4

"เอ่อ..." เธอเหมือนรู้สึกสะกดด้วยสายตาคู่นั้น

"ผมเป็นคนสวนคนใหม่ครับ ชื่อแสน...คุณ...นาย"

เขาเหมือนจะลังเลที่จะเรียกตำแหน่งเธอ แต่ศักดิ์บอกเองว่าที่นี่มีเจ้านายสองคนคือคุณผู้ชายและคุณผู้หญิง แสนสะดวกเรียกหล่อนว่าคุณนาย...เพราะเคยใช้เรียกคนที่มีฐานะว่าแบบนี้

ตาคมมองปราดไปตามเครื่องหน้าละมุนงดงามนั่น

ราวกับเทพปั้นก็ไม่ปาน

รับกันเหมาะเจาะเหลือเกิน ทั้งปากคอคิ้วคาง

บรรจงสร้างงานศิลป์งดงามตรงหน้าเขา

เรือนร่างเสลา อ้อนแอ้น พึงมีในส่วนที่ควรมี พอเหมาะพอเจาะไปเสียหมด

หล่อนสวย...เหลือเกิน

เกิดมาเขาไม่เคยเห็นใครสะสวย ตรึงใจมาก่อนขนาดนี้

ไอ้แสนใจเต้น กลืนน้ำลายลงคอ ขนาดสาวเบอร์ตองระดับไฮคลาส ที่เคยไปริลองตอนที่ขาขึ้นจัดๆ หาเงินได้วันล่ะหมื่นกว่าบาท ก็ยังไม่สวยสะเท่านี้

ความชื่นชมนั้นปิดไม่มิด ยามมองทอดที่ใบหน้าอ่อนใสนั่น หล่อนน่าจะอายุยังน้อย คุณท่านได้เมียเด็ก น้าศักดิ์บอกเขา แล้วก็เล่าเรื่องราวของหล่อนและสามีให้ฟังอย่างไม่ปิดบังซ่อนเร้น เพราะเป็นคนเก่าคนแก่ รู้ตื้นลึกหนาบางอย่างหมดจด

'สงสารคุณผู้หญิง'

น้าศักดิ์ตบท้ายแบบนั้น

เขายังคงจ้องหน้าหล่อนตรงๆ หล่อนหลุบตาลงไม่มองสบตาเขา แสนเห็นโหนกแก้มของหล่อนแต้มสีเรื่อขึ้น...ใจหนุ่มก็ยิ่งเต้นแรงกับอาการนั้น เขารู้ว่าตนเองมีรูปโฉมแบบไหน และเขาก็เหมือนนกยูงตัวผู้ที่ชอบรำแพนหางอวดความงามและเรียกความสนใจจากเพศตรงข้าม

ตอนนี้เขาลืมสถานะระหว่างเขาและหล่อนไปเสียชั่วคราว

เขาคือผู้ชาย

หล่อนคือผู้หญิง

"อ้อ...นายแสน มาแทนลุงศักดิ์หรือคะ" หล่อนมีคำลงท้ายให้กับเขา ไพเราะและให้เกียรติไม่เหมือนพูดกับลูกจ้าง แสนพยักหน้า

"ครับ"

"ฉันกำลังจะทำสวนดอกไม้ต่างประเทศ นายแสนพอจะมีความรู้บ้างไหม"

หล่อนถามตรงๆ ยังไม่กล้ามองเขาเต็มตา เขาทำให้หล่อนใจเต้นแรงเหลือเกิน

เขาเป็นบุรุษเพศคนแรกกระมัง ที่เธอเห็นแล้วสะดุดใจกับความ...กร้าว กระด้าง หากดูหล่อเหลาอย่างประหลาด ใช่... เขาให้ความรู้สึกแบบนั้น

เขาสูงมาก และตัวโต ใบหน้ารกไปด้วยไรเคราครึ้ม คิ้วของเขาเข้ม ตาคมกริบเหมือน...เหมือนกับมีดโกน เธอเคยอ่านนิยายแล้วมีคนเปรียบเปรยไว้แบบนั้น แล้วก็เห็นด้วยชัดกับตาว่าคนนัยน์ตาแบบนี้เป็นเช่นไร

ทั้งคมทั้งสวยจนไม่กล้ามองสบด้วย

ขนตาของเขายาวมาเป็นแพ จมูกโด่งปลายงุ้มเล็กน้อยเหมือนเหยี่ยว ปากของเขาอิ่มเต็มหนาได้รูป ใบหน้าเรียวได้รูปมีโหนกแก้มค่อนข้างสูงเหมือนคนยุโรป เขาไม่เหมือนคนไทยแท้ เพราะทั้งรูปร่างและใบหน้าที่มีส่วนผสมลงตัวของสองชาติได้อย่างเหมาะเจาะ

เขาทำหน้านิ่งมองหล่อน มันทำให้หน้าของเขาดูดุ...

ทว่า...

มันกลับทำให้ม่านไหมใจเต้นแรงมาก

ทำไมแบบนี้กันนะ

เธอไม่เคยเห็นใครแล้วเกิดความรู้สึกใจเต้นแรง วูบวาบแบบนี้มาก่อนเลย

ม่านไหมลอบถอนใจ ขณะที่พาคนสวนคนใหม่เดินเข้าไปด้านในเรือนต้นไม้ของเธอ แล้วค่อยบอกกับเขาว่า เธอต้องการให้เขาช่วยทำอะไรบ้าง

แปลกเพียงแค่เขาเดินตามเธอ พูดรับคำเธอบ้าง ถามเธอบ้าง กลับทำให้ม่านไหมมีความสุข

แสน...

แม้มันอาจจะไม่เหมาะ ไม่ควร

แต่เขาก็กลายเป็นสิ่งที่ทำให้ม่านไหมอยากมีลมหายใจ

นี่หรือเปล่านะ

ความรู้สึก...

ประทับใจ แรงดึงดูดระหว่างเพศที่น่าแปลกประหลาด ที่เรียกว่า

รักแรกพบ