MasukShare
บทที่ 86 หึง
Tanggal publikasi:
2026-04-18 19:31:33
Bab terbaru
ล่ามเมีย บทที่ 120 หลงไหมไม่รู้ แต่ซื้อเกาะให้แล้ว
การดูดดึงที่หนักหน่วงไม่ต่างเสือร้ายกระหายหิว ร่างบางเกิดการวูบวาบนั่งไม่ติดพื้น มือที่ค้ำดึงขึ้นมาขยุ้มผมดกดำ แอ่นอกเข้าไปป้อนอย่างลืมตัว ขาเรียวทั้งสองตวัดเกี่ยวเอวสอบ ส่วนใบหน้าแหงนขึ้นสูงสุด จากนั้นก็ส่งเสียงครางไม่เป็นภาษาสติเริ่มเลอะเลือน มารู้อีกทีก็ตอนกางเกงในของเธอหลุดพ้นปลายเท้าไปแล้ว“จะตรงนี้จริงๆเหรอคะ” เขาไม่ตอบที่ร่นตัวลงไปต่ำ ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกันกับตรงร่องเสียว เธอไม่ทันได้ท้วง เขาก็ยกขาของเธอตั้งชันเป็นรูปตัวเอ็ม พลางยื่นปลายลิ้นเข้ามาแตะเลีย “อร๊าย”คราวนี้ถึงกับสมองขาวโพลน ไม่มีอะไรหลงเหลืออีก แม้แต่แสงไฟที่ส่องแสงระยิบระยับหยอกล้อกลับดวงดาว ยังมองไม่เห็นเลยเหมันต์เก่งเรื่องนี้ และเธอ..ก็เหมือนจะกู่ไม่กลับแล้ว ความลุ่มหลงที่มีต่อเขาในตอนนี้นั้น หากต้องเทียบกับอะไรสักอย่าง ก็คงเป็นการสมมุติขึ้นมาว่า ถ้าในโลกนี้ไม่มีเขา..เธออาจจะต้องตรอมใจตายตาม“สารักคุณนะคะ”หญิงสาวเอ่ยประโยคนั้นเสียงสั่น ร่างสูงที่กำลังปรนเปรอให้เธอ และมัวเมาอยู่กับของสิ่งนั้นถึงกับต้องชะงักและผงะหน้าออกมา ช้อนตาขึ้นมอง ก่อนคลี่ยิ้ม จับเอวคอดกิ่วจนมั่น พลางดึงลงมาข้างล่าง จับเธอพลิกเป็นท่าหันห
ล่ามเมีย บทที่ 119 รับผิดชอบด้วย
คำขอของเขามาพร้อมกับมือหนาข้างหนึ่งรวบเอวบางร่างน้อย ในชุดบิกินีตัวเดียวกันกับที่ร่างสูงไม่ค่อยสนับสนุนให้ซื้อในตอนแรก หากแต่ตอนนี้เหมือนเขาจะคิดผิด เพราะพอมันอยู่บนเรือนร่างเธอ สวยงามชะมัด “แต่ว่า..ที่นี่มันดูโล่งซะจน..” “ไม่ต้องกลัว ที่นี่ส่วนตัว มีแค่เราสองคน” หญิงสาวหลับตาพริ้มให้กับสัมผัสจาบจ้วงนั้นด้วยความเต็มใจ ปลายนิ้วของเธอลูบไล้ไปตามไหล่กว้างของเขา หยดน้ำที่เกาะพราวบนผิวของทั้งคู่สะท้อนแสงไฟสีเหลืองนวล “แต่ว่า..” “อย่าปฏิเสธเลยนะ ไม่ใช่เพราะคุณหรอกเหรอที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ รับผิดชอบด้วยสิ” “สาทำอะไรคะ” “แต่งตัวโป๊ จงใจยั่วผม” ฮะ?! มันก็คือชุดสำหรับเล่นน้ำปะวะ ลลิสาคว่ำปาก ช้อนมองหน้าเขาตาหวานเยิ้ม เจ้าของดวงตาเร่าร้อนที่ก้มลงมามอง กรอบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยเส้นผมเปียกชุ่ม ผิวหน้าที่มีหยาดน้ำเกาะราวกับกากเพชรแพรวพราวส่งเสริมให้เขายิ่งดูสง่า ไหนจะริมฝีปากแดงระเรื่อดูสุขภาพดีนั่นอีก นับว่าเธอโชคดีมาก เขาดูดีกว่านายแบบ ดารา หรือแม้แต่นักธุรกิจบางคนที่เธอเคยหมายปอง
ล่ามเมีย บทที่ 118 ทะเลเดือด
“ได้อะไรมาครับ” เหมันต์กลั้นขำ ทันทีที่เห็นเธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งราวกับเด็กเข้ามาหา มายิ้มแฉ่งตรงหน้าเขา ชูไข่ปิ้งที่อยู่ในถุงตรงหน้า “แทนแท๊น ไข่ปิ้งค่ะ” ร่างสูงพยักหน้าชี้ไปที่ถุงนั้น “นี่อะไร” “คุณไม่เคยกินเหรอคะ ไข่ทรงเครื่องไง”จากนั้นก็ส่ายหน้า พร้อมคำพูดที่ทำลลิสาหน้าหงอยไปด้วย“ผมไม่เคยมาทะเล”แต่แล้วกลับยิ้มแก้มปริภายหลัง เพราะไม่อยากให้เขาดึงเรื่องที่ไม่สบายใจออกมา“ถ้าอย่างนั้นลองชิมไหมคะ อร่อยนะ..สากินเป็นประจำตอนมาถ่ายแบบที่ทะเล”“มีแบบเดียวเหรอ”“มีแบบออรัลจินัลด้วยค่ะ แต่สาไม่อยากกินซีอิ๊วอ่ะ ถ้ากินเปล่าก็คือไข่ปิ้งดีๆนี่เอง แบบทรงเครื่องไม่ใช้ซีอิ๊วก็มีรสชาติ อะ..อ้าปาก”หญิงสาวอ้าปากเป็นตัวอย่างให้เขาดู พอเขาอ้าปากตามก็ยื่นไข่ที่ถูกปอกแล้วไปป้อนให้ โดยไม่ลืมที่จะใช้อีกมือประคองไปด้วย จากนั้นก็ยิ้มกว้างเมื่อมันอยู่ในปากของเขา และเห็นเขาเคี้ยว พร้อมกับทำหน้าสงสัย ตั้งใจลิ้มลองรสชาติ“อร่อยไหมคะ”“อร่อยครับ”“งั้นกินอีก กินเยอะๆเลย”ไม่รู้ทำไม จู่ๆดวงตาคมกริบก็น้ำตาคลอเบ้า โชคดีที่เขาสวมแว่นกันแดด สตรีต
ล่ามเมีย บทที่ 117 กำลังมีความรัก
ในรถ บรรยากาศที่โอบล้อมไปด้วยความเงียบ แต่ไม่ได้บึ้งตึงมากมาย ยังมีส่วนผ่อนคลายอยู่บ้าง เสียงลมหายใจของหญิงสาวเข้าออกไม่สุด เธอไม่รู้ว่าคนขับคิดอะไรอยู่ หากแต่สังเกตจากมือขาวเนียน ไม่เหมือนกับคนเป็นมาเฟียเคยจับปืน กลับหักหมุนควงพวงมาลัยด้วยความอ่อนโยน “โกรธสาไหมคะ” เธอจึงตัดสินใจถาม และนั่นเขาก็ยังคงตอบสนอง “หืม..” หันหน้ามามอง ก่อนจะลากกลับไปมองถนนดังเดิม “โกรธเรื่อง?” “ไม่รู้สิ สาเห็นคุณเงียบๆ” เขาไม่ได้รู้สึกแบบที่เธอรู้สึก ไม่ใกล้เคียงกันเลยกับประโยคคำถามนั้น แต่ที่เงียบเพราะกำลังทบทวนคำพูดของอาคีรา ซึ่งแน่นอนมันเป็นความจริง...เขาคือตัวอันตราย “ไม่ได้โกรธ ผมแค่คิดว่าพรุ่งนี้จะจองที่พักแบบไหนเอาไว้ให้คุณ ติดชายหาดเลยดีไหม” เรื่องนี้ก็เป็นหนึ่งแผนการที่อยู่ในหัวเขา การพาเธอไปเที่ยวทะเล อยากให้เธอรู้สึกประทับใจก่อนที่เขาจะเดินทางไกลไปญี่ปุ่น ไปสะสางปัญหาต่างๆ หากแต่จะไม่บอกเธอเด็ดขาด เพราะไม่อยากให้เครียดตามไปด้วย และไม่อยากให้หยิบเรื่องนี้ไปเป็นประเด็นให้ไตร่ตรองที่จะทอดทิ้งเขาอีก ถ้าเธอทำจ
ล่ามเมีย บทที่ 116 สามีกับเพื่อนสนิท
เหมันต์เดินตามลลิสาเข้าไปในช็อปชุดว่ายน้ำแบรนด์หรู เขาปฏิเสธที่จะนั่งรอที่โซฟาด้านนอก แต่กลับเดินตามเข้าไปช่วยเลือกด้วยสายตาเป็นประกาย พลันจังหวะลากสายตาไปสบตากับคานโลถึงกับรีบดึงมาเป็นเย็นชาตามเดิม ก่อนจะแยกเขี้ยวใส่ ลูกน้องคนสนิทที่ยืนยิ้มแฉ่งจนเห็นฟันขาวหันไปทางอื่นไม่กล้าสบตาอีก เนื่องจากเดิมทีเจ้านายคนที่เขารู้จัก ไม่ใช่คนที่จะออกมาเดินห้าง เอาตัวออกมาปะปนเดินสวนกับผู้คนง่ายๆ ยิ่งเข้ามายังช็อปสตรีเช่นนี้อีก็ยิ่งไม่มีทางเข้าไปใหญ่ ท่ามกลางการมองอยู่ของลูกน้องอีกคน คานโลจึงหุบยิ้มและชี้นิ้วให้เขาหันไปอีกทาง ก่อนที่จะนายจะหัวร้อนขึ้นมาจริงๆ “ชุดนี้สวยไหมคะ เหมาะกับสาไหม” ลลิสาหยิบบิกินีสีสดใสขึ้นมา เป็นจังหวะเดียวกันกับเขาจะคว้าวันพีชสีดำที่ปิดมิดชิด มือบางจึงอาศัยจังหวะนั้นเอามาดันออก แล้วเอาตัวเองเข้ามาเสียบแทน “ผมว่า..” “สาชอบตัวนี้ค่ะ” “......” สุดท้ายมาเฟียจอมเย็นชาก็แพ้สายตาลูกอ้อน ริมฝีปากกำลังขยับพูดจำต้องเม้มเข้าหากันสนิท พลางถอนหายใจพรืด มองตามร่างบางที่เดินนำไปยืนรออยู่ที่เคาน์เตอร์แถมควั
ล่ามเมีย บทที่ 115 สั่งตาย
ณ ประเทศญี่ปุ่น ห้องโถงกว้างปูเสื่อทาทามิ กลิ่นธูปหอมจางๆ อบอวลอยู่ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าอึดอัด โอยะบุนของอินเวย์โน แต่เป็นบิดาแท้ๆของ เคนซากิ ฮานะ นั่งตัวตรงราวกับรูปปั้น หากแต่ริมฝีปากขยับพูด เบื้องหน้าของเขาคือลูกน้องคนสนิท ซาโตรุ “ที่ให้ตามอยู่ผลลัพธ์เอนไปทางไหน” บทสนทนาดูใจเย็น น้ำเสียงราบเรียบ ผิดกับภายในใจของคนเป็นหัวหน้าที่กำลังร้อนระอุ หากเป็นน้ำในกาตอนนี้ คงเดือดผุดๆต้มชาไม่ได้แล้ว “ไปทางคุณลลิสาครับ” “ไม่เลิกใช่ไหม” “ครับ” “ก็แปลว่าผิดคำพูด” ซาโตรุหรี่ตาต่ำไม่กล้าสบตาเมื่อเห็นว่าผู้เป็นนายไม่พูดต่อ แต่แววตาเย็นยะเยือก มือเหี่ยวชราแต่แข็งแรงคว้ากาเหล้าสาเกมารินใส่ถ้วย ความเชื่องช้าของน้ำที่ตกลงใส่แต่เสียงดังกังวาน เทียบเท่าถึงความไม่พอใจที่มี และแทนที่จะยกขึ้นดื่ม เขากลับพลิกมือเทสาเกลงบนพื้นเสื่อ ของเหลวใสไหลซึมลงไปเปรียบเสมือนความสัมพันธ์ไม่มีวันหวนกลับ ที่กำลังจะขาดสะบั้นแล้ว “หาทางเจรจา ถ้ายังแข็งข้ออยู่ ก็ฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะ” “ครับนาย” ป
ล่ามเมีย บทที่ 33 อยากลอง
"อา.." เริ่มเรียกเสียงครางของคนใต้ร่างออกมาบ้างแล้ว เจ้าของหัวใจที่เต้นราวกับกลองศึก สมองขาวโพลนราวกับไม่มีอะไรอยู่ภายในนั้น กายสาวกระตุกตามสัมผัสอันหนักหน่วงของเขา ไม่ว่าจะโดนจุดไหน เป็นว่าจุดนั้นจะต้องร้อนรุ่มประหนึ่งถูกไฟแผดเผา เธอมัวเมาในรสสวาท ลืมไปแล้วเขานั้นจัด
ล่ามเมีย บทที่ 32 สัมผัสใหม่
ทันทีที่เขาพูดจบริมฝีปากของเธอก็สั่นระริก ไม่ทันได้เอ่ยคำทักท้วงก็ถูกฉกฉวยไปด้วยความร้อนฉ่าจากอวัยวะเดียวกัน กลายเป็นความจำเป็นที่จะต้องกลืนสิ่งนั้นกลับไปด้วยความจำใจ เขาทาบริมฝีปากลงมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มน้ำหนักขึ้นจนกลายเป็นความเร่าร้อน ปลายลิ้นร้ายชุ่มชื้นหยอกเย้
ล่ามเมีย บทที่ 35 เสร็จพร้อมกัน
“พร้อมแล้วบอกนะครับ” เขาจุมพิตซับน้ำตาให้ ความอ่อนโยนที่ไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาจากคนอย่างเขา มาเฟียขึ้นชื่อว่าป่าเถื่อน ฆ่าคนเหมือนผักเหมือนปลา และสิ่งนั้นก็เหมือนจะช่วยปลอบประโลมให้ความตึงเครียดก่อนหน้านี้ของเธอมลายหายไป ลำคอของเธอแห้งผากจังหวะกลืนก้อนเจ็บ มือที่กำฟ
ล่ามเมีย บทที่ 37 เดินห้างกับลูกน้องของเขา
หลังร่วมโต๊ะอาหารในมื้อเช้าด้วยกันแล้ว เขาก็สั่งให้เธอเก็บของ แต่มีของอะไรที่จะให้เธอเก็บล่ะ นอกจากเสื้อผ้าที่เขาให้คานโลไปหามาให้ แน่นอนว่าจับตัวไหนมาคู่กัน ก็เหมือนจะเป็นศัตรูกันมากกว่ามิตรไมตรี สุดท้ายได้ชุดเสื้อกล้ามสีขาว และกางเกงลินินสีน้ำตาลอ่อน คลุมด้วยเสื้อโค้ทแขนยาวส
Anda juga akan menyukai
ลิขิตรักนายสุดหื่น
รินธารา6.6K Dibacaพิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar31.0K Dibacaพิษรักมาเฟียร้าย
มงกุฎดอกหญ้า29.6K Dibacaพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.5K DibacaZinnie เด็กเลี้ยงของเดย์ตัน
BuaBussaba l บัวบุศบา77 Dibacaเมียเจ้าพ่อ
ไรท์มาย5.3K Dibacaเสี่ยเถื่อน(บังคับรัก)
Tiwa2.1K Dibacaกรงขังรักมาเฟียทมิฬ
วนาลักษณ์399 Dibaca
