LOGINShare
บทที่ 272
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 892
อีกเพียงไม่กี่วันก็จะถึงวันมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิงแล้วช่วงเช้าของวันนี้ จี้หานอีนั่งตรวจดูเทียบเชิญที่คนเฝ้าประตูนำมาส่งอยู่ภายในห้อง คิดไม่ถึงว่าจะเห็นเทียบเชิญจากจวนสกุลเซี่ยฉบับหนึ่งจี้หานอีประหลาดใจเล็กน้อย จึงหยิบออกมาพิจารณาโดยละเอียด ปรากฏว่าเป็นเทียบเชิญงานมงคลระหว่างเซี่ยอวี้เหิงกับหลี่หมิงโหรว โดยกำหนดวันแต่งไว้หลังพิธีมงคลสมรสของเสิ่นฉางหลิงเพียงหนึ่งวันเท่านั้นจี้หานอีอดนึกถึงหน้าท้องที่นูนออกมาเล็กน้อยของหลี่หมิงโหรวในวันนั้นไม่ได้หรงชุนอดกล่าวไม่ได้ว่า “คนสกุลเซี่ยยังมีหน้าส่งเทียบเชิญเช่นนี้มาอีกหรือเจ้าคะ”จี้หานอีพิจารณาลายมือบนเทียบเชิญ ลายมือนั้นอ่อนช้อยงดงาม ชัดเจนว่าเป็นลายมือสตรี หลี่หมิงโหรวคงตั้งใจส่งมาให้นางดูเป็นแน่สกุลเซี่ยคงไม่โง่เขลาถึงขั้นส่งเทียบเชิญมายั่วยุนางเช่นนี้จี้หานอีรู้สึกขบขัน นางเลิกสนใจเรื่องราวทางฝั่งสกุลเซี่ยนานแล้วนางสั่งให้สาวใช้นำเทียบเชิญไปทิ้ง ก่อนหันไปคลี่ยิ้มให้หรงชุนพลางกล่าว “ไม่ว่าอย่างไร คนทั้งสองก็นับว่าเหมาะสมกันดี เจ้าว่าหรือไม่?”หรงชุนชะงักงันเล็กน้อย ก่อนเข้าใจความหมายในคำพูดของจี้หานอีอย่างรวดเร็ว นับว่าคนทั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 891
เดิมทีเสิ่นฉางชินนับว่าไม่ใช่คนเลวร้าย อย่างน้อยเขาก็เที่ยงตรง เพียงแต่มักให้ความสำคัญกับเรื่องในราชสำนักมากเกินไป ไม่เคยใส่ใจเรื่องราวในเรือนหลัง สตรีสำหรับเขาแล้วก็ดูคล้ายไม่มีความสำคัญอันใดวันที่ห้าของปีใหม่ จี้หานอีกลับไปเยี่ยมท่านแม่พร้อมเสิ่นซื่อยามนี้สีหน้าของท่านแม่ดูดีขึ้นมาก หลังเห็นจี้หานอีก็ดีใจยิ่ง นางจับมือบุตรสาวพูดคุยอยู่นานท่านแม่บอกว่าเรือนแห่งนี้ดีอยู่หรอก เพียงแต่อาศัยอยู่ตามลำพังมักรู้สึกเหงา ก่อนหน้านี้จึงกลับไปจวนสกุลกู้เป็นประจำ แต่บัดนี้นางก็ไม่ค่อยได้กลับไปแล้ว เพราะป้าสะใภ้ใหญ่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเมื่อจี้หานอีเห็นว่าในที่สุดท่านแม่ก็เข้าใจนางขึ้นมาบ้าง ไม่ได้เขียนจดหมายมาพร่ำบอกว่าอย่างไรก็เป็นคนครอบครัวเดียวกันอีก ในใจจึงรู้สึกปลาบปลื้มยิ่งนักนางกู้กุมมือจี้หานอีแน่น ถอนหายใจพลางกล่าว “บัดนี้แม่เข้าใจแล้ว คนเรามีวาสนาต่างกัน ต่อจากนี้แม่จะใส่ใจเพียงเจ้าเท่านั้น”“ป้าสะใภ้ใหญ่ของเจ้าเอาแต่พูดว่าหว่านอวิ๋นอยู่ที่จวนหรงกั๋วกงสุขสบาย แต่หากนางสุขสบายจริง แล้วคุณชายรองสกุลไป๋เคยไปเยี่ยมนางบ้างหรือไม่?”“แต่นางก็ยังฝืนทำหน้าใหญ่ใจโต สิ่งของที่ซื้อหามา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 890
ผู้คนในห้องสนทนากันต่ออีกครู่หนึ่ง จี้หานอีรู้สึกวิงเวียนศีรษะเล็กน้อย จึงออกมาสูดอากาศด้านนอก แต่กลับเห็นซุนเป่าฉยงยืนอยู่ริมระเบียงเมื่อครู่คนด้านในให้ซุนเป่าฉยงกลับไปพักผ่อนที่เรือน คิดไม่ถึงว่านางจะยืนอยู่ตรงนี้มาโดยตลอดเมื่อซุนเป่าฉยงเห็นจี้หานอีเดินออกมา ก็ยิ้มพลางเรียกนางว่า “ท่านอาสะใภ้ห้า”จี้หานอีมองหิมะด้านนอก ก่อนส่งเสียงรับคำเบา ๆซุนเป่าฉยงไม่ได้พูดคำใดนางมองหิมะขาวโปรยปรายกลางม่านราตรี รู้ดีว่าสถานการณ์ของตนในเวลานี้ก็ไม่ต่างจากภาพตรงหน้า แม้ตัวจะอยู่ในสกุลเสิ่น แต่กลับถูกกีดกันจากคนในตระกูล ผู้คนภายในห้องทางด้านหลังอาจกำลังหารือกันว่าจะรับมือและระวังนางอย่างไร ส่วนเบื้องหน้าก็เป็นไทเฮาที่ทรงบีบคั้นเข้ามาทีละก้าว โดยใช้สายสัมพันธ์และสายเลือดมาข่มขู่นางนางเข้าใจดีว่าอาศัยเพียงเล่ห์กลของไทเฮาย่อมไม่อาจโค่นล้มตระกูลขุนนางเก่าแก่นับร้อยปีเช่นสกุลเสิ่นได้สำเร็จ หากต่อสู้กันไปมา สุดท้ายก็มีแต่จะบอบช้ำทั้งสองฝ่ายนางไม่อยากให้ทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นกัน สิ่งที่ทำอยู่เวลานี้ก็เพียงต้องการตบตาไทเฮาเท่านั้นเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลังอีกครั้ง เป็นเสิ่นหยวนฮั่นเดินออกมาเม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 889
ความเคลื่อนไหวหลังม่านกั้นเตียงดำเนินต่อไปถึงกลางดึกจึงค่อยสงบลงพรุ่งนี้เป็นวันหยุดราชการ ตามปกติเสิ่นซื่อมักปล่อยตัวตามสบาย ยิ่งจี้หานอีเป็นฝ่ายรุกเช่นนี้ เขาย่อมต้องออกแรงให้มากหน่อยสุดท้าย จี้หานอีก็เหนื่อยล้าจนร่างแทบสลาย ได้แต่ซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของเสิ่นซื่อ กระนั้นก็ยังคงพะวงถึงเรื่องที่พูดคุยกันก่อนหน้านี้ จึงถามว่า “ท่านพี่จะยอมให้ท่านหมอตรวจดูหรือไม่เจ้าคะ?”บุรุษที่อิ่มเอมสมใจย่อมพูดคุยง่ายไม่ว่าเรื่องใด เมื่อเสิ่นซื่อรับคำในลำคอด้วยเสียงแหบพร่าชวนให้ใจสั่น จี้หานอีจึงพอใจ คิดลุกขึ้นไปอาบน้ำเสิ่นซื่อพลันกดร่างนางไว้ “พรุ่งนี้เช้าค่อยอาบเถิด”เมื่อก่อนล้วนเป็นเสิ่นซื่ออุ้มนางไปอาบน้ำ จี้หานอีจึงถามด้วยความสงสัย “เพราะเหตุใดเจ้าคะ?”เสิ่นซื่อกอดจี้หานอีไว้แน่นในอ้อมแขน ตอบด้วยเสียงแหบพร่า “เจ้าไม่อยากมีลูกหรือ? ปล่อยไว้ข้างในอีกสักพักเถิด”จี้หานอีนิ่งงันอยู่ครู่ใหญ่ถึงเข้าใจความหมายของเขาครั้นได้ยินเสิ่นซื่อพูดเช่นนั้น นางจึงถาม “ข้าไม่ใช่คนเดียวที่อยากมีลูกเสียหน่อย หรือท่านพี่ไม่อยากมีเจ้าคะ?”เสิ่นซื่ออยากมี เพียงแต่เขาไม่รีบร้อนเขากับนางแต่งกันมายังไม่ถึงหนึ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 888
เสิ่นซื่อหลุบตาลงเรื่องที่ฮ่องเต้ทรงคิดกระทำไม่เคยเรียบง่าย จนถึงยามนี้เสิ่นซื่อก็ยังไม่เคยได้ยินพระองค์ตรัสถึงเรื่องที่จี้หานอีเล่าให้ฟัง พระดำรัสเหล่านั้นเป็นการหยั่งเชิงจริง ทว่าการหยั่งเชิงย่อมหมายความว่าฮ่องเต้ทรงเห็นความจำเป็นที่จะต้องหยั่งเชิงจี้หานอีแต่จี้หานอีเป็นเพียงสตรีในห้องหอผู้หนึ่ง นางจะทำสิ่งใดได้ส่วนเขาก็ไม่ถึงขั้นจะถูกสตรีผู้หนึ่งชักจูงได้เสียหน่อยแต่หากทรงสงสัยว่านางจะอาศัยเรื่องบิดามายุแยงสกุลเสิ่น เมื่อพิจารณาจากความขี้ระแวงของฮ่องเต้ ก็พอจะมีเหตุผลอยู่บ้างแต่ตราบใดที่สกุลเสิ่นไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเรื่องขององค์รัชทายาท ก็ย่อมไม่มีทางคิดเป็นอื่นต่อฮ่องเต้ และฮ่องเต้เองก็ทรงทราบเรื่องนี้ดีที่สุดเขาตบแผ่นหลังของจี้หานอีเบา ๆ “ไม่ต้องกังวล ฮ่องเต้เพียงสนทนาเรื่องทั่วไปกับเจ้าเท่านั้น รอเจ้าวาดภาพนี้เสร็จ ข้าจะเป็นผู้นำไปถวายพระองค์เอง”จี้หานอีใช้สองแขนโอบเอวเสิ่นซื่อพลางซุกไซ้ เมื่อได้ฟังคำพูดของเขาก็รู้สึกวางใจ จึงพยักหน้าเล็กน้อยเรือนร่างในอ้อมกอดอบอุ่นนุ่มนิ่ม ยามนางซุกไซ้เข้ามาก็คล้ายกระต่ายน้อย ร่างของเสิ่นซื่อแข็งเกร็งขึ้น เขาประคองใบหน้าจี้หานอ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 887
ความจริงเมื่อครู่หลังได้เห็นท่าทีของเสิ่นฉางชิน จี้หานอีก็ยิ่งรู้สึกว่าเสิ่นซื่อนั้นดีต่อนางโดยแท้เสิ่นฉางชินเป็นบุตรชายจากตระกูลขุนนาง บนร่างแฝงความเคร่งขรึมของบุตรชายคนโตผู้แบกรับภาระของตระกูลไว้บนบ่าเนื้อแท้ของเขาคงไม่เลว เพียงแต่เคร่งครัดจนเกินไป ไม่รู้จักผ่อนปรน บนร่างแฝงความเย่อหยิ่ง คิดว่าตนเป็นดั่งผู้กุมชะตาของเรือนหลัง ทั้งยังมีความทะนงตนของผู้สูงส่งเช่นลูกรักสวรรค์ เขาดูแคลนเรื่องจุกจิกในเรือนหลัง เห็นว่าเรื่องเหล่านั้นจัดการได้ง่ายดาย และสมควรปล่อยให้สตรีเป็นผู้จัดการเท่านั้นการใช้ชีวิตร่วมกับสามีเช่นนี้ย่อมเหน็ดเหนื่อยอย่างแท้จริงเพราะเขาไม่มีวันเห็นใจถึงความยากลำบากของสตรีในเรือนหลัง จึงยิ่งไม่มีทางเข้าใจเสิ่นซื่อเองก็หยิ่งทะนง มักวางท่าต่อหน้านาง ทั้งยังสูงส่งและเย็นชาเสมอ แต่จี้หานอีก็ต้องยอมรับว่าเสิ่นซื่อยังคงรู้จักเห็นใจนาง แม้แต่ยามที่นางออดอ้อนด้วยความเกียจคร้านไม่อยากทำงาน ต่อให้เสิ่นซื่อมองออกก็ยังคงยอมตามใจอยู่ดีความจริงยามนี้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นปฏิบัติต่อนางไม่เลวนัก นับว่าไม่เคยเคี่ยวกรำอันใด ทุกครั้งที่เสิ่นซื่อหยุดพัก เขาก็จะไม่ยอมให้นางไปคารวะฮูหยิ
You May Also Like
ลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.9K viewsยอดชายานักพยากรณ์ : ท่านอ๋อง ชายาท่านเลี้ยงผี
ดอกถังร่วงหล่น276.9K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ28.3K viewsจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน28.7K viewsน้องสาวตัวร้ายอย่างข้า วาสนาลำบากยิ่ง 1 : {Harem/3P}
petagorus22214 viewsทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา48 viewsชะตาร้ายชะตารัก
ต้ายวี่108 viewsคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย876 views
