ログイン"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
เช้าวันใหม่อัมพรได้รับโทรศัพท์จากมินแต่กลับเป็นวินเจ้าของโอมสเตย์พูดสาย บอกว่ามินป่วยหนักไข้ขึ้นสูงอยู่ที่โรงพยาบาลในตัวจังหวัด อัมพรตกใจมากแต่ก็คลายกังวลใจที่วินคอยดูแลลูกสาวของเธออยู่ไม่ห่าง อัมพรกับสุวัตรกำลังจะเดินไปขึ้นรถเพื่อไปหาลูกสาวตัวเอง หมอหนุ่มก็เดินเข้ามาพอดี "คุณแม่จะไปไหนกันเหรอครับ
"กิ่งพี่ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม" "ได้สิคะ พี่คิน" รีบรับคำทันที "เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่า" ภาคินเดินนำออกจากห้องไป "พี่คินมีเรื่องอะไรจะคุยกับกิ่งเหรอคะ" เดินไปหยุดตรงด้านหลังร่างหนา "กิ่งรู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับมะลิแล้วใช่ไหม" หันหน้าไปมองร่างบางตรงๆ "เรื่องอะไรเหรอคะ" แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
"หายงอนหรือยัง"เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น "มะลิเปล่างอนสักหน่อย แค่ไม่ชอบที่พี่คินใจร้อนทำร้ายพี่ต้นจนเจ็บตัวก็แค่นั้นเอง พี่ต้นเขาคงจะสำนึกผิดแล้ว พี่อย่าไปซ้ำเติมพี่เขาอีกเลยค่ะ" ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาคมกริบที่เอาแต่จ้องหน้าเธออยู่ตลอด ยิ่งใกล้กันแค่ลมหายใจเธอก็ยิ่งเขินอายจนหน้าแดงก่ำ "ก็มันทำมินเสียใจ แ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา สุวัตรกับอัมพรกำลังนั่งคุยเรื่องการจัดงานแต่งงานระหว่างมะลิและภาคินอยู่ในห้องนั่งเล่น โดยได้ข้อสรุปว่างานแต่งงานจะถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า ทั้งงานหมั้นและงานแต่งจะถูกจัดขึ้นในวันเดียวกัน ภาคินยิ้มกว้างดีใจจับมือมะลิไว้แน่น ส่วนมะลิก็ดีใจไม่ต่างกันอีกไม่กี่วันเธอก็จะได้เป็







