Masukสิ้นเสียงที่เขาบอกกล่าว หมัดหนักๆก็ซัดที่ใบหน้าของชายที่อยู่ตรงหน้าเขา"จำเอาไว้ ว่าอย่าทำน้องของฉันเสียใจ" พลั่ก! "ถ้าลดานิลช้ำใจเมื่อไหร่ วันนั้นเป็นวันตายของแก!" พลั่ก! พลั่ก! เสียงโอดครวญเล็ดออกมาจากปากของผู้ชายขี้ขลาด ไม่ลังเลที่จะทำในเรื่องที่ทำให้เด็กบริสุทธิ์สามารถเกิดได้ แต่กลับปฏิเสธการยอมรับอย่างหน้าไม่อาย คนประเภทนี้ มันต้องเอาให้ตาย"พี่เลอ.. พี่เลอทำอะไรณัฐรึเปล่าคะ.." ลดานิลรีบเดินเข้ามาหา สองมือแตะลงที่แขนของเขาทั้งสองข้าง สีหน้าของเธอมีอาการหวาดหวั่น ดูออกก็รู้ ว่าเธอห่วงมัน"จะต้องให้พี่ขอดูสมุดฝากครรภ์อีกกี่รอบ หรือต้องให้พี่ลากคอมัน และพาเธอไปฝากครรภ์ด้วยตัวพี่เอง" "อย่าทำถึงขนาดนั้นนะคะพี่เลอ คนเขาก็คงจะนินทาลดาไปกันใหญ่ ลดาไม่อยากอับอาย" เธอบอกเหตุผลด้วยสีหน้าที่อ่อนลงไป และใช้คำพูดแบบขอไปที่อีกอย่างเดิม"ลดาจะไปเองค่ะ ลดาจะให้ณัฐเคลียงานภายในอาทิตย์นี้ อาทิตย์หน้า ลดาจะไปโรงพยาบาลค่ะ" "เป็นเจ้าของบริษัท ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาอะไรขนาดนั้นไหม ถ้ามันให้ความสนใจ มันจะไปพรุ่งนี้ก็ยังได้เลย มีอะไรที่พี่ควรรู้มากกว่านี้ไหมลดา.." เขามองที่หน้าของน้องสาวเพียงคนเดี
"แต่เธอพึ่งรายงานความประพฤติด้านลบของมันให้พี่ทราบเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา เธอลืมอย่างนั้นหรอลดา..""ลดาไม่ทะเลาะกับณัฐแล้วค่ะ อย่าทำณัฐนะคะพี่เลอ ลดาขอร้องค่ะ"มือบางของน้อง เคลื่อนมาจับที่แขนของเขาแน่น ลดานิลก็เป็นซะแบบนี้ โกรธมันได้ไม่ถึงนาที แล้วสุดท้ายเธอก็หายโกรธมันง่ายๆเหมือนทุกที"เธอควรดูแลตัวเองให้มากกว่านี้นะลดา อย่าไปหาเรื่องตบตีกับใครเป็นอันขาด ถ้าเธอพลาดล้มชนนั่นชนนี่ขึ้นมา มันคุ้มค่ากับผลที่จะตามมาไหมล่ะ สิ่งที่เธอควรทำ คือดูแลลูกที่อยู่ในครรภ์ ส่วนไอ้คนระยำ พี่จะจัดการมันเอง!""พี่เลอ.. พี่เลออย่าทำสามีลดานะคะ ลดาขอร้องค่ะ ณัฐสัญญากับลดาแล้ว ว่าจะไม่นัดเจอผู้หญิงคนนั้น""แล้วเธอก็เชื่อมัน..""ให้โอกาสสามีลดานะคะพี่เลอ ณัฐสัญญาแล้ว ลดาเชื่อว่าณัฐจะรักษาสัญญาค่ะ..""งั้นเหรอ.."เขาแค่นยิ้มออกมา พลางมองเลยไปที่ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมีย มันก็คงออดอ้อนคำว่าขอโทษจนลดาใจอ่อน เพราะเห็นลดาฟ้องเขาเหมือนเดิมนั่นแหละ"ในเมื่อมันสัญญากับเธอ มันก็ต้องสัญญากับพี่เหมือนกัน ลดาลงไปรอพี่ที่ชั้นล่าง คุยกับมันเสร็จ พี่มีเรื่องจะคุยกับลดาต่อ""แต่พี่เลอคะ..""พี่ไม่ฆ่าพ่อของหลานตัวเองหรอก ถึง
ขาแข็งแรงไต่ระดับตามขั้นบันได ในขณะที่ดวงตาแข็งกร้าว มองไปข้างหน้าอย่างมาดมั่น กรามของเขาบดเข้าหากัน แขนแข็งแรงถูกยื่นออกไปข้างหน้า มือหนาผลักประตูบานใหญ่โดยไม่ส่งสัญญาณเตือนให้รู้ว่ามา ก่อนที่ตาคมจะเพ่งเล็งไปที่ร่างบอบบางที่นั่งหันหลัง ชุดนอนแบบเสื้อแขนตุ๊กตาที่เธอชอบใส่ ช่างขัดกับการกระทำที่เหมือนนางมารร้าย เธอไม่ได้น่าทะนุถนอมแบบที่เห็นภายนอก ข้างนอกที่ดูสวย สดใส ไม่น่าจะมีพิษสงร้ายแรงอะไร แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ เธอมันเป็นผู้หญิงใจร้าย ทำร้ายผู้หญิงที่กำลังท้องกำลังไส้ได้ลงคอ ผู้หญิงแบบเธอ มันต้องเจอคนแบบเขา เขาแตะมือลงที่ไหล่บาง ก่อนจะกระชากมันเข้ามาหา จนผู้ถูกกระทำต้องหันกลับมา ก่อนที่คิ้วหนาของเขา จะนิ่วเข้าหากันทันที รอยแดงๆเหมือนรอยฝ่ามือที่ประทับอยู่บนแก้มขวา ทำให้เขาเพ่งมองนานกว่าปกติ ก่อนจะไล่ระดับสายตา ไปมองตาสวยคู่นั้นแทน ตากลมโตกระพริบถี่ มีความเศร้าบางอย่างฉายออกมาในนั้น และดูมีพิรุธเช่นกัน และเขาก็เดาว่า เธอกำลังแกล้งทำ "อ๊ะ.. โอ๊ะ.." ปากอิ่มร้องหลง เมื่อเขาลงมือบีบที่ต้นแขนข้างที่จับ พลางขยับมืออีกข้าง ไปคว้าต้นแขนของเธอมาจับเอาไว้มั่น "จะ.. เจ็บ.." หญิงสาว
ณัฐวัฒน์พาเมียที่ไม่เต็มใจจะได้กลับมาที่บ้านในเวลาต่อมา เขาหันไปขอโทษนักธุรกิจชาวต่างชาติที่นั่งทานอาหารด้วยกันก่อนหน้า ก่อนจะพาตัวปัญหาออกมา ในขณะที่สายตาของเขาหันกลับไปมองผู้หญิงอีกคนอย่างอาลัยอาวรณ์"หยุดแหกปากสักทีฉันรำคาญ.."เขาตวาดเสียงดังจนทั่วบ้าน ก่อนจะผลักร่างของลดานิลใส่โซฟาด้วยความรำคาญใจ ผู้หญิงที่สวยเพียงเปลือก แต่ภายในโครตน่ารำคาญ เขาอดทนคุยดีๆกับเธอได้นานไม่ได้เลยจริงๆ"กรี๊ดดดดด ณัฐทำร้ายลดา ณัฐนัดเจอกับอีนั่น ณัฐเหยียบหัวของลดา ลดาจะฟ้องพี่เลอ.."สิ้นเสียงที่เธอประกาศกร้าว เธอก็คว้าสมาร์ทในกระเป๋า โดยมีเขาที่ยืนมองอย่างไม่วางตา"พี่เลอคะ.. ฮึก.. ฮืออ.."เขาแทบไม่เชื่อสายตา เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่ลดานิลเอ่ยออกมา จากน้ำเสียงเกรี้ยวกราดน่ารำคาญ แปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงหวานปนเศร้า ในขณะที่เขาเริ่มตัวสั่นเทา เมื่อได้ยินเธอเอ่ยชื่อของเขา เพื่อรายงานปลายสาย"ณัฐค่ะพี่เลอ.. ฮึก.. ณัฐนัดเจอผู้หญิงคนนั้น มันตบลดาค่ะ ผู้หญิงคนนั้นตบลดาหลายที แต่ณัฐวัฒน์ไม่คิดจะช่วยอะไรลดาเลย.. พี่เลอต้องจัดการให้ลดานะคะ ไม่อย่างนั้น ลดาจะทำจริงๆด้วย.."ทำจริงๆ.. หมายถึงทำอะไร เขาคิดในใจด้วยความสงส
"นายเลอสรร.." คำพูดที่หลุดจากปากคนรัก ทำให้เธอหันกลับไปมองที่เขาอีกครั้ง จากนั้นก็ตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาบอกออกมา "พี่ชายของลดานิลชื่อเลอสรร ลูกน้องของนายคนนั้นเอาปืนมาจี้ที่หัว.. แล้วขู่ว่าจะฆ่าผม ถ้าผมไม่กลับไปรับผิดชอบน้องสาวของมัน เพราะแบบนั้น จึงทำให้ผมไม่ได้ไปสู่ขอคุณตามที่ตกลงกัน ทั้งๆที่ฝั่งผมเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ขอโทษนะครับนัญ.. แต่ผมรักแค่คุณคนเดียวจริงๆนะ.." เขาถ่ายทอดอารมณ์ออกมาทางสีหน้า ความจริงใครๆก็รู้ ว่าณัฐวัฒน์เป็นผู้ชายเจ้าชู้มากแค่ไหน ด้วยความที่โปรไฟล์หรู หน้าตาดูดี ไม่แปลกเลย ที่ใครต่อใครจะยอมพลีกายให้กับเขาง่ายๆ จะมีก็เพียงเธอ ที่คนอย่างเขาเก็บไว้สูงกว่าใคร และสัญญาว่านิสัยแบบนั้นจะเลิกใช้ หลังจากที่เราแต่งงานกัน "ถ้าคุณรักนัญ คุณต้องพิสูจน์ให้นัญเห็นนะคะณัฐ ว่าลดานิลไม่ได้ท้อง แล้วถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ท้อง คุณก็ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบอะไรเลย.." "ผมสัญญา ว่าผมจะหาทางพิสูจน์ให้ได้ ผมรักคุณมากนะนัญ.." ริมฝีปากของชายคนรัก ประทับลงที่หลังมือของเธอแรงๆ ก่อนที่เสียงของพวกอีแร้งอีกา จะโผล่เข้ามาในเวลาที่เธอต้องการพอดิบพอดี "รักใครมากนะ.. ไหนบอกว่ามาพ
เธอด่ากราด พร้อมกับหัวใจที่ร้อนดั่งไฟ แต่เขากลับกดยิ้มที่มุมปากออกมาอย่างพอใจ"ถ้าคิดจะเก็บร่างกายไว้ให้ผัวชาวบ้าน ก็ควรให้ผัวที่บ้านกินจนอิ่มก่อนก็แล้วกัน!""กรี๊ดดดดด!"เธอกรีดร้องด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะคว้าขวดสบู่ แชมพู ครีมอาบน้ำและโยนมันเข้าใส่ ในขณะที่เขารับมันเอาไว้ได้ และไหวไหล่โดยไม่สะทกสะท้านแต่อย่างใด เธอหอบหายใจแรงด้วยความโกรธจัด และย้ำบอกตัวเองอีกครั้ง ว่าสักวัน เธอจะเอาคืนพวกมัน.."ว่าไงนะส้ม.."เสียงจากปลายสาย ทำให้เจ้าของเสียงหวานที่อุทานเมื่อสักครู่ละความสนใจจากหน้าจอไอแพดที่อยู่ในมือ และคอยฟังคำยืนยันจากปลายสายอย่างใจจรดใจจ่อ(ตามที่ฉันบอกเลยแก ยัยไฮโซนั่นมาหาบอสของฉันที่บริษัท ให้เหตุผลว่าโทรหาบอสของฉันไม่ติด แล้วยัยเลขาหน้าห้องบอสแจ้งว่า บอสมีนัดทานข้าวกับลูกค้าที่ร้านอาหาร..)"ฉันอยากได้ชื่อร้าน.."(ได้เสมอจ๊ะเพื่อนรัก MMC VIP9 ส่งข่าวกลับมาหาฉันบ้างนะนัญ..)"อืม.. ขอบใจมากนะส้ม ว่างๆเจอกันนะ"(จ้า..)พอสายจากเพื่อนรักถูกตัดไป เธอก็ดีดกายลุกจากเตียงทันที ก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อแขนตุ๊กตาที่เธอสวมใส่ ก่อนจะชโลมโลชั่นน้ำหอมในเรือนกาย และนำชุดที่คิดว่าดูดีมาสวมใส่ เธอแ
'มีบางเหตุผล ที่ทำให้คนอย่างผม ไม่ชอบคนอย่างมัน!'ประโยคบอกเล่าประโยคนั้น มันหมายความว่ายังไง เขามีอะไรในใจ โกรธเกลียดเจ้าบ่าวตัวจริงของเธอเรื่องอะไร แล้วการที่เขามาปรากฏตัวนี่ละ มันเกี่ยวข้องกันยังไง!ชนัญชิดา จำต้องรวบรวมสติอีกครั้ง พยายามที่จะไม่วู่วาม และเลือกที่จะถามออกไปดีๆ "คุณเป็นใคร.. ฉัน
สิ่งที่ผู้หญิงในชุดเจ้าสาว อย่างชนัญชิดาทำได้ตอนนี้ ก็เห็นจะมีเพียงการฉีกยิ้มออกไป อย่างน้อยๆ เธอก็ไม่ควรล้มเลิกงานแต่งงานลงง่ายๆ เพราะนอกจากเธอจะไม่ต้องตกเป็นขี้ปากของใครต่อใคร พ่อแม่ของเธอจะได้ไม่ต้องอับอายเช่นกัน งานแต่งงานวันนี้ พิธีรีตองช่างแตกต่าง ผู้ที่รับบทบาทเจ้าบ่าว สวมแหวนเพชรน้ำงามให้เ
งานแต่งงานที่เหมือนจะมีความหมาย กลับกลายเป็นงานที่มีแต่ความทรงจำอันแสนแย่ไปโดยปริยาย หญิงที่อยู่ในชุดเจ้าสาว ควงแขนของว่าที่เจ้าบ่าวที่เธอไม่คุ้นหน้า ไม่คุ้นตา ไม่รู้แม้กระทั่งว่าเขาเป็นใคร ด้วยความรู้สึกของคนที่หัวใจแหลกสลาย ภาพที่เธอเห็นเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมา มันทำให้เธอตัดสินใจอะไรได้ง่ายๆ เธอ
"สินสอดมากกว่านายณัฐวัฒน์สามเท่า ผมคิดว่าคุณคงจะพอใจ ในมูลค่าที่ผมมอบให้" ผู้รุกล้ำขยับเรียวปากพูดใหม่ ในขณะที่มารดาของเธอ ตอบตกลงในทันที "คุณแม่จะทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ นี่ใครกันคะ เขาเป็นใคร จะมาชุบมือเปิบอะไรแบบนี้ไม่ได้ นัญไม่ยอมนะคะ" "เงียบเดี๋ยวนี้เลยนะชนัญชิดา ผู้ชายคนนั้นมันมาตามที่บอกอย่างน







