Masuk"ผมว่าเด็กยังไงก็ยังเป็นเด็ก มีแต่ผู้ใหญ่เนี่ยแหละที่คิดมากไปเอง ผมว่าคุณอย่าเข้มงวดกับลูกไปหน่อยเลย" หมอต้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน "ก็ได้ผมจะปล่อยเด็กไปตามวัยก็ได้ แต่ถ้าโตขึ้นผมไม่รับประกันนะ ว่าจะเป็นยังไง" ภาคินกระดกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม "แม้หวงแต่ลูก อย่าลืมหวงเมียด้วยก็แล้วกันค่ะ"
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ณ สวนส้มพงษ์ไพศาลครอบครัวของภาคินกับหมอต้นมารวมตัวกันอยู่ที่บ้านพักในสวนเพื่อมาผ่อนคลายพักผ่อนกันในวันหยุดและถือโอกาสพาเด็กๆ ทั้งสองบ้านมาเล่นด้วยกัน ระหว่างที่มะลิกับมินกำลังช่วยกันทำกับข้าวลูกๆ ก็พากันวิ่งเล่นไล่จับอยู่บริเวณในสวน ส่วนภาคินกับหมอต้นก็นั่งดื่มพร้อมกับแกล้มเนื้อย่
"แล้วคิดจะมีอีกสักคนไหมคะ" "แล้วมินไหวไหมละ ถามอย่างนี้อยากมีใช่ไหม" "ไม่ใช่ค่ะ มินแค่ถามเฉยๆเอง แค่รินกับตินก็เหนื่อยมากแล้ว พี่ไหวเหรอ" "สำหรับพี่แค่นี้ก็พอแล้ว มีกันแค่สองคนพี่น้องก็พอ และที่สำคัญมีเมียที่น่ารักอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไป พี่ไม่ขออะไรอีกแล้วล่ะ" จูบหน้าผากมนเบาๆ "มินก็เหมือนกันค
"มะลิกำลังยั่วพี่อยู่ใช่ไหม" "เปล่าสักหน่อยค่ะ" พูดพลางเดินไปยืนตรงใต้ฝักบัวพร้อมกับเปิดน้ำไหลลงมาอาบบนเรือนร่างบาง ภาพตรงหน้ามันช่างยั่วยวนปลุกความกำหนัดของคุณพ่อลูกสามยิ่งนัก ภาคินไม่รอช้ารีบถอดกางเกงยีนส์และกางเกงชั้นในออกด้วยความรวดเร็ว แล้วเข้าไปยืนซ้อนหลังเมียรักพร้อมกับใช้มือหนาลูบไล้ไปตร
ภาคินกับมะลิกำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องเพื่อจะพาเด็กๆ เข้าไปเล่นในสวนส้มด้วยในวันนี้ ทั้งสองคนกำลังจูบคลอเคลียกันอย่างดูดดื่มอยู่ตรงหน้ากระจกแต่งตัว ริมฝีปากหนาจูบดูดกลืนความหวานจากริมฝีปากอ่อนนุ่มไม่ยอมหยุด จนคนที่ถูกเล้าโลมแทบจะหายใจไม่ออกจึงผลักไหล่หนาออกเบาๆ "พอได้แล้วค่ะ" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทันที
ภาคินพอดูออกว่ามะลิยังคงน้อยใจเรื่องเมื่อตอนกลางวันอยู่ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดทำร้ายจิตใจเธอสักหน่อย ก็แค่พูดเล่นๆเองแต่เธอก็จริงจังไปได้มันน่าน้อยใจนัก ร่างหนาขยับตัวเข้าไปสวมกอดร่างบางเอาไว้พร้อมกับสูดดมกลิ่นกายหอมๆ เข้าสู่ปอดด้วยความชื่นใจ "ยังงอนพี่อยู่เหรอ" "เปล่าค่ะ นอนเถอะ" "มะลิอยากให้พี
"ถ้าเขารักพี่จริงๆ ก็ต้องทนได้สิ" "รสากลัวเธอจะหายไปเฉยๆมากกว่าค่ะ แล้วพี่อย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน เล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง มีอย่างที่ไหนคบกันสามคนโรคจิตชัดๆ" "เอาน่า ถ้าพี่พอใจเมื่อไหร่ พี่จะบอกมินเองโอเคไหม" "ก็ได้ค่ะ" รับคำทั้งที่หน้างอ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ไอซ์เดินออกจากห้องน้ำด้วยสภาพมีผ้าข
ช่วงเย็นของวันมินกำลังล๊อคประตูหน้าร้านกาแฟเพื่อจะกลับบ้าน หมอต้นกับรสาก็มายืนอยู่ตรงหน้าเธอพอดี มินมองหน้าคนทั้งคู่สลับกันไปมาเป็นคำถาม ยิ่งหมอหนุ่มโอบกอดเอวของผู้หญิงอีกคนต่อหน้าเธอยิ่งทำให้เธอเจ็บปวด แต่ต้องเก็บความรู้สึกไว้ข้างใน "พี่มาชวนมินไปทานข้าวด้วยกัน "หมอหนุ่มเอ่ยขึ้น "ไปทานด้วยกันนะคะ
"พี่ขอตัวก่อนนะมิน" หมอหนุ่มหันบอกร่างบางที่เอาแต่ยืนนิ่งมองหน้าเขากับรสาไม่วางตา มินยืนมองคนทั้งคู่เดินหายลับตาไปทั้งน้ำตานองหน้า แล้วหมุนตัวเดินกลับไปที่รถ เธอสับสนไปหมดตกลงหมอหนุ่มจะเลิกคบกับเธอจริงๆ ใช่ไหม เพราะท่าทางที่เฉยชาที่แสดงออกกับเธอมันบงบอกว่ามันเป็นอย่างนั้น ยิ่งผู้หญิงคนนั้นแสดงออกอย
"มันก็น่าคิดนะ เดี๋ยวพี่ขอดูเฟสที่ส่งคลิปมาให้มินหน่อยนะ" ภาคินเอ่ยขึ้น "ค่ะ" "แม่ขอให้เจอตัวพยาบาลเลวๆ คนนั้นเร็วๆนะ และคนที่อยู่เบื้องหลังด้วย จะได้เลิกระแวงและกังวลใจกันสักที" อัมพรถอนหายใจเบาๆ ไม่รู้เวรกรรมอะไรกันนักหนาถึงได้มีแต่เรื่องวุ่นวาย "ครับ ตำรวจคงกำลังตามหาตัวกันอยู่" ภาคินเอ่ยขึ้น





![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

