อยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )

อยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-09-12
โดย:  กาแฟหอมกรุ่นจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 คะแนน. 1 ทบทวน
123บท
41.1Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คุณอินน์ อินทฐานนท์ ชื่อนี้ทำให้คุณหมอใบบุญญาถึงกับนิ่วหน้ากับสิ่งที่ได้ยิน ไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มเจ้าสำราญอย่างเขาที่มีฉายา เจ้าชายคาสโนว่าเนี่ยนะจะ...เวอร์จิ้น ลิงออกลูกเป็นควายคุณหมอสาวยังจะเชื่อเสียกว่า "ผมพูดจริง ๆ นะ" "เอ่อค่ะ แล้วคุณอินน์อยากให้หมอรักษาเรื่องอะไรคะ" ใบบุญญาได้ฟังมาจากเจ้าป้าของชายหนุ่มว่าเขาเป็นโรคประหลาด ซึ่งผลตรวจสุขภาพของเขาก็ปกติทุกอย่างแต่ที่ไม่ปกติน่าจะเกิดจากจิตใจของเขานี่แหละ "คุณห้ามบอกใครนะ" "หมอ เป็นหมอนะคะ ต้องรักษาความลับคนไข้ คุณอินน์ไม่ต้องกังวลนะคะ" สายตาของชายหนุ่มยังกังวลไม่น้อย เขาลูบหน้า ลูบตาหลายต่อหลายครั้ง ภาษากายแบบนี้ทำให้เรารู้ว่าผู้ฟังกำลังกังวล "คุณอินน์ ไม่ชอบผู้หญิงเหรอคะ" "ชอบ" "คุณอินน์ ไม่แข็งหรือเปล่าคะ" "แข็ง" อืม ฟังดูก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับความเวอร์จิ้นของเขา แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนกันนะ "แข็ง แต่มันหดทันทีที่โดนจับ" "อ๋า..." จิตแพทย์เจ้าของไข้เข้าใจทันที เขาแข็งแต่เขาหดเมื่อจะร่วมรัก เคสนี้ยากกว่าที่คิดนะเนี่ย....งานเข้าแล้วหมอใบ

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

อยากเป็นแฟนหมอ คำโปรย

"Mau dijemput pukul berapa, Nyonya?"

"Bara! Sudah berapa kali kukatakan, jangan panggil aku Nyonya saat si Tua Bangka itu tidak ada!"

"Ta-tapi Nyonya, eh Bu...."

"Tidak ada tapi-tapian! Panggil aku Nola! N, O, L, A. No--la! Jemput aku pukul lima atau nanti kutelpon!"

"Ba-ba-baik, Nyo--, eh maksudku, Nola."

Tergesa kutinggalkan bangku kemudi lalu mengitari moncong mobil. Setelah membuka pintu penumpang bagian tengah, dengan kepala membungkuk aku persilahkan wanita yang sudah menjadi majikanku sejak pertama datang mencoba peruntungan di kota ini.

"Tidak perlu juga berlebihan kayak gini dong, Bara," katanya saat menjejakkan kaki di tanah. "Kamu ini gimana, sih? Baru saja juga dibilangin."

Nyonya Nola sangat jelas frustrasi. Tapi mengingat status diriku, jangankan.mengatakan apa-apa, untuk menegakkan wajah pun aku tidak punya cukup keberanian.

Namun, siapa yang menyangka kalau pada saat sedang menunduk dalam inilah Nyonya Nola justru memberiku sesuatu yang benar-benar tidak masuk akal!

Wanita bersuami ini tiba-tiba saja mengecup pipiku! Demi Tuhan, aku seperti baru saja menerima sengatan listrik arus pendek. Darahku benar-benar tersirap dibuatnya!

Jelang enam bulan menjadi pembantu di rumah wanita 'high class' ini, ini adalah kali pertama dia memberiku sesuatu yang entah apa maksudnya.

"Jangan sampai terlambat!" katanya lagi dan melenggang anggun menuju pintu utama sanggar kebugaran.

Aku hanya menjawabnya dengan satu anggukan kecil seraya diam-diam menikmati wangi tubuh yang dia tinggalkan.

Jeda kemudian, aku memejamkan mata, coba meresapi kembali apa yang baru saja terjadi. Namun, alih-alih. Bahkan, untuk beberapa saat lamanya, dunia seperti berhenti berputar. Semuanya tampak bergeming. Sampai-sampai udara yang mengalir di rongga jantung ini pun seolah ikut terhenti.

Kecupan kecil Nyonya Nola barusan, rasa-rasanya itu lebih tuak dari tuak manapun yang ada di muka bumi ini. Dahsyatnya melebihi kedahsyatan serangan candu anggur merah yang pernah menjajal pembuluh darahku. Sungguh, aku sudah lebih dulu mabuk bahkan hanya dengan membayangkan betapa nikmat aromanya.

Akan tetapi, apalah halusinasi. Lagipula, memangnya siapa aku di matanya?

Baru beberapa menit meninggalkan halaman sanggar kebugaran, ponselku berdering. Ada telepon masuk. Dari Tuan Edy Hidayat. Segera kupinggirkan mobil lalu menerima panggilannya.

"Iya, Tuan, saya?"

Berbicara dengan yang 'kastanya' berada di atasku seperti Tuan Edy Hidayat, mau tidak mau aku harus mengikuti ritme keformalan mereka. Bukan untuk memanipulasi status sosial, tapi lebih kepada tuntutan profesi.

Supir pribadi dan yang setara, atau yang lebih rendah darinya, memang boleh dikatakan hanyalah seorang pembantu. Tapi apa pun sebutannya, tetap saja suatu profesi.

"Mungkin itu, Tuan. Nyonya lagi senam sampai tidak sempat angkat telepon." Aku mereka-reka kalimat supaya dapat mengimbangi Tuan Edy Hidayat.

"Baik, Tuan, nanti saya sampaikan pesan Tuan."

Tuan Edi Hidayat tidak lagi menambahkan, dan langsung memutus sambungan telepon.

Sebelum pukul lima, aku sudah 'standby' di halaman sanggar kebugaran yang lokasinya berada tepat di jantung ibukota Provinsi Sulawesi Tenggara. Nyonya Nola baru keluar setelah kira-kira dua puluh menit aku menunggu.

"Nyonya, tadi ... eh maaf-maaf, maksudku, Nola."

Lagi-lagi aku mempertontonkan watak asliku yang 'kelas coro'. Namun, apa boleh buat. Ujung lisan ini sepertinya masih butuh pembiasaan supaya tidak belibet ketika harus menyebut nama langsung, tanpa harus menyertakan embel-embel apa pun.

"Iya, tadi Tuan nelpon," lanjutku seraya fokus menyetir. Sekarang mobil kami mulai merayap di jalan raya.

"Hm, terus, si Tua Bangka itu ngomongin apa saja?"

Nada bicara hingga isi kalimat Nyonya Nola sangat jelas menggambarkan ketidakempatian. Padahal, orang yang sedang kami bicarakan tidak lain adalah suaminya sendiri.

Mengetepikan sikap dia yang sejatinya tak ada hakku untuk ikut campur, kulanjutkan saja dengan tenang apa pesan Tuan Edy Hidayat untuk dia.

Dari Nyonya Nola ini 'ngapain' saja, kenapa tidak angkat telepon, tidak juga membalas pesan singkat via W******p, adalah sedikit dari beberapa pertanyaan Tuan Edy Hidayat yang kuinformasikan.

Terakhir, kusampaikan pesan Tuan Edy Hidayat yang katanya akan berada di luar kota hingga lima atau enam hari ke depan.

"Enam hari? Wah, bagus dong!"

Nyonya Nola sudah tidak ubahnya seorang pegawai negeri 'nyambi influencer amatiran' yang mendapatkan voucher libur gratis. Entahlah jika dia sengaja ingin memperlihatkan wajah lain yang tersembunyi di balik status sosialnya yang boleh dibilang serba formal, khususnya ketika sedang berurusan dengan masyarakat kelas bawah sepertiku.

"Kok gerah, ya?" ucapnya tiba-tiba.

Tidak yakin dia sedang berbicara denganku, aku coba mencari bayangannya pada kaca cermin di langit-langit mobil sejajar dashboard.

"Oh astaga?" Aku mendesis dalam kemudian cepat-cepat menarik pandang.

Wanita ini ternyata sedang mencopot baju senam yang dia kenakan. Meskipun hanya sekilas, tapi aku sudah melihat dari dekat tubuh bagian atasnya. Kulitnya seputih susu. Sepasang bukit kembarnya, tampak kepenuhan. Size-nya aku perkirakan, paling tidak size 40 kalau bukan size 42. Sudahlah begitu, itu barang ya, tampak menjulang ke depan.

Dan... adalah kelemahanku. Entah kenapa, aku selalu tidak bisa menahan diri untuk tidak menelan liur saat melihat barang bagus seperti punyanya Nyonya Nola.

Hah... memprihatinkan diriku ini.

"Oh ya, Nola, ini langsung pulang atau gimana?"

Selain sebagai pengalihan suasana, kebetulan juga boleh dikatakan ini adalah hal wajib untuk ditanyakan. Masalahnya, adakalanya Nyonya Nola ini akan lebih dulu singgah di sana-sini sebelum minta diantar pulang ke rumah.

Nyonya Nola menyebut satu nama tempat. Tanpa banyak bicara aku langsung mengarahkan mobil menuju sana.

Kendari Beach, demikianlah orang di kota ini menamai tempat dimaksud.

Lazimnya pembantu pada majikannya, entah itu akan masuk atau keluar dari mobil, sudah menjadi kewajibanku untuk selalu sigap membukakan pintu, lalu menyeru dengan hormat pada Nyonya Nola atau Tuan Edy Hidayat. Hal ini berlaku juga pada keluarga inti mereka.

Sedangkan pada awal senja ini, begitu mobil kami berhenti, Nyonya Nola tidak lagi menunggu. Dia langsung turun sendiri dari mobil.

"Temanin aku sebentar, yuk!"

"Maaf, Nola, aku di sini saja."

"Sudah ... tidak apa-apa. Ayok!"

Nyonya Nola meraih lalu menautkan lengannya ke lenganku, memaksa aku untuk melangkah bersama.

Kami sudah tidak ubahnya sepasang kekasih di tempat umum begini, jelas ini tidak baik.

"Oke oke, tapi tidak perlu juga sampai harus gandengan tangan kayak gini, 'kan?"

Aku coba menepis, khawatir ada yang mengenali lalu melaporkan kami pada Tuan Edy Hidayat. Bukan takut, tapi karena suatu alasan, aku tidak boleh sampai kehilangan mata pencaharian.

"Memangnya kenapa kalau gandengan tangan?"

"Nola ...." Aku mendesis frustrasi. "Demi kebaikan semua pihak, mohon kondisikan dirimu."

Nyonya Nola pada akhirnya menurut. Tapi yang tidak aku sangka-sangka adalah, tangannya mendadak luput dari pantauanku.

Tiba-tiba ada sentuhan di bawah perutku, dan tanpa basa-basi langsung menjalar ke bawah. Sampai di sini barulah aku sadar, Nyonya Nola ternyata sudah kehilangan akal!

"Pegang tangan 'kan tidak boleh, ya? Tapi kalau pegang ini boleh, dong."

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Panny Olie
Panny Olie
ดีมากกกกกก
2025-11-07 04:47:25
4
0
123
อยากเป็นแฟนหมอ คำโปรย
คุณอินน์ อินทฐานนท์ ชื่อนี้ทำให้คุณหมอใบบุญญาถึงกับนิ่วหน้ากับสิ่งที่ได้ยิน ไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มเจ้าสำราญอย่างเขาที่มีฉายา ‘เจ้าชายคาสโนวา’ เนี่ยนะจะ...เวอร์จิน ลิงออกลูกเป็นควาย คุณหมอสาวยังจะเชื่อเสียกว่า “ผมพูดจริง ๆ นะ” “เอ่อค่ะ แล้วคุณอินน์อยากให้หมอรักษาเรื่องอะไรคะ” ใบบุญญาได้ฟังมาจากเจ้าป้าของชายหนุ่มว่าเขาเป็นโรคประหลาด ซึ่งผลตรวจสุขภาพของเขาก็ปกติทุกอย่าง แต่ที่ไม่ปกติน่าจะเกิดจากจิตใจของเขานี่แหละ “คุณห้ามบอกใครนะ” “หมอเป็นหมอนะคะ ต้องรักษาความลับคนไข้ คุณอินน์ไม่ต้องกังวลค่ะ”สายตาของชายหนุ่มยังกังวลไม่น้อย เขาลูบหน้าลูบตาหลายต่อหลายครั้ง ภาษากายแบบนี้ทำให้เรารู้ว่าผู้ฟังกำลังกังวล “คุณอินน์ไม่ชอบผู้หญิงเหรอคะ” “ชอบ” “คุณอินน์ไม่แข็งหรือเปล่าคะ” “แข็ง” อืม ฟังดูก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับความเวอร์จินของเขา แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนกันนะ “แข็ง แต่มันหดทันทีที่โดนจับ” “อ๋า...” จิตแพทย์เจ้าของไข้เข้าใจทันที เขาแข็ง แต่เขาหดเมื่อจะร่วมรัก เคสนี้ยากกว่าที่คิดนะเนี่ย....งานเข้าแ
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 1
ร่างบอบบางเย้ายวนตาของสาวสวยวัยยี่สิบต้น ๆ ทำให้หัวใจของหนุ่มน้อยหน้าใสวัยสิบแปดหัวใจเต้นระส่ำ จากที่เคยช่วยตัวเองหลายต่อหลายครั้งด้วยวัยคึกคะนอง เขามันก็ไอ้หื่นคนหนึ่งที่หัวใจฝักใฝ่แต่เรื่องประพฤติกาม แต่เพราะหน้าตาทางสังคมและตำแหน่งหลานชายเพียงคนเดียวของเจ้าประกายแก้วรัตนา อินทฐานนท์ จะคบหาดูใจกับใครหรือมีความสัมพันธ์กับใครสักคนโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง เป็นเรื่องที่เขาต้องพึงระวัง แต่กับหญิงสาวสวยทรงโตตรงหน้า เขาไม่ต้องพึงระวัง เพราะเธอคือคนที่ทางเอเจนซีรายใหญ่ของคนใหญ่คนโต ความลับของผู้ใช้บริการกามจากที่นี่จะได้รับการปกปิด ไม่มีทางแพร่งพรายให้คนนอกได้รับรู้ หญิงสาวตรงหน้าขาว สวย และอวบอึ๋มอย่างที่เขาพอใจ ใบหน้าของเธอแดงระเรื่อเพราะความต้องการ ชุดนอนไม่ได้นอนเหมือนกับในหนังผู้ใหญ่ที่อินน์ชื่นชอบ ชุดสีแดงซีทรู ชุดที่ใส่แล้วไม่ได้ปกปิดสิ่งใดเลยสักนิด เธอนอนพิงหัวเตียงในห้องสวีตของโรงแรมระดับหกดาวกลางเมืองเชียงใหม่ อากาศในห้องนอนเย็นจัด แต่ร่างบอบบางบนเตียงกลับเร่าร้อนเพราะความต้องการ...ผู้ชายตรงหน้าชื่ออะไรนั้นเธอไม่แน่ใจ แต่คิดว่าเขาคงเป็นพวกลูกหลานผู
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 2
สาวสวยตรงหน้าปล่อยหน้าอกของตัวเองเป็นอิสระ ก่อนจะยื่นมือข้างนั้นเพื่อไขว่คว้าหาความสุขจากท่อนลำอันใหญ่โต หมับ! มือบางกอบกุมความเป็นชายของเขาไว้แน่น เธออยากจับมันยัดเข้าในร่องรักที่ร้อนฉ่าเสียตอนนี้ “อ๊ะ / อ๊ะ” ทั้งสองร้องเป็นเสียงเดียวกัน เมื่อความเป็นชายขนาดใหญ่โตเท่าแขนเด็ก ที่ก่อนหน้านี้ต้องใส่เสื้อกันฝนขนาดพิเศษเพราะหาซื้อไม่ได้ง่าย ๆ เนื่องจากขนาดที่ใหญ่เกินกว่ามาตรฐานของคนทั่วไป แต่ใครจะคิด...ทันทีที่เธอแตะต้องเขา เจ้ากร่างขนาดเท่าแขนกลับคอพับทันที หดลงรวดเร็วยิ่งกว่ากระจู๋ทะเลที่พ่นน้ำออกแล้วสิ้นฤทธิ์ “ทำไมอ่อน” หญิงสาวตกใจถามขึ้น ถ้าเขาอ่อนแบบนี้ ความเร่าร้อนที่เธอวาดไว้ก็ต้องพังทลายลง “ปล่อยก่อน” อินน์เองก็ตกใจเช่นกันนี่นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ เจ้างูยักษ์ของเขาถึงได้อ่อนลงอย่างน่าใจหายเช่นนี้ มันยิ่งกว่าล่มปากอ่าวที่เพื่อนเขาบอกมาเสียอีก เหี้ยแล้วมึงไอ้อินน์! ความหายนะแรกครั้งนั้น อินน์โทษว่าน่าจะเป็นเพราะเขาตื่นสนามจนเกินไป เมื่อไม่อยากตื่นสนาม เขาควรจะลองมันบ่อย ๆ เมื่อมีครั้งแรก ก็มีครั้ง
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 3
“อืม แล้วคุณมีอารมณ์ตอนไหนบ้างคะ บ่อยไหมคะ” จิตแพทย์สาวประเมินจากสายตาแล้ว เขาน่าจะมีอารมณ์ไม่บ่อยมั้ง หรือว่าเขาใกล้จะเป็นโรคตายด้าน “มีทุกวันแหละครับ ตอนนี้ผมก็มีกับคุณ แต่ถ้าคุณจับมัน มันจะเหี่ยวทันที อยากลองพิสูจน์ไหม จะได้รู้ว่าผมไม่ได้โกหก” เจอหน้ากันครั้งแรก คนไข้ก็ให้เธอจับของลับเสียแล้ว ใบบุญญามองหน้าคนไข้ซูเปอร์วีไอพีอย่างจับผิด ถ้าจับแล้วไม่หดละน่าดู เธอจะหักมันคามือเลย รู้จักนักเทควันโดสายดำ อดีตทีมชาติอย่างเธอน้อยไปแล้ว หมับ!มือบางของคุณหมอจับที่เจ้านั่นของคนไข้ทันที เขาคิดว่าเธอไม่กล้าเหรอ บอกไว้เลย คนอย่างหมอใบไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว เมื่อเผลอตัวจับไปแล้ว เธอก็ได้แต่ด่าตัวเองในใจ เธอเป็นจิตแพทย์นะ ต้องรักษาระยะห่างระหว่างเธอกับคนไข้ ไม่ควรทำตัวแบบนี้ แบบเจอกันครั้งแรกก็จับ แต่คิดได้ตอนนี้ก็สายไปเพราะจับไปแล้ว ทันทีที่มือของเธอโดนเจ้านั่น ความแข็งขึงที่มีก่อนหน้านั้นก็ฟีบลงทันที ยิ่งกว่าลูกโป่งที่โดนปล่อยลม ทั้งสองมองหน้ากันค้าง “ปล่อยได้รึยัง” คนโดนจับ ถึงจะจับนอกเสื้อผ้า แต่อินน์ก็ไม่สะดวกให้ใครไม่รู้มาจับข
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 4
“ปกติคุณจินตนาการถึงใครคะ เอ่อ โทษทีค่ะ ไม่ต้องตอบก็ได้” ใบบุญญาบอกกับคนไข้ของเธอ รู้สึกว่าคำถามของเธอจะละลาบละล้วงเกินไปหรือเปล่านะ แต่เพราะต้องการเก็บข้อมูลให้มากพอ เธอถึงต้องถามอย่างละเอียด “ตอบได้ครับ ก็พวกนางเอกเอวี” “กับคนจริง ๆ คุณลองสอดใส่ครั้งสุดท้ายนานหรือยังคะ” เธอมองชายหนุ่มตรงหน้า หูเขาแดง เขากำลังอาย “นานมาแล้วครับ ครั้งแรกล่ม ครั้งสองล่ม จากนั้นผมก็ไม่กล้ามีครั้งที่สามแล้ว แค่ลองให้เธอจับ ๆ ถ้าเจอคนที่แข็งก็ค่อยคิดว่าจะไปต่อ แต่เท่าที่ผ่านมาตอนนี้ยังไม่เจอ” แม้แต่คนตรงหน้ายังจับแล้วเหี่ยวเลย ทั้ง ๆ ที่เขาสุดจะพึงพอใจในตัวเธอ ใบบุญญาพยักหน้าเข้าใจ เธอจดข้อมูลลงในไอแพด เขาเห็นว่าเธอเขียนตรงหัวมุมในโน้ตแอปพลิเคชันว่า ‘ซูเปอร์วีไอพี’ อินน์ยิ้มกับคำเปรียบเปรยของเธอ หลังจากนั้นใบบุญญาพูดคุยกับคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอเพียงไม่นานก็ขอตัวกลับ ต้องมารักษาเขาถึงบ้าน ไม่เรียกซูเปอร์วีไอพีก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว เคสของคุณอินน์มีหลายอย่างที่เธอต้องช่วยเหลือเขา ส่วนหนึ่งเพราะเจ้าป้าของเขาด้วยก็ส่วนหนึ่ง คำขอร้อง
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 5
ทรงยศคือคนที่คอยเลี้ยงเขามาตั้งแต่จำความได้ ด้วยอายุที่ห่างกันถึงสิบห้าปี พี่ยศจึงเป็นเหมือนทั้งพี่เลี้ยงและเพื่อนสนิทในเวลาเดียวกัน อินน์คิดถึงใบหน้าสวยของจิตแพทย์สาวและทำให้ตัวเองอดคิดไม่ได้ว่า เวลานี้เขาเหมือนเป็น ‘คนไข้คิดล้วงหมอ’ อย่างไรอย่างนั้น หวังว่าเธอจะยังโสด “กลับกันเถอะ” อินน์บอกกับคนขับรถใบบุญญามองแจกันดอกไม้และของขวัญวันเปิดคลินิกจากญาติ ครอบครัว และเพื่อน “ขอให้กิจการรุ่งเรือง” คำอวยพรของใครบางคน ‘อินน์’ ของขวัญชิ้นนี้มาจากคนไข้ซูเปอร์วีไอพีของเธอ ของขวัญคือเครื่องทำน้ำแข็งอัตโนมัติ ใบบุญญาขมวดคิ้วกับของขวัญและคำอวยพร คลินิกของเธอเป็นองค์กรการกุศล เพราะอย่างนั้นไม่ต้องอวยพรให้กิจการรุ่งเรืองก็ได้ เครื่องทำน้ำแข็ง เขาจะให้เธอทำไมกัน แต่เมื่อเลื่อนสายตาไปอีกนิด เธอก็เห็นซองใส่จดหมายซึ่งคาดว่าเขาน่าจะเขียนอะไรเกี่ยวกับเครื่องทำน้ำแข็งนี้ ‘น้ำแข็งเป็นของกินที่มีการปนเปื้อนมาก เอาไว้ทำกินเองดีกว่าครับ รับรองสะอาด’ เขาใส่ใจรายละเอียด คงเพราะเห็นเธอชอบกินน้ำเย็น และมีบางครั้งในวันที่แวะไปบ้านเขา เธอเผลอเ
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 6
คนโต ไฮโซภูมิ[1] ปัจจุบันแต่งงานและมีลูกน่ารัก ๆ ที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของคุณปู่คุณย่าและคุณตาคุณยาย คนรอง ไฮโซบุญ หรือบุญนำพา ปัจจุบันมีทั้งบริษัทอาหารเสริม บริษัทเครื่องสำอางที่ก่อตั้งร่วมกับใบบุญญา โดยอำนาจการบริหารทั้งหมดบุญนำพาเป็นผู้ดูแล น้องคนเล็กคือคนที่ถูกตามใจที่สุด อยากเรียนอะไรหรือทำงานอะไร ไม่มีใครที่บ้านบังคับ แต่ใครจะคิดว่าคุณหมอใบบุญญาจะเลือกเรียนแพทย์ซึ่งถือว่าเป็นอาชีพที่เหนื่อยและต้องทุ่มเททั้งกำลังกายและกำลังใจ ยิ่งจิตแพทย์ด้วยแล้ว ถือเป็นสาขาแพทย์ที่ขาดแคลนและเป็นสาขาแพทย์ที่สังคมปัจจุบันต้องการ ใบบุญญาเคยบอกกับคนรอบตัวของเธอว่า เธอนั้นโชคดีเกิดมาในครอบครัวที่ดี ทั้งหน้าตา ทั้งทรัพย์สินเงินทองของเธอนั้นใช้ชาตินี้เธอก็คงใช้ไม่หมด แต่มีอีกหลายคนบนโลกใบนี้ที่ขาดทั้งโอกาสและทรัพย์ “ด้วยมนตราแห่งความรัก ใบจะเปลี่ยนโลกใบเล็ก ๆ ของเขา” ในตอนที่เบญญาและภาสฟังคำพูดของเด็กหญิงวัยไม่กี่ขวบ ก็ได้แต่หัวเราะชอบใจว่าลูกคงดูการ์ตูนมากเกินไป แต่ใครจะคิดว่าปัจจุบันความฝันของเด็กคนนั้นได้กลายเป็นจริงในวันนี้
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 7
“ทำไมมึงไปจับของใครมา เขาไม่ได้ชอบผู้หญิงหรือเปล่ามึง ถึงได้เหี่ยวทันที” ตระการถามอย่างสงสัย ผู้ชายที่ใกล้ตัวใบบุญญาที่สุดเวลานี้มีแต่เขากับญาติของหญิงสาวเท่านั้น ไม่น่าจะไปเจอใครให้จับได้ “คนไข้” “อีใบ! มึงจะกินคนไข้เหรอ ผิดจรรยาบรรณนะ ไหน ๆ เอามาให้เพื่อนต่อดูหน่อย หล่อไหม” คนบอกว่าผิดจรรยาบรรณกลับอยากดูรูปเสียอย่างนั้น “โนค่ะเพื่อน แพทย์ที่ดีไม่เปิดเผยความลับของคนไข้ ผิดจรรยาบรรณนะเรา อีกอย่างเพื่อนใบไม่ได้จะกินเขาค่ะ แค่สำรวจอาการเข้าใจไหมคะ สำรวจอาการ” คำพูดของใบบุญญาทำคนฟังเบ้ปากอย่างหมั่นไส้ “น่าจะเป็น SAD[1] เขาเคยมีเซ็กซ์ไหม”“น่าจะเป็น SAD เขาเคยมีเซ็กซ์ไหม” ตระการเวลาเป็นการเป็นงานจะเป็นอีกคนทันที เขามีองค์ความรู้มากกว่าเธอ ต้องเรียกว่าที่เธอเรียนเฉพาะทางจบมาได้ อีกฝ่ายมีบุญคุณกับใบบุญญามากทีเดียว “เออ เราลืมไปเลย Sexual Aversion Disorder หรือโรครังเกียจการมีเพศสัมพันธ์ ส่วนมากที่เราเคยเจอจะเป็นผู้หญิงไงต่อ เราไม่เคยเจอเคสผู้ชายมาก่อน” ใบบุญญารำพึงกับเพื่อน “ใบส่งเคสมาให้เราก็ได้ เดี๋ยวเราดูต่อ”
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 8
คนกลัวความลับเรื่องออกสาวจะเปิดเผยต้องรีบห้าม ถ้าเกิดปู่รู้เขาตายแน่ เพิ่งไปจองคอนโดห้องใหม่ไว้ราคาหลายสิบล้าน บอกตามตรงว่าอาชีพหมอไม่พอจ่ายแน่ ถ้าไม่ได้เงินปันผลจากหุ้นของบริษัทเจ้าคุณปู่ตระการก็คงไม่มีเงินไว้ซื้อดริงก์ให้โฮสต์ เราอดได้ แต่ผู้ห้ามอด...รักเขา “งั้นเล่ามาสิ ครั้งแรกของมึง มึงเป็นรับหรือรุกอะ” ใบบุญญามองหน้าเพื่อนอย่างสนใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงไม่กล้าถามเพื่อนแบบนี้ แต่เพราะวัยที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้ความอายบนใบหน้าเรื่องเซ็กซ์หายไปด้วย เรียกได้ว่าเวลานี้ในวัยยี่สิบแปด ใบบุญญาอยากรู้และอยากศึกษาให้มากขึ้น “กูสายเสียบโว้ยมึง จะมารับอะไรละ” ตระการบอกกับเพื่อนสาว ถึงเขาจะออกอ้อนแอ้นในบางครั้ง แต่จริง ๆ รสนิยมเขาชอบเสียบมากกว่า โดยเฉพาะเสียบหนุ่มล่ำ ๆ กล้ามโต พวกที่แมน ๆ ทั้งหลาย แบบนั้นถึงจะสะใจ “เล่าให้ฟังหน่อยสิ เพื่อนอยากฟัง” เพราะวันนี้เป็นวันเปิดคลินิกวันแรก รับแค่การจองคิวจากลูกค้าทางออนไลน์ จิตแพทย์ทั้งสองยังมีเวลาว่างได้พูดคุยกัน “หื่น!!!” ตระการว่าเพื่อน ทั้งที่ตัวเองก็รู้ว่าใบบุญญามีอาการไม่สนใจ
อ่านเพิ่มเติม
อยากเป็นแฟนหมอ บทที่ 9
หลายวันต่อมา “กินเบียร์ไหม” ตระการถามเพื่อนสาวเมื่อทั้งสองเดินเข้าร้านสะดวกซื้อด้วยกัน คอนโดของพวกเขาอยู่ข้าง ๆ ร้านสะดวกซื้อแห่งนี้แหละ “อืม ก็ดี ฮัดชิ้ว!” เสียงจามของใบบุญญาทำให้คนยืนข้าง ๆ หันมองซ้ายมองขวา คงเพราะฝุ่น PM2.5 เยอะแน่เลย ทำให้เพื่อนอย่างใบบุญญาจามออกมาได้ ปกติถึกทนจะตาย “กินไหวแน่นะ ฉันว่าแกกลับไปนอนก่อนดีกว่าไหม” “น่าจะแพ้ฝุ่น ปีนี้ฝุ่นมาเร็วมาก รีบซื้อแล้วขึ้นห้องเถอะ” คอนโดของทั้งสองคนเป็นห้องชั้นเกือบบนสุดของอาคารสูงตรงหน้า ห้องขนาดร้อยห้าสิบตารางเมตร ถ้าไม่ใช่เพราะฐานะทางบ้านดี จิตแพทย์จบใหม่อย่างพวกเขาคงยังไม่สามารถซื้อเงินสดได้ แล้วอย่างนี้จะให้คนอย่างตระการโดนตัดออกจากกองมรดกได้อย่างไรกัน เรื่องที่ปิดแล้วดีมีประโยชน์ก็ต้องปิดไว้ก่อน เพราะความสนิทสนมของทั้งคู่ทำให้ใครต่อใครหลายคนคิดว่าตระการกับใบบุญญาเป็นแฟนกันมากกว่าเพื่อนรัก ไม่เว้นแม้แต่เจ้าคุณปู่ของตระการที่พอใจใบบุญญาเป็นอย่างมาก อยากจะมาสู่ขอวันละหลาย ๆ หน ใบบุญญาเดินขึ้นห้องพักอย่างเหนื่อยล้า วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยมากวันหนึ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status