Share

5...กวางน้อย (1)

Penulis: rasita_suin
last update Tanggal publikasi: 2025-11-15 15:33:41

“ไอ้แก่ลามกเอ๊ย!”

เสื้อสูทสีดำตัวใหญ่ของลูกน้องหวังหมิงโดนปาลงพื้นด้วยฝีมือของมินตราทันทีที่เพียงขวัญปลดมันออกแล้วรีบเข้าไปอาบน้ำ

“เกิดอะไรเหรอ”

อาทิตยาละมือจากเกมเดินมาดู วิเวียนที่นอนอ่านหนังสืออยู่บนเตียงก็ลุกขึ้นนั่งมองอย่างแปลกใจ ชาริสาถอนหายใจนั่งลงบนโซฟาโดยมีมินตรานั่งตามอย่างกระแทกกระทั้น

“บังเอิญพายตกน้ำ ตอนแรกก็ไม่มีอะไรมาก พายว่ายน้ำเป็น แล้วคนก็ลงไปช่วยเร็ว พอขึ้นมา...”

ชาริสาเริ่มอึกอักเหลือบมองวิเวียน อีกฝ่ายเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ

“คือว่า...เหมือนคุณเชสเตอร์จะเห็นเหตุการณ์ด้วย เพราะเขาเดินมาถึงทันทีที่พายขึ้นจากสระได้เพื่อมาดูว่าเป็นอะไรมากไหม”

“เขาเป็นสุภาพบุรุษมากเลย ท่าทางก็ดี สมาร์ทมาก หล่อลาก เขาถอดสูทของตัวเองมาให้พายคลุมเลยนะ”

มินตราพูดเสริมขึ้นพลางยิ้มราวตกอยู่ในห้วงฝัน

“แต่ว่าพวกเราไม่กล้ามองหน้าเขาเท่าไร”

หญิงสาวบอกต่ออย่างเสียดาย

“แล้วเกี่ยวอะไรกับไอ้แก่ลามก”

อาทิตยารู้สึกเหมือนยังไม่เข้าเรื่องสักที

“อ๋อ ไอ้แก่ลามกน่ะ คือคนที่มาทีหลังต่างหาก น่าจะเป็นเพื่อนหรือคนรู้จักของคุณเชสเตอร์”

มินตราตอบแล้วหน้างอ ไม่อยากพูดถึง

“มาถึงก็เข้ามายุ่ง เสนอตัวจะมาส่งทั้งที่ไม่รู้จักกันสักหน่อย แถมมองต้นขาพายตาวาวไม่เกรงใจใครเลย”

ชาริสาอธิบาย

“แถมทั้งที่รู้ว่าพวกเราไม่สะดวกใจยังยัดเยียดสูทของลูกน้องตัวเองมาให้อีก”

มินตราขยายความ

“ที่โยนทิ้งนั่นน่ะเหรอ แล้วรับมาทำไม”

วิเวียนพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปก้มลงหยิบสูท

“จะไม่เอามาได้ไง ก็เขามองขาพายซะขนาดนั้น สงสารพาย”

ขณะที่ชาริสาตอบวิเวียนก็ยกสูทขึ้นแล้วรู้สึกเหมือนมีบางอย่างร่วงลงแต่ไม่ทันเห็น ทว่าเสียงกิ๊กเบาๆ ทำให้สามสาวหันมองตาม แล้วก็เห็นสิ่งของเล็กๆ กระเด็นกลิ้งไปหยุดใต้โต๊ะกระจกเตี้ยหน้าโซฟาที่สองสาวรุ่นน้องนั่งอยู่ มินตราเป็นคนหยิบขึ้นมาดูใกล้ๆ

“นี่มัน...”

อาทิตยาขยับเข้ามามองใกล้ๆ ก่อนจะพึมพำเบาๆ แล้วทั้งหมดก็ตกอยู่ในความเงียบเมื่อรู้ชัดว่าอะไรเป็นอะไร

วิเวียนเดินเข้ามาหยิบของเล็กๆ จากมือมินตราไปเพื่อสังเกตให้ชัดเจน

“หมายความว่ายังไงน่ะวี ทำไมถึง...”

เพื่อนสาวจำเป็นต้องเงียบเสียงลงเพราะวิเวียนยกนิ้วชี้แตะที่ปากตัวเองเป็นการห้าม จากนั้นทั้งหมดก็ทำได้เพียงจ้องวิเวียนที่กำลังมองของในมือพร้อมใช้ความคิด

ดูก็รู้ว่านี่เป็นเครื่องมือสื่อสารขนาดเล็กที่มักจะติดไว้ในหู แต่ที่เธอไม่แน่ใจคือ มันถูกแอบใส่ไว้ในสูทนี้ด้วยเหตุผลอะไร และคนที่ทำตั้งใจจะดักฟังแขกของ เอียน เชสเตอร์ จึงแอบหาจังหวะใส่เอาไว้กับคนของเขา หรือว่า...เป็นเอียนเองที่เกือบจะโดนดักฟังจากใครสักคนที่ใช้ลูกน้องของแขกคนนี้เป็นเครื่องมือ

‘ริสาต้องพยายามหาทางเข้าใกล้เชสเตอร์คนน้องให้ได้ภายในสองสามวันนี้’

สิ่งที่วิเวียนบอกทำให้เช้าวันนี้ชาริสาทำงานด้วยจิตใจที่ไม่แจ่มใส เธอค่อนข้างเครียดเพราะไม่รู้จะหาทางทำตามคำสั่งของวิเวียนอย่างไร สำหรับเธอแล้ววิเวียนก็เป็นเหมือนพี่สาวที่เธอรักและนับถือมาก และอีกฝ่ายก็ดูแลเธออย่างดีตั้งแต่มาอยู่กับมาดามฟรองซัวร์ ถึงแม้ไม่อยากข้องเกี่ยวกับเลียม เชสเตอร์ มากแค่ไหนแต่ชาริสาก็ยังตั้งใจทำตามคำสั่งของวิเวียน

“อุ๊ย...”

เสียงอุทานเบาๆ ใกล้ๆ ทำให้คนที่กำลังเหม่อสะดุ้ง แล้วก็เห็นแววตาดุของหญิงสูงวัยทว่ามีท่วงท่าสวยสง่า ชุดที่สวมใส่มองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาแพงลิบ

“ขอโทษค่ะ”

หญิงสาวรีบบอกแล้วก้มหน้าลงอย่างสำนึกผิดทันที เพราะเธอกำลังฉีดฮอร์โมนให้ดอกไม้อยู่แล้วมัวเผลอคิดวุ่นวายจนไม่ทันมองว่ามีคนกำลังเดินผ่านตรงนี้ ทำให้ฉีดฮอร์โมนไปโดนอีกฝ่าย

ตาคมดุที่เคยสวยกวาดมองคนตรงหน้าทันที แต่ชุดเสื้อเชิ้ตลายทางลงสีฟ้าขาวกับกางเกงดำที่เห็นเหมือนเป็นยูนิฟอร์มนั้นไม่ใช่ชุดของพนักงานบนเรือ

“เธอเป็นใคร”

“คะ?”

ชาริสาเงยหน้ามองคนถามด้วยความงุนงง

“เธอไม่ใช่คนของเชสเตอร์เมดิเตอร์เรเนียน อ้อ...”

เมื่อสังเกตเห็นชื่อที่ปักอยู่บนหน้าอกเสื้อของสาวน้อยตรงหน้าจึงอ่านมันเบาๆ

“ชารอน บิ้วตี้ ฟลาวเวอร์”

“ค่ะ ดิฉันมาจากบริษัทรับจัดและส่งดอกไม้ค่ะ”

“งั้นเหรอ”

ชาริสาพยักหน้ารับนิดๆ ซึ่งนั่นยิ่งขัดตาผู้อาวุโสกว่าอย่างมาก

“เอาล่ะ ทำงานของเธอต่อไปให้ดีๆ”

“ค่ะ”

“เพราะครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้ายที่เชสเตอร์เมดิเตอร์เรเนียนจะจ้างบริษัทของเธอ”

พูดจบอีกฝ่ายก็สะบัดหน้าเดินจากไป ปล่อยให้ชาริสายืนอ้าปากค้างตาโต เอ่ยอะไรไม่ออกสักคำ

จุดนี้เป็นส่วนทางเชื่อมกลางของห้องทางด้านซ้ายและขวาของโซนวีไอพี เธอไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใครถึงพูดกับตนราวกับมีอำนาจในการตัดสินใจขนาดนี้ แต่เมื่อมองเห็นเพื่อนสองสามคนออกจากห้องมาสมทบกับหญิงสูงวัย ภาพกลุ่มคุณป้าที่ยืนมองปิลันธ์กับเธอในวันนั้นก็แวบเข้ามา กลุ่มนั้นหันมาทางเธอเหมือนกำลังพูดคุยกันด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นทำให้หญิงสาวก้มหน้าก้มตาฉีดฮอร์โมนอย่างจริงจัง ทว่าความจริงคือเธอกำลังกังวลเกรงว่าป้ากลุ่มนั้นจะจำได้ขึ้นมาว่าเธอคือผู้หญิงที่กอดจูบกับปิลันธ์อย่างไม่อายฟ้าดินในวันนั้น

ชาริสาพยายามคิดเข้าข้างตัวเองว่าพวกคุณป้าคงจะจำไม่ได้เพราะจุดเกิดเหตุค่อนข้างไกลมองเห็นไม่ถนัดนัก

=====

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ร้ายโจรกรรมรัก   33...บ้านเล็กแสนอบอุ่น (2)

    “อือ...”เมื่อสุดที่จะทานทนไหวชาริสาก็ครวญครางอยู่ในลำคอราวกับทรมานอย่างสุดแสนจากมือกับริมฝีปากของชายหนุ่ม ปิลันธ์เองก็เดินหน้าอย่างต่อเนื่อง ร่างสูงลุกขึ้นนั่ง มือสองข้างเคลื่อนมาลูบไล้อกอวบอิ่มเคล้นหย่างหนักมือแบบที่ไม่เคยทำกับอีกฝ่าย เห็นคนตัวเล็กขยับตัวขึ้นตอบรับมือเขายิ่งลำพองใจ เขาจัดการให้เรือนร่างทั้งคู่อยู่ในจุดที่เหมาะสม เสียดสีในจังหวะที่ตนเองต้องการ แล้วเปลี่ยนไปกดมือบางสองข้างแนบที่นอน ขยับร่างไล้ไม่หยุดกระทั่งร่างสวยดิ้นเร่าไปตามแรงอารมณ์ที่เขาสร้างขึ้นอกคู่สวยสะท้อนขึ้นลงรุนแรงตามอาการหอบหนักหน่วง ทว่ากระแสซาบซ่านที่ค่อยๆ แผ่ขยายไปทั่วร่างทำให้ต้องเกร็งไปทั้งตัว ร่างหว่างที่เธอกำลังตกอยู่ในภาวะต้องการบางสิ่งบางอย่างอย่างรุนแรง อีกฝ่ายก็ล็อกมือเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วพาตนเองเข้ามาในร่างเธอ ชาริสาสะดุ้งเฮือกทันทีรู้สึกราวกับคว้าสิ่งที่ต้องการเอาไว้ได้ หากก็เจ็บแปลบจากเหตุการณ์เมื่อคืนในคราวเดียวกัน ทว่าปิลันธ์ไม่หยุดเพียงแค่นั้น ชายหนุ่มเคลื่อนทัพด้วยความรุนแรงรวดเร็วชนิดที่แทบหายไม่ทันใจร่างกายของเธอถูกร่างใหญ่กดทับ มือถูกล็อกแน่นขณะกายแกร่งขยับอยู่ด้านบนอย่างหน

  • ร้ายโจรกรรมรัก   33...บ้านเล็กแสนอบอุ่น (1)

    “ฉันจะขอซื้อบ้านหลังนี้ เอาไว้มาพักผ่อนบ่อยๆ เธอชอบที่นี่นี่นา แต่ไม่แน่ใจว่าพี่จะยอมขายไหม เพราะที่นี่สวยมากจริง”ชายหนุ่มลูบเอวบางไปพร้อมกับชวนคุยทำให้ชาริสาไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไร“ฉันอยู่ที่ไหนก็ได้ค่ะที่มีคุณ”หญิงสาวบอกด้วยความจริงใจทำให้อีกฝ่ายมองเธออย่างคาดไม่ถึง ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดแบบนี้“ไปหัดพูดเอาใจแบบนี้มาจากไหน”“ฉันไม่ได้เอาใจคุณนะคะ แค่พูดตามที่คิด”ชาริสายืนยันขณะมองหน้าคมด้วยแววตาแสนซื่อ“คุณเป็นบ้านให้ฉันแล้ว จะเป็นที่ไหนก็ได้ค่ะ”ปิลันธ์ยิ้มกับคำพูดหญิงสาวจนแก้มบุ๋มทั้งสองข้าง ดวงตากลมโตเผยความจริงใจแวววาวน่ารัก นิ้วแข็งบีบจมูกเล็กอย่างมันเขี้ยว“ปากหวานขนาดนี้ จะให้ฉันหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเลยหรือไง”“อย่างคุณเนี่ยเหรอคะ หลงฉัน”สีหน้าของหญิงสาวบ่งบอกความไม่เชื่อ“ไม่เชื่อเหรอ”ถึงจะอ่านท่าทางชาริสาออกแต่ปิลันธ์ก็ยังถามซ้ำ“ก็ฉัน...”“อะไร?”คำถามย้ำเมื่อเห็นหญิงสาวเงียบกับแววตาคมบังคับกลายๆ ทำให้เธอยอมพูดจนได้“ฉันน่ะเทียบสาวแต่ละคนของคุณได้ที่ไหนกัน จะให้เชื่อลงมันยากค่ะ”ปิลันธ์เงียบไป จ้องคนตรงหน้านิ่งก่อนจะถอนหายใจยาว“เฮ้อ...ช่วยไม่ได้นะ”เขายักไหล่ขณะที่ชาริสาชั

  • ร้ายโจรกรรมรัก   32...สามเดือนก่อน

    ความวุ่นวายในห้องไอซียูผ่านไปด้วยดี แพทย์ออกมาแจ้งว่าอาการชาริสากลับมาดีขึ้นแล้วแต่ยังวางใจไม่ได้ เวลาค่อนข้างดึกแล้วแม้จะเข้าเยี่ยมไม่ได้ทว่าสาวๆ ก็ยังรออยู่ด้านนอกในจุดที่คนทั่วไปสามารถนั่งได้เพื่อไม่ให้รบกวนผู้อื่น ลูยส์มาถึงหลังจากนั้นและเข้ามาพูดคุยกับเพียงขวัญเพราะคุ้นเคยกับหญิงสาวกว่าคนอื่น แต่แล้ววิเวียนก็เอ่ยขึ้น“เราขอย้ายโรงพยาบาลให้ริสาได้ไหม”“จะดีเหรอวี”เพียงขวัญรู้สึกว่ายังอันตรายเกินไปที่ย้ายโรงพยาบาลในตอนนี้“อย่าเพิ่งเลยดีกว่า”อาทิตยาก็ไม่เห็นด้วยเช่นกัน“งั้นพรุ่งนี้เช้า”“มันไม่ใช่ว่าริสาจะดีขึ้นมาภายในไม่กี่ชั่วโมงนี่สักหน่อย”อาทิตยาอดค้านไม่ได้“พวกคุณหาทางให้เราย้ายริสาโดยปลอดภัยได้ไหม”หญิงสาวหันไปถามกับทางลูยส์โดยไม่ฟังความคิดเห็นจากเพื่อนลูยส์ชะงักไปแล้วเหลือบไปทางเพียงขวัญซึ่งหญิงสาวเองก็ขมวดคิ้วมุ่นแต่ก็อดอยากรู้ไม่ได้เหมือนกันว่าสามารถทำได้หรือไม่“ผมคงต้องปรึกษากับทางเจ้านายก่อน แต่ขอทราบเหตุผลที่ต้องการย้ายได้ไหมครับ”เขาหันมาพูดกับวิเวียน“นั่นสิ ทำไมต้องรีบย้ายด้วย”อาทิตยาถามทันที ปกติคนที่ใจร้อนคือเธอแต่มาครั้งนี้กลับเป็นวิเวียนเสียเอง“ริสาเจ็บข

  • ร้ายโจรกรรมรัก   31...คนของฉัน (2)

    ‘ไม่รู้สิมิ้นท์ จะกลับเมื่อไรก็คงต้องแล้วแต่เขา’บทสนทนาที่ได้ยินทำให้รู้ว่าเพื่อนเธออยากให้กลับไปแล้ว เขาจึงออกคำสั่งไปแบบนั้นหญิงสาวเม้มริมฝีปาก ไม่กล้าพูดว่ากลัวเขาจะไม่อาบน้ำอย่างเดียว เพราะเมื่อคืนที่ผ่านมานับว่าเป็นการอาบน้ำที่นานที่สุดสำหรับเธอเลยทีเดียว และปิลันธ์ไม่ได้ต่างคนต่างอาบสักนิด เขาอาบน้ำให้เธอลูบไล้ครีมจนทุกสัดส่วนทำเอาหัวใจแทบหยุดเต้นเสียให้ได้“พอดีตื่นแล้ว แต่เกรงใจน่ะค่ะ เห็นคุณกำลังหลับสบาย”คิ้วเข้มกระตุกอย่างเห็นได้ชัดว่ายากที่จะเชื่อคำพูดของเธอ แต่ชาริสาเลือกที่จะเงียบไม่พยายามอธิบายต่อ“เอาเถอะ ไม่อาบตอนเช้าก็อาบตอนเย็น มานี่มา”หลังพูดเองเออเองจบก็เปลี่ยนมาเรียกจนหญิงสาวที่ยังไม่ได้เตรียมใจหัวใจกระตุก“มาสิ”ชายหนุ่มพยักหน้าพร้อมย้ำอีกครั้งสุดท้ายชาริสาจึงค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยใจตุ้มๆ ต่อมๆ และหยุดอยู่ไม่ห่างจนเกินไปปิลันธ์มองคนที่ทำเหมือนกำลังระวังตัวกับเขาอย่างขัดใจหากก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่มีทางพ้นมือไปได้ถ้าเขาคิดจะบังคับ“อยากอยู่กับฉันไหม”“คะ?”“ชอบที่นี่ไหม”ชายหนุ่มเปลี่ยนเรื่องไปอีกจนเธอตามไม่ทัน ได้แต่ขมวดคิ้วมุ่น“ถ้า

  • ร้ายโจรกรรมรัก   31...คนของฉัน (1)

    “เป็นของฉันนะชาริสา”ปิลันธ์กระซิบข้างแก้มใสแล้วจูบหนักๆ ขณะที่ชาริสาไม่ได้ตอบรับแต่มือทั้งสองข้างของหญิงสาวเลื่อนขึ้นโอบลำคอหนา เพียงเท่านั้นใจหนุ่มก็เต้นเร่ากับการยอมเปิดทางอย่างเต็มใจจากอีกฝ่าย เขาเดินหน้าทันทีอย่างเชื่องช้าไม่รีบร้อนหักหาญ ได้ยินเสียงครางแผ่วข้างหูก็ยิ่งควบคุมอารมณ์หนุ่มยาก แต่ปิลันธ์กัดฟันแน่นค่อยๆ เคลื่อนสะโพกกระทั่งสัมผัสกันและกันอย่างล้ำลึกชาริสาปล่อยลมหายใจออกมาหลังจากกลั้นไว้นานด้วยความเกร็ง ในความเต็มตื้นที่รู้สึกได้มีความตื้นตันอย่างประหลาดในหัวใจ ไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะพอใจปิลันธ์มากมายขนาดนี้ ยิ่งเขาแตะต้องมากเท่าไรก็กลับยิ่งต้องการจากชายหนุ่มมากเท่าทบทวี จนต้องกอดอีกฝ่ายแน่นขึ้นตามความรู้สึกนึกคิดเบื้องลึกเมื่อถูกกอดรัดปิลันธ์ก็เริ่มเคลื่อนไหว แม้ช้าทว่าก็มั่นคงหนักแน่นในทุกจังหวะพร้อมกับประคองร่างเล็กไว้ในอ้อมกอดอย่างทะนุถนอม กายกำยำขยับสม่ำเสมอหนักหน่วงไม่ทิ้งช่วง มุ่งมั่นใจไปถึงฝั่งฝันหลังจากที่รอคอยมานานอย่างเต็มที่เสียงหอบหายใจสองเสียงประสานไปด้วยกันโดยไร้คำพูดแต่ก็เหมาะเจาะลงเป็นอย่างดี ไม่นานเสียงเข้มทุ้มก็ดังขึ้นกระทั่งกลายเป็นคำรามกร้าวก่อนจะบด

  • ร้ายโจรกรรมรัก   30...คืนฝนพรำ (2)

    “เสียงหัวใจฉัน”เขาบอกทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องรับรู้“ฉันเองก็ใจเต้นแรงไม่ต่างจากเธอหรอกนะ”พูดจบปิลันธ์ก็จูบหน้าผากเล็กก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวขึ้นแล้วผ่อนร่างบางให้ลงไปนอนด้านล่าง ตั้งใจมองสบตากับอีกฝ่ายแพราะอยากเห็นว่าหญิงสาวกำลังรู้สึกยังไง“กลัวฉันไหม”คนใต้ร่างส่ายหน้าทั้งที่แววตาของเธอหวาดหวั่น แต่นั่นก็เป็นสัญญาณดีที่ทำให้รู้ว่าชาริสายินยอมพร้อมใจในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ปิลันธ์โน้มหน้าลงไปหาหญิงสาวกระทั่งอยู่ใกล้กันจนจมูกชนจมูก ก่อนจะประทับจูบที่ปากอิ่มสวยอย่างเชื่องช้า เก็บเกี่ยวความหวานจากกลีบปากหญิงสาวถ้วนทั่วก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปคลอเคลียพัวพันลิ้นเล็กอย่างลึกซึ้งมือบางที่ตอนแรกวางแนบอกหนาตอนนี้กำเสื้อคลุมของอีกฝ่ายแน่นด้วยความรัญจวนใจกำลังวิ่งพล่านไปทั่วร่าง รับรู้ถึงเรือนกายแข็งแกร่งที่ขยับเบียดเข้ามาจนแนบสนิททุกพื้นผิว ถึงจะมีเนื้อผ้ากางกั้นทว่าสัมผัสของร่างกายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงก็สร้างความวาบหวามในอกสาวได้แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนจูบแสนดูดดื่มถึงจะไม่ได้รับการจูบตอบอย่างกระตือรือร้น แต่ก็เป็นการยินยอมให้เขาทำตามใจได้แบบไม่ขัดขืนอย่างไร้เดียงสาทำให้ปิลันธ์ยิ่งต

  • ร้ายโจรกรรมรัก   29…บรรยากาศเป็นใจ (1)

    “เรียบร้อยแล้วใช่ไหม”คุณเอมิเลียนั่งรอลูกชายสุดที่รักอยู่บนโต๊ะอาหาร ชายหนุ่มเดินมานั่งลงด้านข้างพร้อมตอบคำถาม“ครับ”“งั้นก็ดี อย่าลืมโทรไปบอกคนที่ดูแลบ้านของลูกให้จัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยล่ะ”“ผมโทรไปบอกให้ทำความสะอาดกับเตรียมอาหารแล้วล่ะครับ”ผู้เป็นแม่พยักหน้ารับ ก่อนจะเริ่มบ่น“น้องชายเรานั

  • ร้ายโจรกรรมรัก   28…ผู้ชายหัวดื้อที่อบอุ่น (2)

    เพี้ยะ!!ใบหน้าคมหันไปตามแรงตบจากมือของแม่เลี้ยง ปิลันธ์ไม่ได้ตอบโต้หรือหันกลับมามองอีกฝ่าย เขาแค่ยืนฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดเงียบๆ“กล้าดียังไงมาพูดกับฉันแบบนี้ ใครเป็นคนให้ที่อยู่ที่กิน ส่งเสียเธอเรียน ทำให้เธอมีหน้ามีตาอยู่ในสังคมที่ดีมีผู้หญิงห้อมล้อม ไม่อายใครทั้งที่เป็นแค่ลูกเมียน้อย ถ้าไม่ได้ฉัน

  • ร้ายโจรกรรมรัก   27…ฉันคือเจ้าของชีวิตเธอ (2)

    เสียงเปิดประตูห้องน้ำทำให้คนที่กำลังอยู่ใต้ฝักบัวสะดุ้ง หันไปมองด้านนอกทันที ไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเข้าห้องน้ำได้ หรือว่าเธอลืมล็อก ดีที่กระจกมันไม่ได้ใสแจ๋ว ไม่อย่างนั้นเธอกรี๊ดแน่“คุณเข้ามาได้ยังไง”“ไขกุญแจ”“ฉันอาบน้ำอยู่นะ”มือบางดึงที่จับตรงกระจกแม้จะรู้ว่าถ้าเขาจะเข้ามาจริงๆ แรงต้านของเธอคงไม่

  • ร้ายโจรกรรมรัก   26….ทวงบุญคุณ (1)

    เส้นทางที่ค่อนข้างมืดมิด มีไฟบ้างเป็นระยะห่างๆ ไม่ทำให้สามารถเดาได้ว่าเธอกำลังจะถูกพาไปที่ใด ชาริสารู้สึกหายใจไม่คล่องเท่าไร ความวิตกบางอย่างทำให้หนาวเยือกขึ้นมาจากภายในอย่างบอกไม่ถูก แต่เธอไม่มีทางให้หนีได้เช่นกัน ทำได้เพียงรอชะตากรรมที่ปิลันธ์จะหยิบยื่นมาให้ และแม้จะเหนื่อยล้าจากงานมากแค่ไหนหญิงส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status