로그인ม่านไหมกลับมาจากโรงพยาบาลในวันถัดมา วิทย์ถามถึงวิธีการและขั้นตอน เธอตอบเขาไป...ตามที่เรียนรู้มาจากอินเตอร์เน็ต ดีที่เขาไม่ซักเธอมาก เขาเอื้อมมือมาจับท้องน้อยของเธอแล้วยิ้มกริ่ม ม่านไหมรับรองกับเขาว่า ทายาทของเขาจะกำเนิดมาในครรภ์ของเธอแล้วแน่ๆ และเธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุด
“ดีมาก ถ้าหนูไหมท้อง ฉันว่าจะพาหนูไปพักผ่อนที่เมืองนอก นี่ก็ดูไว้อยู่ว่าจะไปที่ไหนดี อยากไปอยู่ไหนล่ะ ฉันว่าจะให้หนูคลอดที่เมืองนอกแล้วค่อยกลับมา...เซอร์ไพรส์คนว่าฉันมีลูกได้ ในวัยนี้”
“แล้วแต่คุณท่านค่ะ”
เธอเม้มปาก ไปเมืองนอก เธอไม่อยากไป...เธอต้องห่างกับแสนสินะ
“แต่ว่าไหมอยากอยู่ที่นี่มากกว่าค่ะ แม่เองก็ไม่ค่อยสบาย ไหมอยากอยู่ดูแลแม่ เรือนกระจกของไหมด้วย ไหมไม่อยากไป ไม่ไปได้ไหมคะ?”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไปตอนที่ท้องสักสี่ห้าเดือน...”
เขายังคงดื้อ ม่านไหมหน้างอไปเลยทันที เธอพยักหน้ารับเงียบๆ จะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอม...
เธอเกลียดกรงทอง
แต่เธอก็สะใจที่เธอได้ทำการบางอย่างกับเขา
คนอย่างวิทย์ไม่สมควรจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการ
เธอลูบหน้าท้องเบาๆ แล้วยิ้มกริ่ม เธอแน่ใจว่าการฉีดเชื้อครั้งนี้จะทำให้เธอมีทายาท...
“ต่อไปเดี๋ยวไหมจะคุยกับหมอเองนะคะคุณวิทย์ จะได้คุยเรื่องการดูแลตัวเองด้วยน่ะค่ะ อีกอย่างจะได้ไม่รบกวนเวลางานคุณวิทย์ด้วย”
“ก็ดีเหมือนกัน งั้นฉันยกให้หนูไหมคุยกับหมอเลย จะได้ปรึกษากัน เรื่องเงินทองอะไรที่จะต้องให้หมอ ก็บอกมา ฉันจะได้จัดการให้”
“ค่ะ” ม่านไหมยิ้มกริ่ม พอใจที่เขายกมอบหน้าที่ให้กับเธอในเรื่องนี้...
“อูย...”
วิทย์ครางออกมาเบาๆ ปวดหัวตุบๆ ขึ้นมาอีกแล้ว ม่านไหมมองเขาแล้วก็ขมวดคิ้ว วิทย์บ่นให้เธอฟังว่าพักนี้ไม่มีแรงแปลกๆ แต่ก็ใกล้กำหนดตรวจสุขภาพประจำปีแล้ว ค่อยตรวจทีเดียวเลยก็แล้วกัน อีกแค่สองเดือนเองก็ถึงกำหนด
“ไหมขอตัวไปดูเรือนกระจกก่อนนะคะ”
“ไม่พักก่อนหรือ เพิ่งไปทำกิฟ ควรพักมากๆ นะหนูไหม”
“ไหมแค่ไปดูต้นไม้น่ะค่ะ ไม่ได้ขยับทำอะไรมากเสร็จแล้วก็จะกลับมานอนค่ะ” เธอว่า
“คุณวิทย์พักมากๆ นะคะ คุณวิทย์ต่างหากที่ควรจะต้องพัก คุณวิทย์หน้าซีดๆนะคะ”
“ก็ไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่”
เขาปิดปากหาว ตอนที่เมียเด็กไปทำกิฟ เขาก็ให้นางบำเรอมาปรนเปรอเขาทั้งคืน จริงๆ แล้ววิทย์ทำอะไรหล่อนไม่ได้มากนอกจากนอนลูบคลำหล่อน และปล่อยให้หล่อนใช้ปากสร้างความสุขให้ ร่างกายมันแปลกไปเพี้ยนไป...แต่เขาก็ยังบอกกับตัวเองว่าอาจจะเพราะแค่ไม่ได้นอน ได้พัก...
เขาบอกกับหล่อน ม่านไหมแสดงหน้าที่เมียที่ดีด้วยการประคองพาเขาไปยังห้องส่วนตัวของเขา ดูแลให้เขาขึ้นเตียงเรียบร้อย และค่อยออกจากห้อง
เธอเดินราวกับติดปีกที่เท้าไปที่เรือนกระจกเพื่อพบกับผัวลับ แสนรออยู่แล้วตรงนั้น เขาเลือกมุมหนึ่งที่มีต้นไม้บังสายตาคนนอกไว้ เมื่อเห็นม่านไหมเดินเข้ามา เขาก็ดึงหล่อนเข้าสู่อ้อมแขน แล้วก็จับหล่อนนั่งซ้อนตัก มือของเขาเลื่อนไล้กอบกุมที่เต้าอวบ เคล้นคลึงมันอย่างเมามัน ม่านไหมเองเมื่อเข้าสู่อ้อมแขนเขาแล้ว เธอก็ลืมทุกอย่างไปเสียชั่วคราว เธออ้าปากออกรับจูบจากเขา แลกลิ้นตวัดดูดชิมกันอย่างเร่าร้อน มือของเธอจับคว้าตรงกลางตัวเขา มันแข็ง...ร้อน และมือเธอก็กำแทบไม่มิด
“อืม...อยากแล้ว เมียจ๋า”
เขาจับขาของเธอแยกออก ให้เธอคร่อมตักเขา ถลกกระโปรงชุดเดรสขึ้น แหวกกางเกงในของเธอออก น้ำเยิ้มแฉะออกมาโดนนิ้วเขา ม่านไหมกลายเป็นคนร่านร้อนตั้งแต่ได้ลิ้มรสรสชาติของแสน...
“เมียก็อยากแล้ว อยากให้ของแข็งๆ ของผัวเข้าไป”
เธอกลายเป็นอีกคนเมื่ออยู่ในอารมณ์ร่าน แสนหัวเราะเสียงพร่า เขาดึงดูดปากล่างเธอ มือข้างหนึ่งเคล้นเต้าสาว อีกข้างจับส่วนนั้นถูไถ เธอนั่งคร่อมตักเขาแบบซ้อนหลัง ขยับท่วงท่าให้พร้อมกับการสอดใส่
เสียงของเขาและเธอสูดปากเมื่อเขาแทรกสอดเข้าไปในกายเธอจนหมด มันตอดรัดแนบแน่น แสนสั่งให้เธอโยกขี่เขา ม่านไหมจับเข่าเขาไว้เป็นหลักแล้วกระแทกสะโพกลงมาบนหน้าตักเขาด้วยจังหวะถี่รัว เขาช่วยจับแก้มก้นเธอไว้เป็นหลัก ช่วยคุมจังหวะทุกความซี๊ดเสียว
“อ๊ะ อ๊า ผัวจ๋า แสนจ๋า เมียจะแตกแล้ว”
“อืม...ผัวก็เหมือนกัน ซี๊ด...อา...”
เธอกระแทกจังหวะสุดท้ายลงมา รับรู้ว่าตรงส่วนนั้นที่เต็มแน่นในกายเธอพ่นน้ำร้อนๆ อุ่นวาบเต็มท้องน้อยเธอ บางส่วนไหลเยิ้มย้อยออกมาด้านนอก เขากอดเธอไว้แล้วจูบเคลียที่ต้นคอ พร้อมกับเอ่ยชมเสียงพร่า
“เก่งมา เมียที่รักของไอ้แสน หึๆ ขี่จนผัวแตกได้แบบนี้ มันไหมท่านี้ หืม?”
“อื้อ...”
อายจนหน้าแดงเมื่อเขาชมแบบนั้น เธอกับเขาผละจากกัน ใช้ทิชชูเปียกที่พกเตรียมมาเช็ดชำระคราบไคล ก่อนที่จะนั่งเอนซบกัน ภายในนี้ไม่ได้ติดกล้องวงจรปิด ห่างไกลจากสายตาของวิทย์และคนอื่น ไม่มีใครค่อยผ่านมาที่นี่ ไม่มีคนรับใช้คนไหนมีหน้าที่ตรงนี้นอกจากแสน มันจึงเป็นรังรักของเธอและเขา...เสพสุขได้เต็มที่
แต่ม่านไหมอยากได้มากกว่าการลักรักกันแบบนี้มากไปทุกวัน
มือของเธอลูบเบาๆ ที่ท้องน้อย แสนเห็นอาการนั้น จึงยิ้มแล้วจูบแก้มเนียนพร้อมกับใช้มือใหญ่ทาบบนมือเธอ
“เชื้อผัวดียังไงก็ติดแน่นอน”
“คุณวิทย์จะให้ไหมไปท้องที่เมืองนอก แล้วก็คลอดที่เมืองนอก แสน...เราอาจจะต้องจากกันชั่วคราว ไหมแค่คิดก็ทนไม่ได้แล้ว”
“หึๆ ไม่ต้องห่วงไปหรอกเมียจ๋า ยังไงก็ได้อยู่ที่นี่แหละ และรอไม่นาน ไม่นานหรอก ผัวจะจัดการให้ มันราบรื่น ทำตามผัวสั่ง”
เขากระซิบบางอย่างกับหูเธอ ม่านไหมขมวดคิ้ว แสนยิ้มแล้วเคลียจมูกกับแก้มเธอ พร้อมเอ่ยกำชับ
“จำไว้ว่าที่ทำไปทุกอย่างเพื่อเรา สำหรับผัวคนนี้ หัวใจมันให้กับไหม กับเมีย ไหมคือเมียคนเดียวของไอ้แสน คนอื่นไม่ใช่”
“ค่ะ”
เธอถอนใจ ใจเจ็บแปลบเล็กน้อยกับสิ่งที่เขาบอก แต่เธอก็ซบกับอกเขา สำหรับเธอก็เช่นกัน หัวใจของเธอเป็นของเขาจนหมด และตั้งใจจะมอบชีวิตและทุกอย่างในมือแสน
ลัดดาลอบขึ้นมาชั้นบน...เธอวางแผนมาอย่างดี ว่าวันนี้พร้อมที่จะบอกกับวิทย์ เกี่ยวกับข่าวดี...เธอมองซ้ายขวาก่อนจะเร่งฝีเท้า...มันปลอดคนเหมือนทุกทีเธอเปิดประตูเข้าไปในห้องของวิทย์โดยไม่ต้องเคาะ เวลานี้...วิทย์ยังอยู่ในห้องทำงาน เธอจะนอนแก้ผ้ารอเขา...แล้วอมให้เขาแตกสักรอบ ก่อนจะบอกกับสิ่งที่เธอตั้งใจจะขึ้นมาบอกเขาจะดีใจไหมนะ? หรือจะมีอาการยังไง...มันก็สุดจะเดาแต่เธอเชื่อแน่ล่ะว่านายท่านจะไม่ทิ้งเธอ ลัดดาหัวเราะคิกคัก เมื่อนึกไปถึงตอนที่เธอมีทุกอย่าง เขี่ยคุณผู้หญิงคนเก่าทิ้งไปเสีย...เธอจะก้าวขึ้นมาเป็นเมียของเขาแทน จะไม่มีใครเรียกเธอว่าอีลัดดาอีกแล้ว ต่อไปนี้ทุกคนจะเรียกเธอว่าคุณลัดดารอไม่นานวิทย์ก็ขึ้นมา เขาเปิดประตูเข้ามาแล้วก็พบกับเซอร์ไพรส์ เป็นนางบำเรอที่นอนอะร้าอร่ามอยู่บนเตียง หล่อนอ้าขา แล้วชักนิ้วเข้าออกให้เขาดู พลางครวญเสียงกระเส่า“คุณท่านขา ผัวขา เมียนอนเปียกรอนานแล้ว อ๊ะ อ๊า”“ร่านจริงๆ อา...”เขาเห็นภาพนั้นก็ชูหัวขึ้นสู้โดยไม่ต้องปลุกเร้ามากมายนัก กลีบของหล่อนอ้า...กลืนนิ้วสองนิ้วของหล่อนที่กำลังสอดเข้าออก น้ำหวานใสเยิ้มลงมาตามง่ามขา เขาแก้กางเกงแล้วสอดเสียบเข้า
ม่านไหมกลับมาจากโรงพยาบาลในวันถัดมา วิทย์ถามถึงวิธีการและขั้นตอน เธอตอบเขาไป...ตามที่เรียนรู้มาจากอินเตอร์เน็ต ดีที่เขาไม่ซักเธอมาก เขาเอื้อมมือมาจับท้องน้อยของเธอแล้วยิ้มกริ่ม ม่านไหมรับรองกับเขาว่า ทายาทของเขาจะกำเนิดมาในครรภ์ของเธอแล้วแน่ๆ และเธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุด“ดีมาก ถ้าหนูไหมท้อง ฉันว่าจะพาหนูไปพักผ่อนที่เมืองนอก นี่ก็ดูไว้อยู่ว่าจะไปที่ไหนดี อยากไปอยู่ไหนล่ะ ฉันว่าจะให้หนูคลอดที่เมืองนอกแล้วค่อยกลับมา...เซอร์ไพรส์คนว่าฉันมีลูกได้ ในวัยนี้”“แล้วแต่คุณท่านค่ะ”เธอเม้มปาก ไปเมืองนอก เธอไม่อยากไป...เธอต้องห่างกับแสนสินะ “แต่ว่าไหมอยากอยู่ที่นี่มากกว่าค่ะ แม่เองก็ไม่ค่อยสบาย ไหมอยากอยู่ดูแลแม่ เรือนกระจกของไหมด้วย ไหมไม่อยากไป ไม่ไปได้ไหมคะ?”“ถ้าอย่างนั้นก็ไปตอนที่ท้องสักสี่ห้าเดือน...”เขายังคงดื้อ ม่านไหมหน้างอไปเลยทันที เธอพยักหน้ารับเงียบๆ จะทำอะไรได้ล่ะนอกจากยอม...เธอเกลียดกรงทองแต่เธอก็สะใจที่เธอได้ทำการบางอย่างกับเขาคนอย่างวิทย์ไม่สมควรจะได้ทุกสิ่งที่ต้องการเธอลูบหน้าท้องเบาๆ แล้วยิ้มกริ่ม เธอแน่ใจว่าการฉีดเชื้อครั้งนี้จะทำให้เธอมีทายาท...“ต่อไปเดี๋ยวไหมจะ
“วันนี้หมอนัดใช่ไหม” วิทย์นั่งรอภรรยาของเขาในห้องส่วนตัวของหล่อน เอ่ยทักถามขึ้น ม่านไหมลงไปรับประทานอาหารเช้ากับเขาเหมือนทุกวัน แต่วันนี้วิทย์รู้สึกว่าปวดหัวจนลุกไม่ไหวเลยไม่ได้ลงไปรับประทานอาหารเช้ากับหล่อนด้วย จึงมาดักรอหล่อนที่ห้องแทน“เอ่อ...ค่ะ” ใจของหล่อนเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย เมื่อสามีเอ่ยถามแบบนั้น ดีที่ว่าธุระเรื่องทายาท หลังมานี้วิทย์มอบหมายให้เธอจัดการ เขาแปลกไป...ดูเหนื่อยอ่อนง่าย และปวดหัวบ่อย ช่วงเดือนที่ผ่านมานี่ เธออยากจะบอกให้เขาไปหาหมอแต่ก็ปากหนัก เอาความนี้ไปปรึกษากับผัวลับอย่างแสน ว่าไม่ทราบว่าวิทย์เป็นอะไร แสนก็ตอบเธอว่าดีแล้วไม่ใช่หรือ ที่เขาเป็นแบบนี้ เขาจะได้แตะต้องเมียไม่ได้เมีย...หน้าของเธอแดงนิดๆ เมื่อนึกถึงแสน...เขากับเธอตอนนี้เรียกได้เต็มปากว่าเมียผัว ยามอยู่ในเรือนกระจกตามลำพัง...เขาสอนสวาทให้เธอบทแล้วบทเล่า...แค่คิดตรงนั้นก็ฉ่ำเปียก...เธอไม่อยากให้ใครซ้ำรอยเขา ตอนแรกหวาดกลัวจนตัวสั่นเมื่อวิทย์บอกว่าจะลองเร่งมีทายาทกับเธอด้วยวิธีปรกติ เธอขยะแขยงเขาและรักผัวลับของเธอจนไม่อยากให้เขามาแตะตัว เธอคงจะทนไม่ได้กรีดร้องออกมา แต่วิทย์กลับไร้เรี่ยวแรง และป่ว
ลัดดามองของในมือพร้อมกับยิ้ม...เธอได้มาแล้ว...แต่เธอจะไม่ให้นังม่านไหมท้องหรอกนะ กับคุณท่านน่ะ เธอจะท้องเสียเองคิดแล้วก็ฮัมเพลงอย่างมีความสุข เธอค่อยๆ มองไปยังบันไดชั้นสองของบ้านที่ทอดไปยังห้องส่วนตัวของประมุกของบ้าน แล้วก็เดินแกมวิ่งขึ้นไป ปลอดคนเวลานี้ ไม่มีใครรู้เห็นการกระทำของเธอยิ่งทำให้ลัดดาประมาทเธอค่อยเปิดประตูห้องของนายท่านเข้าไป อย่างไม่ต้องเคาะทำไมจะต้องเคาะในเมื่อเมียจะเข้าห้องผัว...หล่อนยิ้มนิดๆ ก่อนจะปิดประตูเบาๆ แล้วลงกลอนเสียง เสียงในห้องน้ำบอกว่าวิทย์อยู่ที่ไหน เธอจึงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองออก แน่ล่ะก่อนขึ้นมาหาวิทย์ นังลัดดาอิ่มหนำมาแล้ว อย่างสะสาใจขาแทบสั่นก็จากคนที่คอยให้คำปรึกษา และให้ยาตัวนี้กับเธอมานั่นแหละ“นายท่านขา”เสียงหวานดังทักขึ้น เมื่อวิทย์ออกมาจากห้องน้ำ เขาก็ตะลึงลานกับภาพที่เห็นบนเตียง ลัดดานอนเปลือยอะร้าอร่ามรอเขาอยู่ หล่อนกำลังเคล้นคลึงเต้าอวบของตัวเอง อีกมือหนึ่งแหวกกลีบฉ่ำออกแล้วนิ้วของหล่อนกำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงนั้น“โอ...” วิทย์ถึงกับกลืนน้ำลาย แล้วเดินตรงเข้าหาหล่อนเหมือนละเมอ มือของเขาจับไอ้จ้อนของเขาสาวรูดไปด้วย มันยังคงอ่อนต
แสนมองร่างเพรียวสะสวยในชุดกลางคืนสีงาช้า ที่ขับกับผิวผ่องของหล่อน แบบของมันเปิดไหล่ และรัดแนบไปกับรูปร่างงดงามนั่น เน้นอก เอว สะโพกของหล่อนได้อย่างเหมาะเจาะ ชายกระโปรงบานยาวกรุยกราย ยามก้าวเดินม่านไหมราวกับนางพญา เครื่องเพชรเป็นชุดไพลินล้อมด้วยเพชรน้ำงาม เข้าชุดกันทั้งต่างหู สร้อยคอ และสร้อยแขน รวมถึงเครื่องประดับผม เสริมส่งให้คนใส่ดูล้ำค่า แพรวพราวดุจดั่งเจ้าหญิงใช่...ม่านไหมของเขาเหมือนเจ้าหญิงไอ้แสนเห็นหล่อนเดินเคียงมากับ...ประมุกของบ้านแล้วก็ถึงกับแทบจะหยุดหายใจไปชั่วครู่กับความงดงามนั้น หล่อนเองก็ดูจะตกใจที่เขารับหน้าที่เป็นคนขับรถแทนคนขับรถประจำ วิทย์นั้นมองเขาพลางขมวดคิ้วนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ถามไถ่อะไร แสนดีใจที่ตัวเองสวมหมวกเพื่อปิดบังใบหน้าไว้เกือบครึ่ง วิทย์เลยมองเห็นเขาไม่ค่อยจะชัดนัก คนรับใช้บ้านนี้มีหลายคน บางตำแหน่งก็เวียนเข้าออกบ่อย จนบางคนวิทย์เองก็ไม่เคยเห็น เลยไม่ได้ซักอะไรกับแสนแม้แต่คำเดียว เพราะใจกำลังลอยไปที่งานเลี้ยงและเรื่องที่กำลังกังวลในใจตอนนี้ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแสนคือคนสวนคนใหม่ที่ขลุกอยู่กับภรรยาวัยสาวของเขามาเกือบสามสี่เดือนนี้ ถ้ารู้...แน่นอนว่าวิทย์
“คืนนี้แต่งตัวสวยๆ นะหนูไหม จริงๆ แล้วไม่อยากไปเลยงานนี้ เฮ้อ...”เสียงบ่นของวิทย์ ทำให้ภรรยาสาวที่กำลังเขี่ยอาหารในจานเล่น ใจล่องลอยไปไกลสะดุ้งน้อยๆ เธอมองมายังเขาก่อนจะกลืนน้ำลาย วิทย์ยังคงพูดต่อเพราะไม่ได้มองหน้าม่านไหม จึงไม่รู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจฟังเขาเลย“เพิ่งจะหาย...ยังเพลียอยู่เลย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร” ถอนใจเฮือกแล้วปรายตามองไปยังสาวใช้...คนพิเศษ ที่วันนี้รับหน้าที่มาดูแลประมุกของบ้านและนายหญิงรับประทานอาหาร“ลัดดาเดี๋ยวไปข้างบนกับฉันหน่อยสิ ไปช่วยเตรียมชุด” เขาสั่งก่อนจะวางช้อนกับส้อม ม่านไหมไม่สังเกตเห็นถึงความผิดปรกตินั้น ว่าหน้าที่เตรียมชุดให้กับสามีมันควรจะเป็นหน้าที่ของเธอมากว่าสาวใช้เธอยังคงเขี่ยข้าวในจานเล่น มองสามีที่เดินนำสาวใช้ขึ้นไปยังชั้นสอง เธอเม้มปากแน่น แล้วเมื่อคล้อยหลังเขา เธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา มันกลายเป็นสิ่งที่ติดตัวเธอไปแล้ว...ตอนนี้ จากที่ไม่เคยติดโทรศัพท์มาก่อน นั่นก็เพราะเธอจะได้ติดต่อกับใครบางคนได้ตลอดเวลานั่นเองคืนนี้ฉันจะต้องไปงานเลี้ยงกับคุณวิทย์ครับฉันไม่ได้อยากไปเลยนะแสนผมรู้ครับแต่คุณจะต้องไปนะตามหน้าที่หน้าที่...เธอเบื่อ







