INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 355
Último capítulo
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 718
จี้หานอียังคงรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้างหากไม่นึกรังเกียจ แล้วเหตุใดในอดีตทุกครั้งที่เขามองนาง จึงแสดงท่าทีคล้ายไม่สบอารมณ์อยู่ร่ำไปพลันได้ยินเสิ่นซื่อกล่าวอีกว่า “ทัศนียภาพที่มองจากตรงนี้งดงามยิ่ง ในเมื่อเจ้าชอบอ่านหนังสือ วันหน้าก็แวะมานั่งเล่นที่นี่ให้บ่อยขึ้นเถิด”จี้หานอีถามด้วยความไม่แน่ใจนัก “ข้าสามารถมาที่นี่ได้จริงหรือเจ้าคะ?”ในความทรงจำของนาง สถานที่แห่งนี้นับเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเสิ่นซื่อโดยเฉพาะ ได้ยินว่าแม้แต่ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นก็ยังไม่อาจย่างกรายเข้ามา ซ้ำตรงทางเข้าก็ยังมีคนคอยเฝ้ายามตลอดเวลาในอดีตแม้นางจะเข้าออกห้องหนังสือของเสิ่นซื่อได้ตามใจชอบ แต่สำหรับที่แห่งนี้นางกลับไม่เคยได้มาเยือนสักครั้งเสิ่นซื่อมองนาง “เจ้าย่อมมาได้อยู่แล้ว บัดนี้เจ้าเป็นภรรยาของข้า สถานที่ใดที่ข้าไปได้ ย่อมเป็นสถานที่ที่เจ้าก็ไปได้เช่นกัน”กล่าวพลางเสิ่นซื่อก็มองจี้หานอีด้วยแววตาล้ำลึกอีกครั้ง “ตำราที่นี่หากเทียบกับพวกหนังสือประโลมโลกที่เจ้าชอบอ่าน ก็นับว่ามีค่าควรเมืองและน่าอ่านกว่ามากนัก”จี้หานอีพลันเข้าใจความหมายทันที ถ้อยคำนี้ของเสิ่นซื่อกำลังตำหนิว่าการที่นางอ่านนิยายประโลมโลกนั้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 717
เรื่องราวตอนตกน้ำในปีนั้น สำหรับจี้หานอีนับว่าเป็นอดีตที่ค่อนข้างยาวไกลทีเดียวนางถึงขั้นนึกถึงมันอย่างเลือนรางอยู่เสมอ แม้บอกว่าภาพสุดท้ายที่เห็นก็เป็นเสิ่นซื่อ แต่ในใจกลับยังคงไม่ชัดเจนอยู่ดีความทรงจำเกี่ยวกับเสิ่นซื่อในเหตุการณ์ครั้งนั้นช่างเลือนราง เลือนรางเสียจนราวกับว่าเขาไม่เคยปรากฏตัวเลยด้วยซ้ำจี้หานอีหันกลับไปมองเสิ่นซื่อ ชายหนุ่มกำลังยืนอยู่ด้านหลังนางในระยะห่างเพียงหนึ่งก้าว นัยน์ตาสีดำขลับจ้องมองนางพลางถาม “เจ้ายังจำได้หรือไม่”จี้หานอีส่ายหน้า “เรื่องหลังจากตกน้ำไปแล้ว จำไม่ได้เลยเจ้าค่ะ”ภายในใจนางเกิดความลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดถามถึงความสงสัยในอดีตขึ้นมาไม่ได้ “หลังจากนั้น ท่านพี่ก็คล้ายไม่อยากพบหน้าข้าอีก”เสิ่นซื่อปรายตามองจี้หานอี “ก็แค่ไม่อยากพบเจ้าเท่านั้น”ในเวลานั้นเสิ่นซื่อปล่อยมือไปแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นต้องพบนางอีกจี้หานอีถามต่อ “เหตุใดถึงไม่อยากพบหรือเจ้าคะ?”เสิ่นซื่อหมุนตัวเดินไปหยุดอยู่ข้างหน้าต่างของหอสูง น้ำเสียงเรียบเฉยยิ่ง “น่ารำคาญ”จี้หานอีเหม่อมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเสิ่นซื่อ การที่เสิ่นซื่อบอกว่านางน่ารำคาญก็คล้ายจะเป็นเช่นนั้นจริง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 716
เสิ่นซื่อก้มหน้าลง “เฉิงฉงสารภาพรายละเอียดทั้งหมดของเรื่องนั้นออกมาแล้ว”จี้หานอีจึงผงกศีรษะ “เช่นนั้นข้าก็คงไม่กลับไปแล้วเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อจ้องมองจี้หานอี “หากเจ้าอยากกลับไปดูเสียหน่อย ก็ไม่เป็นไร”จี้หานอีหลุบตาลงพลางส่ายหน้า “ข้าไม่อยากกลับไป และไม่อยากพบหน้าพี่เยี่ยนด้วยเจ้าค่ะ”จี้หานอีไม่อยากพบหน้ากู้เยี่ยนอีกแล้วจริง ๆ หลายวันมานี้นางเพิ่งสลัดฝันร้ายในค่ำคืนนั้นออกไปจากสมองได้อย่างยากลำบาก นางไม่อยากจะหวนนึกถึงมันอีกต่อไปหากต้องพบหน้ากู้เยี่ยนอีกครั้ง แล้วเกิดนึกขึ้นมาได้ว่ามือของตนเองเคยเกือบจะฆ่าคนตาย นางคงรู้สึกไม่สบายใจแน่ยังดีที่กู้เยี่ยนไม่ได้เป็นอะไร และยังดีที่ตัวนางเองก็ไม่ต้องมาคอยนั่งกระวนกระวายใจอีกเสิ่นซื่อส่งเสียงรับคำในลำคอ ก่อนกล่าวต่อ “ไว้ภายหลังข้าว่างเมื่อใด จะพาเจ้ากลับไปพร้อมกัน”จี้หานอีพยักหน้า จากนั้นจึงไปหยิบชุดลำลองมาผลัดเปลี่ยนให้เสิ่นซื่อเสิ่นซื่อให้ความร่วมมือกับจี้หานอีในการสวมใส่เสื้อผ้า ทว่าอยู่ดี ๆ เขาก็ถามขึ้นด้วยเสียงแผ่วเบา “หมดแล้วหรือไม่?”จี้หานอีชะงักไปเล็กน้อย “อะไรหรือเจ้าคะ?”ใบหน้าของเสิ่นซื่อดูเคร่งขรึมและจริงจังยิ่ง ขณ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 715
หลังจี้หานอีเดินผ่านนางไป๋มาได้ระยะหนึ่ง หรงชุนถึงได้ขยับเข้าไปกระซิบข้างหูนางว่า “ฮูหยินใหญ่ดูแลโรงครัวมาหลายปี บัญชีไม่สะสางให้เรียบร้อย ไม่รู้เหมือนกันว่านางลอบยักยอกไปบ้างหรือไม่”พูดแล้วหรงชุนก็ถามด้วยเสียงเบาลงอีก “หากยักยอกจริง แล้วยักยอกไปมากน้อยเพียงใดกันเจ้าคะ?”จี้หานอีนั้นย่อมรู้ดีว่านางไป๋ต้องยักยอกไปแน่ คนที่เฉลียวฉลาดปานนั้น บัญชีมีปัญหาชัดเจนถึงเพียงนี้ มีหรือที่จะดูไม่ออก?ส่วนเรื่องที่ว่านางไป๋ยักยอกไปมากเท่าใดนั้น จี้หานอีเองก็ไม่อาจคำนวณออกมาได้แน่ชัด แต่ในเมื่อดูแลจวนมานานหลายปี เงินทองที่ได้ไปก็คงไม่ใช่น้อย ๆทั้งฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นเองก็ดูไม่ได้คิดเอาความเรื่องเงินทองที่นางไป๋ยักยอกไปสักเท่าใดจี้หานอีเพียงกล่าวกับหรงชุนด้วยเสียงแผ่วเบา “เรื่องนี้ให้มันผ่านไปเถิด ไม่ต้องนำไปพูดกับผู้ใดแล้ว”หรงชุนรีบพยักหน้ารับคำทันที “ฮูหยินวางใจเถิดเจ้าค่ะ บ่าวเป็นคนเก็บความลับเก่งยิ่งนัก”เมื่อจี้หานอีเดินกลับมาถึงเรือน บ่าวรับใช้ก็นำจดหมายฉบับหนึ่งมาส่งให้ เป็นจดหมายที่มารดาส่งมานั่นเองจี้หานอีเปิดจดหมายออกอ่าน เนื้อความระบุว่ากู้เยี่ยนเริ่มได้สติขึ้นมาเล็กน้อยตั้งแต่เ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 714
เมื่อจี้หานอีได้ยินคำตอบของฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น ก็พลันเข้าใจเรื่องราวกระจ่างทั้งยังได้ยินฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นกล่าวต่อ “บัญชีก่อนหน้านี้ก็ถือเสียว่าเป็นบัญชีเก่า ไม่ต้องนำมาคิดเล็กคิดน้อย ภายหน้าเมื่อมอบหมายให้เจ้าเป็นคนดูแลบัญชีโรงครัว ข้าก็วางใจ”จี้หานอีมองฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่น หญิงชราย่อมต้องทราบดีว่าต้นตอของปัญหาในบัญชีนั้นอยู่ที่ใด แต่นางกลับไม่เอ่ยถึงแม้เพียงครึ่งคำ นั่นแสดงให้เห็นว่าฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นไม่ได้คิดจะเอาความกับนางไป๋การที่จี้หานอีนำบัญชีนี้มา ประการแรกก็เพื่อดูว่าจะจัดการกับผู้ดูแลเริ่นอย่างไร และประการที่สองก็เพื่อดูท่าทีของแม่สามีที่มีต่อนางไป๋นั่นเองและตอนนี้นางก็ดูออกแล้วว่า ฮูหยินผู้เฒ่าค่อนข้างผ่อนปรนต่อนางไป๋อยู่มากทีเดียวความจริง นางเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะสืบสาวราวเรื่องกับบัญชีเหล่านี้ บัญชีเก่าเก็บที่เน่าเฟะในสมุดบัญชีเล่มหนาเตอะพวกนั้นมีมากเกินไป ทั้งยังเกี่ยวพันกับผู้ดูแลและผู้ที่เคยผ่านมืออีกมากมาย บางคนก็จากไปแล้ว บางคนก็ถูกโยกย้ายไปรับหน้าที่อื่น การจะไปตามสืบดูบัญชีเหล่านั้นทีละรายการ รังแต่จะทำให้วุ่นวายและทำให้ผู้คนตกใจเสียเปล่า ซึ่งนั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 713
เสียงของจี้หานอีทั้งเยือกเย็นและสงบนิ่ง แม้ไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดที่ไม่อาจขัดขืน ผู้ดูแลจางถึงกับแข้งขาอ่อน ร่างกายสั่นเทา แต่ก็ทำได้เพียงส่งเสียงรับคำรัว ๆ เท่านั้นเขารู้สึกโชคดีที่เมื่อก่อนตนยังพอตักตวงผลประโยชน์มาได้บ้าง แต่ยามนี้เมื่อต้องนำมาอุดรอยรั่วของบัญชีก็คงเหลืออยู่ไม่เท่าใด เกรงว่าส่วนแบ่งก้อนใหญ่คงตกไปอยู่ที่ฮูหยินใหญ่เสียหมดแล้วแต่ถึงกระนั้น เขาก็ไม่กล้าซัดทอดฮูหยินใหญ่อยู่ดี หากเขาสารภาพเรื่องฮูหยินใหญ่ออกไป เรื่องนี้ก็จะไม่ใช่แค่การที่คนแก่หูตาฝ้าฟางลงบัญชีผิดพลาดอีกต่อไป แต่มันจะกลายเป็นการปลอมแปลงบัญชีเพื่อยักยอกเงินโดยเจตนา ซึ่งเขาอาจถูกโบยจนตายก็เป็นได้ ถึงอย่างไรฮูหยินใหญ่ก็เป็นเจ้านาย อย่างมากคงถูกลงโทษสถานเบาเพื่อตักเตือนเท่านั้น เป็นตัวเขาเองนั่นแหละที่จะไม่เหลืออะไรเลยยามนี้ขอเพียงเขากัดฟันยืนกรานว่าตนเองหูตาไม่ดี ก็ยังพอจะหวังพึ่งให้ฮูหยินใหญ่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือได้บ้างจี้หานอีปรายตามองผู้ดูแลจาง นางย่อมรู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังคิดสิ่งใด บัญชีที่บ่าวรับใช้ผู้หนึ่งทำขึ้นมาจะโปร่งใสหรือไม่ นางไป๋ย่อมต้องรู้เห็นเป็นใจแน่นอนนางเม้มริมฝ
También te puede gustar
ยอดหญิงในเงามาร
ฉินอันอัน172.8K vistasเสร็จพ่อสุดจะฟลุคเพราะแอบฟังความคิดลูกสาวจอมป่วน
อันอี่หราน114.5K vistasกลรักร้ายเสด็จอาเล็ก
อีปี้ถังถัง62.1K vistasเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย24.0K vistasย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน
ภัสสพิชชา559 vistasชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก976 vistasราคะสามบุปผา
พิมพ์ษร/ชรือเหริน1.4K vistasแม่ทัพตัวร้าย พ่ายรักนักฆ่า
PANYAPON2.5K vistas
