่อยากจะดื่มให้หายเหนื่อยแค่นั้นเอง" "งั้นเหรอคะ อาทิตย์หน้าเราก็จะแต่งงานกันแล้ว พี่คินอย่าดื่มแบบนี้อีกนะคะ กิ่งไม่ชอบเลย" "ได้สิ เพื่อคนที่พี่รักพี่ทำได้ทุกอย่าง" ภาคินพูดเอาใจ "แม้ปากหวานจังเลยนะคะ" "ว่าแต่ งานแต่งงานของเราไปถึงไหนแล้ว" ภาคินแสร้งถาม เขาตาม
เช้าวันใหม่มินเดินเข้าไปหาภาคินในห้องพักฟื้น หลังจากที่กลับจากไร่ไปหามะลิมา เธอพยายามโทรหามะลิทั้งคืนแต่ก็ติดต่อไม่ได้ เธอจึงตัดสินใจไปหาถึงที่บ้านถึงได้รู้ว่ามะลิไปกรุงเทพตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทั้งพ่อและแม่ของเธอบอกแค่ว่าไม่รู้ว่ามะลิไปอยู่ที่ไหน ยังไม่ติดต่อกลับมาหาพวกเขาเลย มินนั่งลงบนเก้าอี้พร้อมก







