EP.7 การแสดงเสมือนจริง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : การแสดงเสมือนจริง

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

“เอริ!” เจโรรีบวิ่งเข้าไปหาเด็กสาวทันที “เป็นอะไรหรือเปล่า!”

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง แต่ลึกลงไปในใจ กลับมีความรู้สึกอีกแบบที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้

เมื่อเห็นเอริอยู่ในสภาพหวาดกลัวแบบนั้น เขาเกือบจะยิ้มออกมาด้วยซ้ำ

“พี่เจโร…” น้ำตาของเอริไหลลงมา

เจโรมองผู้หญิงทั้งสามคนด้วยสายตาแข็งกร้าว “พวกเธอทำบ้าอะไรกับน้องฉัน!!”

(ทำดีมากเด็กๆ เดี๋ยวเฮียให้ค่าขนมอย่างงาม) ความนึกคิดภายในใจ สวนทางกับการกระทำที่แสดงออก

หญิงสาวทั้งสามมองหน้ากัน “พวกเราเข้าใจผิดค่ะ คิดว่าเธอแอบอ้างว่าเป็นน้องพี่เจโร”

อีกคนรีบพูดเสริม “พอรู้เรื่องของแม่เธอ พวกเราก็เลย…”

“ฉันเคยขอให้พวกเธอทำแบบนี้หรือไง!” เสียงของเจโรดังขึ้น ทั้งสามคนสะดุ้ง “อย่ามายุ่งกับน้องฉันอีก”

“ขอโทษค่ะ” พวกเธอก้มหน้าก่อนรีบเดินออกจากห้องน้ำไป ไม่ใช่เพราะกลัวเจโร แต่เพราะหน้าที่ของพวกเธอจบลงเท่านี้

เจโรหันกลับมามองเอริ เด็กสาวกำลังกอดตัวเองแน่น ดวงตาแดงก่ำเพราะร้องไห้

“เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

“ฮึก…พวกเขาถ่ายคลิปไว้ค่ะ” เสียงของเธอสั่น

เจโรย่อตัวลงเล็กน้อย “ไม่ต้องกลัวนะ เรื่องนั้นเฮียจะจัดการเอง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

เอริพยักหน้า ตั้งแต่วินาทีที่เจโรเปิดประตูเข้ามา เขากลายเป็นเหมือนที่พึ่งเดียวของเธอ

ทั้งที่ความจริงแล้ว…คนที่เธอคิดว่าปลอดภัยที่สุด คือคนที่อันตรายที่สุด เพราะเขาเป็นคนบงการ ให้สามสาวมาหาเรื่อง และทำสิ่งชั่วร้ายนั้นกับเธอ

*****

คฤหาสน์เกริกเมธากุล

ระหว่างทางกลับบ้าน เอรินั่งเงียบมาตลอด สีหน้าซีดเซียวและดวงตาที่บวมแดง ทำให้เจโรรู้ว่าเหตุการณ์วันนี้ส่งผลกับเธอมากแค่ไหน ซึ่งเขาพอใจมากที่เป็นเช่นนั้น

“เรื่องวันนี้…” เขาเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน “เฮียว่าอย่าเพิ่งบอกคุณน้าเลย”

“…” เอริหันมอง

“ถ้าเธอรู้ เธอต้องเป็นห่วงมากแน่ ๆ” เขาเว้นจังหวะ “มาเรียนวันแรกก็เกิดเรื่องสะแล้ว แถมเรื่องยังเกิดขึ้นจากเฮียอีก ถ้ารู้เรื่อง เธอคงเกลียดเฮียมากกว่าเดิม”

เด็กสาวก้มหน้าลง เธอไม่เคยปิดบังอะไรแม่มาก่อน จึงคิดหนักหากต้องปิดเรื่องนี้เป็นความลับ

“เฮียไม่อยากให้คนในบ้านทะเลาะกัน เพราะเรื่องเข้าใจผิดอีก” น้ำเสียงของเขาดูจริงใจเสียจนเอริลังเล สุดท้ายเธอก็พยักหน้า

“เข้าใจแล้วค่ะ” เธอยิ้มบางๆ “หนูจะไม่บอกแม่ ขอบคุณนะคะที่ช่วยหนูไว้”

เจโรมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มบางๆ ตอบกลับ “ไม่เป็นไร ก็เราเป็นพี่น้องกันหนิ”

วันนี้เจโรได้ใจน้องสาวไปเต็มๆ เพราะวันนี้เขากลายเป็นฮีโร่คอยตามปกป้องดูแลเธอทั้งวัน ภาพลักษณ์ของเขาในสายตาเอริเปลี่ยนไป

*****

เย็นวันนี้ เอริไม่ได้ลงมาทานข้าวเย็นกับครอบครัว เพราะเธอรู้สึกเหมือนจะมีไข้ จะมีก็แต่สี่หนุ่ม คริส คลาวด์ เจโร โซล ที่ลงมาทานข้าวกัน ขาดแค่วีนัสที่ตอนนี้ขลุกตัวอยู่ในห้อง และเซียร์ ที่ยังไม่กลับจากที่ทำงาน

มิราถอนหายใจเบา ๆ “สงสัยเด็กปีหนึ่งจะเรียนหนักนะคะ กลับมาก็รีบอาบน้ำแล้วเข้านอนเลย”

“น้องบอกว่าวันนี้เรียนเยอะครับ” เจโรเป็นคนตอบแทน มิราเมินหน้าหนีไม่อยากคุยด้วย

ระหว่างนั้นคลาวด์ยื่นซองเอกสารให้พ่อ “นี่ครับพ่อ”

“อะไร”

“ตั๋วไปอิตาลีครับ”

ท่านณวินเลิกคิ้ว “อิตาลี?”

“ผมคิดว่าพ่อควรพาคุณมิราไปพักผ่อนบ้าง” คลาวด์ยิ้ม “ไม่ต้องห่วงเรื่องบริษัทนะครับ ผมกับเฮียจะช่วยกันดูแลในช่วงที่พ่อไม่อยู่เอง”

“คุณว่าไง?”

มิรามองตั๋วเครื่องบินสองใบในมือของท่านณวิน “แล้วเอริล่ะคะ?”

“คือ น้องเพิ่งเปิดเทอม ผมเลยยังไม่ได้จองตั๋วให้” คลาวด์ตอบอย่างใจเย็น

มิรานิ่งคิด “แต่ฉันไม่อยากทิ้งลูกไว้คนเดียว”

สี่หนุ่มสบตากันเงียบ ๆ ดูเหมือนแผนของพวกเขาจะเริ่มมีปัญหา แต่นั้นก็ไม่ได้อยู่นอกเหนือการคาดหมาย และหนุ่มๆ ก็เตรียมการรับมือไว้แล้ว

“ถ้าน้องอยากไปด้วย ผมจะจัดการให้ครับ ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้น” คริสพูดสั้นๆ แต่ทำมิราพอใจ

*****

เลานจ์ส่วนตัวของหกหนุ่ม

เวลาสามทุ่ม ทั้งหกคนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อคุยเรื่องไฮไลท์ของวันนี้

“เฮียเห็นคลิปหรือยัง” เจโรถาม เพราะกลัวว่าพี่ชายจะยุ่งอยู่กับงานที่บริษัท จนพลาดเรื่องสนุก

คริสพยักหน้า “เห็นแล้ว”

“ผิวดีอย่างกับลูกคุณหนูเลยว่าไหม ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า”

“นั่นสิ แม่มันคงเลี้ยงมาดี” โซลพูด ตายังคงจองมองคลิปในมือถือ “ดูนี่สิไอวีนัส น้องสาวเราซ่อนรูปเนอะว่าไหม ใต้กระโปรงก็เนียนสุดๆ ฮ่าฮ่า” คนหมกมุ่นอดไม่ได้ที่จะพูดเรื่องที่อยู่ในหัว

วีนัสนั่งกอดอก พยักหน้าตอบกลับเบาๆ “ครับ”

คลาวด์นั่งเงียบ เขาเห็นคลิปแล้วเช่นกัน แต่สิ่งที่อยู่ในหัวกลับไม่ใช่ความสะใจ เขาจำได้เพียงสีหน้าหวาดกลัวของเอริ

“เฮียจะเอายังไงต่อครับ” คลาวด์ถาม

คริสวางแก้วลงบนโต๊ะ “เดินหน้าต่อ” เขาตอบสั้น ๆ

ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ต่างก็เห็นด้วยกับคำของคริส ยกเว้นคลาวด์ ที่รู้สึกว่าหัวใจตัวเองเริ่มสับสน เขาไม่รู้ว่าจะเดินหน้าต่ออย่างที่พี่ชายสั่งได้หรือเปล่า

*****

ห้องนอนเอริ

สี่ทุ่มกว่า เอริสะดุ้งตื่นเพราะรู้สึกไม่สบายตัว แต่ทันทีที่ลืมตา เธอก็ต้องตกใจ

“ปังปัง!”

แมวสีส้มกำลังนอนอยู่บนเตียง มันดูสดใสขึ้นมาก

เมี้ยว~

เด็กสาวรีบอุ้มมันขึ้นมากอด “หายแล้วเหรอ”

เมื่อหันไปมองโต๊ะหัวเตียง เธอก็พบข้าวต้ม ยา และกระดาษโน้ตหนึ่งใบ

(เฮียพาปังปังกลับมาส่งแล้วนะ อาการไม่น่าห่วงแล้ว ส่วนเรื่องที่มหาวิทยาลัย อย่าคิดมาก พวกเฮียจะจัดการให้เอง กินยาแล้วพักผ่อนนะ)

เธอได้รับแมวแสนรักคืนจากเซียร์ แถมยังมีข้าวต้มแทนความห่วงใยอีกด้วย ทว่าความจริงแล้วเป็นเพียงการจัดฉากของพ่อบ้านก็เท่านั้น เขาเพียงแค่นำแมวส้ม มาฝากไว้ให้พ่อบ้านเป็นธุระจัดการสร้างภาพให้

คนตัวเล็กยิ้มออกมาทั้งน้ำตา “มีพี่ชายก็ดีแบบนี้นี่เอง”

เธอหวนคิดเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นในวันนี้ ทุกอย่างคลี่คลายได้เพราะพี่ชายต่างสายเลือดยื่นมือเข้ามาช่วย เบาความหนักใจของเธอไปได้มาก พวกเขาเล่นละครจนเอริเชื่อสนิทใจว่าภาพที่เห็นเป็นความจริง

ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้น เธอเดินไปเปิดประตู และพบคลาวด์ยืนอยู่หน้าห้อง ในมือของเขาถือหลอดยาเอาไว้

“เฮียคลาวด์?”

แค่เห็นหน้าไร้เดียงสาของเธอ ความรู้สึกผิดก็ก่อตัวขึ้น “ขอเข้าไปหน่อยได้ไหม”

เอริคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากเห็นสิ่งของในมือคลาวด์เธอก็หลบทางให้ทันที คนตัวสูงกวาดสายตามองทั่วผิวเนียน ก็เห็นรอยฟกช้ำ

“เจ็บตรงไหนบ้าง”

“ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วเหรอคะ?”

“เฉพาะพวกเฮีย” เขาตอบเบา ๆ “พ่อกับคุณมิรายังไม่รู้หรอก”

คลาวด์เอียงคอมองรอยแดงบริเวณท้ายทอย “รวบผมให้เฮียดูหน่อย”

เอริทำตามอย่างว่าง่าย เมื่อเห็นรอยช้ำที่เกิดขึ้น หัวใจของคลาวด์กลับหนักอึ้ง เขาเป็นหนึ่งในคนที่วางแผนทุกอย่าง แต่ตอนนี้ กลับเป็นเขาที่สงสารเธอมากที่สุด

“แสบนิดหนึ่งนะ”

“ค่ะ”

ปลายนิ้วค่อย ๆ ทายาลงบนรอยช้ำ อย่างอ่อนโยน เอริยิ้มบาง ๆ แม้เจ็บแต่ยังรู้สึกดี

“ขอบคุณนะคะ พวกเฮียดีกับหนูมากเลย”

คลาวด์หยุดมือไปครู่หนึ่ง (ใจดีงั้นเหรอ ถ้าเธอรู้ความจริง เธอจะยังพูดแบบนี้อีกไหม) 

“พักผ่อนเถอะ”

“ฝันดีค่ะเฮีย”

เขาหันกลับมามองเด็กสาวอีกครั้ง “อือ ฝันดี”

คลาวด์ปิดประตูห้องเบา ๆ แล้วพิงกำแพงอยู่หน้าห้องเพียงลำพัง เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มไม่แน่ใจ ว่าสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่ ถูกต้องจริงหรือไม่

----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

♡Thank you for support • I Love You 3000♡

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม ✿◡̈✿ และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะคะ ✿◡̈✿