ตอนที่ 5 เล่นฆ่าเวลา

“ทำไมมาสาย เพื่อนไม่ได้บอกเหรอว่าพี่นัดกี่โมง !”

ทว่าความดีใจอันน้อยนิดของเธอถูกทำลายลงเมื่อเสียงหนักแน่นตะคอกขึ้น น้ำเสียงคำรามของเขาไม่มีผ่อนปรนให้เลยสักนิดราวกับจะสังหารพวกเธอให้ตายลงเดี๋ยวนั้น

“หมอบ !”

คำสั่งของเขาแฝงไปด้วยบารมีน่าเกรงขามเฉกเช่นผู้มีอำนาจเหนือกว่า ใบหน้าเคร่งขรึมของผู้พูดทำให้ผู้ด้อยกว่าตื่นกลัว

“ฮะ ! คืออะไร”

คนที่ไม่เคยทำอะไรเช่นนี้ไม่เข้าใจคำสั่งสักเท่าไหร่ ต่างจากผู้ชายบางคนที่นอนคว่ำหน้าราบไปกับพื้นอย่างรวดเร็วหลังสิ้นเสียงนั้น

“หมอบลงเดี๋ยวโดนหนักกว่านี้”

ชายหนุ่มที่นอนลงแล้วรีบสะกิดให้คนที่ยืนอยู่ทำตาม ทุกคนต่างพากันค่อย ๆ ย่อตัวนอนราบไปกับพื้นดินร้อน ข้างแก้มแนบกับหญ้าอย่างเลี่ยงไม่ได้

“รู้ใช่ไหมว่าพี่นัดกี่โมง”

เขายังคงใช้อำนาจแผดเสียงอย่างต่อเนื่อง สุ้มเสียงหยาบคายกระดากหูทำให้หญิงสาวที่ไม่เชื่อฟังใครมาก่อนเกิดอารมณ์ร้อนขึ้น

“ทั้งที่รู้ว่าพี่นัดกี่โมงก็ยังมาช้า !”

“แล้วหมาที่ไหนมันไม่ให้กูกลับเอาจนเป็นไข้วะ !”

เสียงพึมพำสบถอย่างไม่พอใจแทรกเสียงรุ่นพี่ที่ยืนตะคอกอยู่หน้าแถว แม้ว่าจะเพียงลมปากแต่เพราะทั้งสนามเงียบเชียบทำให้เสียงนั้นดังไปเข้าหูว้ากเข้า

“น้องพูดอะไรครับ มีปัญหาก็พูดมาเลย !”

ชายหนุ่มสาดสายตาเฉี่ยวคมข่มขู่มายังอีกฝ่ายโดยตรงเจาะจงว่าเป็นเธอที่เขาถาม ทว่าเมื่อรุ่นน้องเงยขึ้นเขาถึงกับผงะ ใบหน้าสวยแสบซนของหญิงสาวคนเมื่อคืนไม่ผิดแน่

เขาจำได้ดี..

แต่เพราะอยู่ท่ามกลางผู้คนรวมถึงเพื่อนสนิทเขาจึงต้องเก็บอาการตื่นตกใจไว้ภายในจดจ้องสายตาเย็นชาไว้กับใบหน้าสวยดวงนั้นต่อ

“ต่อไปนัดเป็นนัด อย่าใช้ข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้นอีก !”

เขาผินหน้ามองไปทางอื่นอย่างไม่สนใจเธอ ซึ่งสร้างความประหลาดใจให้หญิงสาวยิ่งนักทั้งที่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันทั้งคืนเขาจำเธอไม่ได้เชียวหรือ

‘อย่าหวังว่าจะได้แอ้มหอยกูอีก !’

เจ้าหล่อนคาดโทษรุ่นพี่คนนี้เอาไว้ในใจ ลงชื่อเขาในบัญชีดำขั้นเด็ดขาดว่าเธอจะไม่ยุ่งกับผู้ชายไร้ใจไร้เหตุผลเช่นเขาอีก

นานเกือบสิบนาทีที่เขาสั่งให้พวกเธอหมอบแนบไปกับสนามหญ้าร้อน ๆ ทำให้คนที่มีไข้อ่อน ๆ อยู่ก่อนเกิดอาการหน้ามืดโลกหมุน

“ต่อไปพี่นัดควรมาก่อนเวลาห้าถึงสิบนาที หากมีธุระอันสมควรแจ้งได้ ย้ำเหตุผลที่สมควร ! ลุก !”

เมื่อย้ำเตือนคนมาสายอย่างหนักแล้วเขาจึงสั่งให้รุ่นน้องลุกขึ้นเพื่อไปเข้าแถวรวมกับเพื่อนที่รออยู่ในโถงกลางลานเกียร์สาขา

“อ๊ะ !”

“เฮ้ย ! เธอเป็นไรไหม !”

มือใหญ่ของชายคนหนึ่งยื่นมาประคองเธอไว้ก่อนจะล้ม พราวพริมาเกิดอาการเซเล็กน้อยเมื่อลุกขึ้นยืน เธอหลับตาพยายามสะบัดหน้าไล่อาการเวียนศีรษะพร้อมปรับโฟกัสสายตาพร่าเบลอให้เป็นปกติ

ความตระหนกตกใจไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะกับเพื่อนรุ่นเดียวกันของเธอเท่านั้น เพราะชายหนุ่มที่ยืนสั่งอยู่เบื้องหน้าก็เกือบจะวิ่งเมื่อเห็นว่ามีคนเป็นลม เท้าหนักอึ้งเกิดการขยับเล็กน้อยไม่มั่นคงเหมือนแต่ก่อน

“กลับไปเข้าแถว”

น้ำเสียงราบเรียบเย็นชาเอ่ยขึ้นเมื่อสถานการณ์ปกติ ปล่อยรุ่นน้องจำนวนกว่าสิบคนเดินตามกันไปเข้าแถวฟังการชี้แจงต่าง ๆ จากทีมสันทนาการ

“ใครวะ”

เมื่อเห็นว่าน้องเดินจากไปไกลแล้ว เพื่อนที่อยากรู้อยากเห็นก็เดินเข้ามาถามไถ่อย่างรวดเร็ว เนื่องจากสังเกตเห็นการนัยน์ตาไม่มั่นคงเมื่อครู่เข้า

“อะไร”

“ก็น้องเมื่อกี้ไง คนรู้จัก ?”

“เปล่า”

เขาปฏิเสธพลางหมุนตัวเดินมานั่งยังอัฒจันทร์เหล็กด้านข้างสนาม ใบหน้านิ่งเรียบราวกับคนไร้ความรู้สึกทำให้เพื่อนเกิดความสับสนเล็กน้อย

“คู่นอน ?”

แต่มีหรือที่เหมจะหยุดซักไซ้ เขามั่นใจว่าอย่างไรเพื่อนของตนก็ต้องคุ้นเคยกับผู้หญิงรุ่นน้องคนนั้นเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นน้ำแข็งหน้าตายอย่างเขาคงไม่จ้องตาเป็นมันตอนที่เธอเป็นลม

“เปล่า ก็บอกไม่รู้จัก”

เขาเลี่ยงไม่อยากตอบ ไม่อยากให้เพื่อนรู้ด้วยซ้ำว่าบุคคลที่มีผู้หญิงเสนอตัวให้ทุกวันเช่นเขา ต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อตัวเธอมา

“อ๋อไม่รู้จัก.. ค_xxเถอะแบท ! ท่าทางมึงแสดงออกขนาดนั้น หรือมึงสนใจ ?”

“ก็แค่เด็กในสาขา เดี๋ยวตายเพราะกูขึ้นมาทำไง”

สายตาของเตชินทร์และเหมันต์เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ยิ่งเห็นว่ายามที่อีกฝ่ายพูดปฏิเสธมักจะหันหนีไม่สบตามทุกครั้ง ยิ่งย้ำความคิดของพวกเขาว่ามาถูกทางแล้ว

“แบท มึงเพื่อนกูเปล่าวะ”

“ไอ้สัตว์เอ๊ย ! อยากรู้อะไร”

“มึงได้แล้วเหรอวะ ?”

คำถามเอ่ยออกจากปากเตชินทร์อย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเปิดทางมีหรือที่เพื่อนจะไม่สนอง ถึงเขาจะไม่เต็มใจตอบก็ตาม

“มึงก็ขี้เสือกเหมือนมันเข้าไปทุกวันนะไอ้เต”

“เออน่า เพื่อนกัน ๆ ตอบมาเร็วดิวะ”

“ระดับกู หึ”

“เชี่ย !”

คนถูกคะยั้นคะยออย่างหนักเอ่ยตอบด้วยสีหน้าเหนือชั้น เขารู้สึกผยองแปลก ๆ เมื่อได้อวดอ้างประสบการณ์ร้อนฉ่ากับเธอผู้นั้น ลืมไปเสียด้วยซ้ำว่าเจ้าหล่อนขอให้เก็บเป็นความลับ

คนได้ฟังอึ้งไม่น้อย เพราะวันนี้เป็นวันแรกที่พวกเขาได้เจอกัน ไม่คิดว่าเพื่อนจะลอบมีความสัมพันธ์กับรุ่นน้องเร็วขนาดนี้

“โห งั้นก็แปลว่าโดนน้องใหม่ด่าเลยดิ”

“หึ ปล่อยไปเถอะ ปากเล็ก ๆ นั่นกูจับค_xxฟาดปากแล้วแหละ”

รอยยิ้มสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์เผยอขึ้นที่จุดมุมปาก ท่าทางเย่อหยิ่งลำพองใจชวนให้เพื่อนทั้งสองหมั่นไส้ไม่น้อย

“งั้นคนนี้.. กูต่อนะ”

“เฮ้ย ๆ ! ไม่ได้ คนนี้กูยังไม่อิ่ม”

เขาปฏิเสธทันทีที่ได้ยิน สีหน้าจริงจังอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนจนคนฟังเกิดความแปลกใจ และรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้เพื่อน

ต่างจากคนพูดลิบลับ เพราะเขาเพียงแค่อยากเก็บเธอไว้เรียกใช้คั่นเวลาแก้เหงาอีกสักครั้งสองครั้ง ไม่ได้มีความรู้สึกอยากครอบครองไว้เพียงผู้เดียวขนาดนั้น

แต่ตอนนี้เธอเป็นได้แค่ของเขา..

“ปกติไม่ซ้ำ ?”

“แค่เล่นฆ่าเวลา แก้เหงา”

เขาพูดพลางล้วงเอาบุหรี่ขึ้นมาจุด น้ำเสียงราบเรียบไร้ความกังวล ประกายไฟเผาไหม้ปลายมวนนิโคตินดูดควันเข้าปอดอย่างสบายใจ

“ฆ่าเวลา ? รอใคร”

“หึ”

เขาส่ายหน้าเบา ๆ เพราะรู้ความหมายที่เพื่อนจะสื่อ ซึ่งแน่นอนว่าเขารู้สึกเช่นเดียวกับร่างกายไม่มีสวนทางอย่างที่เพื่อนคิด

ศศินในตอนนี้ตายด้านเรื่องความรักไปแล้ว ใจที่เคยเจ็บปวดด้านชาไร้ความรู้สึก ไม่ว่าจะกับคนเดิมหรือคนใหม่