INICIAR SESIÓNCompartir
95
Fecha de publicación:
2025-11-08 04:34:21
Último capítulo
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 362
คำพูดของนางทำให้เขาอึ้งไปเลยทีเดียว นางคิดวิธีนี้มาได้อย่างไร แต่ก็ยอมปล่อยมือตามที่นางขอ“เจ้ารู้หรือเปล่าว่าตรงนี้ถึงกระท่อมของเพื่อนเจ้ามันห่างกันแค่ไหน”“ทราบเจ้าค่ะ แต่ข้ากระโดดเก่งมาแต่ไหนแต่ไรอยู่แล้ว ท่านไม่ต้องห่วงข้าหรอก ข้าไปก่อนนะ”เจี้ยนคังมองหญิงสาวที่กระโดดขาเดียวจากไปด้วยความเร็วที่น่าทึ่งไม่วางตา จนกระทั่งมองเห็นว่าร่างบางเริ่มแรงแผ่วจึงก้าวเท้าตามไปประกบด้านหลัง ทิ้งระยะห่างประมาณสองก้าวยาว ๆ โดยไม่ปริปากพูดอะไร กระทั่งนางยืนนิ่งแล้วค่อย ๆ วางเท้าข้างที่เจ็บลงบนพื้นพร้อมกับอาการเหนื่อยหอบ“ให้ข้าช่วยไหม”“ว้าย! โอ๊ย..” หญิงสาวสะดุ้งตกใจเสียงทุ้มจากด้านหลัง เผลอก้าวเท้าหนีจนทำตัวเองเจ็บ ตามมาด้วยอาการเขินอายจนร้อนฉ่าไปทั้งตัว เมื่อถูกคนตัวใหญ่อุ้มเอาไว้อีกครั้งและก้าวเท้าเดินอย่างมั่นคง “ขะ ๆ ข้า ๆ เดิน ๆ เองได้ ปล่อยข้าลงเถอะ”“ข้าไม่อยากเสียเวลา ป่านนี้นายท่านของข้าคงเป็นกังวลแล้ว รีบไปกันดีกว่า”“ท่านก็นำไปก่อนสิเจ้าคะ เดี๋ยวข้ากระโดดตามไปเอง”“หยุดพูดก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนแล้วโยนเจ้ากลับเข้าไปอยู่กับงูในป่าเหมือนเดิม” คนขู่กระตุกยิ้มบางเบาเมื่อคำขู่ใช้ได้ผล……………
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 361
“แล้วถ้าดูแลได้ไม่ดีเล่า” หย่งเฟิงถามเผื่อเอาไว้“ก็อย่างที่ข้าบอก อาการของนางถือว่าสาหัสมากเพราะโดนผึ้งต่อยถึงสองรอบ อาการแพ้พิษอาจทำให้นางชัก และอาจจะหยุดหายใจได้ขอรับ”“เข้าใจแล้ว ขอบคุณท่านมาก” หย่งเฟิงหยิบเงินก้อนหนึ่งมอบให้หมอ “พอหรือไม่”“มากเกินไปขอรับ”“เอาไปเถอะ ถ้าเจอคนป่วยที่ไม่มีเงินก็ช่วยรักษาให้พวกเขาบ้างก็แล้วกัน”“ขอบคุณนายท่าน ข้าจะแวะมาดูอาการให้นางทุกวัน แต่ถ้าตกดึกอาการนางน่าเป็นห่วงก็ไปตามข้าได้ตลอดนะขอรับ”“ขอบใจท่านมาก”“นายท่านขอรับ คือว่า..”“พูดมาเถอะ ถ้าเกี่ยวกับคนป่วยก็ไม่ต้องเกรงใจ”“ข้าขอละลาบละล้วงถาม นายท่านเป็นอะไรกับนางขอรับ”คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน “มันเกี่ยวกับการรักษาด้วยเหรอท่านหมอ”“เกี่ยวสิขอรับ คือนางต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ขืนปล่อยเอาไว้แบบนี้ไม่ดีแน่ ปอดนางจะบวมน้ำเอาง่าย ๆ ถ้านายท่านเป็นคนอื่นข้าในฐานะหมอจะจัดการเรื่องนี้เอง”“เจี้ยนคัง” อ๋องน้อยเรียกองครักษ์เสียงเครียดเมื่อจบคำพูดของหมอวัยกลางคน เพราะเพิ่งนึกได้ว่าเพื่อนสนิทของคนเจ็บหายไป “ปิงปิงเพื่อนของนาง ข้าไม่แน่ใจว่ายังหลงอยู่ในป่าหรือเปล่า รีบไปตามหานางเดี๋ยวนี้เลย” แล้วบอกทิศทางที่เดินเข
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 360
“ข้าว่าไม่ดีหรอก เราควรไปตามหานางตอนนี้ดีกว่า หรือไม่ก็ลองถามชาวบ้านพวกนั้นดู นางเพิ่งจะฟื้นไข้นะ ถ้าเกิดไปเป็นลมอยู่ในป่าจะทำยังไง”มะลิได้แต่มองตามร่างใหญ่ที่เดินไปหาชาวบ้านที่กำลังหาหอยเหล่านั้นทีละคน สักพักก็เดินหน้านิ่วกลับมา“มีคนหนึ่งบอกว่าเห็นนางเดินไปทางนั้น น่าจะเข้าไปหาของป่าอย่างที่เจ้าคิดไว้นั่นแหละ”“แล้วจะเอาอย่างไร”“ตามไปดูสิ เขาบอกว่านางไปนานแล้วนะ ตั้งแต่เขาเพิ่งมาถึงที่นี่คนเดียว แล้วตอนนี้คนอื่น ๆ หาหอยได้เต็มกระบุงแล้ว แต่นางยังไม่กลับมาแบบนี้ เจ้าไม่เป็นห่วงเพื่อนบ้างหรือ ถ้าเจ้าไม่ไปข้าไปคนเดียวก็ได้”“ไปก็ไปเจ้าค่ะ” มะลิเห็นความห่วงใยที่เขามีต่อเพื่อนก็ไม่ลังเล รีบเดินตามคนใจร้อนไปทันที“ป่าทึบขนาดนี้นางยังกล้าเข้ามา จิตใจนางทำด้วยดีหมีหรืออย่างไร” เขาเริ่มบ่นอย่างไม่พอใจเมื่อเข้าสู่เขตป่าได้ไม่นาน“นางต้องเลี้ยงปากเลี้ยงท้องนะเจ้าคะ ไม่ได้เกิดมามั่งมีเช่นท่าน” มะลิประชดใส่คนที่ขี้บ่นเกินเหตุ เพราะนางยังไม่รู้สึกว่าป่านี้รกทึบอย่างที่เขาว่าตรงไหนเลย“ทำเลี้ยงปากเลี้ยงท้องหรือเอาไปเลี้ยงคนอื่นหมด ข้ารู้นะว่านางเอาเงินไปทำอะไร”“ก็นางเป็นคนจิตใจดี นางกำพร้าพ่อแม
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 359
“ก็ตามที่ข้าน้อยบอก อาการของนางดีขึ้นมากแล้ว”“ข้าอยากไปดูให้เห็นกับตา พาข้าไปหานางได้ไหม”“ไม่ได้เจ้าค่ะ”“ทำไม”“มันไม่เหมาะสมนี่เจ้าคะ และข้าน้อยก็ไม่อยากมีปัญหากับจำปีด้วย”“ก็บอกนางไปว่าข้าตามไปเอาน้ำผึ้งก็ได้ และห้ามเจ้าบอกความรู้สึกของข้าให้นางรู้เด็ดขาด เพราะข้าจะบอกกับนางเอง”“ข้าพาท่านไปด้วยไม่ได้จริง ๆ แต่ถ้าท่านอ๋องน้อยจะแอบตามไปข้าก็จนปัญญา เพราะข้าไม่รู้ไม่เห็น”ใบหน้าถมึงทึงค่อยยิ้มได้เมื่อได้ยินดังนั้น “ขอบใจ”“ห้ามพลั้งปากบอกจำปีเด็ดขาดนะเจ้าคะ ไม่อย่างนั้นนางคงโกรธข้ามาก”“ข้าไม่พลาดหรอก เจ้านั่นแหละที่ควรระวังปากเอาไว้ พูดเก่งเหลือเกิน” พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินจากไป “ข้าไปก่อนนะ”“แล้วไม่ไปด้วยกันหรือเจ้าคะ”“เจ้าไม่ต้องมาสนใจหรอก” ก็นางบอกให้แอบไป เขาก็จะทำให้มันเหมือนจริงไปเลย“อะไรของเขา” มะลิบ่นเบา ๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน เพื่อเตรียมอาหารไปฝากจำปีด้วย....................หลังจากแยกกับหญิงสาวแล้วกุ้ยหย่งเฟิงก็เดินเข้าตรอกเล็ก ๆ เพราะไม่อยากเป็นเป้าสายตา ตั้งใจจะไปที่ร้านขายยาที่จำได้ว่าอยู่ใกล้ ๆ กับปากตรอก เพื่อหาซื้อยาที่ดีที่สุดสำหรับรักษาคนโดนผึ้งต่อย“เรื
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 358
ตลาดนานาชาติ“เดินให้มันเร็ว ๆ หน่อยสิเพ่ยจู ทำตัวเหมือนใกล้จะตายไปได้”“ข้าเดินมาหลายร้านแล้วนะเจ้าคะคุณหนู” สาวรับใช้วัยสิบเจ็ดพูดกับคุณหนูที่นั่งรออย่างสบายใจอยู่ในเพิงหลังหนึ่ง ปล่อยให้นางต้องเดินหาน้ำผึ้งกับเมล็ดกาแฟคั่วไปทั่วทุกร้านตั้งแต่ทิศเหนือจรดใต้ ทิศตะวันออกจรดตะวันตกอยู่คนเดียว“แล้วได้มาไหม”“ยังไม่ได้เจ้าค่ะ”“งั้นก็เดินต่อไปจนกว่าจะได้ของมา ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”“ขอข้านั่งพักสักครู่นะเจ้าคะคุณหนู”“ห้ามพักจนกว่าจะได้ของที่ข้าต้องการ ไปสิ!” ไป๋หลานตะคอกใส่สาวใช้อย่างหมดความอดทน ไม่สนว่าใครจะผ่านมาได้ยิน เพราะพวกมันไม่ใช่ชนชั้นสูงที่นางต้องให้เกียรติ หรือกลุ่มคนที่นางต้องทำการค้าร่วมด้วย“เจ้าค่ะคุณหนู” สาวใช้ผู้ต่ำต้อยจำต้องทนฝืนความเมื่อยล้าของขาแข้ง รีบวิ่งไปจากนายสาวผู้เอาแต่ใจ…………………..กุ้ยหย่งเฟิงรีบลุกจากที่นั่งเมื่อสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวลมองเห็นเพื่อนสนิทของคนที่ตั้งใจจะมาหาเดินออกมาจากบ้านของนาง“แม่นาง”“เรียกข้าหรือ..ท่านนั่นเอง” จากคำถามเปลี่ยนเป็นแปลกใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายถนัดตา “ข้าชื่อปิงปิง หรือจะเรียกมะลิเหมือนที่จำปีเรียกก็ได้นะ”“แม่นางปิงปิง ข้าชื่อหย่
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 357
ไป๋หลานคลี่ยิ้มละมุน ยกน้ำชาขึ้นมาจิบตามคำเชิญ และอาศัยจังหวะนี้แอบสอดส่ายสายตาไปรอบ ๆ เพื่อมองหาใครบางคนที่อยากเจอแต่การกระทำอันแยบยลของนางยังไม่แยบยลพอที่จะหลบพ้นสายตาดั่งพญาเหยี่ยวของกุ้ยหย่งหมิง เขาหันไปมองชายาและเห็นว่านางก็กำลังมองหญิงสาวอยู่เหมือนกัน นางคงคิดเหมือนเขาสินะ“ถ้าเจ้าไม่รีบกลับ อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิ เผื่อจะได้เจอกับคุณชายเฟิง”“ท่านอ๋องน้อยไม่อยู่หรือเพคะท่านอ๋อง”“ไม่อยู่ เขาไปไหนนะยิปซี”“เขาไปตีผึ้งป่า บอกว่าจะเอาน้ำผึ้งป่ามาให้ข้าราดแพนเค้ก”แพนเค้กที่หลุดมาจากปากของพระชายากุ้ยถิงสร้างความงุนงงสงสัยให้ไป๋หลานยิ่งนัก เพราะไม่คุ้นหูกับชื่ออาหารชนิดนี้เลย แต่นางก็ยังคลี่ยิ้มวางมาดทำเหมือนรู้จัก“พระชายาชอบใช้น้ำผึ้งทำขนมหรือเพคะ” นางเดาว่าแพนเค้กน่าจะเป็นขนม เพราะถ้าเป็นอาหารจะไม่นิยมใส่น้ำผึ้ง“ก็ใช้ทำเกือบทุกอย่างนะ ทำขนม ทำยาเม็ด ใช้ผสมในน้ำชาหรือยาน้ำที่มีรสขมจัด ส่วนอ๋องน้อยเขาชอบกินแพนเค้กราดน้ำผึ้งกับกาแฟมาก บ้านเราจึงต้องมีน้ำผึ้งติดบ้านเอาไว้ตลอด”“หม่อมฉันก็ชอบดื่มกาแฟเพคะ ไม่อยากเชื่อเลยว่าอ๋องน้อยก็ดื่มกาแฟเหมือนกัน”“ที่บ้านเราชอบดื่มกาแฟกันทุกคน
ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 52
“ยิปซี”“........”“ยิปซี! ยิปซี! เจ้าเป็นอะไร! ยิปซี!”ใจของเขาหล่นวูบเมื่อจับร่างระหงหงายขึ้น และเห็นนางหมดสติไปแล้ว เขารีบอุ้มนางกระชับไว้ในอ้อมแขน แล้วใช้วิชาตัวเบาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วกลับไปที่ห้องนอน“มีใครอยู่แถวนี้บ้าง
Última actualización : 2026-03-20ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 58
กุ้ยอ๋องสูดปากครางสะท้าน เมื่อขยับสองขาที่คร่อมอยู่บนตัวนางขึ้นไปจนเกือบถึงใบหน้างาม และตอนนี้เอ็นอุ่นที่สู้มือก็ถูกนางอมไปเกือบครึ่ง เขารีบเอามือยันไว้กับหัวเตียง หลับตาและกัดริมฝีปากข่มกลั้นความเสียว ลิ้นของนางกำลังทรมานเขา ส่วนสะโพกของเขาก็เริ่มตอบโต้ ซอยสู้ลิ้นของนางอย่างฮึกเหิม “ซู
Última actualización : 2026-03-20ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 61
หญิงสาวหลับตาพริ้ม เผยอริมฝีปากรับจูบจากเขา อารมณ์รักหวานซึ้งในตอนแรกเริ่มเปลี่ยนเป็นลุกโชนด้วยไฟราคะเขาจับตัวนางให้หันหน้ามาประจันกัน “ข้าไม่อยากมองแผ่นหลังนวลเนียนของเจ้า แต่ต้องการมองด้านหน้าของเจ้าให้เต็มตา ติดตรึงไว้ในความทรงจำให้มากที่สุด..อีกอย่างที่ข้าต้องการ...” เขานิ่งเงียบไม่พูดต่อ แต่โ
Última actualización : 2026-03-20ลิขิตรักข้ามกาลเวลา 41
ชายหนุ่มมองสำรวจหญิงสาวตรงหน้าพร้อมกับรอยยิ้มหวานละมุนนั้นทั่วทั้งร่าง“งามมาก” ความหมายของเขารวมถึงเสื้อผ้าที่ตัดเย็บอย่างแปลกตาไปจากชุดที่เคยเห็น และคนสวมใส่ที่อยู่ในอาภรณ์แบบไหนก็งามไร้ที่ติ“ต้องชมซินเหม่ยเจ้าค่ะ” เธอชี้ไปที่ช่างตัดเสื้อ“เจ้าหรือซินเหม่ย”“เพคะท่านอ๋อง”“เงยหน้าขึ้น” เขาออกคำส
Última actualización : 2026-03-19
También te puede gustar
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน170.5K vistasมาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย
หนูเหมยจ้า32.6K vistasอ่านใจทรราช สนมปลาเค็มถล่มวังหลัง
มาแล้วก็อยู่ต่อเถอะ21.7K vistasเกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่59.3K vistasข้าแค่ยอมให้ มิใช่เป็นคนโง่
Teddy's2.1K vistasเกิดใหม่เป็นแม่เลี้ยงของลูกสาวจอมซนในยุค 80
หลี่จินผิง1.9K vistasชาตินี้ข้าขอเป็นหงส์
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.52 vistasชายาตาทิพย์ของท่านอ๋องพิการ
จันทร์ส่องแสง3.1K vistas
