Se connecterPartager
154
Date de publication:
2025-12-21 14:28:46
Dernier chapitre
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 358
ตลาดนานาชาติ“เดินให้มันเร็ว ๆ หน่อยสิเพ่ยจู ทำตัวเหมือนใกล้จะตายไปได้”“ข้าเดินมาหลายร้านแล้วนะเจ้าคะคุณหนู” สาวรับใช้วัยสิบเจ็ดพูดกับคุณหนูที่นั่งรออย่างสบายใจอยู่ในเพิงหลังหนึ่ง ปล่อยให้นางต้องเดินหาน้ำผึ้งกับเมล็ดกาแฟคั่วไปทั่วทุกร้านตั้งแต่ทิศเหนือจรดใต้ ทิศตะวันออกจรดตะวันตกอยู่คนเดียว“แล้วได้มาไหม”“ยังไม่ได้เจ้าค่ะ”“งั้นก็เดินต่อไปจนกว่าจะได้ของมา ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”“ขอข้านั่งพักสักครู่นะเจ้าคะคุณหนู”“ห้ามพักจนกว่าจะได้ของที่ข้าต้องการ ไปสิ!” ไป๋หลานตะคอกใส่สาวใช้อย่างหมดความอดทน ไม่สนว่าใครจะผ่านมาได้ยิน เพราะพวกมันไม่ใช่ชนชั้นสูงที่นางต้องให้เกียรติ หรือกลุ่มคนที่นางต้องทำการค้าร่วมด้วย“เจ้าค่ะคุณหนู” สาวใช้ผู้ต่ำต้อยจำต้องทนฝืนความเมื่อยล้าของขาแข้ง รีบวิ่งไปจากนายสาวผู้เอาแต่ใจ…………………..กุ้ยหย่งเฟิงรีบลุกจากที่นั่งเมื่อสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลมองเห็นเพื่อนสนิทของคนที่ตั้งใจจะมาหาเดินออกมาจากบ้านของนาง“แม่นาง”“เรียกข้าหรือ..ท่านนั่นเอง” จากคำถามเปลี่ยนเป็นแปลกใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายถนัดตา “ข้าชื่อปิงปิง หรือจะเรียกมะลิเหมือนที่จำปีเรียกก็ได้นะ”“แม่นางปิงปิง ข้าชื่อหย่
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 357
ไป๋หลานคลี่ยิ้มละมุน ยกน้ำชาขึ้นมาจิบตามคำเชิญ และอาศัยจังหวะนี้แอบสอดส่ายสายตาไปรอบ ๆ เพื่อมองหาใครบางคนที่อยากเจอแต่การกระทำอันแยบยลของนางยังไม่แยบยลพอที่จะหลบพ้นสายตาดั่งพญาเหยี่ยวของกุ้ยหย่งหมิง เขาหันไปมองชายาและเห็นว่านางก็กำลังมองหญิงสาวอยู่เหมือนกัน นางคงคิดเหมือนเขาสินะ“ถ้าเจ้าไม่รีบกลับ อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิ เผื่อจะได้เจอกับคุณชายเฟิง”“ท่านอ๋องน้อยไม่อยู่หรือเพคะท่านอ๋อง”“ไม่อยู่ เขาไปไหนนะยิปซี”“เขาไปตีผึ้งป่า บอกว่าจะเอาน้ำผึ้งป่ามาให้ข้าราดแพนเค้ก”แพนเค้กที่หลุดมาจากปากของพระชายากุ้ยถิงสร้างความงุนงงสงสัยให้ไป๋หลานยิ่งนัก เพราะไม่คุ้นหูกับชื่ออาหารชนิดนี้เลย แต่นางก็ยังคลี่ยิ้มวางมาดทำเหมือนรู้จัก“พระชายาชอบใช้น้ำผึ้งทำขนมหรือเพคะ” นางเดาว่าแพนเค้กน่าจะเป็นขนม เพราะถ้าเป็นอาหารจะไม่นิยมใส่น้ำผึ้ง“ก็ใช้ทำเกือบทุกอย่างนะ ทำขนม ทำยาเม็ด ใช้ผสมในน้ำชาหรือยาน้ำที่มีรสขมจัด ส่วนอ๋องน้อยเขาชอบกินแพนเค้กราดน้ำผึ้งกับกาแฟมาก บ้านเราจึงต้องมีน้ำผึ้งติดบ้านเอาไว้ตลอด”“หม่อมฉันก็ชอบดื่มกาแฟเพคะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าอ๋องน้อยก็ดื่มกาแฟเหมือนกัน”“ที่บ้านเราชอบดื่มกาแฟกันทุกคน
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 356
“เริ่มชอบแล้วใช่ไหม” ฝ่ายสามียิ้มอย่างมีชัยเมื่อสามารถทำให้ชายาสุดที่รักครวญครางด้วยความเสียวสะท้าน สะโพกสอบที่ยังเต็มไปด้วยพละกำลังไม่ต่างจากวัยหนุ่ม เริ่มบดเบียดเสียดสี กระแทกกระทั้นใส่สะโพกกลมกลึงที่แทบจะไม่ได้เสียรูปทรงไปจากสี่สิบปีก่อน“ข้าเคยไม่ชอบบทรักของท่านด้วยหรือหย่งหมิง” นางตอบเสียงกระเส่าแล้วโอบรอบลำคอแกร่งของสามีเมื่อถูกเขาอุ้มตัวลอยจากโต๊ะ “เบา ๆ หน่อยนะหย่งหมิง” รีบกระซิบบอกก่อนที่เขาจะทำรุนแรงให้นางเสียวซ่านจนเผลอครางเสียงดัง“ไม่มีใครได้ยินหรอก เจ้าก็รู้ว่าข้าสั่งห้ามทุกคนเข้ามาในเขตส่วนตัวถ้าไม่ได้เรียก” ซู้ด... อา.. เขาครางกระเส่าสลับกับคำพูด จับร่างบางที่ซอยสะโพกโต้กับสะโพกสอบไม่หยุด “ไม่มีใครรู้ใจข้าเท่าเจ้าอีกแล้ว”ไม่ว่าจะลีลารักแบบไหนนางก็สามารถโต้ตอบได้อย่างช่ำชอง แม้ในท่าที่เป็นรองแบบนี้นางก็ยังทำให้มังกรของเขาหายใจแทบไม่ออก เสียวซ่านไปทั้งแก่นและลามไปทั่วร่างกาย“ท่านอยากโลมเล้าให้ข้าเคลิ้มทำไมล่ะ” อา... นางตอดรัดเจ้ามังกรยักษ์ของเขาทั้งที่ตัวเองกำลังถูกเล่นงานจนเสียวซ่าน “ข้าเสียวมากเลยหย่งหมิง ซู้ด.. ยอดรัก..ยอดรัก ข้าไม่ไหวแล้ว อา.. ซู้ด...”“ข้าก็เหมือน
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 355
บุรุษทั้งสองต่างหันไปมองหน้ากันด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วน แล้วแยกย้ายกันไปคนละทิศละทางกุ้ยหย่งเฟิงเดินออกมาได้ไม่ถึงสิบเซียะก็เดินกลับไปหาหญิงสาวอีกครั้ง“ท่านแม่ของข้าชอบใช้น้ำผึ้งทำขนม ผสมยาสมุนไพร ถ้าน้ำผึ้งของเจ้ายังไม่มีเจ้าของข้าขอซื้อได้ไหม”“แต่มันอาจจะเยอะมากเลยนะ ท่านจะรับเอาไว้ทั้งหมดเลยไหม”“ไม่มีปัญหา เท่าไหร่ข้าก็เอา”“ถ้าอย่างนั้นข้าขายให้ท่านก็ได้แต่ต้องตกลงราคากันก่อน ข้าขายชั่งละยี่สิบอีแปะนะ”“ไม่มีปัญหา ถ้าได้น้ำผึ้งแล้วเจ้าเอาไปส่งที่..” เขานิ่งไปชั่วอึดใจ “พรุ่งนี้ข้าจะส่งคนมาเอาที่นี่ก็แล้วกัน”“ให้ข้าไปส่งที่บ้านของท่านก็ได้”“ไม่เป็นไร เพราะเรือนข้าอยู่ไกลจากที่นี่มาก” เขาไม่กล้าบอกว่าเป็นใครเพราะกลัวว่านางจะเปลี่ยนไป“เอาอย่างนั้นก็ได้ แต่พรุ่งนี้คงไม่ทันหรอก เพราะข้าต้องกรองน้ำผึ้งอีก”“แล้วจะให้มาเอาวันไหนดี”“อีกสักสามวันก็แล้วกัน”“ตกลง อีกสามวันข้างหน้า ช่วงเวลานี้ข้าจะส่งคนมาหาเจ้า”“เจ้าค่ะ”“นอกจากน้ำผึ้งแล้วเจ้ายังมีอย่างอื่นอีกหรือไม่”“ท่านต้องการอะไรบอกข้ามาได้เลย ถ้าหาให้ได้ข้าก็จะหาให้”“ถ้าเจ้ามีสมุนไพรป่ามาขายข้าก็ยินดีรับซื้อนะ เพราะท่านน้า
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 354
“เอาสิ” เจี้ยนคังตอบแบบรักษาหน้า จงใจจะแกล้งเจ้านายแต่กลับผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย “ซาลาเปาหมดแล้วหรือแม่หนู” “หมดแล้วเจ้าค่ะป้าหรู แต่ข้าเก็บส่วนของท่านไว้ให้แล้ว” หญิงสาวยกหม้อนึ่งชั้นที่ว่างเปล่าออกไป ทำให้เห็นซาลาเปาที่ยังเหลืออยู่อีกหลายลูก “ของป้าหรูห้าลูกเจ้าค่ะ” “ขอบใจมากแม่หนู วันพระหน้าเก็บไว้ให้ข้าอีกนะ” หญิงชราหยิบเงินส่งให้หญิงสาวแล้วรับซาลาเปาเดินจากไป “ขอบคุณนะเจ้าคะป้าหรู” “เจ้าโกหกข้า” เจี้ยนคังหน้าตึงใส่หญิงสาวเมื่อลูกค้าของนางจากไปแล้ว “ข้าแค่ถามว่าจะเอาไหมเพราะลูกค้าขาประจำของข้ามาแล้ว ข้าพูดแบบนี้เรียกว่าโกหกตรงไหน” “เจ้า!” กุ้ยหย่งเฟิงอารมณ์ดีขึ้นเป็นกองหลังจากได้เห็นความขายขี้หน้าขององครักษ์ตัวแสบ “เจ้ายังมีซาลาเปาเหลืออีกไหม ขอซื้ออีกสักลูกได้หรือไม่เพราะข้ายังไม่อิ่มเลย” “ไม่มีแล้วนายท่าน ซาลาเปาซึ้งนี้มีคนจองเอาไว้ล่วงหน้าหมดแล้ว แต่ถ้าท่านยังไม่อิ่มข้าแนะนำให้ท่านลองไปซื้อแป้งทอดร้านนั้นดู แป้งของเขามีรสชาติหวานมันอย่างลงตัว รับรองว่ากินแล้วต้องติดใจ”
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 353
“รู้สึกเป็นเกียรติที่ได้รู้จักกับคนเก่งเช่นเจ้า” หย่งเฟิงทักทายกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม“ท่านปู่เคยบอกให้ข้าไปทำความเคารพท่านอ๋องและพระชายา แต่ข้าก็ผลัดมาตลอดเพราะเรื่องงาน วันนี้ท่านให้เกียรติมาถึงบ้านของเรา คราวหน้าข้าจะหาโอกาสแวะไปทักทายท่านทั้งสองบ้าง”“ด้วยความยินดีคุณหนู”“เรียกข้าว่าไป๋หลานดีกว่าเจ้าค่ะ”“ไป๋หลาน” เขาทำตามอย่างว่าง่ายอาการของหลานสาวและบุรุษหนุ่มสร้างความพึงพอใจให้ผู้เฒ่าฉียิ่งนัก เขาไม่พูดอะไรนอกจากดื่มน้ำชา ฟังทั้งสองสนทนากันไปเงียบ ๆ สักพักก็หาข้ออ้างปล่อยให้พวกเขาอยู่กันตามลำพัง......................กระทั่งชายหนุ่มกลับไปแล้ว จึงเรียกหลานสาวให้กลับมาพบอีกครั้ง“ท่านปู่เรียกข้าหรือเจ้าคะ”“นั่งสิ”“เจ้าค่ะ” หญิงสาวนั่งลง สีหน้ามีรอยยิ้มละมุนแบบที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก บ่งบอกให้รู้ว่าอารมณ์ของนางดีเป็นพิเศษ“เจ้าว่าคุณชายเฟิงเป็นอย่างไรบ้าง” ถามไปแล้วประมุขฉีก็พึงพอใจกับอาการขัดเขินของหลานสาว เพราะหลายครั้งที่เขาพูดถึงชายหนุ่มคนอื่นนางไม่เคยมีอาการแบบนี้เลย “เจ้าชอบเขาไหม”“ข้ารู้สึกดีต่อเขาเจ้าค่ะท่านปู่”“แล้วรู้สึกดีถึงขั้นอยากแต่งงานกับเขาไหม”“ท่านปู่!
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 118
“เจ้าค่ะ วันนี้ยิปนัดจอห์นมาดื่มน้ำชาด้วยกัน” นางรีบยกมือปิดปากของสามี “ฟังให้จบก่อนสิคะ ยิปคิดว่าเราอาจมีวิธีที่จะทำให้หลินโม่วตัดใจจากท่านได้”“อย่างไรหรือ” ความไม่พอใจเปลี่ยนเป็นความสงสัย“ก็เมื่อคืนตอนที่ไปเที่ยวงานศาลเจ้าด้วยกัน...” นางเริ่มเล่าเรื่องที่ได้เจอกับจอห์นให้สามีฟังอย่างละเอียด เมื
Dernière mise à jour : 2026-03-25ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 116
“แต่ข้า..ข้าอาจจะไม่ใช่ภรรยาที่ดี” เสียงของนางบ่งบอกความลังเลไม่ปิดบัง“ข้ามั่นใจว่าเจ้าต้องเป็นภรรยาที่ดีแน่ เพราะเจ้าดูแลพระชายาอย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่อง แล้วทำไมเจ้าถึงดูแลสามีของตัวเองไม่ได้ ต่อให้เจ้าดูแลข้าไม่ดีเหมือนดูแลพระชายา ข้าก็จะไม่โกรธเจ้าแม้แต่น้อยเ พราะข้าดูแลตัวเองได้ ขอแค่เจ้ารับปาก
Dernière mise à jour : 2026-03-25ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 111
“ได้สิทำไมจะไม่ได้ ข้าก็ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีกครั้ง เดินทางมาลำบากหรือไม่ หิวข้าวหรือเปล่า หรือจะอาบน้ำก่อนดี” ถามออกไปเป็นชุด ปัดเส้นผมที่รุ่ยลงมาบดบังความสดใสของใบหน้าให้นาง“อือข้าหิวมากเลย กินก่อนแล้วค่อยอาบน้ำได้หรือไม่พี่สาว” นางยิ้มแฉ่งอวดฟันขาวเต็มปาก สองมือลูบท้องไปมากุ้ยหย่งหมิงเข้าใจทุกอย
Dernière mise à jour : 2026-03-24ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 104
“บ้าจริง บอกให้ไปก็ไปจริง ๆ ข้ากลับคนเดียวก็ได้” แล้วหันหลังกลับ ออกวิ่งทันที “โอ๊ย!” ความไม่ระวังทำให้นางชนเข้ากับอะไรบางอย่างเต็มแรง จนหงายหลังลงไปนอนกับพื้น ถึงแม้จะเจ็บแต่ก็อายมากกว่า จึงรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับมองอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง แต่เมื่อเห็นชัด ๆ จึงรู้ว่าสิ่งที่ตนชนคือม้า เป้าหมา
Dernière mise à jour : 2026-03-24
Vous vous intéresseriez aussi à
คุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง27.1K Vuesบุรุษมากเล่ห์เช่นท่านหาใช่สามีข้า
ไฉ่เลี่ยงหรง21.5K Vuesข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว38.3K Vuesชะตารักนางรอ
เทียนเหอ72.9K Vuesศึกสามแคว้น ข้าจะฟาดให้เรียบ
วันว่างว่างของหญิงใหญ่166 Vuesลิขิตรักหงส์มังกร
Nitchie145 Vuesรวมเซ็ทเรื่องเสียวแบบโบราณ /1
ซูมู่หราน228 Vuesเกิดใหม่เป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ แต่ไฉนวิญญาณกลับแม่เล้าตัวแม่
วอลจู200 Vues
