ตอนที่ 5

เมื่อถึงเวลาที่รอคอย ลุงแดงพาคินน์เดินมาที่หลังบ้าน ตรงไปยังเรือหาปลาที่จอดเอาไว้ประจำ เรือลำนี้ไม่ใหญ่เท่าไร แต่ก็กว้างขวางพอเพียงสำหรับคนสองคน

         ลุงแดงแก้เชือกที่ผู้เรือเอาไว้กับโคนต้นไม้ แลเห็นรากอากาศแทงขึ้นมามากมายใต้โคนต้น

ค่อยๆ ลอยลำลัดเลาะออกมาจากเวิ้งน้ำซึ่งเป็นที่จอดเรือประจำของชาวบ้าน

“พร้อมนะคินน์… ”

หัวเรือแหวกสายน้ำออกไปสู่เวิ้งทะเลมืดดำ แลเห็นเกลียวคลื่นม้วนตัวแยกออกเป็นสองทางระหว่างหัวเรือ แล่นไปท่ามกลางผืนน้ำกระเพื่อมเป็นคลื่นลอนสะท้อนวิบวับกับแสงจันทร์กระจ่าง

“พร้อมแล้วครับ บรรยากาศดีนะครับลุง… ”

คินน์สูดเอาความสดชื่นไว้เต็มปอด ได้กลิ่นอายความสดชื่นจากทะเลเมื่อสายลมพัดเข้ามาปะทะใบหน้า

“ที่นี่มีบริการเรือตกหมึกเยอะไหมครับ… ”

คินน์ชวนคุย…

“ก็มีอยู่หลายราย… แย่ถ้าให้บริการพิเศษตัวต่อตัวแบบลุงก็มีคนเดียวครับ”

ลุงแดงตอบ…

คินน์ได้ยินแล้วรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที แอบลุ้นอยู่ในใจว่า ‘บริการพิเศษ’ ที่ลุงแดงเปรยออกมานั้นคืออะไรนะ

“อันที่จริงถ้ามาหลายคนเช่าเหมาลำก็ดี”

ลุงแดงหมายถึงมากันเป็นหมู่คณะ

         ครู่ต่อมา…

         เมื่อเรือลอยลำมาจนถึงจุดหมาย ลุงแดงเปิดไฟสีเขียวที่หน้าเรือ จากนั้นยื่นเบ็ดที่เตรียมหาให้คินน์พร้อมกับสอนวิธีตกปลาหมึก

         “นี่ใช่ไหมครับที่เรียกว่าไดหมึก”

         คินน์ถาม หมายถึงไฟสีเขียวที่หัวเรือ

         “ใช่ครับ… ”

         ลุงแดงตอบ…

จากนั้นไม่นานคินน์ก็ตกหมึกได้

“ว้าว… ได้แล้วครับ… ”

คินน์รู้สึกตื่นเต้นมาก…

นี่เป็นประสบการณ์แรกของการล่องเรือตกหมึก จากนั้นไม่นานก็ขยับมานั่งเอนหลังพิงขอบเรือแหงนหน้าชมดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า ปล่อยให้ลุงแดงตกหมึกไปคนเดียว

“อู้ววว… ได้แล้ว… ”

ลุงแดงอุทาน…

คราวนี้ได้หมึกตัวใหญ่ และตอนที่ลุงแดงนั่งยองๆ เอาปลาหมึกที่ตกได้ใส่ลงในถังพลาสติก

ตอนนั้นตาของคินน์ก็บังเอิญเหลือบไปเห็นอวัยวะบางอย่าง ซ่อนเร้นตุงแน่นอยู่ในกางเกงลุงแดง

ภาพที่เห็นทำเอาหัวใจของคินน์เต้นแรง แทบไม่ได้สนใจปลาหมึกที่ลุงแดงเพิ่งตกได้ เพราะว่าจิตใจเอาแต่จดจ่ออยู่กับชะโดตัวใหญ่ของลุงแดง

“เข้ามานั่งข้างในดีกว่า… นั่งตรงนั้นโดนน้ำค้างเดี๋ยวจะเป็นหวัด… ”

ลุงแดงเป็นห่วง…

ขยับลุกขึ้นยองๆ เอื้อมมือมาฉุดมือของคินน์ให้ลุกขึ้นตาม และในจังหวะนั้นเองจู่ๆ ก็มีคลื่นสาดเข้ามากระทบด้านข้างของเรือเข้าอย่างจัง ทำให้คินน์เกือบจะหงายหลังตกลงน้ำ

“ว้ายยยย… ”

คินน์ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ…

ลุงแดงว่องไวมาก แกรีบเอื้อมมือไปคว้าข้อมือของคินน์ รั้งกลับเข้ามาโอบกอดจนลุงแดงหงายหลังลงมาในเรือเสียงเอง โดยที่มีร่างน้อยของคินน์คร่อมอยู่กลางลำตัวกำยำ

“อุ๊ย… ”

คินน์ตกใจ…

และยิ่งตกใจเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังคร่อมทับอะไรบางอย่างที่มีลักษณะแข็งๆ เป็นดุ้น กำลังบดคลึงอยู่ระหว่างง่ามก้น สองมือของคินน์เกาะแผงอกแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของลุงแดงเอาไว้แน่น ใจเต้นระทึกราวกับมรคลื่นสาดซัดอยู่ในอก

และในขณะที่คินน์ตั้งสติได้…

พยายามสลัดความรู้สึกวาบหวามออกไปจากอารมณ์และกำลังจะขยับออกมา ลุงแดงกลับเอามือรวบเอว

จับกดคาเอาไว้เหมือนจงใจให้ง่ามก้นของคินน์บดคลึงกับชะโดตัวใหญ่ ตุงแน่นอยู่ใต้กางเกงเลบางๆ จนเห็นเป็นรูปเป็นลำ

“อุ๊ย… นี่หรือเปล่าครับที่เรียกว่าบริการพิเศษ”

คินน์ถามด้วยความตื่นเต้น…

กดคลึงง่ามก้นแนบเน้นเข้ากับลำเอ็นแข็งจัดกำลังเสียดสีอยู่ด้านล่างอย่างตื่นเต้น

“งั้นมาเล่นเกมชะโดตกหมึกดีกว่า…. ”

เข้าทางของลุงแดง

“ยังไงครับ… ”