LOGINShare
1.1 จากลาตลอดกาล
publish date:
2026-08-19 11:29:03“คุณนิลจะออกไปจริง ๆ เหรอคะ”
หญิงสาวเอ่ยขึ้นเบา ๆ ขณะที่เขากำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตหน้ากระจกหลังจากที่ถอดชุดเจ้าบ่าวออกแล้วสวมทับด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่
ค่ำคืนนี้...เป็นคืนเข้าหอของเธอกับ ‘นิล’
“ใช่” ชายหนุ่มไม่หันกลับมาเพียงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาคู่คมมองหญิงสาวที่เพิ่งได้สถานะภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายผ่านกระจกบานใหญ่
“แต่คุณย่าไม่ค่อยสบาย วันนี้ลุงหมอบอกว่าอาการไม่ค่อยดีนะคะ” คุณย่าจันทร์ไม่ได้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล แต่ไหว้วานให้เพื่อนที่เป็นหมอมาช่วยดูอาการให้อย่างสม่ำเสมอและยังมีพยาบาลที่จ้างมาดูแลเป็นพิเศษ แม้ว่าเธอกับลุงหมอจะเกลี้ยกล่อมให้คุณย่าย้ายไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น แพทย์จะได้ช่วยรักษาได้อย่างทันท่วงที
ทว่าคุณย่าก็ไม่ยินยอม ยังยืนยันว่าจะอยู่ที่บ้านและถ้าต้องหมดลมหายใจ ก็อยากขอให้ตนเองได้จากโลกใบนี้ไปในบ้านของคุณย่าเอง
มือที่กำลังติดกระดุมหยุดไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา
“เธอเชื่อจริง ๆ เหรอ”
“เชื่ออะไรคะ”
“ก็เรื่องที่ย่าป่วยหนัก”
คำพูดของเขาทำให้ ‘สายซอ’ รู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว นิลมีความคิดแบบนี้ได้อย่างไร คุณย่าจันทร์ เป็นคุณย่าของเขานะ ทำไมเขาถึงได้มีความคิดอคติเช่นนี้ได้
“คุณนิลหมายความว่ายังไง”
ร่างสูงเพรียวหันกลับมา แววตาเต็มไปด้วยความอัดอั้น ใบหน้าฉายชัดถึงความอึดอัดใจ
“ฉันรู้จักย่าดี ย่าทำทุกอย่างได้เพื่อให้ฉันแต่งงานกับเธอ” เป็นย่าเป็นหลานกัน มีหรือจะไม่รู้นิสัยใจคอ
ย่าเอ็นดูสายซอมาก รักหญิงสาวมากกว่าเขาที่เป็นหลานชายแท้ ๆ เสียด้วยซ้ำ ถ้าไม่ติดเรื่องสมบัติของพ่อกับแม่ เขาไม่มีทางยอมแต่งงานกับสายซอแน่ ๆ
“ไม่ใช่นะคะ คุณนิลเข้าใจคุณย่าผิดแล้ว”
เธอพยายามแก้ตัวให้คุณย่าจันทร์ รู้ดีว่าการแต่งงานระหว่างเธอกับเขาเป็นเพราะความต้องการของคุณย่าและนิลเองก็ไม่อยากให้สมบัติของพ่อกับแม่ที่สร้างไว้ให้เขา ต้องตกเป็นของเธอคนเดียว เขาถึงได้จำใจแต่งงานกับเธอ ทั้งที่เขาเองก็ไม่เคยชอบขี้หน้าเธอเลย
“เลิกโกหกแทนย่าสักทีเถอะ” เขาสะบัดหน้าพลางถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงด้วยความรำคาญใจ
เขาไม่ได้หัวอ่อนเหมือนสายซอ ที่ย่าบอกให้ทำอะไรก็ทำตามคำสั่งทุกอย่างโดยไม่มีอิดออด
ชายหนุ่มหยิบนาฬิกาเรือนหรูมาใส่ หยิบกระเป๋าสตางค์ใบเล็กพร้อมด้วยกุญแจรถ พร้อมที่จะก้าวเดินออกจากห้อง ทว่า ผู้เป็นเจ้าสาวที่กำลังจะถูกทิ้งให้นอนเฝ้าห้องหอเพียงลำพังรีบเดินเข้าไปขวางหน้าประตู
“ซอไม่ได้โกหก คุณย่าดูเหนื่อยมากจริง ๆ วันนี้ยังเรียกหาคุณนิลหลายครั้ง”
“หลบ” เขาสั่งเสียงห้วน สองตาจ้องหน้าเธออย่างเอาเรื่อง กล้าดีอย่างไรมาขวางทางเขา ให้แต่ง เขาก็แต่งให้แล้ว ยังจะต้องการอะไรจากเขาอีก
หรือสายซออยากให้เขาทำหน้าที่สามี?
“อย่าไปเลยนะคะ อยู่บ้านก่อน เผื่อคุณย่าเรียกหาคุณนิลอีก” เธอไม่ได้สนใจว่าเขาจะออกไปไหน เธอกลัวแค่ ถ้าคุณย่าเรียกหา เขาไม่อยู่และกลัวว่า...มันอาจเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของคุณย่าจันทร์กับนิล
“ฉันบอกให้หลบ!” เขาสะบัดแขนของหญิงสาวจนเธอเซถอยพร้อมตะคอกใส่อย่างไม่ไว้หน้า “ถ้าจะเล่นละคร ก็เล่นกันไปสองคน อย่าสะเออะมายุ่งกับฉันอีก!”
พอผลักเธอให้พ้นทางได้ เขาก็กระชากประตูเปิดแล้วกระแทกปิดเสียงดังลั่นทั้งชั้น
สายซอยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น น้ำตาค่อย ๆ ไหลลงมา เธอหันกลับไปมองทางเดินที่ทอดไปยังห้องของคุณย่า
เธอเกลียด เธอโกรธนิลนัก
เขาเป็นถึงหลานชายของคุณย่า รู้ว่าท่านป่วย แต่ก็ยังใจร้ายใจดำกับผู้มีพระคุณของเขาได้ ชาตินี้ทั้งชาติ เธอจะไม่มีวันรักผู้ชายคนนี้ เธอให้ทั้งชีวิตต้องถูกผูกอยู่ติดกับเขา เขาก็จะไม่มีวันได้ครอบครองหัวใจของเธอ
Latest chapter
ร้าวสัมพันธ์ 5.2 เกินหน้าเกินตา
อลิสายืนรออยู่ข้างรถหรูของนิล วันนี้เธอไม่ได้ขับรถมาเอง เพราะมีแผนในใจ เธอจะให้นิลไปส่งและมั่นใจอยู่แล้วว่าเขาต้องไปส่งเธอที่คอนโดตลอดสองวันที่ผ่านมา เธอพยายามทำตัวเป็นคนสำคัญอยู่ข้างกายเขาตลอดเวลา ถึงแม้ว่าเราจะเลิกรากันมานานหลายปี แต่ในใจของเธอยังมีนิลอยู่ตลอดต่อให้เขาจะไม่ใส่ใจเธอเหมือนเมื่อก่อนที่คบกันแต่เธอก็ยังเชื่อว่าเขาไม่ได้ตัดใจจากเธอได้ทั้งหมด“นิลจะกลับเลยไหมคะ”“ทำไมเหรอ”“วันนี้อลิสไม่ได้ขับรถมา ว่าจะวานให้นิลไปส่งที่คอนโดหน่อย” หญิงสาวยิ้มหวาน รอคอยคำตอบจากเขาด้วยใบหน้าอิ่มด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจหัวคิ้วของนิลเคลื่อนเข้าหากันเล็กน้อย เขามองอลิสาเพียงเสี้ยววินาที จากนั้นเบือนหน้าเบนสายตาไปยังชายหนุ่มหญิงสาวที่นั่งเคียงไหล่บนศาลาร่างสมส่วนก้าวยาว ๆ ไปที่รถคันหรู รอให้อลิสาขึ้นมานั่งบนรถจากนั้นก็กระชากรถออกไปจากลานจอดของวัดทันที สายซอเบนสายตามอง เธอไม่ตกใจเลยสักนิดที่เห็นนิลพาอดีตคนรักขึ้นรถไปด้วย พวกเขาคงยังมีใจให้กันอยู่ ไม่นานหรอกนะ รอให้เสร็จสิ้นงานของคุณย่าก่อน เธอจะมอบอิสระให้เขาทันทีอลิสายิ้มตลอดทางที่รถขับออกมาจากวัด เธอมั่นใจว่าคืนนี้ เธอกับนิล จะกลับมาเป็นเหมือนเ
ร้าวสัมพันธ์ 5.2 เกินหน้าเกินตา
อลิสาที่เฝ้ามองอยู่ตลอดเช่นกันจึงยิ้มออกมาอย่างพอใจ เธอจงใจพูดขึ้นเบา ๆ“ดูเหมือนภรรยานิลก็มีคนดูแลอยู่นะคะ”นิลที่ทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา เขาเพียงนิ่งฟังด้วยไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา เดิมที เขาเองก็เป็นคนมาดเยอะอยู่แล้ว อะไรก็ตามที่จะทำให้เขาเสียหน้า เขาไม่มีทางปล่อยให้มันเกิดขึ้น เรื่องของสายซอกับผู้ชายคนนั้นก็เหมือนกัน ถ้าเขาแสดงออก ก็เท่ากับว่าการแต่งงานระหว่างเขากับเธอ มันมีความหมาย“ดูสนิทสนมกันมากด้วยนะคะ” อลิสาหัวเราะน้อย ๆ นิลยังคงไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ หญิงสาวจึงลอบยิ้มกับตัวเอง ในสายตาเธอ ความเงียบของเขาคือคำตอบถ้ารัก...คงไม่นิ่งเฉยขนาดนี้ถ้าหวง...คงไม่ปล่อยให้ผู้ชายอีกคนปลอบโยนภรรยาต่อหน้าต่อตายิ่งเห็นนิลไม่แสดงอาการ เธอก็ยิ่งมั่นใจ มั่นใจว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่มีวันยั่งยืน มั่นใจว่าหลังจบงานศพย่าของเขาทุกอย่างจะกลับไปเหมือนเดิมและคนที่เขาเลือกในท้ายที่สุด...จะต้องเป็นเธอภายใต้สีหน้าเรียบเฉยของนิลนั้น สายตาของเขายังคงมองไปยังหญิงสาวอีกฟากของศาลาอยู่เป็นระยะและทุกครั้งที่เห็นเธอยิ้มให้ชายหนุ่มคนนั้นหรือปล่อยให้เขาลูบศีรษะอย่างสนิทสนม บางอย่างในอกก็หนักขึ้นทีละน้อย หนักจนเร
ร้าวสัมพันธ์ 5.1 เกินหน้าเกินตา
งานสวดอภิธรรมคืนที่สองเต็มไปด้วยผู้คนมากกว่าคืนแรก ด้วยความที่คุณย่าเป็นที่เคารพรักของหลายคน แขกจึงเดินทางมาร่วมงานอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงเย็น สายซอยังคงทำหน้าที่ทุกอย่างเหมือนเดิมรับแขก ดูแลอาหารว่าง จัดดอกไม้และคอยประสานงานกับทางวัดราวกับไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ใบหน้าจะซีดเซียวจนเห็นได้ชัดว่าแทบไม่ได้นอน ป้าแม่บ้านมองแล้วก็อดสงสารไม่ได้“คุณซอไปนั่งพักหน่อยไหมคะ”“ไม่เป็นไรค่ะป้าศรี ซอไม่เหนื่อย” เธอฝืนยิ้มบาง ๆ ก่อนหันไปช่วยจัดเก้าอี้ต่อ ป้าแม่บ้านถอนหายใจเบา ๆ ยิ่งเห็นภาพอีกมุมของศาลา ก็ยิ่งรู้สึกแทนหญิงสาวบริเวณทางเข้าศาลานิลกำลังยืนรับแขกผู้ใหญ่ตามมารยาท แต่คนที่ยืนเคียงข้างเขาอยู่ตลอดเวลากลับไม่ใช่ภรรยาอย่างสายซอ หากเป็นอลิสา หญิงสาวเดินตามนิลไปทุกที่จนคนที่ไม่รู้เรื่องอาจเข้าใจว่าเธอคือคนรักหรือคู่ชีวิตตัวจริงหลายครั้งที่มีแขกมองมาอย่างสงสัย แต่หญิงสาวกลับไม่รู้สึกกระดากอายแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม...ดูเหมือนเธอจะตั้งใจด้วยซ้ำ“นิลเหนื่อยไหมคะ” เธอยื่นแก้วน้ำให้ เขารับมาโดยไม่พูดอะไร “นิลไปนั่งพักก่อนก็ได้ เดี๋ยวอลิสช่วยรับแขกตรงนี้ให้เอง”ชายหนุ่มเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ไ
ร้าวสัมพันธ์ 4.2 ต้องการหย่า
เช้าวันถัดมาสายซอตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยชุดเดรสสีดำเรียบ ๆ ก่อนลงมาจากชั้นบน หญิงสาวไม่แม้แต่จะสนใจคนที่นอนร่วมเตียง“คุณซอจะทานอะไรก่อนไหมคะ” แม่บ้านถามด้วยความเป็นห่วง สีหน้าของผู้เป็นนายยังดูอ่อนเพลีย คงเป็นเพราะวุ่นอยู่กับการดูแลเรื่องงานศพของคุณท่าน“ไม่ค่ะ ซอยังไม่หิว”“คุณซอดูแลตัวเองด้วยนะคะ เดี๋ยวล้มป่วยไปอีกคน ป้าเป็นห่วงนะคะ”“ขอบคุณป้าศรีมากเลยค่ะ” สายซอขอบคุณป้าแม่บ้านด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน กระนั้นก็ยังยิ้มให้กับอีกฝ่ายได้ ทั้งที่ภายในใจมีแต่ความทุกข์ใจเธอคิดถึงคุณย่าจันทร์เหลือเกิน“ซอไปก่อนนะคะ ถ้าหิว เดี๋ยวซอหาอะไรกินแถว ๆ วัดได้ค่ะ” ข้าง ๆ วัด มีร้านอาหารตั้งเรียงรายอยู่หลายร้าน เธอไม่ใช่คนถือตัวหรือเรื่องมาก ไม่ว่าจะร้านข้างทางหรือร้านอาหารหรูหรา เธอรับประทานได้หมดเกือบแปดโมงเช้านิลจึงเดินลงมาจากชั้นบน ใบหน้าซูบตอบ ดวงตาแดงจากการอดนอน ป้าแม่บ้านมองเขาอย่างเงียบ ๆ ไม่กล้าเข้าไปทักทายเหมือนเมื่อก่อน“คุณซอล่ะ” ตื่นมา เขาไม่เห็นสายซอบนเตียง ยังแปลกใจอยู่เหมือนกันว่าหญิงสาวตื่นไปตั้งแต่ตอนไหน เพราะเมื่อคืนกว่าจะเข้านอนก็ดึกมากแล้วแม่บ้า
ร้าวสัมพันธ์ 3.2 งานศพคุณย่าจันทร์
นิลที่นั่งอยู่ด้านหลัง สายตาเผลอมองแผ่นหลัง เล็ก ๆ ของสายซออยู่หลายครั้ง เขาเห็นเธอร้องไห้ เห็นเธอพยายามเข้มแข็ง เห็นเธอจัดการทุกอย่างแทนเขาและเป็นครั้งแรกที่เขาเพิ่งตระหนักว่า...ตลอดเวลาที่ผ่านมา คนที่อยู่ข้างคุณย่าจนถึงลมหายใจสุดท้าย ไม่ใช่หลานชายอย่างเขา แต่เป็นผู้หญิงที่เขาเอาแต่ผลักไสมาโดยตลอดต่างหากหลังจากที่เสร็จสิ้นการสวดอภิธรรม แขกบางส่วนทยอยเดินออกจากศาลาเพื่อลากลับ สายซอยังรับหน้าที่ส่งแขกเช่นเดิมด้วยใบหน้าอิดโรย แต่เธอก็ยังฝืนยิ้มและกล่าวขอบคุณแขกทุกคนนิลยืนอยู่เงียบ ๆ บริเวณมุมหนึ่งของงาน สายตามองออกไปยังความมืดนอกวัด ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ เขาแทบไม่ได้พูดกับใคร เพราะยังจมอยู่กับความรู้สึกผิดและความสับสนที่ถาโถมเข้ามาพร้อมกัน“นิล...”เสียงคุ้นเคยดังขึ้นข้างหลัง ชายหนุ่มหันกลับไปมอง แฟนเก่าของเขาเดินเข้ามาพร้อมแก้วน้ำในมือ หญิงสาวส่งมันให้พร้อมรอยยิ้มแสดงความห่วงใย“ดื่มน้ำหน่อยนะ”เขารับมาโดยไม่ได้พูดอะไร เธอมองใบหน้าซูบตอบของเขาแล้วถอนหายใจ“อย่าเศร้าเลยนะคะ คุณย่าไปสบายแล้ว”นิลยังคงเงียบ เขาหลุบมองแก้วน้ำในมือ ในหัวยังวิ่งวุ่นด้วยคำพูดของสายซอ เธอไม่ได้ตำหนิเขาออ
ร้าวสัมพันธ์ 4.1 ต้องการหย่า
หลังพิธีสวดอภิธรรมคืนแรกจบลงนิลและสายซอกลับมาถึงบ้านเกือบสี่ทุ่ม คฤหาสน์หลังใหญ่ที่เคยอบอุ่นกลับเงียบเหงาอย่างน่ากลัวไม่มีเสียงคุณย่าเรียกหาใคร ไม่มีเสียงโทรทัศน์จากห้องของท่าน ไม่มีแสงไฟที่เปิดรอเหมือนทุกคืน เหลือเพียงความว่างเปล่าที่แทรกอยู่ในทุกมุมของบ้านทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องนอน สายซอก็เป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน น้ำเสียงเรียบจนผิดปกติ“หลังจากจัดการงานคุณย่าเสร็จ...”นิลที่กำลังปลดกระดุมแขนเสื้อหยุดมือเล็กน้อย แต่เขาไม่ได้หันหน้ามาเผชิญกับหญิงสาว“เราไปหย่ากันนะคะ”ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ นิลยังยืนนิ่ง ไม่ได้หันกลับมา ไม่ได้ถามเหตุผล ไม่ได้คัดค้านและไม่ได้ตอบตกลงเขาเพียงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเดินเข้าไปในห้องน้ำราวกับเรื่องที่เธอพูดไม่มีความสำคัญมากพอให้ใส่ใจ เสียงประตูห้องน้ำปิดลง ร่างแบบบางยืนนิ่งอยู่ที่เดิมพลางหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างสมเพชตัวเอง“ก็ดี...อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียเวลามาเถียงกัน”ครึ่งชั่วโมงต่อมา นิลเดินออกมาจากห้องน้ำ แต่ภายในห้องกลับว่างเปล่า สายซอไม่ได้อยู่ในห้องเขาเหลือบมองไปรอบห้องอยู่ครู่หนึ่งก่อนเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า เปลี่ยนชุดแล้วขึ้นนอนบนเตียงตามปกต
You may also like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.6K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน99.1K viewsรอยร้าวรัก
Sitha72.6K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.4K viewsรักลับๆกับคุณอาข้างบ้าน 18+
มนต์ศิขริน90 viewsภรรยาในอุดมคติ
ไอส์'ลิต132 viewsกับดักรักทายาทมาเฟีย
อัญธิญาน์191 viewsภารกิจพิชิตใจเพื่อน(เกย์)
Selena70 views
