EP.8 ถึงเวลาชำระแค้น

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ถึงเวลาชำระแค้น

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

ห้าวันต่อมา…

ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา หกพี่น้องทำหน้าที่พี่ชายได้อย่างสมบูรณ์แบบ พวกเขาคอยดูแล ถามไถ่ และช่วยเหลือเอริในทุกเรื่อง ประหนึ่งว่าเธอเป็นเจ้าหญิง

จนเด็กสาวเริ่มลดกำแพงลงทีละน้อย และคิดว่าตัวเองกลายเป็นน้องสาวคนโปรดของพี่ๆ ไปแล้ว

แม้แต่คนที่เธอกลัวที่สุดอย่างเจโร เวลานี้ก็กลายเป็นคนที่เธอพึ่งพาได้มากที่สุดคนหนึ่ง

และคืนนี้ก็มาถึง วันที่ท่านณวิน มิรา และเอริ ต้องเดินทางไปอิตาลี แม้เอริจะลังเลอยู่หลายวัน ทั้งเรื่องเรียน ทั้งเรื่องปังปังที่ไม่สามารถพาไปด้วยได้

แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจไป เพราะแม่ของเธอเองก็ไม่อยากห่างลูกสาวเช่นกัน

สนามบินสุวรรณภูมิ เวลาสามทุ่ม

“พวกแกจะตามมาส่งทำไม” ท่านณวินมองโซลกับเซียร์ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“ผมอยากมาส่งพ่อไม่ได้เหรอครับ จริง ๆ ผมก็อยากไปอิตาลีด้วยเหมือนกันนะ” โซลที่ไม่เคยเข้าหาพ่อ ไม่อ่อนโยนกับใคร ทำตัวแปลกจนท่านณวินขมวดคิ้วมอง

เซียร์ยิ้มตาม “ไม่ได้ไปด้วย อย่างน้อยขอมาส่งก็ยังดีครับ” เขาหันมามองเอริ “เที่ยวเผื่อเฮียด้วยนะ”

“ได้ค่ะ” เอริยิ้มตอบ

แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังเช็กอิน หัวใจของโซลและเซียร์กลับเต้นแรงไม่ต่างกัน เพราะพวกเขากำลังรอผลของแผนที่วางไว้

“ขออภัยค่ะ” พนักงานสายการบินเงยหน้าขึ้น “ที่นั่งของคุณเอริญาถูกจองซ้ำค่ะ”

เอริชะงัก “คะ?”

มิรารีบเดินเข้ามา “หมายความว่ายังไงคะ”

“ระบบการจองน่าจะขัดข้อง เป็นความผิดของสายการบินเอง ต้องขอโทษด้วยนะคะ” พนักงานโค้งศีรษะรับความผิด 

“งั้น เปลี่ยนเป็นที่นั่งอื่นให้ได้ไหมคะ”

“เอ่อ ขอโทษด้วยค่ะ ไฟล์บินเที่ยวนี้เต็มแล้ว มีไฟล์บินว่างอีกทีตอนเจ็ดโมงเช้า แต่เหลือเพียงหนึ่งที่นั่งค่ะ”

“…” เอริและมิราหน้าเสีย เพราะแผนที่วางไว้ผิดพลาดตั้งแต่เริ่ม

บรรยากาศเงียบลงทันที เซียร์จึงพูดขึ้นตามแผน “พ่อพาคุณมิราไปก่อนก็ได้นี่ครับ เดี๋ยวให้น้องตามไปตอนเช้าก็ได้”

มิราขมวดคิ้ว “ไม่ได้นะคะ เอริไม่เคยเดินทางคนเดียว ฉันเป็นห่วงลูก”

ท่านณวินนิ่งคิด “งั้นเราใช้เครื่องบินส่วนตัวดีไหม”

“พ่อครับ!” โซลเผลอขึ้นเสียง ก่อนรีบปรับสีหน้า “บินไปอิตาลีเลยนะครับ ค่าใช้จ่ายคงหลายล้าน”

เซียร์พยักหน้า “มันฟุ่มเฟือยเกินไปนะครับ”

ท่านณวินเงียบคิด แม้จะรวยเป็นหมื่นล้าน เขาก็ไม่ใช่คนใช้เงินเกินความจำเป็น จึงรอฟังคำตอบจากมิราและเอริ

“จริงอย่างที่เฮียว่านะคะ ถ้าแพงขนาดนั้น แม่กับคุณลุงไปก่อนได้เลยค่ะ เดี๋ยวเจ็ดโมงเช้าหนูตามไปก็ได้…”

เอริไม่อยากให้ท่านณวินเสียเงินจำนวนมากขนาดนั้น เพียงเพราะความผิดพลาดของสายการบิน เธอจึงตกลงที่จะตามไปทีหลัง

“เดี๋ยวผมมาส่งเอง” โซลรีบอาสา

เซียร์หัวเราะเบา ๆ “เฮียจะตื่นหรือเปล่าก่อนเถอะ ฮ่าฮ่า”

“ไอเซียร์” ถลึงตาดุน้องชาย

“ให้ฉันฝากความหวังไว้ที่แก น้องคงตกเครื่องพอดี”

“พ่อครับ”

เอริยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นพี่ชายหยอกล้อกัน ไม่เว้นแม้แต่ท่านณวิน บรรยากาศตรึงเครียดเริ่มดีขึ้น เอริหันไปหาผู้เป็นแม่

“แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ”

“ไปเองได้แน่นะลูก?”

“ได้ค่ะ”

มิราคิดหนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปากขอให้ท่านณวินใช้เครื่องบิลส่วนตัว ได้แต่จับมือลูกสาวแน่น “ถ้างั้น ถึงแล้วรีบโทรหาแม่นะ”

“ค่ะ”

“ก่อนขึ้นเครื่องก็บอกแม่ด้วย กลับถึงบ้านแล้วก็รีบเข้านอนนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสาย” 

“เข้าใจแล้วค่ะ” เธอยิ้มอย่างอ่อนโยน

โซลมองภาพนั้นอยู่เงียบ ๆ ก่อนรอยยิ้มจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น ในที่สุด คืนนี้ก็มาถึงเสียที วันที่พวกเขาไม่ต้องปิดบังตัวตน

*****

คฤหาสน์เกริกเมธากุล

เวลาสี่ทุ่ม เอริเดินกลับเข้าบ้านพร้อมโซลและเซียร์ สองหนุ่มมีท่าทางอารมณ์ดีผิดปกติ หยอกล้อกันตลอดทางขับรถกลับบ้าน

เมื่อก้าวเข้ามาภายในโถงใหญ่ เธอก็ต้องชะงัก เพราะพี่ ๆ ที่เหลือกำลังยืนรออยู่ครบทุกคน

“เรียบร้อยไหม” คริสถามสองหนุ่ม

“ตอนนี้เครื่องคงขึ้นแล้วครับ” โซลตอบ

เอริมองทุกคนสลับกัน ดวงตาไร้เดียวสา “พวกเฮียยังไม่นอนอีกเหรอคะ”

วีนัสตอบเสียงเรียบ “คืนนี้พวกเรามีปาร์ตี้ จะรีบนอนได้ไง”

“ปาร์ตี้เหรอคะ?”

“ใช่ ฉลองที่พ่อพาคุณมิราไปเที่ยวไง” เจโรพูด

คำพูดนั้นทำให้เด็กสาวรู้สึกแปลก ๆ สายตาของทั้งหกคนที่มองมา ทำให้เธอเริ่มไม่สบายใจโดยไม่ทราบสาเหตุ

“งั้นหนูขอตัวขึ้นไปนอนก่อนนะคะ”

“เดี๋ยว อยู่ด้วยกันก่อนสิ” เจโรไม่พูดเปล่า ยืนขวางหน้าเอริไว้

คลาวด์ได้แต่ยืนนิ่งดูสถานการณ์ทั้งหมด เขารู้ว่าคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับน้องสาว แต่ก็ไม่กล้าออกตัวช่วย

“แต่ พรุ่งนี้หนูต้องตื่นเช้านะคะ”

เซียร์ยิ้ม “ก็อยู่แค่แป๊บเดียว ง่วงเมื่อไหร่ค่อยขึ้นไปนอนก็ได้”

โซลเดินมาข้าง ๆ กระซิบข้างหูเบาๆ “ไปดูเลานจ์ของพวกเฮียหน่อยไหม มีอะไรให้เล่นเยอะเลย”

เจโรเดินเข้ามากอดเอวน้องสาวพาเดินนำทาง สุดท้ายเอริก็ยอมเดินตาม เพราะไม่กล้าขัดใจพี่ชายทุกคน

*****

เลานจ์ส่วนตัวของหกพี่น้อง

นี่เป็นครั้งแรกที่เอริได้เข้ามาในห้องนี้ ห้องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยโซฟา โต๊ะบาร์ เครื่องเล่นเกม และมุมพักผ่อนหลายมุม

สถานที่ส่วนตัวของทั้งหกหนุ่ม ไม่ค่อยให้ใครเข้ามา หากไม่ได้รับอนุญาต เหมือนกับสาวๆ พริตตี้ทั้งห้าคนในคืนนี้

พวกเธอนั่งประจำมุม รอชงเหล้าเอ็นเตอร์เทนลูกค้าสายเปย์ มีแต่คริสคนเดียวที่ไม่มีสาวนั่งอยู่ข้างกาย

เด็กสาวมองไปรอบ ๆ อย่างประหม่า เพราะเจอคนแปลกหน้าอยู่เต็มห้องไปหมด แถมยังแต่งตัวโชว์เนื้อนังขาวเนียน

“เหมือนที่นั่งจะไม่พอนะ” เซียร์หัวเราะเบา ๆ

คริสที่นั่งอยู่กึ่งกลางของโซฟาตัวใหญ่ เงยหน้าขึ้นเรียกหาน้องสาว “เอริ มานี่”

ทุกสายตาหันมาที่เธอพร้อมกัน เอริจำนนเดินเข้าไปอย่างลังเล แต่เมื่อมองหาที่ว่าง กลับไม่เหลือที่ให้นั่ง

“เอ่อ…”

คริสจ้องเธอ “ทำไม”

“มันไม่มีที่นั่งค่ะ”

หมับ! คนตัวสูงรวบเจ้าของเอวบางดึงลงมานั่งที่ตักตน เป็นการแก้ปัญหาที่เอริไม่ทันตั้งตัว

หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ บรรยากาศภายในห้องทำให้เธอรู้สึกกดดันแทบหายใจไม่ออก

“เอ่อ เฮียคะ” เอริเม้มริมฝีปากประหม่า

“ทำไม รังเกียจฉันเหรอ”

“แต่ว่ามัน…” เอริได้แต่คิดอยู่ในใจว่ามันไม่เหมาะสม แต่ก็ไม่กล้าพูด เพราะกลัวคำตอบของเธอไม่ถูกใจพี่ชาย

“จะนั่งบนตักฉัน หรือจะลงไปนั่งที่พื้น?” สายตาคมเฉียบทำสาวน้อยหนักอึ้งไปทั้งตัว เธอได้แต่เงียบไม่มีคำพูดใดตอบกลับ

ได้แต่ตั้งคำถามว่าเพราะอะไร ทำไม พี่ชายที่เคยเป็นเหมือนที่ปลอยภัย เวลานี้กลับดูอันตราย

(ค่ำคืนที่หนุ่มๆ เฝ้ารอ ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว)

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿