Home / โรแมนติก / ร้าวสัมพันธ์ / 1.2 จากลาตลอดกาล

Share

1.2 จากลาตลอดกาล

last update publish date: 2026-08-19 11:29:12

นิลขึ้นมานั่งบนรถด้วยอารมณ์ที่ยังหงุดหงิด เขามองไปยังห้องนอนที่เป็นห้องหอ เห็นเงาร่างเล็กของ

สายซอยืนอยู่หลังผ้าม่าน เธอคงกำลังมองเขา กำลังหวังว่าเขาจะกลับเข้าบ้าน ฝันไปเถอะ!

ดวงตาสีนิลละจากเงานั้นแล้วเลื่อนมองไปยังห้องที่อยู่สุดปลายทางเดิน ในห้องเปิดไฟสลัวและเปิดผ้าม่านไว้ เขาไม่เห็นเจ้าของห้อง เดาว่าก็คงนอนพักอยู่บนเตียง เพราะเหนื่อยจากงานแต่งของเขากับสายซอมาตลอดวัน

ดวงตาของนิลจับจ้องอยู่จุดนั้นเพียงไม่กี่นาที เขาก็หันกลับมาแล้วสตาร์ทรถ ขับออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ไปทันที เสียงรถของนิลดังขึ้นไม่นานก็ค่อย ๆ เงียบไป มีเพียงเสียงประตูรั้วเลื่อนอัตโนมัติที่ยังเลื่อนดังอยู่ในความเงียบสงัด

สักวัน...เขาจะได้รับรู้รสชาติของการเป็นคนที่ถูกเมิน สักวัน...คนที่ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาให้ไหลต้องเป็นเขา

สายซอนั่งจมอยู่กับความคิดอยู่สักพักใหญ่ เธอยังอยู่ในชุดเจ้าสาว ใบหน้ายังคงมีเครื่องสำอางแต่งแต้มพร้อมด้วยคราบน้ำตา เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัว ๆ

 หญิงสาวรูปร่างบอบบางรีบลุกขึ้นแล้วเดินไปเปิดประตู สีหน้าของพยาบาลวัยกลางคนบอกชัดเจนว่าต้องมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น

“คุณซอ คุณท่าน...รีบไปดูคุณท่านเถอะค่ะ”

สายซอใช้มือหิ้วชายชุดแต่งงานแล้ววิ่งพรวดไปยังห้องของคุณย่าจันทร์ ทันทีที่เข้าไปในห้อง คุณย่านอนหายใจแผ่ว ดวงตาพร่ามัว

“เจ้านิลล่ะ”

หญิงสาวยื่นมือจับมือเหี่ยวย่นของท่านไว้แน่นแล้วยกแนบแก้มที่ยังชื้นด้วยหยดน้ำตา

“คุณนิลออกไปข้างนอก เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ”

เธอโกหกคุณย่า คืนนี้ นิลจะกลับหรือไม่กลับบ้าน เธอไม่รู้ ไม่รู้เลยจริง ๆ

“โกหกย่าไม่เก่งเลย” คุณย่าจันทร์ยิ้มบาง ๆ มองหลานสะใภ้สุดรักด้วยแววตาหม่นเศร้า น้ำตาของสายซอร่วงเผาะ แต่เธอก็รีบเช็ดทิ้ง เพราะไม่อยากทำให้คุณย่าเป็นห่วงและไม่สบายใจ  “นิล...คงโกรธย่ามาก”

เสียงสะอื้นของสายซอเริ่มดังขึ้น ดังจนเธอต้องรีบยกมืออีกข้างปิดปากไว้

“ถ้านิลกลับมา บอกนิลด้วยว่าย่ารักนิล” คำพูดจากปากของหญิงชราแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “ย่ารักซอนะ ขอโทษนะลูก”

“คุณย่า...” น้ำตาของสายซอไหลพราก เธอรู้ว่าคุณย่าขอโทษเธอเรื่องอะไร คุณย่ารู้สึกผิดที่ให้เธอแต่งงานกับนิล เพราะท่านรู้ว่าเธอกับเขาไม่ได้รักกัน “ไม่ต้องพูดอะไรแล้วค่ะ เดี๋ยวเหนื่อย ไปโรงพยาบาลนะคะ เดี๋ยวซอพาไป”

“ไม่ต้องลูก ย่าอยากไปอย่างสงบในบ้านที่ย่ารัก”

เสียงของคุณย่าจันทร์เบาราวเสียงกระซิบ ดวงหน้าที่มีริ้วรอยเหี่ยวย่นเผยอรอยยิ้มอ่อนโยนก่อนค่อย ๆ เลือนหายไป เปลือกตาค่อย ๆ ปิดลงอย่างเนิบช้าจนแนบสนิทจากนั้นมือที่กุมมือสายซอไว้ก็ค่อย ๆ คลายลง

“คุณย่า คุณย่าอย่าทิ้งซอไป” สายซอทรุดลงข้างเตียง ร้องไห้จนตัวสั่นโยน เสียงร่ำไห้ดังก้องทั่วห้อง น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงลงบนหลังมือของผู้สูงวัย

ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ มือคู่นี้ยังลูบศีรษะเธออย่างอ่อนโยน ยังยิ้มให้เธอเหมือนทุกครั้ง

แต่ตอนนี้...ไม่มีอีกแล้ว

ไม่มีเสียงเรียกชื่อเธอ ไม่มีคำถามว่าเหนื่อยไหม ไม่มีคนคอยห่มผ้าให้เวลาหลับคาโซฟา ไม่มีอีกแล้ว...

ความจริงนั้นทำให้สายซอรู้สึกเหมือนหัวใจถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ เธอก้มหน้าลงซบกับมือของคุณย่า ไหล่เล็กสั่นสะเทือนด้วยแรงสะอื้น

“ซอยังไม่พร้อมเลย...” น้ำตาอุ่น ๆ ไหลอาบแก้มไม่หยุด “ไหนคุณย่าบอกว่าจะให้ซอพาไปเที่ยว ซอยังไม่ได้พาคุณย่าไปเที่ยวเลย”

ไม่มีคำตอบกลับมาจากร่างของหญิงชราที่นอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงหลังใหญ่ มีเพียงความว่างเปล่าที่บีบรัดหัวใจของเธอจนแทบหายใจไม่ออก

สายซอหลับตาลง ภาพในวัยเด็กผุดขึ้นมาทีละภาพ วันที่เธอร้องไห้เพราะถูกเพื่อนล้อ วันที่ป่วยจนต้องนอนโรงพยาบาล วันที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ทุกช่วงเวลาสำคัญของชีวิต ล้วนมีคุณย่าจันทร์อยู่เคียงข้างเสมอ คุณย่าไม่ใช่แค่ผู้มีพระคุณ แต่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวที่มอบความรักให้เธออย่างไม่มีเงื่อนไข

ยิ่งคิด น้ำตาก็ยิ่งไหลริน

“ซอจะอยู่ได้ยังไงคะ...” เสียงสะอื้นดังขึ้นอีกครั้ง น้ำตาก็ยังคงไหลลงอาบสองแก้ม “ต่อไปถ้าซอเหนื่อย ซอจะกอดใคร”

หญิงสาวร้องไห้จนตัวโยน มือยังจับมือของคุณย่าไม่ยอมปล่อยราวกับต้องการยื้อเวลา ยื้อความอบอุ่น ยื้อคนที่รักที่สุดเอาไว้ แม้จะรู้ดีว่าไม่มีทางเป็นไปได้

เวลาผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ สายซอยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น น้ำตายังไม่เหือดแห้งไปจากใบหน้า เธอลูบหลังมือของคุณย่าเบา ๆ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนก้มลงจูบมือที่เคยโอบกอดเธอมาตลอดชีวิต

“หลับให้สบายนะคะ...” เสียงนั้นเบาจนแทบเป็นกระซิบ “ไม่ต้องห่วงซอ ซอจะพยายามเข้มแข็ง แต่คืนนี้ขอให้ซออ่อนแออีกสักคืนเถอะนะคะคุณย่า”

และในห้องที่เต็มไปด้วยความเงียบงันนั้น เสียงร้องไห้ของหญิงสาวยังคงดังแผ่วเบาราวกับหัวใจดวงหนึ่งกำลังแตกสลายไปพร้อมกับการจากลาของคนที่รักที่สุดในชีวิต

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ร้าวสัมพันธ์   5.2 เกินหน้าเกินตา

    อลิสายืนรออยู่ข้างรถหรูของนิล วันนี้เธอไม่ได้ขับรถมาเอง เพราะมีแผนในใจ เธอจะให้นิลไปส่งและมั่นใจอยู่แล้วว่าเขาต้องไปส่งเธอที่คอนโดตลอดสองวันที่ผ่านมา เธอพยายามทำตัวเป็นคนสำคัญอยู่ข้างกายเขาตลอดเวลา ถึงแม้ว่าเราจะเลิกรากันมานานหลายปี แต่ในใจของเธอยังมีนิลอยู่ตลอดต่อให้เขาจะไม่ใส่ใจเธอเหมือนเมื่อก่อนที่คบกันแต่เธอก็ยังเชื่อว่าเขาไม่ได้ตัดใจจากเธอได้ทั้งหมด“นิลจะกลับเลยไหมคะ”“ทำไมเหรอ”“วันนี้อลิสไม่ได้ขับรถมา ว่าจะวานให้นิลไปส่งที่คอนโดหน่อย” หญิงสาวยิ้มหวาน รอคอยคำตอบจากเขาด้วยใบหน้าอิ่มด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจหัวคิ้วของนิลเคลื่อนเข้าหากันเล็กน้อย เขามองอลิสาเพียงเสี้ยววินาที จากนั้นเบือนหน้าเบนสายตาไปยังชายหนุ่มหญิงสาวที่นั่งเคียงไหล่บนศาลาร่างสมส่วนก้าวยาว ๆ ไปที่รถคันหรู รอให้อลิสาขึ้นมานั่งบนรถจากนั้นก็กระชากรถออกไปจากลานจอดของวัดทันที สายซอเบนสายตามอง เธอไม่ตกใจเลยสักนิดที่เห็นนิลพาอดีตคนรักขึ้นรถไปด้วย พวกเขาคงยังมีใจให้กันอยู่ ไม่นานหรอกนะ รอให้เสร็จสิ้นงานของคุณย่าก่อน เธอจะมอบอิสระให้เขาทันทีอลิสายิ้มตลอดทางที่รถขับออกมาจากวัด เธอมั่นใจว่าคืนนี้ เธอกับนิล จะกลับมาเป็นเหมือนเ

  • ร้าวสัมพันธ์   5.2 เกินหน้าเกินตา

    อลิสาที่เฝ้ามองอยู่ตลอดเช่นกันจึงยิ้มออกมาอย่างพอใจ เธอจงใจพูดขึ้นเบา ๆ“ดูเหมือนภรรยานิลก็มีคนดูแลอยู่นะคะ”นิลที่ทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา เขาเพียงนิ่งฟังด้วยไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เดิมที เขาเองก็เป็นคนมาดเยอะอยู่แล้ว อะไรก็ตามที่จะทำให้เขาเสียหน้า เขาไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้น เรื่องของสายซอกับผู้ชายคนนั้นก็เหมือนกัน ถ้าเขาแสดงออก ก็เท่ากับว่าการแต่งงานระหว่างเขากับเธอ มันมีความหมาย“ดูสนิทสนมกันมากด้วยนะคะ” อลิสาหัวเราะน้อย ๆ นิลยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ หญิงสาวจึงลอบยิ้มกับตัวเอง ในสายตาเธอ ความเงียบของเขาคือคำตอบถ้ารัก...คงไม่นิ่งเฉยขนาดนี้ถ้าหวง...คงไม่ปล่อยให้ผู้ชายอีกคนปลอบโยนภรรยาต่อหน้าต่อตายิ่งเห็นนิลไม่แสดงอาการ เธอก็ยิ่งมั่นใจ มั่นใจว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่มีวันยั่งยืน มั่นใจว่าหลังจบงานศพย่าของเขาทุกอย่างจะกลับไปเหมือนเดิมและคนที่เขาเลือกในท้ายที่สุด...จะต้องเป็นเธอภายใต้สีหน้าเรียบเฉยของนิลนั้น สายตาของเขายังคงมองไปยังหญิงสาวอีกฟากของศาลาอยู่เป็นระยะและทุกครั้งที่เห็นเธอยิ้มให้ชายหนุ่มคนนั้นหรือปล่อยให้เขาลูบศีรษะอย่างสนิทสนม บางอย่างในอกก็หนักขึ้นทีละน้อย หนักจนเร

  • ร้าวสัมพันธ์   5.1 เกินหน้าเกินตา

    งานสวดอภิธรรมคืนที่สองเต็มไปด้วยผู้คนมากกว่าคืนแรก ด้วยความที่คุณย่าเป็นที่เคารพรักของหลายคน แขกจึงเดินทางมาร่วมงานอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงเย็น สายซอยังคงทำหน้าที่ทุกอย่างเหมือนเดิมรับแขก ดูแลอาหารว่าง จัดดอกไม้และคอยประสานงานกับทางวัดราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ใบหน้าจะซีดเซียวจนเห็นได้ชัดว่าแทบไม่ได้นอน ป้าแม่บ้านมองแล้วก็อดสงสารไม่ได้“คุณซอไปนั่งพักหน่อยไหมคะ”“ไม่เป็นไรค่ะป้าศรี ซอไม่เหนื่อย” เธอฝืนยิ้มบาง ๆ ก่อนหันไปช่วยจัดเก้าอี้ต่อ ป้าแม่บ้านถอนหายใจเบา ๆ ยิ่งเห็นภาพอีกมุมของศาลา ก็ยิ่งรู้สึกแทนหญิงสาวบริเวณทางเข้าศาลานิลกำลังยืนรับแขกผู้ใหญ่ตามมารยาท แต่คนที่ยืนเคียงข้างเขาอยู่ตลอดเวลากลับไม่ใช่ภรรยาอย่างสายซอ หากเป็นอลิสา หญิงสาวเดินตามนิลไปทุกที่จนคนที่ไม่รู้เรื่องอาจเข้าใจว่าเธอคือคนรักหรือคู่ชีวิตตัวจริงหลายครั้งที่มีแขกมองมาอย่างสงสัย แต่หญิงสาวกลับไม่รู้สึกกระดากอายแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม...ดูเหมือนเธอจะตั้งใจด้วยซ้ำ“นิลเหนื่อยไหมคะ” เธอยื่นแก้วน้ำให้ เขารับมาโดยไม่พูดอะไร “นิลไปนั่งพักก่อนก็ได้ เดี๋ยวอลิสช่วยรับแขกตรงนี้ให้เอง”ชายหนุ่มเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ไ

  • ร้าวสัมพันธ์   4.2 ต้องการหย่า

    เช้าวันถัดมาสายซอตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยชุดเดรสสีดำเรียบ ๆ ก่อนลงมาจากชั้นบน หญิงสาวไม่แม้แต่จะสนใจคนที่นอนร่วมเตียง“คุณซอจะทานอะไรก่อนไหมคะ” แม่บ้านถามด้วยความเป็นห่วง สีหน้าของผู้เป็นนายยังดูอ่อนเพลีย คงเป็นเพราะวุ่นอยู่กับการดูแลเรื่องงานศพของคุณท่าน“ไม่ค่ะ ซอยังไม่หิว”“คุณซอดูแลตัวเองด้วยนะคะ เดี๋ยวล้มป่วยไปอีกคน ป้าเป็นห่วงนะคะ”“ขอบคุณป้าศรีมากเลยค่ะ” สายซอขอบคุณป้าแม่บ้านด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน กระนั้นก็ยังยิ้มให้กับอีกฝ่ายได้ ทั้งที่ภายในใจมีแต่ความทุกข์ใจเธอคิดถึงคุณย่าจันทร์เหลือเกิน“ซอไปก่อนนะคะ ถ้าหิว เดี๋ยวซอหาอะไรกินแถว ๆ วัดได้ค่ะ” ข้าง ๆ วัด มีร้านอาหารตั้งเรียงรายอยู่หลายร้าน เธอไม่ใช่คนถือตัวหรือเรื่องมาก ไม่ว่าจะร้านข้างทางหรือร้านอาหารหรูหรา เธอรับประทานได้หมดเกือบแปดโมงเช้านิลจึงเดินลงมาจากชั้นบน ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาแดงจากการอดนอน ป้าแม่บ้านมองเขาอย่างเงียบ ๆ ไม่กล้าเข้าไปทักทายเหมือนเมื่อก่อน“คุณซอล่ะ” ตื่นมา เขาไม่เห็นสายซอบนเตียง ยังแปลกใจอยู่เหมือนกันว่าหญิงสาวตื่นไปตั้งแต่ตอนไหน เพราะเมื่อคืนกว่าจะเข้านอนก็ดึกมากแล้วแม่บ้า

  • ร้าวสัมพันธ์   3.2 งานศพคุณย่าจันทร์

    นิลที่นั่งอยู่ด้านหลัง สายตาเผลอมองแผ่นหลัง เล็ก ๆ ของสายซออยู่หลายครั้ง เขาเห็นเธอร้องไห้ เห็นเธอพยายามเข้มแข็ง เห็นเธอจัดการทุกอย่างแทนเขาและเป็นครั้งแรกที่เขาเพิ่งตระหนักว่า...ตลอดเวลาที่ผ่านมา คนที่อยู่ข้างคุณย่าจนถึงลมหายใจสุดท้าย ไม่ใช่หลานชายอย่างเขา แต่เป็นผู้หญิงที่เขาเอาแต่ผลักไสมาโดยตลอดต่างหากหลังจากที่เสร็จสิ้นการสวดอภิธรรม แขกบางส่วนทยอยเดินออกจากศาลาเพื่อลากลับ สายซอยังรับหน้าที่ส่งแขกเช่นเดิมด้วยใบหน้าอิดโรย แต่เธอก็ยังฝืนยิ้มและกล่าวขอบคุณแขกทุกคนนิลยืนอยู่เงียบ ๆ บริเวณมุมหนึ่งของงาน สายตามองออกไปยังความมืดนอกวัด ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ เขาแทบไม่ได้พูดกับใคร เพราะยังจมอยู่กับความรู้สึกผิดและความสับสนที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน“นิล...”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นข้างหลัง ชายหนุ่มหันกลับไปมอง แฟนเก่าของเขาเดินเข้ามาพร้อมแก้วน้ำในมือ หญิงสาวส่งมันให้พร้อมรอยยิ้มแสดงความห่วงใย“ดื่มน้ำหน่อยนะ”เขารับมาโดยไม่ได้พูดอะไร เธอมองใบหน้าซูบตอบของเขาแล้วถอนหายใจ“อย่าเศร้าเลยนะคะ คุณย่าไปสบายแล้ว”นิลยังคงเงียบ เขาหลุบมองแก้วน้ำในมือ ในหัวยังวิ่งวุ่นด้วยคำพูดของสายซอ เธอไม่ได้ตำหนิเขาออ

  • ร้าวสัมพันธ์   4.1 ต้องการหย่า

    หลังพิธีสวดอภิธรรมคืนแรกจบลงนิลและสายซอกลับมาถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม คฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยอบอุ่นกลับเงียบเหงาอย่างน่ากลัวไม่มีเสียงคุณย่าเรียกหาใคร ไม่มีเสียงโทรทัศน์จากห้องของท่าน ไม่มีแสงไฟที่เปิดรอเหมือนทุกคืน เหลือเพียงความว่างเปล่าที่แทรกอยู่ในทุกมุมของบ้านทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนอน สายซอก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน น้ำเสียงเรียบจนผิดปกติ“หลังจากจัดการงานคุณย่าเสร็จ...”นิลที่กำลังปลดกระดุมแขนเสื้อหยุดมือเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้หันหน้ามาเผชิญกับหญิงสาว“เราไปหย่ากันนะคะ”ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ นิลยังยืนนิ่ง ไม่ได้หันกลับมา ไม่ได้ถามเหตุผล ไม่ได้คัดค้านและไม่ได้ตอบตกลงเขาเพียงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำราวกับเรื่องที่เธอพูดไม่มีความสำคัญมากพอให้ใส่ใจ เสียงประตูห้องน้ำปิดลง ร่างแบบบางยืนนิ่งอยู่ที่เดิมพลางหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างสมเพชตัวเอง“ก็ดี...อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียเวลามาเถียงกัน”ครึ่งชั่วโมงต่อมา นิลเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่ภายในห้องกลับว่างเปล่า สายซอไม่ได้อยู่ในห้องเขาเหลือบมองไปรอบห้องอยู่ครู่หนึ่งก่อนเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า เปลี่ยนชุดแล้วขึ้นนอนบนเตียงตามปกต

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status