LOGIN"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
หลายวันต่อมา มินกับมะลิเดินไปที่บ้านหลังเล็กโดยในมือของมะลิถือกระเป๋าเสื้อผ้าหนึ่งใบ ทั้งคู่ไปยืนอยู่ข้างๆ วีลแชร์ของภาคิน ที่กำลังนั่งมองเหม่อลอยไปข้างหน้าอยู่ตรงริมสระบัว ด้วยสายตาอันแสนเศร้า "พี่คินค่ะ น้องพาพยาบาลคนใหม่มาแล้วค่ะ" "สวัสดีค่ะ พี่คิน" พนมมือไหว้พร้อมส่งยิ้มให้ ภาคินหันไปมองตามเ
สองวันต่อมา มะลิกลับมาทำงานที่โรงพยาบาลหลังจากที่หยุดไปหนึ่งวัน พร้อมกับไปยื่นใบลาออกที่ฝ่ายบุคคลทันที และรออนุมัติเท่านั้น มะลิกับหมอต้นออกเวรเวลาเดียวกัน จึงเดินออกมาจากโรงพยาบาลพร้อมกัน "มะลิไปดื่มกาแฟกับเค้กที่ร้านมินกับพี่ไหม" "พี่ไปเถอะค่ะ " "ทำไมล่ะ ไปเป็นเพื่อนพี่หน่อยนะ" "ก็ได้ค่ะ มะลิ
หนึ่งเดือนต่อมา "เพล้ง! ออกไปไม่ต้องมายุ่งกับฉัน" ภาคินปัดแก้วน้ำลงตกแตกกระจายเต็มพื้นห้องพร้อมกับตวาดใส่พยาบาลที่มาเคยดูแลตัวเอง "ค่ะ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้" สะดุ้งตกใจรีบเดินออกไปจากห้อง ตรงไปยังบ้านหลังใหญ่ทันที อัมพรกับสุวัตรกำลังนั่งพักผ่อนกันอยู่ในห้องนั่งเล่น พยาบาลสาวหน้าตาตื่นเดินเข้ามาในห้อง
หลายวันต่อมา มินกำลังจะออกจากบ้านไปที่ร้านกาแฟจึงไปแวะหาภาคินที่บ้านหลังเล็กก่อน เจอภาคินอยู่ที่ริมสระบัวพอดี "พี่คินเป็นยังไงบ้างเมื่อคืนหลับสบายดีไหมคะ" "ก็ดี" "อย่าลืมไปทานข้าวเช้าด้วยนะคะ" "พี่รู้แล้ว" "งั้นมินขอตัวไปทำงานก่อนนะ" พูดจบก็เดินออกไป ภาคินหันไปมองหลังน้องสาวตัวเองเดินไปแวบหน