ログイン“ฮู้... สวยจัง” เรือที่เธอเห็นเป็นเรือไม้ลำใหญ่ตกแต่งคล้ายกับเป็นห้อง เธอจึงวิสาสะเดินขึ้นไปบนเรือ แสงจากภายนอกทำให้เธอเห็นอุปกรณ์วาดรูปสีน้ำ ซึ่งสิ่งที่เธอเห็นมีทั้งถังน้ำสำหรับล้างพู่กัน สีหลายหลอดขนาดต่าง ๆ ที่ถูกบีบใช้แล้ว พู่กันจานสีและภาพที่วาดแล้ว ไม่รู้ว่าเสร็จหรือยังตั้งอยู่บนขาตั้งมีผ้าสีขาวคลุมอยู่ จึงเห็นราง ๆ เธอกำลังเอื้อม มือเพื่อที่จะเปิดมันออก
“อะแฮ่ม” เสียงกระแอมของหินดังมาจากข้างหลัง ขิงสะดุ้งตกใจหันไปมองยกมือขึ้นทาบอก
“คุณหินมาไม่ให้ซุ่มให้เสียง” เธอต่อว่าเขา ก่อนจะเดินกลับมาทางที่เขากำลังเข้ามา เขาคว้าแขนเธอไว้ก่อนที่เอ่ยออกมา
“ไหนเรียกใหม่สิครับ พี่หิน ลองเรียกดูสิ พี่หิน” เขาจับข้อมือเธอแน่นจ้องเข้าไปใน ดวงตาเห็นปฏิกิริยาของเธอเมื่อกี้แล้วรู้สึกขัดใจ
เธอพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุม หันหน้ามาจ้องหน้าเขาทำสีหน้าเรียบเฉย ไม่เอ่ย ไม่พูดอะไร ถึงจะไข้ขึ้นสูงนอนซม แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้นก็วนไปเวียนมาอยู่ในหัวของเธอไม่ยอมไปไหน
‘ฉันจะไม่ยอมเสียเปรียบคุณอีกแล้ว’ จึงคิดในใจแต่มันแสดงออกมาทางสีหน้าและแววตา
เขาหน้าตึงขึ้นมาเล็กน้อย รู้สึกเสียหน้า ปกติผู้หญิงที่วิ่งเข้าหาเขามีเป็นกุรุส เธอ เป็นใครถึงคิดว่าตัวเองวิเศษนัก เขาวางแผนให้เธอมาสนุกด้วยกัน เพราะเห็นเธออกหักยังเศร้า แต่ไม่คิดว่ายังเวอร์จินอยู่ แต่ไหน ๆ ก็ไหนแล้วน่าจะสนุกด้วยกันสักหน่อย เขาก็ทำแบบนี้กับผู้หญิงอื่นด้วย ไม่เห็นใครจะฤทธิ์เยอะและเรื่องมาก
เขาดึงแขนเธอให้ร่างบางเข้ามาประชิดก่อนจะบดเบียดริมฝีปากที่เต็มไปด้วยความ ขุ่นเคืองใจลงไปด้วยทั้งเร่าร้อนและรุนแรง แล้วจึงถอนใบหน้าออก
ขิงผลักอกเขาอย่างแรง ด้วยความที่ไม่ทันระวังตัว ทำให้เขาเซหลังไปชนของที่วาง อยู่ใกล้ ๆ ล้ม สีและถังน้ำกระจายตกลงเต็มพื้นห้อง เธอหันไปมองตามของสิ่งของที่ร่วงกราวกระจาย
เขาอารมณ์เสียแสดงออกทางสีหน้า เห็นของที่ตกเต็มพื้นเป็นอุปกรณ์ที่เขารักมาก เป็นงานอดิเรกที่เขาใช้เวลาในช่วงที่ว่างตลอดชีวิตทำมัน
“อื้อ” เขาเอามือดึงทิ้งเสื้อคลุมของเธอออก กระดุมหลุดกระเด็นก่อนที่จะดึงสาย ชุดกระโปรงเส้นเล็ก ๆ กระชากหลุดจนขาด ร่างบางโชว์หน้าอกที่ชูชันซ่อนไว้ภายใต้บราสีขาว เขาซุกหน้าไปที่ซอกคอและสอดมือไปด้านหลังปลดตะขอบรา ก้มหน้าลงไปจงใจดูดเม้มอย่างแรง
“อ๊าย” เสียงเธอร้องเหมือนเจ็บแต่กลับแอ่นหน้าอกรับปลายลิ้นของเขา มือที่ตกอยู่ ข้างกายโอบไหล่ของเขาจิกเล็บแน่น เขาดึงชายชุดขึ้น ก่อนจะสอดมือคลึงคลำไปทั่ว โหนกนูนตรงกลาง ทรุดกายคุกเข่าดึงกระชากแพนตี้ตัวจิ๋วติดมือออกมา
“โอ๊ย” เธอร้องเพราะเจ็บที่สายยางอีลาสติกที่ดีดติดเนื้ออ่อนบางที่ก้นสวย เขาหา สนใจเสียงร้องของเธอไม่ มุดหัวเข้าไปในใต้ชายกระโปรงฉกลิ้นรัวเร็วลงไปตวัดติ่งดูดเลีย เม็ดที่ซ่อนอยู่ตรงกลาง
“อา... ซี้ด” เธอเผลอครางออกมา เมื่อลิ้นสาก ๆ ของเขาลากขึ้นลากลง และฉกเข้า ไปในร่องที่มีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาจนชุ่มลิ้น เขาดูดกินไม่เกรงใจร่างบางที่เกร็งกระตุกอยู่หลายครั้ง
เขายกร่างเธอด้วยสองแขน ใช้อีกมือกวาดของที่มีอยู่บนเคาน์เตอร์ร่วงหล่นไปเต็มพื้น หย่อนร่างให้เธอนั่งลงปลดเข็มขัดและตะขอกางเกงรูดออกอย่างรวดเร็ว หินจับขาของเธอแยกออกก่อนจะแทรกตัวจับลำแกร่งที่กำลังแข็งเต็มที
สองคืนที่ผ่านมาเขาได้แต่นอนกอดได้จูบ ลูบ ๆ คลำ ๆ แต่ไม่ได้แทงเลยสักคืนมัน กำหนัดจนจะปริอยู่แล้ว โหยหาช่องน้อย ๆ ที่รัดตอดปลายหัวหยักนี้เหลือเกิน เขาจับแท่งร้อน ๆ เขี่ยกดไปทั่วร่องแยกที่แฉะไปหมดแล้วตอนนี้
“อา” เธอร้องเมื่อเขากดปลายลึงค์ลงบนเม็ดฝั่งตรงกลางแต่ไม่ยอมสอดใส่สักที เขาก้มลงไปแลกลิ้นกับเธอ ซึ่งตอนนี้กลับเป็นฝ่ายดูดดึงเล่นลิ้นกับเขาครางไม่หยุด
“บอกสิว่า... ที่รักชอบไหม” เขาถาม ปากและจมูกคลอเคลียตรงติ่งหู แกล้งหายใจ รดและเป้าลมเข้าไปเบา ๆ เธอเผยอปากแหงนหน้าขึ้นมือยันพื้นเคาน์เตอร์ แอ่นของสงวน ที่ตอนนี้ร้อนรุ่มสุด ๆ อัดชนกับปลายลำที่กดเขี่ยไปมาตามร่องให้เธอทรมานเล่น
“พูดสิว่าต้องการมัน” เขายังกระซิบเสียงกระเส่าจงใจแกล้งกดลำไปที่ซึ่งเม็ดแรง ๆ และดูดเม้มหัวถันวนลิ้นจนเธอครางไม่หยุด
“อื้อ... พี่หิน ขิงต้องการมันคะ” เสียงเธอบอกออกมาแผ่วเบา
“พูดดังกว่านี้อีก เดี๋ยวพี่หินจะจัดให้” พูดจบเขากดลำเข้าไปแค่ครึ่งก่อนที่จะดึงออก ก่อนจะกดเข้าไปเหมือนเดิมแล้วดึงออก
“ทำเถอะค่ะ พี่หินทำขิงแรง ๆ เลย อา” เขาระบายยิ้มออกมาเต็มใบหน้า ก่อนจะส่ง ลำแข็งเข้าไปกระทุ้งชนมดลูก เธอถึงกับซี้ดปาก
“อุ้ย... ซี้ด... ทำเถอะค่ะ พี่หิน... อื้อ... โอย” เธอร้องออกมาแบบไม่อายหน้าตาแดงก่ำไปหมด เขารั้งสะโพกเธอด้วยสองมือแน่นส่งแห่งรักเข้าไปกระแทกกระทั้น
“สาด... แม่งตอดดีจริง ๆ อดมาตั้งหลายวัน ซี้ด” เขาสบถคำหยาบโลนเสียงกระเส่า เธอเอามือยันพื้นหยัดสะโพกไม่ให้ขยับ แหงนหน้ากัดฟันแน่น เขาส่ายสะโพกวน แกนอยู่ภายใน
“อ๊าย” ช่องน้อย ๆ เธอกระตุกขมิบตอดลึงค์ จนเขาต้องสบถออกมาอีก “ดีจริง ๆ ที่รัก รู้ไหมน้องสาวของที่รักนี่สุดยอดจริง ๆ”
“มีความสุขไหมจ๊ะคนสวย” เขาลุกขึ้นยืนใช้แขนรั้งตัวเธอให้ลุกขึ้นด้วย ขิงที่หอบเหนื่อยอย่างแรงขาสั่นแทบยืนไม่ไหวต้องโอบรัดตัวพี่หินไว้ยึดเหนี่ยว เขาก้มลงไปหา ความหวานที่ริมฝีปากอวบอุ่นนั้นอีกครั้งอย่างไม่รู้จักเบื่อ เธอจูบตอบเขาแบบเร้าใจสมใจ คนตัวสูงที่เร้าอารมณ์ปรารถนาให้สาวเจ้ากระเจิดกระเจิง“พี่คิดถึงขิงทุกคืนเลย คิดถึงริมฝีปากอุ่น ๆ นี้ด้วย” เขายกมือแตะริมฝีปากของเธอส่งสายตาเว้าวอน อีกมือจับมือของภรรยาสาวให้ลงไปกุมกล่องดวงใจที่ตอนนี้กำลังหาทาง ระบายของออกมันตึงมันแน่นอัดอยู่ข้างในจนบวมเป่งเห็นเส้นเลือดปูดพองเธอสบตาเขารู้ได้ว่าพี่หินต้องการอะไรหญิงสาวทรุดตัวนั่งลงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า มือหนึ่งลูบไล้หยอกล้อกับกล่องดวงใจ อีกมือจับกำรูดเอาไว้แน่น แค่นี้คนที่ไม่ได้นอนกับเมียเกือบเดือนแทบดิ้นตาย เสียงซี้ดซ้าดลอดไรฟันออกมาไม่ขาดปากจนต้องทรุดนั่งลงที่ขอบอ่าง ขิงยกหน้าขึ้นไปยิ้มให้แบบยวนใจส่งปลายลิ้นแตะเบา ๆ ตัวพี่หินแทบกระเด้ง สวนขึ้นทันทีตอนเธออ้างับปลายเนื้อแข็งตัน ๆ นั้น“อือ” ยิ่งครางประท้วงตอนที่เขากระแทกลำใหญ่อัดเข้ามาแทบชนคอหอย สองมือพี่หินลูบปลอบโยนทั้งสองแก้มที่ตอนนี้ตอบเข้าดูดจ๊วบ
“จะไหวหรือคะนายแม่” ขิงถามด้วยความเป็นห่วง“เออน่ะ ถ้าไม่ไหวยังไงแม่จะโทรไปตาม” เธอพูดก่อนจะส่งเสียงหัวเราะขึ้นอีกครั้ง นายแม่ลองเอาหลานไปนอนด้วยทีไรต้องเอามาส่งแม่ขิงทุกที“งั้นเราสองคนไปก่อนนะครับ เพราะว่าจะพาขิงไปร้านทำผมด้วยกลัวสวยน้อยกว่าแฟนของเพื่อนคนอื่น ๆ” ปากบอกแม่แต่สายตาก็จ้องสบภรรยาสาวตลอดขิงรีบเข้าไปอุ้มเจ้าตัวเล็กก่อนจะหอมแก้มเด็กน้อยไปหลายที“อย่าดื้ออย่าซนกับคุณย่าคุณยายนะครับ” ขิงสั่งลูกชายเด็กน้อยทำตาปริบ ๆ ไม่เข้าใจหรอก แต่ก็หัวเราะเอิ้กอ้ากตอนแม่หอมไปที่พุง“ม้วนเอ้ย... ม้วน เอาปาปูนไปเดินเล่นก่อนไป เดี๋ยวเห็นแม่เดินหายไปลับตาจะร้องเอาเปล่า ๆ” นายแม่เรียกม้วนที่ทำงานอยู่ใกล้ ๆ เธอรีบวางมือจากกองผ้าก่อนจะมารับปาปูนไปจากมือของขิง“จะห้าโมงแล้ว” หินมองนาฬิกาที่ข้อมือใช้ฝ่ามือแตะข้อศอกให้ลุกขึ้นตาม พอพ้นออกมาจากตรงนั้น“พี่หินต้องทำเวลา คิดถึงเมียอยากเอากับเมียใจจะขาด” เขากระซิบข้างหูของเธอ ขิงเงยหน้าขึ้นมองเขาทำหน้าแดง“อะไรก็ไม่รู้ พี่หินเนี่ย” เธอค้อนเขาทุบเอาเบา ๆ ที่หัวไหล่ พี่หินรีบจับมือขิงเอาไว้ก่อนจะพาเดินไปขึ้นรถ ตอนนี้เขาทำทางให้รถวิ่งเข้าไปถึงบ้านพักได้และ
สิบเอ็ดเดือนต่อมา“ไหน ไหน ไหย มาหายายสิลูก” ป้าใหญ่มาถึงก็ตรงดิ่งเข้าหาเจ้าตัวเล็กที่กำลังจ้ำม่ำเต็มไม้เต็มมือ เด็กน้อยยิ้มให้คลานอย่างเร็วเข้าไปหา ขิงมองตามลูกชายส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนจะยกมือไหว้ป้าของเธอ“ใครเรียกไปหมดเลยค่ะป้า หน้าเป็นมาก ๆ เจ้าเด็กคนนี้รู้ว่าจะมีคนอุ้มหรือพาไปเดินเล่นไปกับเขาทันที ดูท่าทางเจ้าชู้แต่เด็กเลยค่ะ” ขิงเล่าพลางหัวเราะ อยู่ที่นี่เธอก็ไม่เหนื่อยเท่าไรเพราะมีคนเยอะกว่าที่กรุงเทพฯ ได้ช่วยกันเลี้ยงกลายเป็นว่าหนุ่มน้อยปาปูนเข้าคนได้ง่ายเหลือเกิน“สงสัยได้เชื้อพ่อมาหรือเปล่าเนี่ย” ป้าใหญ่แซวคนตัวโตที่ไปรับเธอจากสนามบิน แล้วนั่งรถมาด้วยกันจากกรุงเทพฯขิงกับปาปูนมาอยู่ที่ปราณบุรีกับคุณย่าลิ้นจี่เพราะทนเสียงรบเร้าทุก ๆ วันของคุณย่าไม่ไหว แล้วยิ่งตอนนี้ปาปูนกำลังน่ารักน่าชังสุด ๆ สองแม่ลูกมาอยู่ที่นี่ได้เกือบเดือนหนึ่งแล้วหินกะว่าจะหยุดงานสักสิบวัน ป้าใหญ่ประจวบเหมาะอยากมาเยี่ยมทั้งสองคนจึงบินมาจากเชียงใหม่ ให้หินไปรับที่สนามบินแล้ววิ่งรถตรงดิ่งยาวมาปราณบุรีกันเลย“เป็นยังไง เหนื่อยกันไหมเธอ” ลิ้นจี่เดินมาจากหลังบ้านเพราะได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามาจึงออกมาดูเอ่ยทักเพื่
“เต็มที่แล้วค่ะ” เธอพูดแค่นั้นก่อนจะก้าวไว ๆ เปิดประตูเรียกคุณหมอที่รออยู่แล้วให้เข้ามาทำคลอด“คุณพ่อคะ เตรียมกล้องได้เลยนะคะ” พยาบาลคนเดิมหันมาบอกให้หินที่ยังนิ่งยืนดูทีมพยาบาลและแพทย์ที่กำลังช่วยขิงทำการเบ่งคลอดเขากระวีกระวาดหยิบกล้องขึ้นมา มือไม้สั่นกดเปิดและเริ่มถ่าย คุณหมอช่วยนับการหายใจและสั่งงานพยาบาลไปด้วย ยิ่งตอนนี้เบ่งคลอดจนหน้าแดง“อ้าว เด็กโผล่แล้วนะครับ” แพทย์ผู้ทำการคลอดบอกออกมา พยาบาลช่วยลุ้นอยู่ใกล้ ๆ ส่งผ้ารองรับเด็กให้คุณหมอ ก่อนจะช่วยกันเบ่งและคุณหมอจับเด็กดึงออกมา“ผู้ชายนะครับ” คุณหมอเปล่งเสียงบอกคุณพ่อคุณแม่มือใหม่ว่าได้ลูกชาย หินถลาเข้ามาดูหน้าลูกและจับภาพตอนที่คุณหมอยื่นเด็กน้อยให้กับพยาบาลที่รอรับอยู่ พยาบาลอีกคนส่งอุปกรณ์ในการตัดสายสะดือให้“คุณหินจะตัดสายสะดือให้ลูกชายไหมครับ” เสียงคุณหมอผู้ทำคลอดหันไปถามคุณพ่อมือใหม่ที่มีหน้าตื่นเต้นออกมาอย่างเห็นได้ชัดหินรับกรรไกรจากมือคุณหมอด้วยอาการสั่นเทา ก่อนจะตัดไปยังสายสะดือของลูก เสียงเขาถอนหายใจออกมาดัง ๆ เหมือนโล่งอก ยิ้มออกมาทั้งน้ำตา“สิบเอ็ดนาฬิกาสิบเก้านาทีค่ะ” พยาบาลที่จ้องนาฬิกาอยู่ส่งเสียงบอกเวลาคลอด ทุกค
“อะไรกันคะ” เธอถามบุรุษพยาบาล “เป็นลมหน้ามืดเลยต้องเข็นมาส่งครับ” เขาทำหน้ายิ้ม ๆ บอกขิง“ไม่เป็นอะไรมากหรอก พี่จะกลับบ้านหมอบอกว่าถ้าไม่ดีขึ้น ให้กลับมาเติมน้ำเกลือ พรุ่งนี้” หินบอกออกมาสีหน้าเรื่อย ๆ“เดี๋ยวเชิญญาติจ่ายเงินทางด้านนี้ครับ” บุรุษพยาบาลผายมือให้ขิงเดินตามไปที่เคาน์เตอร์ฝ่ายการเงินที่อยู่ใกล้ ๆ“มะม่วง คุณปั๋งไม่ได้กินของผมหมดนะครับ” เขายังมีแรงทวงของกินนึกเปรี้ยวปากมาอีกตงิด ๆ มองปั๋งด้วยตาขวาง“โธ่คุณหิน ผมกินไปคำเดียวคายออกแทบไม่ทันมะม่วงอะไรเปรี้ยวสาด” ปังลาก เสียงต้องตีแขนเขาดังเพี้ยะ“ก็มันจริงนี่น่า กินเข้าไปได้ยังไง” ทั้งยังทำสีหน้าท่าทางแบบเปรี้ยวสุด ๆ“กลับกันได้แล้วค่ะ เผื่อคนเปื่อยต้องการพักผ่อนค่ะ” ขิงหยอกเป็นสามีเน้นคำว่า เปื่อย... แทนคำว่าป่วย“ผมจะแพ้ท้องอีกนานไหมครับ” หินส่ายหน้าเบา ๆ ด้วยความอ่อนใจตอนนี้ยกมือปิดปากทำท่าจะอ้วกออกมาอีก“นอนที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอคะ” ขิงบอกออกมาด้วยความเป็นห่วง“ไม่เอา จะกลับบ้านอยากนอนกอดเมีย นอนที่นี่ก็ไม่ได้นอนกอดขิงอะดิ” ยังไม่วายออดอ้อนเมีย“พี่หินเนี่ย อายเพื่อน ๆ มั่ง” ขิงออกอาการเขิน“ไม่เป็นไร พี่เริ่มจะชิน” ปั๋งแซว
“ครับค่อยยังชั่วได้มะม่วงเข้าไป” เขาหน้ามีสีเลือดขึ้นมาบ้าง เดินก้าวขยับคล้องแขนขิงเข้าไปในโรงพยาบาล โชคดีโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้เปิดบริการทุกแผนกจนถึงสี่ทุ่มครึ่ง“เดี๋ยวนี้โรงพยาบาลเข้าบริการเอาใจคนทำงานนะ” ต้องเอ่ยชม“เอกชนนี่คะ เงินทั้งนั้น” ขิงตอบทำท่านับธนบัตรพนักงานต้อนรับลงทะเบียนแล้วพาทั้งสามคนไปยังฝ่ายสูตินรีแพทย์นั่งไม่นานก็ถึงคิวตรวจ“แล้วพี่หินต้องตรวจที่นี่ด้วยหรือต้อง” ขิงทำหน้าสงสัยถามเพื่อนเพราะต้องเธอเป็นคนจัดการทุกอย่าง“เออน่ะ เดี๋ยวรู้เอง” ต้องยกยิ้มให้ทั้งสองคนนั่งได้สักพักพยาบาลก็พาขิงไปตรวจตามขั้นตอน เมื่อรออีกสักครู่ก็เรียกให้เข้าพบแพทย์ ต้องดันหลังพี่หินที่นั่งหน้าตรงยังมึนหัวอยู่นิด ๆ เข้าไปกับขิงด้วย“สรุปคุณสุกฤษตาท้องนะครับ” ขิงกับหินมองหน้าคุณหมอก่อนจะหันมามองกัน พี่หินเฮขึ้นมาทันที“ท้องแสดงว่าผมจะมีลูกหรือครับ” เขาถามคุณหมอออกไปน้ำเสียงตื่นเต้นเอามาก ๆ“ครับ ท้องครับ” หมอหัวเราะขันในท่าทางของเขาที่แสดงออกมาเขากระโดดตัวโยน จนขิงต้องลุกขึ้นดึงกระตุกแขนเขาเอาไว้“เก็บความดีใจเอาไว้ก่อนครับ วันนี้คุณพ่อคุณแม่อยากเห็นหน้าลูกหรือยัง” คุณหมอทำเสียงหลอกล่อหินเ
“งั้นนอนดูอาการนะคะ พี่ปั๋งกับต้องอยู่ทานข้าวเป็นเพื่อนขิงหน่อยแล้วกันไม่เจอกันนานแล้วนะคะ” เสียงขิงคะยั้นคะยอ สองสามีภรรยาทั้งคู่พยักหน้าตอบรับทั้งสามยังคงนั่งคุยกันต่อในห้องรับแขก“แล้วตาหนูอยู่กับใครคะ” ขิงถามถึงลูกชายของต้องและพี่ปั๋งที่คลอดได้หกเดือน แล้วกำลังน่ารักน่าชัง“ยายมาช่วยเลี้ยงหายห่
บนหัวนอนเป็นรูปของหินที่วาดด้วยสีน้ำมัน ขิงนั่งอยู่บนขอนไม้วิวเหมือนบ้านของหินที่ปราณบุรีในชุดผ้าพลิ้วสีขาวดูสวยจับใจ และบนโต๊ะที่วางอยู่ใกล้ผนังห้องมีรูปอิริยาบถต่าง ๆ ของหินและขิงใส่กรอบเล็ก ๆ วางประดับอยู่“ฮู้” เสียงร้องของทุกคนดังตามหลังหินเข้ามาพูดชมในความน่ารักของหินและความสวยของห้องหินบรรจ
“แอบมองพี่ทำไมครับ เอ๊” พูดจบทำท่าคิดแล้วช้อนสายตามองขิงที่ทำเขินเล็ก ๆ“ไม่ได้มอง ดูกินเข้าสิเลอะปากหมดแล้ว” เธอว่าหินเพราะมีครีมสลัดติดริมฝีปากย้อยลงไปเกือบถึงปลายคาง“ไหน ๆ เช็ดให้พี่หินหน่อยสิ” เขาบอกเธอแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ๆ ขิงจึงยกมือหยิบผ้าเช็ดปากที่อยู่บนโต๊ะทำท่าจะเช็ดให้“ห้ามใช้มือ” แ
“เด็ก มีเด็ก” ฮัทพิมพ์คำนี้อยู่ในใจ ลากเท้าเดินเข้าไปตรงเตียงที่พยาบาลชี้ให้เขาเดินเข้ามา“พราว” เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอเบา ๆ และนั่งลงตรงเก้าอี้ที่วางอยู่ข้าง ๆ เตียง สภาพเธอที่มีผ้าพันแผลอยู่รอบหัวแล้วก็ยังมีบางส่วนที่บวมเป่งบนใบหน้าและร่างกายเธอค่อย ๆ ปรือตาขึ้นรู้และเห็นใบหน้าของฮัทราง ๆ เธอแค่ยิ้ม







