อุบัติรักสามีจอมบงการ ฉบับสมบูรณ์

อุบัติรักสามีจอมบงการ ฉบับสมบูรณ์

last updateآخر تحديث : 2026-06-11
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
لا يكفي التصنيفات
52فصول
301وجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

นุชลตรี สตรีชาวไทยผู้โชคดีได้จับพลัดจับพลูมาแต่งงานกับมาฮันห์ มหาเศรษฐีเมืองมัทราส อินเดียใต้ นุชลตรีไม่รู้สึกว่าหล่อนโชคดีเลยสักนิดที่มหาเศรษฐีแห่งมัทราสมาสู่ขอเธอแต่งงานถึงบ้านหลังเล็กที่กำลังจะสิ้นเนื้อประดาตัวของหล่อนกับแม่ เพราะเธอรู้ดีว่าไม่นานมาฮันห์จะต้องเฉดหัวเธอทิ้งสักวันหนึ่งหากเธอมีทายาทให้กับเขา แม้ว่ามาฮันห์จะมีรูปงามดั่งเจ้าชาย หากในสายตาของนุชลตรีเขาดุร้ายยิ่งกว่าราชสีห์ ทั้งยังมีจิตใจอำมหิตเมื่อเห็นว่าหล่อนมีลูกไม่ได้ เขาจึงส่งเธอไปนอนในห้องใต้ดิน และกุเรื่องใส่ร้ายหล่อนว่าภรรยาคนแรกของเขาเป็นสตรีที่ห้ามคนในบ้านรับใช้เว้นแต่เพียงกุลลี หญิงรับใช้ใบ้ที่เขาส่งมา ไฉนมาฮันห์จึงย่ำยีจิตวิญญาณของนุชลตรีได้ถึงเพียงนี้ หรือแค่เพราะว่าหล่อนไร้ทายาทสืบสกุลให้กับเขามาค้นหาคำตอบในนิยายเล่มนี้กันค่ะ

عرض المزيد

الفصل الأول

อุบัติรักสามีจอมบงการ - บทนำ 1/1

ภาพวาดสีดำขาวถูกวางแขวนไว้บนฝาผนังลายเรียบอย่างจงใจ นุชลตรีสัมผัสได้ถึงความนัยที่แฝงไว้ในภาพวาดดอกไม้รูปกุหลาบบนรูปเขียนสีนั้น

ดอกไม้สีดำสนิทแซมเป็นช่อตั้งอยู่ท่ามกลางโลงศพแสดงถึงความรักอันเป็นอมตะ กุหลาบดำเบ่งบานสะพรั่งตรงปลายของกุหลาบดำเคลือบผิวมันเงาคล้ายหยดน้ำไหลเปรอะอยู่กลางภาพเขียนสี

หญิงสาวรู้สึกราวกับว่าหล่อนกำลังตกหลุมรักภาพวาดภาพเขียนสีกวอชที่แขวนเรียงรายเหล่านี้อยู่อย่างถอนตัวไม่ขึ้น

นุชลตรีมองภาพเขียนสีกวอชอย่างหลงใหล หล่อนเกือบเอื้อมมือไปจับภาพนั้น โชคยังดีที่สายตาของเธอเหลือบมองเห็นป้ายสีทองตัวอักษรสีน้ำตาลเข้มเขียนไว้ว่าห้ามจับไม่งั้นโดนปรับ

หญิงสาวหักห้ามใจไว้ได้ทันพลางเดินไปชมงานศิลปะในโซนถัดไปอย่างรวดเร็ว

นุชลตรีจำได้ว่าโซนแสดงงานนิทรรศการ ‘เสพก่อนตาย’ มีประมาณ ห้าส่วนด้วยกัน สามส่วนแรกหญิงสาวได้ไปเสพมาจนจุใจแล้ว อีกสองโซนนั้นจะอยู่ในอาคารถัดไปซึ่งอยู่ตรอกซอยเล็ก ๆในเมืองฝรั่งเศส

ปารีสเป็นหนึ่งในเมืองแห่งความรุ่มรวยไปด้วยศิลปะนานาชนิด ที่นี่มีพิพิธภัณฑ์มากมายหลายแห่งเปิดรองรับนักท่องเที่ยวผู้คนสายอาร์ตที่หลั่งไหลมาอย่างเนืองแน่น

หญิงสาวเดินผ่านออกมาจากหน้าประตูซุ้มต้อนรับเพื่อจะเดินไปชมงานศิลป์จัดแสดงในโซนถัดไป

นุชลตรีอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้ นั่นก็เพราะว่าโซนที่อยู่ห่างไกลถัดไปเป็นผลงานศิลปะของสรากาเดีย นักประพันธ์ที่ผันตัวมาเป็นศิลปินอย่างเต็มตัว

เธออดมองภาพโปสเตอร์ที่แปะผนังไม่ได้ งานในเปเปอร์เป็นวัสดุคล้ายกระดาษเคลือบผิวมันวาวที่วางเรียงรายคล้ายกับกระจกในโบสถ์อาสนวิหารนัวยงที่แคว้นโอดฟร็องส์ที่เธอเห็นเมื่อทริปก่อนจะมาลองเที่ยวคนเดียว

ฟรานซ์เป็นเมืองที่นุชลตรีชื่นชอบมากที่สุดในบรรดาเมืองต่างประเทศที่หล่อนเคยไปเยือน เพราะความงดงามของศิลปะตั้งแต่ประตูเมืองไปยังรูปเขียนสี…หล่อนอดหัวใจพองโตขึ้นมาไม่ได้

พิพิธภัณฑ์ วูลฟ์ แด มาเรีย ที่เชิญหล่อนมาดูนิทรรศการของศิลปินหญิงในวันนี้ เป็นอีกหนึ่งมิวเซียมที่เลื่องชื่อในฟรานซ์เป็นอย่างมาก นุชลตรีรู้ดีว่าคนในวงการอาร์ตทุกคนรักศิลปะ และพวกเขาก็เชื่อว่าศิลปะก็รักพวกเขาเช่นกัน

นุชลตรีจบจากคณะนิเทศศิลป์ในประเทศไทย ทว่าวันนี้หล่อนได้รับโบนัสจากแม่ของเธอให้มาชื่นชมผลงานเป็นรางวัลที่หญิงสาวเรียนจบ

ปลายเท้าสองข้างของหญิงสาวเดินออกมานอกพิพิธภัณฑ์ นุชลตรียกมือขึ้นมากอดอกตนเองไว้เพื่อกันความหนาวเย็นของอุณหภูมิที่ลดต่ำลงในปารีส

หญิงสาวสวมเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูสด ด้านในของเสื้อสเวตเตอร์เป็นเสื้อไหมพรมตัวเล็ก หากแต่บางแนบเนื้อของหญิงสาว

นุชลตรีเลือกใส่เสื้อสเวตเตอร์กับกระโปรงอัดพลีซคล้ายกับกระโปรงนักศึกษาเวลาที่หล่อนไปเรียนมหาวิทยาลัย

หญิงสาวเดินออกมาข้างนอก แสงแดดอ่อนๆสาดประกายลงมาเล็กน้อย ดวงอาทิตย์ในกรุงปารีสทอแสงอ่อนจางหากแต่ฉายรัศมีอาบไล้ลงมาจนฟากฟ้าสีครามกลายเป็นสีฟ้าสดใสจนนุชลตรีเห็นเมฆที่รายล้อมบนท้องนภา

หญิงสาวเดินไปตามทางก้อนหินที่เรียงรายต่อกันอย่างรวดเร็วเพียงเพื่อหมายจะชมนิทรรศการกุหลาบหินแสนปีของพิพิธภัณฑ์ที่หล่อนวาดฝันวางแผนไว้ว่าจะต้องดูให้สักครั้งหนึ่งให้ได้ในชีวิตนี้ของเธอ

“พี่สาว…กุหลาบไหมจ้ะ” เสียงหนึ่งเอ่ยดังขึ้นขณะหญิงสาวกำลังเดินผ่านทางเข้าออกหน้าพิพิธภัณฑ์ไปเพื่อไปอย่างอีกอาคารหนึ่งที่กำลังจัดแสดงงานที่เธอใฝ่ฝันว่าจะมาดู

นุชลตรีหยุดมองมือเล็กของเด็กชายที่ส่งกุหลาบสีแดงสดมาให้เธอเพียงชั่วครู่ หญิงสาวสังเกตเห็นเด็กชายมีใบหน้ากลมแก้มของเขามีสีแดงคล้ายมะเขือเทศสุกแต้มอยู่ ดวงตาของชายหนุ่มมีสีน้ำตาลเปล่งประกายแวววับคล้ายกับเมล็ดถั่วอัลมอนด์

เวลานี้นุชลตรีต้องเดินทางไปชมนิทรรศการกุหลาบแสนปีให้ได้ ทว่าหล่อนไม่สามารถที่จะรับของจากเด็กชายผู้ขายดอกกุหลาบแดงสดนี้ได้

หญิงสาวอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ว่าเหตุไฉนพวกเขาจะมาขายกุหลาบดอกไม้ในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ หรือว่าพวกเขาจะเป็นโจรกันแน่นะ

ในหนังสือพิมพ์คอลัมน์นิตยสารเตือนภัยผู้หญิงได้เคยลงเตือนสาว ๆ เอาไว้ว่าในประเทศนี้มักมีโจรชุกชุมและเหล่าโจรจะมีวิธีในการหาเหยื่อที่แตกต่างกันออกไป

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى
لا توجد تعليقات
52 فصول
อุบัติรักสามีจอมบงการ - บทนำ 1/1
ภาพวาดสีดำขาวถูกวางแขวนไว้บนฝาผนังลายเรียบอย่างจงใจ นุชลตรีสัมผัสได้ถึงความนัยที่แฝงไว้ในภาพวาดดอกไม้รูปกุหลาบบนรูปเขียนสีนั้นดอกไม้สีดำสนิทแซมเป็นช่อตั้งอยู่ท่ามกลางโลงศพแสดงถึงความรักอันเป็นอมตะ กุหลาบดำเบ่งบานสะพรั่งตรงปลายของกุหลาบดำเคลือบผิวมันเงาคล้ายหยดน้ำไหลเปรอะอยู่กลางภาพเขียนสีหญิงสาวรู้สึกราวกับว่าหล่อนกำลังตกหลุมรักภาพวาดภาพเขียนสีกวอชที่แขวนเรียงรายเหล่านี้อยู่อย่างถอนตัวไม่ขึ้นนุชลตรีมองภาพเขียนสีกวอชอย่างหลงใหล หล่อนเกือบเอื้อมมือไปจับภาพนั้น โชคยังดีที่สายตาของเธอเหลือบมองเห็นป้ายสีทองตัวอักษรสีน้ำตาลเข้มเขียนไว้ว่าห้ามจับไม่งั้นโดนปรับหญิงสาวหักห้ามใจไว้ได้ทันพลางเดินไปชมงานศิลปะในโซนถัดไปอย่างรวดเร็วนุชลตรีจำได้ว่าโซนแสดงงานนิทรรศการ ‘เสพก่อนตาย’ มีประมาณ ห้าส่วนด้วยกัน สามส่วนแรกหญิงสาวได้ไปเสพมาจนจุใจแล้ว อีกสองโซนนั้นจะอยู่ในอาคารถัดไปซึ่งอยู่ตรอกซอยเล็ก ๆในเมืองฝรั่งเศสปารีสเป็นหนึ่งในเมืองแห่งความรุ่มรวยไปด้วยศิลปะนานาชนิด ที่นี่มีพิพิธภัณฑ์มากมายหลายแห่งเปิดรองรับนักท่องเที่ยวผู้คนสายอาร์ตที่หลั่งไหลมาอย่างเนืองแน่นหญิงสาวเดินผ่านออกมาจากหน้าประตูซุ้มต้
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - บทนำ 1/2
หญิงสาวอดรู้สึกขนลุกไม่ได้เลยเพราะเวลานี้หล่อนอดรู้สึกไม่ได้เลยว่าเด็กชายตรงหน้าอาจเป็นมิจฉาชีพก็เป็นได้จิตใจฝ่ายดีและฝ่ายชั่วของเธอตีกันมั่วซั่วไปหมด ใจหนึ่งหล่อนเองก็สงสารหากแต่อีกใจหล่อนนั้นก็กลัว เหลือเกินว่าเขาจะเป็นคนร้าย และอาจร้ายกว่าที่หล่อนคิดไว้มาก ๆดวงตาคู่สีสนิมของสาวเอเชียทอดมองวงหน้าของเด็กน้อยด้วยดวงตาระยับระยับพร่างพรมแสงนัยน์ตาของเด็กชายคนนั้นพร่างพราว หากแต่ว่ากลับมีหยาดน้ำตาไหลคลอหน่วยตาในที่สุดจิตใจฝ่ายดีก็ชนะจิตใจฝ่ายต่ำของนุชลตรีได้ จิตใจฝ่ายดีกลับสามารถเอาชนะความหวาดกลัวในใจของหล่อนลงหญิงสาวโน้มตัวลงมาเพียงเล็กน้อยเพื่อคุยกับเด็กชายตัวน้อยแล้วจึงเอ่ยถามกับเด็กชายว่า“เท่าไหร่จ้ะ” หญิงสาวเอ่ยถามเด็กน้อยตัวเล็ก ขณะที่ไหล่ข้างซ้ายของหล่อนสะพายกระเป๋าแบรดน์เนมราคาแพงเหยียบแสนภาพที่อยู่ด้านหน้าของนุชลตรีเป็นเด็กชายสวมหมวกไหมพรมละม้ายคล้ายหมวกศิลปะ กรอบหน้าของเด็กน้อยนั้นคมคายเสียจนนุชลตรีอดรู้สึกประหม่าเขินอายไม่ได้“ราคาไม่แพงหรอกจ้ะพี่สาวแค่ 10 เซน” เด็กน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงอู้อี้เล็กน้อยหญิงสาวถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่นานนักหล่อนก็หยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระ
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - หญิงผู้โชคดี 1/1
คนร้ายรีบวิ่งไปตามเส้นทางที่มันรู้แล้วจึงวิ่งเลี้ยวเข้าไปยังเส้นทางแคบคดเคี้ยวยิ่งกว่าเดิมโดยมีนุชลตรีวิ่งตามไปติด ๆนุชลตรีไม่มีแม้แต่วินาทีที่จะพักร่างกายของเธอในเวลานี้ เมื่อหญิงสาวมองเห็นคนร้ายที่วิ่งราวกระเป๋าหล่อนหายลับเข้าไปใกล้ ๆ กับตรอกซอยทางออกนุชลตรีออกวิ่งอีกครั้งแล้วมาหยุดหอบหายใจถี่จตรงหน้า ลานน้ำพุของโรงแรมที่เธอพักอยู่ ถัดจากลานน้ำพุแล้วข้างหน้าของหล่อนจะเป็นตลาดแออัดไปด้วยผู้คน ด้านขวาจะเป็นโรงพยาบาล และด้านซ้ายมือของนุชลตรีจะเป็นโรงละครเวทีแต่ไม่ว่าอย่างไรเธอจะต้องตามหากระเป๋าราคาแพงใบนั้นให้ได้เพราะเป็นสิ่งเดียวที่มีคุณค่าต่อจิตใจของหล่อนมากที่สุดหญิงสาวไม่มีแม้แต่แรงจะส่งเสียงร้องตะโกนให้ใครช่วย เวลานี้หล่อนคงทำได้แค่เพียงมองหาชายสวมหมวกอำพรางปิดบังใบหน้าหล่อนไม่นึกว่าเมืองหลวงของฝรั่งเศสจะกว้างใหญ่ไพศาลเช่นนี้มาก่อน หญิงสาวเหลียวมองไปทางซ้ายที หันมองไปทางขวาทีจนกระทั่งพบกับหลังคนร้ายที่วิ่งห่างออกไป คนร้ายรีบวิ่งไปทางด้านตรอกที่จะไปยังตลาดนุชลตรีไม่รอช้าหล่อนรีบตามออกไปอีกครั้ง หญิงสาวหยิบขวดน้ำข้างทางเขวี้ยงไปยังด้านหน้าจนโดนแผ่นหลังของคนร้ายคนร้ายหันขวับมา
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - หญิงผู้โชคดี 1/2
แรงกระแทกกับอากาศทำให้คนร้ายรู้สึกโมโหหากแต่เขาต้องวิ่งต่อไปเพื่อเอากระเป๋าเงินเหล่านี้ไปขายเพื่อซื้อข้าวกินประทังชีวิตของตนเองคนร้ายไม่รอช้า มันตัดสินใจวิ่งอีกครั้งอย่างไม่คิดชีวิต ทว่าทางข้างหน้าของคนร้ายนั้นมีแบริเออร์ขวางถนนกั้นอยู่อารามวิ่งไม่ทันระวังทำให้คนร้ายสะดุดล้มไปกับพื้นถนนทันที“หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เสียงของนุชลตรีกล่าว‘วันนี้เป็นไงเป็นกัน…ขอแค่เธอลากมันเข้าซังเตได้ก็พอ’คนร้ายลุกขึ้นแล้วชักมีดขึ้นมา คมมีดด้ามสั้นชี้มาทางหาหญิงสาวอย่างรวดเร็วทว่ายังไม่ทันที่นุชลตรีจะได้ทำอะไรมากไปกว่านี้ หญิงสาวก็หวีดร้องขึ้นสุดเสียง ยามเมื่อเวลานี้คนร้ายพุ่งตรงเข้ามาในระยะใกล้ประชิดตัวของเธอมือเรียวของหญิงเอเชียยกขึ้นมาปิดบังใบหน้าของหล่อนด้วยสัญชาติญาณความเป็นมนุษย์“ระวัง” เสียงเข้มของชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพลางพุ่งเข้ามาทางนุชลตรีที่ยกมือบังใบหน้าอยู่มือหนากระชากร่างอรชรเข้าไปใกล้วงแขนกำยำของเขา พลางดึงร่างของหญิงสาวให้พ้นทางที่คนร้ายพุ่งมีดมานุชลตรีหวีดร้องด้วยความตระหนก ฉับพลันร่างของหล่อนลงไปกระแทกกับพื้นข้างล่างอย่างแรงหญิงสาวรู้สึกจุกจนลุกไม่ขึ้น เสียงร้องโอดโอยของคนร้ายทำให้นุชลตร
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - หญิงผู้โชคดี 1/3
“ฉันขออนุญาตค่ะ” นุชลตรีกล่าวขณะซับน้ำที่มาจากขวดของคนร้ายอย่างตระหนกตกใจมือเรียวของหญิงสาวถูกคว้าหมับด้วยมือสาก นุชลตรีชะงักไปเล็กน้อย หญิงสาวได้กลิ่นหอมของโคโลญจน์ที่ชายหนุ่มใส่หากนุชลตรีคาดคะเนไม่ผิด ชายคนนี้น่าจะใส่โคโลญจน์กลิ่นดอกจัสมิน เพราะหล่อนเคยช่วนรุ่นพี่ทำโปรเจ็กต์เกี่ยวกับดอกไม้ในการผลิตน้ำหอมออกมานับไม่ถ้วนเพื่อขายในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังในประเทศ“ขอบคุณแต่ผมไม่เป็นไร” ชายหนุ่มกล่าวเป็นภาษาอังกฤษ“ขอโทษค่ะ ฉันเพียงแต่อยากช่วยคุณเท่านั้น” นุชลตรีกล่าวอย่างรวดเร็ว“ไม่เป็นไร ผมไม่ได้รังเกียจคุณนะ ขอบคุณคุณมาก” ชายหนุ่มคนนั้นกล่าวขณะที่นุชลตรีดึงมือของหล่อนออกจากผ้าเช็ดหน้าโยเซฟห์เอื้อมมือมารับผ้าเช็ดหน้าต่อจากหล่อน เขาใช้ผ้าผืนบอบบางเช็ดไปยังดวงตาของเขาอย่างแผ่วเบา“ขอบคุณมากๆนะคะที่มาช่วยฉัน” นุชลตรีกล่าวขึ้นในที่สุดพลางมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของชายผิวแทนเข้ม“ผมยินดีครับ” ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวผุดลุกขึ้นจากพื้นถนนอย่างแผ่วเบา“ให้ฉันช่วยนะคะ จากนี้ก็จะเป็นโรงพยาบาลอีกไม่กี่สิบนาทีก็จะถึงค่ะ” นุชลตรีกล่าวด้วยสำเนียงฝรั่งเศส“ครับ” ชายหนุ่มกล่าวขณะที่นุชลตรีรีบเข้ามาปร
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - นัดเดท 1/1
สองสัปดาห์ผ่านไปมาฮันห์และนุชลตรี สนิทกันอย่างรวดเร็วเสียจนหล่อนก็ไม่นึกว่ามาฮันห์ ชายหนุ่มชาวเมืองมัทราสจะนัดเธอออกมาเจออีกครั้งหลังจากวันที่เขากลับไปนุชลตรีเฝ้าฝันถึงกลิ่นหอมของโคโลญจน์อ่อนๆ ของชายหนุ่มที่ได้ช่วยเหลือเธอในวันที่เธอประสบเคราะห์ร้ายถูกวิ่งราวกระเป๋ามาโดยตลาดดวงหน้าหวานของหญิงสาวแต้มระบายรอยยิ้มอ่อนจางพลางหมุนตัวสำรวจตนเองในกระจกบานกว้างที่อยู่ในห้องพักของโรงแรมแห่งนี้สถานที่ที่ชายหนุ่มคนนั้นนัดเดทคือร้านกาแฟในโรงแรมกึ่งพิพิธภัณฑ์ของเดอะกรีนนาร์ด สถานที่ที่เป็นแลนด์มาร์คที่นุชลตรีปรารถนาจะไปให้ได้อีกสักครั้งในชีวิตหนึ่งเดอะกรีนนาร์ด“ที่นี่น่ะเหรอเดอะกรีดนาร์ด” นุชลตรีเอ่ยขึ้นพลางแหงนหน้ามองอาคารที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าของหล่อน โรงแรมกึ่งอาร์ตแกลอรี่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้านุชลตรี หญิงสาวไม่รอช้าหล่อนรีบสาวเท้าเข้าไปภายในโรงแรมทันทีเวลานี้นุชลตรีสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าสีดำเข้มปิดคอขาวระหงส์ขาวนวลอย่างมิดชิดหญิงสาวจงใจเลือกกระโปรงทรงสูงสีแดงมาสวมเพื่อให้แมทซ์กับรองเท้าบูทคู่เก่งของหล่อนที่เพิ่งถอยมาหมาด ๆในวันเกิดของหญิงสาวสาวเจ้าเดินผ่านบานประตูกว้างก็พบกั
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - นัดเดท 1/2
“ขอบิลด้วยค่ะ” พนักงานสาวในร้านกาแฟกล่าวขึ้นพลางส่งอรอยยิ้มเป็นมิตรให้กับนุชลตรีนุชลตรีส่งใบเสร็จกระดาษให้กับหล่อนพลางแล้วรับกาแฟสองแก้วมาอย่างรวดเร็วพนักงานสาวรีบหยิบกระดาษแล้วจึงนำไปเสียบไว้กับที่ติดกระดาษทางเดินออกมาจากหน้าเคาน์เตอร์หญิงสาวรับกาแฟร้อน สองแก้วมาแล้วรีบเดินตรงมายังด้านข้างมุมด้านในของร้านกาแฟทันที“นี่กาแฟของคุณค่ะมาฮันห์” เสียงหวานของนุชลตรีเอ่ยขึ้นพลางจัดแจงหยิบกาแฟส่งให้เขาตามมารยาท“ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มคนนั้นเอ่ยขึ้นพลางเอื้อมมือมารับแก้วกาแฟมาจากมือเรียวสวยของเธอ“ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณค่ะมาฮันห์” หญิงสาวกล่าวพลางวางถ้วยกาแฟลงตรงหน้าของหล่อนในท่าที่ยืนมาฮันห์ขยับตัวลุกขึ้นพลางเดินเข้ามาใกล้นุชลตรีเขาขยับเก้าอี้ให้หญิงสาวได้นั่งลงตรงข้ามเขาร่างสมส่วนของนุชลตรีหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่เขาลากออกมา หล่อนขยับเก้าอี้เข้าไปด้านในของโต๊ะ“จริงซิคุณนุชลตรีมาที่ร้านนี้บ่อยไหมครับ” มาฮันห์ถามหล่อนเป็นภาษาอังกฤษ“ก็บ่อยนะคะ” นุชลตรีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสดใส“คุณชอบร้านนี้เหรอครับ” มาฮันห์เอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ใช่ค่ะ” นุชลตรีเอ่ยตอบ“ทำไมคุณถึงชอบร้านนี
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - นัดเดท 1/3
คราบกาแฟนมที่นุชลตรีสั่งมาเลอะที่ข้างแก้มของหล่อน มาฮันห์อมยิ้มขำส่ายหน้าเล็กน้อยแต่พองาม“คุณนุชลตรี” มาฮันห์เอ่ยขึ้นพลางชี้ไปที่แก้มของเขา“คะ” นุชลตรีขานรับพลางมองชายหนุ่มอินเดียใต้ด้วยแววตาสงสัย“แก้มเลอะ” มาฮันห์กล่าวขึ้นในที่สุด“โอ้ย น่าอายจริง” นุชลตรีกล่าวขึ้นพลางหยิบผ้ามาเช็ดแก้มของตนเอง“ขอบคุณค่า” หล่อนกล่าวขอบคุณเขาพลางจับแก้มของตนเองที่ร้อนผะผ่าวชานหนุ่มมองไปยังหญิงสาวที่กำลังเช็ดแก้มของหล่อนอย่างยิ้มขำขัน“ว่าแต่มัทราสนี่อินเดียใต้ไหมคะ” นุชลตรีเอ่ ยถามเขาอย่างเป็นกันเอง“ใช่ครับ” ชายหนุ่มเอ่ยพลางจิบกาแฟอย่างละเลียด“คุณมาจากที่ไหนนะ” เขาถามหล่อนบ้าง“ฉันมาจากประเทศไทย” หล่อนตอบพลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ“ฉันเคยใฝ่ฝันว่าอยากไปอินเดียให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิตนี้” นุชลตรีกล่าวขึ้น“คุณต้องได้ไปแน่นอน คุณนุชลตรี” ชายหนุ่มดเอ่ยขึ้น ดวงตาของมาฮันห์พราวระยับ เขายกแก้วกาแฟขึ้นจิบอีกครั้ง“คุณมาเรียนเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามเขา“ใช่ครับ ผมเป็นนักศึกษาแลกเปลี่ยน” ชายหนุ่มบอกกับหญิงสาวอย่างออกรสออกชาติ“เรียนที่มหาลัยอะไรคะ” นุชลตรีเอ่ยถามเขา“มอร์ริส” มาฮันห์กล่าวขึ้นพลางวางแก้วกาแฟลง
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - ปารีส – ไทยแลนด์ 1/1
นุชลตรีกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในโรงแรมที่หล่อนพักอย่างรีบเร่งประตูลิฟต์เปิดออกตามด้วยขาเพรียวของหญิงสาวที่สวนทางกับชายหนุ่มคนหนึ่งออกมาด้วยอาการร้อนรนนุชลตรีรีบเสียบคีย์การ์ดของโรงแรมในห้องพักของตนเอง ทันทีที่หญิงสาววางกระเป๋าสะพายเสียงโทรศัพท์ของหล่อนก็ดังขึ้นทันที“ฮัลโหลคะ” นุชลตรีกรอกเสียงลงไปตามสายด้วยความเหนื่อยอ่อนเมื่อเห็นว่าปลายสายโชว์เบอร์ของมารดาเด่นหรา“นุชนี่แม่เองนะ นุชตั้งใจฟังดีๆ นะลูก คุณทวดท่านเสียแล้ว” เสียงปลายสายกล่าวอย่างสั่นเครือ ท้ายประโยคมารดาของหล่อนปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น“อะไรนะคะแม่” นุชลตรีเอ่ยถามมารดาของตนเองด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว เวลานี้นุชลตรีเหมือนถูกรถเครนขนาดยักษ์กระชากหล่อนออกมาจากหลุมที่ถูกขุดไว้ขนาดใหญ่“นุช คุณทวดท่านเสียแล้ว” มารดาของนุชลตรีกล่าวพลางร้องไห้ไปนุชลตรีนิ่วหน้าทันทีที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของมารดาตนเองดังเล็ดลอดออกมานอกสายโทรศัพท์ทว่าเท่าที่จำความได้มารดาของหล่อนกับคุณทวดสนิทกันมาก มากเสียจนนุชลตรีไม่คิดว่าทวดฝั่งพ่อจะสนิทสนมกับลูกสะใภ้สาวได้มากถึงเพียงนี้“ค่ะแม่ เดี๋ยวนุชจะรีบบินกลับไป” หญิงสาวเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังรูปถ่ายของคุณทวดที่
اقرأ المزيد
อุบัติรักสามีจอมบงการ - ปารีส – ไทยแลนด์ 1/2
ไม่นานนัก เสียงโทรศัพท์พลันดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นเบอร์โทรไม่คุ้น นุชลตรียกหูขึ้นแล้วรับสายโทรศัพท์อย่างรวดเร็วหญิงสาวกรอกเสียงลงไปตามปลายสายพลางเอ่ยขึ้นว่า“สวัสดีค่ะ นุชลตรีค่ะ ต้องการพูดกับใครคะ” นุชลตรีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้ปลายสายชะงักไปเพียงเล็กน้อย แล้วจึงกล่าวว่า “สวัสดีนุชลตรี ผมมาฮันห์เองนะ…ผมอยากจะชวนคุณไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารใกล้ ๆกับมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่น่ะ” ปลายสายกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพนุชลตรีปาดน้ำตาเล็กน้อยพลางมองออกไปนอกระเบียงผ่านกระจกบานใสอย่างเหม่อลอยปารีสช่างกว้างใหญ่ไพศาล แม้ว่าเมืองแห่งนี้จะกว้างใหญ่เพียงไรแต่ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเธอ เธอควรเลิกดื้อแล้วกลับบ้านเสียที“ฉันคงไปหาคุณไม่ได้หรอกค่ะ มาฮันห์” เสียงหวานหากแต่ทรงพลังกรอกลงไปตามสายโทรศัพท์“ฉันคงอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วต่อจากนี้ฉันคงจะต้องกลับบ้านของฉันแล้ว” นุชลตรีเอ่ยบอกชายหนุ่มด้วยแววตาไหวระริก“เพราะว่าอะไรครับ” ปลายสายตอบกลับมาด้วยคำถามที่ชวนหล่อนอึดอัดใจ“คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ” น้ำเสียงของเขาตอบกลับมาอย่างเป็นกังวลไม่น้อยจนหญิงสาวสัมผัสได้“ไม่ค่ะ…ฉันไม่เป็นไรค่ะ” หญิงสาวกล่าวแล้วจึงเ
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status