คบกับฉันเถอะ

 ปกติแล้วถ้าวันไหนไม่ได้ไปทำงานทรายจะต้องหัวเสียมาก เพราะเธอจำเป็นต้องหาเงิน การขาดงานเพียงหนึ่งวันจะทำให้รายได้ลดลง แต่คราวนี้เธอกลับรู้สึกดีที่เสาร์อาทิตย์นี้เธอได้หยุดงาน เธอต้องการเวลาทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอาจารย์

 ช่วงเวลาสุดสัปดาห์ของเธอหมดไปกับการนอนอุดอู้อยู่บนเตียง แอมเบอร์พยายามชวนเธอออกไปข้างนอกแต่เธอไม่มีกะจิตกะใจไปไหนทั้งนั้น เธอแค่ลุกจากเตียงเพียงเพื่อไปเข้าห้องน้ำแล้วกลับมานอนต่อ แต่ว่าวันนี้เป็นวันจันทร์ เธอจะต้องลุกไปมหาวิทยาลัย ที่แย่ไปกว่านั้นคือวิชาแรกของเธอคือวิชาภาษาอังกฤษกับแมทธิว

 เธอไม่เคยโดดเรียนเลยสักครั้ง และตอนนี้ก็ไม่คิดที่จะโดดเรียนด้วยแม้ว่าอยากจะทำอย่างนั้นใจแทบขาด ดังนั้นเธอจึงได้แต่ไปเผชิญหน้ากับเขา

 เมื่อมาถึงชั้นเรียนที่เธอตั้งใจมาเช้ากว่าปกติเพื่อหลีกเลี่ยงใครบางคน ก็พ่นลมหายใจออกมายาว ๆ เพราะเขายังไม่มา เธอเลือกที่นั่งหลังสุดจากปกติจะต้องนั่งด้านหน้า หยิบหนังสือเรียนและงานที่เขาสั่งครั้งที่แล้วออกมา คิดว่าจะต้องอดทนให้ผ่านชั่วโมงนี้ไปให้ได้

 หลังจากนั้นไม่นานนักศึกษาก็ทยอยกันเดินเข้ามาเรื่อย ๆ เกิดเสียงพูดคุยดังจ้อกแจ้ก จนกระทั่งได้เวลาอาจารย์หนุ่มก็เดินเข้าห้องมา วันนี้เขาสวมกางเกงสีดำ เสื้อเชิ้ตสีขาวที่ถลกแขนเสื้อขึ้นจนถึงข้อศอกเผยให้เห็นแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ทำไมเขาถึงได้ดาเมจรุนแรงไม่ปราณีเธอบ้างเลย เขาเดินไปที่โพเดียม กวาดสายตาไปรอบห้องจนกระทั่งหยุดลงที่เธอ สายตาเขามีพลังทำให้สายรู้สึกเหมือนกับถูกตรึงไว้กับที่

 “แซนดี้” 

 จู่ ๆ อาจารย์หนุ่มก็เรียกชื่อเธอทำให้ทุกคนในห้องต่างหันมามองเป็นจุดเดียวจนเธอรู้สึกอับอาย “หลังจบคาบเรียนฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ” พูดจบก็หันไปทางอื่นราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองคนมาก่อน

 ทรายยกมือขึ้นกุมหน้าอก ภายในรู้สึกหน่วง ๆ เธอจึงก้ม หน้ามองหนังสือบนโต๊ะ ส่วนเขาก็เริ่มสอนปกติโดยไม่มีทีท่าว่าจะมองหรือสนใจเธออีก

 การถูกหมางเมินทำให้ทรายนึกโมโห อยากจะลุกขึ้นไปชี้หน้าต่อว่า อยากถามเขาว่าเป็นอะไร แล้วจะเรียกเธอไปหาอีกทำไม แต่คิดอีกที นี่ก็เป็นสิ่งที่เธอต้องการไม่ใช่หรือ เธออยากให้ทุกอย่างจบไม่มีการสานต่อใด ๆ ทั้งสิ้น เธอได้ปฏิเสธเขาไปแล้วไง เขาให้เธอเป็นคนเลือก และเธอเป็นคนเลือกให้เป็นแบบนี้เอง ไม่ใช่เขา แต่ว่าทำไม เธอถึงต้องรู้สึกเจ็บปวดเมื่อถูกเขาเมินใส่แบบนี้ด้วย

 ตลอดคาบเรียนทรายไม่สามารถตั้งสมาธิได้เลย ทุกสิ่งที่เขาสอนไม่มีอะไรเข้าหัว แต่ยังดีที่เธอจดตามทุกสิ่งที่เขาเขียนบนกระดานเอาไว้ แล้วเขาก็มักจะอัปเดทโน้ตใส่ระบบออนไลน์ไว้ ทำให้เธอไปตามทำความเข้าใจทีหลังได้

 “แซนดี้อย่าลืมล่ะว่าฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ” แมทธิวเตือนขณะที่เธอกำลังเก็บของ

 ทรายแอบแยกเขี้ยวใส่เขา พอเก็บของเสร็จก็นั่งกอดอกทำหน้าบูดเหมือนเด็ก ๆ รอจนกระทั่งนักศึกษาคนอื่น ๆ ออกไปหมดแล้ว

 แมทธิวเดินไปล็อกประตู กลับมาพร้อมกับสีหน้าขบขันเมื่อมองหญิงสาว “รู้มั้ยว่ายิ่งเธอทำท่าโมโหฉันก็ยิ่งมีอารมณ์ มานี่สิแซนดี้” 

 “ฮะ!?!” ทรายอ้าปากค้าง ในหน้าขึ้นสีเรื่องเมื่อรู้ว่าที่จริงแล้วเขาไม่ได้เมินเธอ เธอจึงหยิบกระเป๋าแล้วเดินไปหา

 แก้วกาแฟถูกยื่นออกมาตรงหน้า “ฉันเอามาเผื่อ คิดว่าเธอคงนอนไม่พอเหมือนกัน” 

 “ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยเสียงเบา เธอเองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง เมื่อได้รู้ว่ามีคนใส่ใจย่อมรู้สึกประทับใจเป็นธรรมดา

 แมทธิวยืนพิงขอบโต๊ะมองหญิงสาว “ฉันมีเรื่องจะบอกเธอ ฉันไปศึกษากฎต่าง ๆ และคอนเฟิร์มกับทางมหาลัยมาแล้ว” เมื่อได้ฟังเขาเกริ่นทรายจึงเงยหน้าขึ้นมอง ทำให้ทั้งคู่สบสายตากัน “ไม่มีกฎข้อไหนห้ามอาจารย์กับนักศึกษาคบกัน เพราะฉะนั้นเมื่อฉันแสดงให้เห็นว่าฉันไม่เลือกปฏิบัติให้คะแนนเธอสูงกว่านักศึกษาคนอื่นก็ไม่เป็นปัญหาอะไร” 

 ทรายตกใจ วางถ้วยกาแฟลงเพราะกลัวว่าจะทำมันหลุดมือ

 “คุณอยากคบกันฉันจริง ๆ เหรอคะ” เสียงที่ถามราวกระซิบ

 ชายหนุ่มพยักหน้ายืนยัน “ฉันอยากคบกับเธอ ฉันจริงจังและไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน” 

 “อุ๊ย!” เขาทำให้ทรายตกใจอีกรอบด้วยการโอบเอวเธอเข้าหา

 “ได้โปรดแซนดี้ คบกับฉันเถอะ” เสียงทุ้มร้องขอเล่นเอาหัวใจทรายอ่อนยวบ

 “เอ่อ...ค่ะ” ทราบแทบหาเสียงตัวเองไม่เจอเมื่อตอบตกลง

 ทันใดนั้นริมฝีปากเธอก็ถูกครอบครอง มือใหญ่ลูบไล้เข้ามาบริเวณหน้าขา เคล้นคลึงที่ความเป็นหญิง อาจารย์หนุ่มมอบจูบอย่างร้อนแรง ประกบปากเพื่อดูดกลืนเสียงครางหวาน ราวกับว่าไม่พอใจ เขาแหวกกางเกงในเธอออกแล้วสอดนิ้วเข้าไปด้านใน ขยับนิ้วเข้าออก ความเสียวซ่านก่อตัวจนทรายขาสั่นแทบยืนไม่อยู่ โชคดีที่เขากอดเอวไว้ แล้วเขาก็เร่งจังหวะจนกระทั่งเธอทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำหวานหลั่งรดนิ้วเรียว หอบหายใจรัว จากนั้นเขาก็ชักนิ้วออกมา

 “เด็กดี” เสียงทุ้มพร่าคำรามเบา ๆ ยกมือขึ้นมาเลียนิ้วที่เพิ่งสร้างความหฤหรรษ์ให้กับเธอ มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ “เย็นนี้ไปดินเนอร์กับฉันนะ” 

 “ดินเนอร์เหรอคะ” ทรายจับต้นชนปลายไม่ถูก ยังรู้สึกล่องลอยจากการปลดปล่อยอยู่

 “ฉันอยากพาแฟนไปเดต” อาจารย์หนุ่มสำทับ

 ทรายแก้มร้อนเมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาใช้เรียก

 “ค่ะ แต่ว่าจะให้ฉันไปเจอคุณที่ไหนคะ” 

 “ฉันจะไปรับเธอที่หอพักตอนทุ่มนึงเป็นไง แต่งตัวตามปกตินะ ฉันไม่ได้จะพาเธอไปร้านหรู ๆ แพง ๆ เพราะรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นผู้หญิงประเภทนั้น” 

 เขาพูดถูก สำหรับเธอการไปเดตไม่จำเป็นไปร้านหรูเสมอไป เพราะขึ้นอยู่กับความรู้สึกและคนที่ไปด้วยกันมากกว่า และที่สำคัญคือ คืนนี้เธอไม่ต้องไปทำงานพิเศษ

 “เอ่อ...แล้วถ้าคนอื่นรู้จะว่ายังไงคะ” ทรายยังคงมีความกังวล

 แมทธิวไล้นิ้วหัวแม่มือที่ริมฝีปากอิ่มที่เจ่อบวมเล็กน้อยจากการจูบ “ฉันไม่สนใจคนอื่นหรอก แต่ถ้าเธอกังวลฉันจะรออยู่ในรถ” ทรายถอนใจด้วยความโล่งอก แต่ไม่ทันไรเขาก็พูดต่อ “แต่เธอเชื่อมั้ย สุดท้ายแล้วคนอื่นก็ต้องรู้อยู่ดีว่าเธอเป็นผู้หญิงของใคร” 

 แก้มของทรายร้อนซู่ เห็นแล้วดูน่ารัก แมทธิวยิ้มแล้วโน้มหน้ามาจูบเธออีกครั้งก่อนที่จะตีก้นหญิงสาวเบา ๆ

 “ไปเรียนวิชาถัดไปได้แล้ว” ก่อนจะไปเขายื่นกระดาษโน้ตใบเล็กให้ “นี่เบอร์ฉัน” 

 ทรายรับมาพร้อมกับยิ้ม

 “น่ารัก” เขาบอก จูบเธออย่างอดใจไม่ให้แล้วค่อยดันร่างเธอออก “ไปซะก่อนที่ฉันจะจับเธอกดลงบนโต๊ะ แล้วจะทำให้เธอเสียประวัติการเข้าชั้นเรียน” 

 “คุณรู้ด้วยเหรอคะ” ทรายถามเขิน ๆ

 แมทธิวหัวเราะ “ใคร ๆ ก็พูดถึงเธอเรื่องนี้ทั้งนั้นแหละที่รัก แน่นอนว่าฉันย่อมรู้ ถ้ามีอะไรโทรหาฉันได้เลยนะ แล้วก็รีบไปได้แล้ว อ้อ...ถึงเธอจะย้ายไปนั่งหลังห้องก็หลบฉันไม่พ้นหรอกนะ” 

 “ค่ะ” ทรายพยักหน้ารับ